അവളുടെ നീർച്ചാലുകൾ

തിരക്കുകളുടെ ഇടയിൽ വീണു കിട്ടിയ ഒരു അവധി ദിനം'... പതിവിലും നേരത്തെ വീട്ടുജോലികൾ തീർത്ത അവൾക്ക് ഒരാഗ്രഹം..... 

പുറത്ത് ചിണുങ്ങി ചെയ്യുന്ന മഴയെ ഒന്ന് കാണാൻ .വരാന്തയിലെ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നി, രാത്രിയോടടുക്കുന്ന യാമത്തിൽ ചെയ്യുന്ന ഈ മഴയ്ക്ക് എന്തു ഭംഗിയാണെന്ന് ..... അവൾ അറിയാതെ അതിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ തുടങ്ങി....

ഓർമ്മയിൽ മായാതെ കിടക്കുന്ന ആ നല്ല നാളുകൾ.... ദൈവമേ, വർഷങ്ങൾ പലതുപിന്നിട്ടിട്ടും, ഈ മഴയെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നുവോ?.... ഒരു നീറ്റൽ.. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത കൂടുന്നു. നിലച്ചുപോകുമോ എന്നു പോലും തോന്നിപോകുന്നു...

അന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നത് ഇപ്പോഴും കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നു. 'ഇവൾക്ക് വട്ടാണ്. ഒരു പ്രകൃതി സ്നേഹി വന്നിരിക്കുന്നു.' ഇതു കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾ കുണുങ്ങി ചിരിക്കും. ഇതു കേൾക്കാൻ തനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എന്നാണ് അതിനർത്ഥം. അവർക്കല്ലാതെ ആർക്കു മനസ്സിലാകും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളെ.... സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നും ചെറിയ പ്രായത്തിൽ പറച്ചു നട്ടതാണവളെ അവരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക്. എല്ലാവരും സമപ്രായക്കാർ.പല സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നും വന്നവർ, എങ്കിലും ഒരേ മനസ്സായി വളർന്നു. ഒരേ പാത്രത്തിൽ നിന്നുണ്ണാൻ അവർക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു.ഒരേ വസ്ത്രം മാറിയുടുക്കാൻ അവർ പഠിച്ചിരുന്നു. അവൾ വയസ്സറിയിചപ്പോൾ തങ്ങായി, കൂട്ടായി ഉണ്ടായിരുന്നവർ.... അസുഖങ്ങൾ കാർന്നുതിന്നുമ്പോൾ അമ്മയായി മാറിയിരുന്നവർ.... വർഷങ്ങൾ പലതു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും പല ഭാഗങ്ങളിലേയ്ക്ക് പറിച്ചുനട്ടിട്ടും, അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവർ... അവളുടെ പ്രണയം മഴയായി പെയ്തിറങ്ങുന്നത് അവർക്കല്ലാതെ ആർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും....

ബാല്യകാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വിഴുങ്ങി കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന നീർച്ചാലുകൾ അവളെ അല്ലാതെ ആരേയും വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... മഴ അതൊരു വികാരമായിരുന്നു. അത് പ്രണയമായി പെയ്തിറങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..... ക്ലാസ്സ് മുറികളിൽ ജനാലയോട് ചേർന്നിരിക്കാനായിരുന്നു അവൾക്കിഷ്ടം. മഴ വരുമ്പോൾ അവളെ തലോടുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു...... അവളുടെ കവിളുകളിൽ, നെറ്റി തടത്തിൽ, ചുണ്ടുകളിലെല്ലാം ചുംബിച്ച് അവളെ കോരിതരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അദ്ധ്യാപകരുടെ ക്ലാസ്സുകളെ കാളും പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയെ ആസ്വദിക്കാനായിരുന്നു അവൾക്ക് ഇഷ്ടം. ..... ആ മലകളെ അവൾ ഒരു പാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. മഴ തോർന്നു കഴിയുമ്പോൾ, മലയിൽ രൂപപ്പെടുന്ന നീർച്ചാലുകൾ.... എന്തു ഭംഗിയാണവയ്ക്ക്.... അവയെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നും, അവ അവളെ മാടി വിളിക്കുന്നതായി, തന്നിലേയ്ക്ക് വന്നണയാൻ കൊതിക്കുന്നതായി..... എന്നു ചെയ്യും, ഈ മതിൽ കെട്ടിനു വെളിയിലിറങ്ങാൻ അനുവാദമില്ലല്ലോ..... 

വൈകുന്നേരമായാൽ കാണാം മഴയുടെ കുസൃതി.കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കളിക്കാൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ്, കാർമേഘത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മലയിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് ഇറങ്ങുന്നത്...... " ഓടിക്കോ, മഴ വരുന്നേ.. " എന്ന് ആരേങ്കിലും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടാകും. നിമിഷ നേരത്തിനുള്ളിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയിൽ നനയുന്നതും, മുതിർന്ന പെൺകുട്ടിയാണെന്നോർക്കാതെ മഴയിൽ കുളിക്കുന്നതും, അവളിൽ ഇപ്പോഴും മായാത്ത ഓർമ്മയായി നിൽക്കുന്നു...

അവളിൽ ആദ്യ പ്രണയം പൂത്തതും ഒരു മഴക്കാലത്തായിരുന്നു. സൗഹൃദം എപ്പോഴോ വഴി മാറി, പ്രണയമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് തന്നതും ആ മഴയാണ്. മഴ വന്ന് തലോടുമ്പോൾ അവൻ വന്ന് തലോടുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നുമായിരുന്നു. അവൾ അവനെ പ്രണയിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും, അവളുടെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴും, അവന്റെ ആദ്യ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോഴും അവളെ കൊതിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മഴ തിമർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളെക്കാൾ കുടുംബത്തിന്റെ മാനത്തിന് വില കൊടുക്കേണ്ടിവന്നപ്പോഴും, ഹൃദയം പൊട്ടുന്ന വേദനയിൽ 'ഞാനുണ്ട് കൂടെ എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് ' അവളോടുകൂടെ പെയ്തിറങ്ങിയവൻ..... അവൻ സമ്മാനിച്ച സമ്മാനപ്പൊതികൾ പുഴയുടെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഊർന്നിറങ്ങുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടൊഴുകുന്ന നീർച്ചാലുകൾ മായിക്കാൻ കൂട്ടായി വന്നവൻ.....

ജീവിതത്തിൽ അന്നോളം കാണാത്ത ഒരുവന്റെ മുന്നിൽ കഴുത്തു നീട്ടി നിന്നപ്പോഴും..... തുടർക്കഥയായി അവളുടെ മാതൃത്വം വെളിപ്പെട്ടപ്പോഴും, അവളെ നോക്കി ആമഴ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹത്വം പറഞ്ഞു തരാനായിരുന്നോ അന്ന് അവളെ നോക്കി നീ പുഞ്ചിരിച്ചത്.... അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിന്റ വില, ആ കണ്ണുകൾ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത് അന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. അമ്മയുടെ കവിളുകളിൽ അന്ന് ചുംബനം നൽകിയപ്പോൾ അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകിയ ആ നീർച്ചാലുകളുടെ കാരണം അതായിരുന്നോ....

വർഷങ്ങളെത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളെ കാണാനായി, അവളുടെ കവിളുകളിൽ തലോടാനായി, അധരങ്ങളിൽ ചുംബിക്കാനായി, ഇതാ ഇപ്പോഴും അവൻ തിമർത്തു ചെയ്യുന്നു..... ആ സ്നേഹം അവളറിയുമ്പോഴും, നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു പിടി ഓർമ്മകളുടെ വേദന അവനോടുകൂടെ നീർച്ചാലായി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ. നിന്നും ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതു കാണാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... അവൾ സ്നേഹിക്കുന്ന, അവളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആ മഴയല്ലാതെ....

ഷീല ആന്റണി