സമൂഹം ഒരു കാക്ക കൂടാണ്.. ;

സമൂഹം ഒരു കാക്ക കൂടാണ്.. ;

കാണാൻ ഒരു പോലെ ,
കരയുന്നത് ഒരു പോലെ,
കാക്ക കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയെല്ലാം
വിധിയും ഒരു പോലെ തന്നെ..;
ചിറകു മുളയ്ക്കും വരെ
അമ്മയുടെ ചിറകിനടിയിൽ,
അതിനു ശേഷം
അടുക്കളയുടെ പിന്നാമ്പുറത്തും..!

ഈ കാക്കക്കൂട്ടിൽ വിരിയുന്ന
ഓരോ കുയിൽ മുട്ടയ്ക്കും
ഒരു കഥ പറയാനുണ്ടാവും;
അതിജീവനത്തിന്റെ കഥ.. !

അവളുടെ കഥ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങാം;

ഒരു പക്ഷേ ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെ അല്ലായിരിക്കാം.. ;
പക്ഷേ ആ വ്യത്യസ്തതയാണ് എന്റെ സൗന്ദര്യം!
എന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ നിന്ന്
വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം... ;
പക്ഷേ അതിനു പുറകേ പോവുന്നതാണ്
എന്റെ സന്തോഷം...!
നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കൂടി
നാട്ടുവർത്തമാനങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ടാവാം.. ;
പക്ഷേ ഒരു മരക്കൊമ്പിന്റെ പുറകിൽ
മൗനമായിരുന്ന് സ്വയം തിരയാനാണ്
ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്..!

നീ ഒരു കാക്കയും ഞാൻ ഒരു കുയിലും ആയിരിക്കാം... ;
ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ തനിയെ ആയിരിക്കാം;
അതു കൊണ്ട് മാത്രം
നീ ശരിയും ഞാൻ തെറ്റും ആവണമെന്നില്ല..!
നീ എന്നെ അളന്നപ്പോൾ
ഞാൻ ഒരു പാട് ചെറുതാണെന്ന് തോന്നിയിരിക്കാം.. ;
പക്ഷേ നിന്റെ അളവുകോൽ
എനിക്കു യോജിച്ചതാണെന്ന്
ഞാൻ കരുതുന്നില്ല എന്നതാണ് എന്റെ ന്യായം.
കാരണം എല്ലാവർക്കും പാകമാവുന്ന
തരത്തിൽ ഒരു വസ്ത്രം ഇല്ല എന്നതു തന്നെ..!

നീയും ഞാനും തമ്മിൽ ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രം.
നീ സമൂഹമെന്ന കാക്ക കൂടിനുള്ളിൽ മാത്രം
നിന്റെ ജീവിതം കണ്ടു;
ഞാൻ ആ ചട്ടക്കൂടിനു പുറത്തു നിൽക്കാൻ
മനസ്സു കൊണ്ടെങ്കിലും
ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!
അപ്പോഴും നമ്മൾ രണ്ടു പേരും
ആ കൂടിന്റെ അവകാശികൾ തന്നെയാണ്.
നീ അതിനു ചേർന്ന രൂപവും ഭാവവുമുള്ള
പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉറച്ച സന്തതിയും,
ഞാൻ തനിച്ചെങ്കിലും
സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തെ
മുറുകെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന
ഒരു ദത്തുപുത്രിയും!
അപ്പോഴും ഞാൻ നിനക്കും നിന്റെ കൂടിനും
സ്വന്തമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും;
വെള്ളം എതവസ്ഥയിലും
വ്യകതിത്വത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോഴും
സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെ മറക്കാത്തതുപോലെ!

By

Resmi Anuraj