ഒറ്റ മരം
*****************************------------******************************
*****************************------------******************************
8 മണിക്കൂർ ജോലി ചെയ്തതിന്റെ ക്ഷീണം മാറാൻ ഒരു മണിക്കൂർ ട്രെയിൻ യാത്ര മതി എന്നായിരുന്നു എന്റെ വിശ്വാസം. ട്രെയിനിൽ യാത്ര ചെയ്യാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായിരുന്നു എനിക്ക്. പാട്ടു കേട്ടുകൊണ്ട് ട്രെയിന്റെ വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ഫീൽ ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്. പ്രകൃതി കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ച നമ്മുടെ നാടിന്റെ സൗന്ദര്യം സംഗീതം കേട്ടുകൊണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ ട്രെയിൻ യാത്ര ഉചിതമാണ്
നെല്ലായി സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും അൽപ്പമൊന്ന് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ മനസ്സിന് കുളിർമ്മ നല്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയുണ്ട്. വിശാലമായ ഒരു പാടം അതിന്റെ ഒത്ത നടുക്ക് ഒരു മരം , ഒറ്റ മരം . മാമ്പു പൂത്തു നിൽക്കുന്ന ഒരു മാവ്. യാത്രക്കാരെല്ലാം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുമായിരുന്നു ആ മാവിനെ. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് വിശാലമായ ആ പാടത്തു ഒരു ഒറ്റമരം നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ.അങ്ങനെ എന്നും ഞാൻ ആ ഒറ്റമരത്തെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്കൊത്തിരി പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറി ആ ഒറ്റമരം.
അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി എന്റെ സാലറി ചെറുതായെങ്കിലും ഒറ്റമരം അങ്ങു വലുതായി. സാലറി കുറവായതുകൊണ്ട് ആ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും ബിസിനസ് തുടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ച ഞാൻ എന്റെ രാജിക്കത്തും കൊടുത്ത്
ഓഫീസിന്റെ പടിയിറങ്ങി. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വച്ച് ആലോചിച്ചു, ഇനി എന്നും എന്റെ ഒറ്റമരത്തെ കാണാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ പതിവുപോലെ വിൻഡോ സീറ്റ് പിടിച്ചു.നെല്ലായി സ്റ്റേഷൻ കഴിഞ്ഞു .
ഒറ്റമരത്തിൽ നിറയെ മാമ്പഴം പഴുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് ട്രെയിൻ നിർത്തി. വേറെ ഏതോ ട്രെയിൻ പോകുന്ന വരെ ഇവിടെ നിർത്തി ഇടും ഇന്ന് കേട്ടപ്പോൾ യാത്രക്കാർ നിരാശരായി എനിക്കാകട്ടെ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും.
ഓഫീസിന്റെ പടിയിറങ്ങി. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വച്ച് ആലോചിച്ചു, ഇനി എന്നും എന്റെ ഒറ്റമരത്തെ കാണാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ പതിവുപോലെ വിൻഡോ സീറ്റ് പിടിച്ചു.നെല്ലായി സ്റ്റേഷൻ കഴിഞ്ഞു .
ഒറ്റമരത്തിൽ നിറയെ മാമ്പഴം പഴുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് ട്രെയിൻ നിർത്തി. വേറെ ഏതോ ട്രെയിൻ പോകുന്ന വരെ ഇവിടെ നിർത്തി ഇടും ഇന്ന് കേട്ടപ്പോൾ യാത്രക്കാർ നിരാശരായി എനിക്കാകട്ടെ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും.
ഞാൻ കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു. ഒറ്റമരത്തോട് മനസ്സിൽ യാത്ര പറഞ്ഞു. ഇത്രനാളും മനസ്സിൽ തോന്നാത്ത ചിന്ത അന്ന് തോന്നി.
എല്ലാവരും ആ മരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുന്നു, ട്രെയിൻ യാത്രക്കാർക്ക് ഒരു കൗതുകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
പക്ഷെ ചുറ്റും ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റക്ക് നിലകൊള്ളുന്ന ഒറ്റമരത്തിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താകും വികാരം ?? സങ്കടമോ അതോ സന്തോഷമോ??
എന്റെ മനസ്സു എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ പിന്നെയും ആ മരത്തെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി , സംശയമെന്ത് മാമ്പഴം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഒറ്റമരത്തിന് സന്തോഷം തന്നെ .
പിന്നെയും എന്റെ സംശയരോഗിയായ മനസ്സു ചോദിച്ചു ഒപ്പം ആരുമില്ലാഞ്ഞിട്ടും ആ ഒറ്റമരത്തിനു സന്തോഷിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു??????
ഇങ്ങനെ ഓരോ ചോദ്യം ചോദിച്ചു എന്നെ കുഴപ്പിക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സിനിട്ട് ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാൻ തോന്നി .
എന്നാലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു വളരെ ലളിതമാണ് ഉത്തരം. ഈ ലോകത്ത് നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒറ്റക്കാണ് എന്നത് പ്രപഞ്ചസത്യം.
അത് ആർക്കും ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം. നമ്മുക്ക് സ്വന്തം നമ്മൾ മാത്രം എന്ന വേദനിപ്പിക്കുന്ന സത്യം നിങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിമിഷം മരണപ്പെടുന്നു സങ്കടം എന്ന വികാരം.
ഞാൻ ഉൾപ്പെടെ പലരും അഹങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒപ്പം എന്തിനും ഏതിനും കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരുപാടുപേരുണ്ടെന്ന്
എന്നാൽ ഒറ്റ മരത്തിനു മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന ട്രയിനിലെ യാത്രകാരെപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നുപോകുന്ന പലർക്കും ഒരു നിശ്ചിത സമയം ദൈവം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട് അതുകഴിഞ്ഞാൽ നമ്മളും ഒറ്റ മരവും ഒരുപോലെതന്നെ. മറ്റാരെയും അല്ല നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ തന്നെ . ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നമ്മൾ തനിച്ചാവും അന്ന് തളരാൻ പാടില്ല ഒറ്റ മരത്തെപോലെ സന്തോഷിച്ചു മറ്റുള്ളവർക്ക് സന്തോഷം പകർന്ന് നമ്മ ചെയ്ത് ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചതിനു തെളിവായി ചരിത്രത്തിന്റെ ഇതളുകകിൽ കൈയൊപ്പ് ഇട്ടുകൊണ്ട് മടങ്ങാം.ട്രെയിൻ പതുകെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു പ്രപഞ്ച സത്യം എന്നെ മനസ്സിലാക്കി തന്ന ഒറ്റ മരത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മെല്ലെ അകന്നു. എന്നെങ്കിലും ഒരുനാൾ എനിക്കവിടെ ചെല്ലണം ഒറ്റ മര തണലിൽ തനിച്ചിരിക്കണം. മാമ്പഴം കഴിക്കണം എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു ഞാനും അകന്നു ഒറ്റ മരത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ വെറുമൊരു യാത്രകാരനായ്
എല്ലാവരും ആ മരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുന്നു, ട്രെയിൻ യാത്രക്കാർക്ക് ഒരു കൗതുകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
പക്ഷെ ചുറ്റും ആരും ഇല്ലാതെ ഒറ്റക്ക് നിലകൊള്ളുന്ന ഒറ്റമരത്തിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താകും വികാരം ?? സങ്കടമോ അതോ സന്തോഷമോ??
എന്റെ മനസ്സു എന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ പിന്നെയും ആ മരത്തെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി , സംശയമെന്ത് മാമ്പഴം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഒറ്റമരത്തിന് സന്തോഷം തന്നെ .
പിന്നെയും എന്റെ സംശയരോഗിയായ മനസ്സു ചോദിച്ചു ഒപ്പം ആരുമില്ലാഞ്ഞിട്ടും ആ ഒറ്റമരത്തിനു സന്തോഷിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു??????
ഇങ്ങനെ ഓരോ ചോദ്യം ചോദിച്ചു എന്നെ കുഴപ്പിക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സിനിട്ട് ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാൻ തോന്നി .
എന്നാലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു വളരെ ലളിതമാണ് ഉത്തരം. ഈ ലോകത്ത് നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒറ്റക്കാണ് എന്നത് പ്രപഞ്ചസത്യം.
അത് ആർക്കും ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം. നമ്മുക്ക് സ്വന്തം നമ്മൾ മാത്രം എന്ന വേദനിപ്പിക്കുന്ന സത്യം നിങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിമിഷം മരണപ്പെടുന്നു സങ്കടം എന്ന വികാരം.
ഞാൻ ഉൾപ്പെടെ പലരും അഹങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒപ്പം എന്തിനും ഏതിനും കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരുപാടുപേരുണ്ടെന്ന്
എന്നാൽ ഒറ്റ മരത്തിനു മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന ട്രയിനിലെ യാത്രകാരെപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നുപോകുന്ന പലർക്കും ഒരു നിശ്ചിത സമയം ദൈവം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട് അതുകഴിഞ്ഞാൽ നമ്മളും ഒറ്റ മരവും ഒരുപോലെതന്നെ. മറ്റാരെയും അല്ല നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ തന്നെ . ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ നമ്മൾ തനിച്ചാവും അന്ന് തളരാൻ പാടില്ല ഒറ്റ മരത്തെപോലെ സന്തോഷിച്ചു മറ്റുള്ളവർക്ക് സന്തോഷം പകർന്ന് നമ്മ ചെയ്ത് ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചതിനു തെളിവായി ചരിത്രത്തിന്റെ ഇതളുകകിൽ കൈയൊപ്പ് ഇട്ടുകൊണ്ട് മടങ്ങാം.ട്രെയിൻ പതുകെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു പ്രപഞ്ച സത്യം എന്നെ മനസ്സിലാക്കി തന്ന ഒറ്റ മരത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മെല്ലെ അകന്നു. എന്നെങ്കിലും ഒരുനാൾ എനിക്കവിടെ ചെല്ലണം ഒറ്റ മര തണലിൽ തനിച്ചിരിക്കണം. മാമ്പഴം കഴിക്കണം എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു ഞാനും അകന്നു ഒറ്റ മരത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ വെറുമൊരു യാത്രകാരനായ്
By
Vipin Venu

No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക