രണ്ടാം ജന്മം)

രണ്ടാം ജന്മം)

(തികച്ചും സാങ്കല്പികം)

ഡോക്ടര്‍........എന്നെ ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യൂ......ഈ ശബ്ദം കേട്ട ഡോക്ടര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി . പുഞ്ചിരിയോടെ നിറവയറുമായി ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കണ്ടാല്‍ അധികം പ്രായം തോന്നില്ല. മുഖത്ത് നന്നേ ക്ഷീണം തോന്നി. ആകുട്ടിയുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന കേസ്ഷീറ്റ് വാങ്ങി നോക്കി
പേര്ഃ അലീന അലക്സ്,വയസ് 29.
 . ഒാപ്പറേഷന് ഇനിയും സമയം ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെന്താണ്....?....ഡോക്ടര്‍ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു ..അപ്പോഴാണ് അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഒാപ്പറേഷനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് ആള്‍ വന്നിരിക്കണത്. വെള്ള ഷര്‍ട്ടും വെള്ളമുണ്ടും കോട്ടയം മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് ലേബര്‍ റൂമിലെ വേഷമാണത്.

അവള്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു ഡോക്ടര്‍ ...എന്നെ ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യു . ഡോക്ടര്‍ വേഗം പറഞ്ഞു . വയര്‍ കാണിക്കൂ. ഇട്ടിരുന്ന ഷര്‍ട്ട് ബട്ടന്‍ മാറ്റി വയര്‍ കാണിച്ചു. വയര്‍ കണ്ട ഡോക്ടര്‍ ഞെട്ടി പോയി.... വയര്‍ ഇടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഡോക്ടര്‍ക്ക് മനസിലായീ. ഡേറ്റ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. അമ്മയും കുഞ്ഞും അപകടത്തിലാണ് ..പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു ..യേ... ഇവ്വളു ലേറ്റ് ആയേന്ന്...

അപ്പോഴും ചിരിയോടെ അവള്‍.ഒാ..ഡോക്ടര്‍ തമിഴ് ആണല്ലേ.... അതിന് ഞാന്‍ ലേറ്റ് ആയതല്ല. മൂന്ന്നാലു ദിവസമായി ഞാന്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങീട്ട്...എന്നെ ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞ് ആരു കേള്‍ക്കാന്‍..എന്നു പറഞ്ഞ് അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു

ഡോക്ടര്‍ അവളുടെ പള്‍സ് നോക്കി.. അവളുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി. ഒരു ഭാവഭേദവും ഇല്ല. നിറചിരിയോടെ നിറവയറുമായി.....ഡോക്ടര്‍ ചിന്തിച്ചു അപകടനില തിരിച്ചറിയാത്തതോ???....അതോ....മരണമാസന്നമായിട്ടും കണ്ണുകളില്‍ തെളിയും അസാമാന്യ ധൈര്യമോ?????അതോ,,അണയാന്‍ പോകുന്ന ദീപം ആളികത്തുന്നതോ അതാണോ ..ഈ ചിരി.....

ഡോക്ടര്‍ വേഗം മറ്റ് ഡോക്ടര്‍ മാരേയും നേഴ്സ് മാരേയും വിളിച്ചു . എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു എമര്‍ജന്‍സി ഒാപ്പറേഷന്‍ തീയറ്റര്‍ ഒാക്കെ അല്ലേ....യെസ് ഡോക്ടര്‍ ആരോ പറഞ്ഞു ..ഡോക്ടര്‍ മാരുടെ തിരക്കും ബഹളവും അവള്‍ നോക്കി നിന്നു.

ഒരു സ്‌ട്രക്ചര്‍ കൊണ്ടു വന്നു. അവളോട് അതില്‍ കിടക്കാന്‍ പറഞ്ഞു .വലിയ വയറും താങ്ങി അതില്‍ കേറി കിടന്നു.അപ്പോഴും ഉണ്ട് ആ പുഞ്ചിരി..

ആദ്യം നോക്കിയ ചോദിച്ചു ...എന്താണ് കഴിച്ചത്...അവള്‍ പറഞ്ഞു . മൂന്ന് അപ്പം മുട്ടകറി. പിന്നെ കാപ്പി. എപ്പോഴാണ് കഴിച്ചത് .ആറ് മണിക്ക് അവള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു ..സമയം നോക്കിയ ഡോക്ടര്‍ വീണ്ടും ഞെട്ടി ആറ് മുപ്പത് ആയതേള്ളൂ...

ഡോക്ടര്‍മാര്‍ കൂടി ആലോചിച്ചു...ഇനിമ വക്കാന്‍ സമയം ഇല്ല.. അത്രയും കൂടി സമയം എടുത്താല്‍ അമ്മക്കും കുഞ്ഞിനും ആപത്താണ്.. അതേ സമയം ഇനിമ വക്കാതെ ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്താലും പ്രശ്നമാണ് .ഒാപ്പറേഷനിടയില്‍ ശര്‍ദ്ദി ഉണ്ടാകും .അങ്ങനെ വന്നാല്‍ അമ്മയുടെ ജീവന്‍ ആപകടത്തിലാകും.

കൂടെ ആരുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചു .അമ്മ വെളിയില്‍ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു . റൂമില്‍ ഭര്‍ത്താവും മൂത്തകുട്ടിയും ഉണ്ട്..അവള്‍ റൂമില്‍ നിന്നും ആരോടും പറയാതെയാണ് ലേബര്‍ റൂമില്‍ വന്നത്. അവള്‍ പോകുന്ന കണ്ട അമ്മ പിന്നാലെ വന്നതാണ്..അതെന്തായിലും ഭാഗ്യമായി...ഒരു നേഴസ് ഒരു പേപ്പറുമായി പുറത്തേക്ക് പോയി. ഒപ്പിടീക്കാനാകും.. ഇത് രണ്ടാമത്തെ ആണല്ലോ അപ്പോ പ്രൊസിജര്‍ എല്ലാം അവള്‍ക്ക് അറിയാം .

ഡോക്ടര്‍ മാര്‍ തിടുക്കം കൂട്ടി. വയര്‍ ഷേവ് ചെയ്യാന്‍ പോലും സമയം ഇല്ലാരുന്നു. നേഴ്സ് വന്നു വയര്‍ നോക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞു അതോക്കെ ഞാന്‍ ചെയ്തു .നിങ്ങള്‍ ഒന്നു വേഗം ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യ്.

അവളേയും കൊണ്ട് സ്ട്രെകചര്‍ പാഞ്ഞു .ഒാപ്പറേഷന്‍ തീയറ്ററിലേക്ക്.രണ്ട് ജൂനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ മാരാണ് അവളെ കൊണ്ടു പോകുന്നത്. പോകും വഴി അവളോട് ചോദിച്ചു . എത്രകുട്ടികള്‍ ഉണ്ട്..? അവള്‍ പറഞ്ഞു .ഒരാള്‍ 2 വയസ് ആണ്‍കുട്ടി ആണ്.. ചോദിക്കാതെ തന്നെ അത്രയും പറഞ്ഞു .

അവര്‍ തമ്മില്‍ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇംഗ്ളിഷിലാണ് എന്നാലും അവള്‍ക്ക് മനസിലായി. ആഹാരം കഴിച്ചതിനാല്‍ റിസ്കാണ്... ഇനിമ വക്കാന്‍ സമയം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ എന്തും സംഭവിക്കാം. . എന്തു നിസ്സാരമായിട്ടാണവര്‍ പറയുന്നത്. മനുഷ്യ ജീവന് ഒരു വിലയും ഇല്ലേ അവള്‍ മനസില്‍ വിചാരിച്ചു ...

അപ്പോഴാണ് അവള്‍ ഒാര്‍ത്തത്...ദൈവമേ എന്നെ ഒാപ്പറേഷന് കൊണ്ടു പോകുകയാണ്... ആരും എന്നെ യാത്രയാക്കാനില്ല. ചേട്ടായ് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ??? ഭര്‍ത്താവിനെ ചേട്ടായി എന്നാണവള്‍ വിളിക്കുന്നത്.. കൊച്ചിനേയും കാണാന്‍ പറ്റിയില്ലല്ലോ ..അലന്‍(മൂത്തകുട്ടി) അവരോടൊന്നും പറയാതല്ലേ ഒാടി വന്ന് ലേബര്‍ കേറീത്.അവരാണേ റൂമിലുണ്ട് ...അമ്മ അറീച്ച് കാണും. വീട്ടിലേക്കും വിളിച്ചു കാണും.

രാത്രി വരെ ആങ്ങളമാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നു. ഇനിയും ഡേറ്റ് ഉണ്ടെന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു അതുകൊണ്ട് അവര്‍ പോകുകയും ചെയ്തു. തീയ്യറ്റര്‍ വാതിക്കല്‍ എത്തി. അവള്‍ തല ചരിച്ച് നോക്കി. ഇല്ല ..ആരുമില്ല. നെഞ്ചു വിങ്ങി ശ്വാസം മുട്ടും പോലെ തോന്നി. കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി .കാഴ്ചകള്‍ മറഞ്ഞു.

ഡോക്ടര്‍ മാരുടെ സംസാരം കേട്ടിട്ട് ഞാന്‍ തിരിച്ച് വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ആരോടും പറയാതെ പോന്നത് അബദ്ധായല്ലോ....സങ്കടം സഹിക്കാ വയ്യാ...

തീയ്യറ്റര്‍ ഡോര്‍ തുറന്നു അവളേയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. തിയ്യറ്റര്‍ റെഡി ആണ്. അവള്‍ എല്ലാവരെയും നോക്കി. ആറ് ഡോക്ടര്‍ രണ്ട് ജൂനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ നാല് നേഴ്സ് മാര്‍... എല്ലാരും അവള്‍ക്ക് പരിചയമുണ്ട് ....ഫെബ്രുവരി 3ന് അഡ്മിറ്റ് ആയതാണ്. ഡേറ്റ് നോക്കിയാല്‍ 6ന് ഒാപ്പറേഷന്‍ നടത്തേണ്ടതാണ്..ഇന്ന് ഡേറ്റ് പത്ത് ആയിരിക്കുന്നു.നാല് ദിവസം അധികം ആയിരിക്കുന്നു .. രണ്ട് പേരും രക്ഷപെടാന്‍ ഒരു ചാന്‍സും ഇല്ല..

അവള്‍ എല്ലാവരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു . അവരും തിരച്ച് ചിരിച്ചു .. ഒരു സങ്കടത്തിന് പോലും അവളുടെ ചിരിയെ തോല്പപിക്കാനായില്ല .സ്‌ട്രെക്ചറില്‍ നിന്നും ഒാപ്പറേഷന്‍ ടേബിളിലേക്ക് അവളെ കിടത്തി. കൈയ്യില്‍ ട്രിപ്പ് ഇടാന്‍ സൂചി വച്ചു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഏറി..ബിപി നോക്കി ജൂനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .. ബീപി കൂടി... അവളോട് പറഞ്ഞു ...അലീനാ... പേടിക്കണ്ടാ റിലാക്സ് ആകൂന്ന്...അവള്‍ പറഞ്ഞു .എനിക്ക് കുഴപ്പോന്നൂല്ലാ നിങ്ങള് ധൈര്യായ് ചെയ്തൊന്ന് ..അപ്പോളും ആ ചിരി ഉണ്ടാരുന്നു .

അതേ സമയം ഒാപ്പറേഷന്‍ തീയ്യറ്ററിന് പുറത്ത് ബഹളം നടക്കുന്നു.അലീനാ യുടെ ഭര്‍ത്താവാണ്. ഒാപ്പറേഷനുള്ള സമ്മതപത്രവുമായി നേഴ്സ് .. അതില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ.... അലീനാ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനാല്‍ വയറ് ക്ളീന്‍ ആക്കാനുള്ള സമയം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ശര്‍ദ്ദിക്കുയോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്താല്‍ മരണം വരെ സംഭവിക്കാം ആയതാനാല്‍ . എന്തു സംഭവിച്ചാലും ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യാനുള്ള സമ്മതം ആണ്.... അയാള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. നിങ്ങള്‍ എന്തു ചെയ്താലും അവളെയും കൊച്ചിനേയും ജീവനോടെ വേണം..കാരണം ആറാം തീയതി ചെയ്യണ്ട കാര്യമാണിത്. നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ആണത്. 3ന് അഡ്മിറ്റ് ആയി ഇന്ന് 10 തീയ്യതി ആയിരിക്കുന്നു ...ആരോക്കെയോ സമാധാനിപ്പിച്ചു.ഒടുക്കം ഒപ്പിട്ടു.

അനസ്തേഷ്യക്കായ് നടുവ് വളച്ച് നട്ടേല്ലില്‍ കുത്തിവക്കും . എസ് പോലെ കിടത്തും .അങ്ങനെ കിടക്കാന്‍ പറഞ്ഞു . അവള്‍ കിടന്നു . രണ്ടു വട്ടം അവള്‍ നടുവ് വലിച്ചു സൂചി മാറി പോയി. ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു റിലാക്സ്...അവര്‍ക്കങ്ങനെ എന്തും പറയാല്ലോ....മൂന്നാമത്തെ കുത്തിന് ഒാക്കെ ആയി.

സൂചി വലിച്ചതും അവളെ നേരേ കിടത്തീതും ഒരു പോലാരുന്നു. അതില്‍ മെയിന്‍ ഡോക്ടര്‍ അനിത.. ഒരു സൂചി വച്ച് അടിവയര്‍ മുതല്‍ മുകളിലേക്ക് കുത്തി വേദന ഉണ്ടോന്ന് ചോദിച്ചു .ഇല്ലാന്ന് അവളും .ഹൃദയഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ വേദനിച്ചു. അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വേദന ഉണ്ടെന്ന്. പിന്നെ കുത്ത് നിര്‍ത്തി .. അവിടെ വരെക്കും മരവിക്കൂള്ളൂ..

അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ കറുത്ത തുണികൊണ്ട് മൂടി... പിന്നീട് അടിവയറില്‍ എന്തോ വരച്ചപോലെ തോന്നി.മാര്‍ക്കിട്ടതാവാം..അടുത്ത നിമിഷത്തിര്‍...... കിര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍ര്‍....ന്നോരു ശബ്ദം .എനിക്ക് മനസിലായി.കീറി വയര്‍...ജൂനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.. അവള്‍ മറുപടിയും പറഞ്ഞു . അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ തടവുന്നും ഉണ്ട്. അപ്പോഴാണ് ഡോക്ടര്‍ അവളെ വിളിച്ചു . എന്നോട് പറഞ്ഞു .. അലീനാ..കുഞ്ഞിനെ എടുക്കാനാകുന്നില്ല.സ്റ്റഫ് ആയിരിക്കുന്നു.,നിന്നെ ചരിച്ചു കിടത്താന്‍ പോവാന്ന്....ശരീന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു ..കീറിമുറച്ച അവളെ ചരിച്ചു കിടത്തി കുഞ്ഞിനെ വലിച്ചെടുത്തു. .

ആ നിമിഷം അവള്‍ വാ തുറന്നു ശ്വാസം ഒന്നു വലിച്ചു ... അവളുടെ ശ്വാസം നിന്നു .....വാ തുറന്നിരുന്നു.... കണ്ണുകള്‍ അടഞ്ഞോ?? അറിയില്ല.... ജീവന്‍ പറന്നകലുന്നത്..അവളറിഞ്ഞു..... ഇപ്പോള്‍ ശരീരത്തിന്റെ ഭാരമില്ല...പറന്ന് നടക്കുകയാണ്..... ജീവന്‍ പറക്കുന്ന നിമിഷത്തില്‍ അവള്‍ ഒന്നേ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുള്ളു.....എന്റെ അല്‍ഫോസാമ്മേ...... എന്റെ കുഞ്ഞിന് (അലന്..) അമ്മയില്ലാതാവരുതെന്ന്(മൂത്തമകന്)....അത്രയും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കനേ ആയുള്ളൂ... മരണം അവളെ പുല്‍കിയിരിക്കുന്നു.
.

അപ്പോ ഉണ്ടായ മകനെ ഒാര്‍ത്തുപോലുല്ല,,ഹൃദയം തുറന്നുള്ള ,ആ വിളി അങ്ങ്..അവിടെ അല്‍ഫോസാമ്മ കേട്ടു ... കൂട് വിട്ട പറന്നകന്ന കിളി തിരികെ ചേക്കേറിയ പോലെ അവളുടെ ജീവനും തിരികെ വന്നു.. അത്ഭുതംകൊണ്ട് ഡോക്ടര്‍ മാര്‍ കണ്ണു മിഴിച്ചു.ആര്‍ക്കും വിശ്വസിക്കാനായില്ല. എല്ലാരും ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു ... അവള്‍ കണ്ണു തുറക്കുമ്പോള്‍ .. ഒാക്സിജന്‍ വച്ചിട്ടുണ്ട് ... ജൂനിയര്‍ ഡോക്ടര്‍ നെറ്റിയില്‍ തടവുന്നു അവളുടെ......,,ഇതെന്റെ രണ്ടാം ജന്മം അവള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു .......

അലീനാ മയക്കത്തിലേക്ക് ആണ്ടു. കണ്ണുതുറക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുന്നലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു. കണ്ണുതുറന്ന അവള്‍ ചോദിച്ചു കുട്ടി ആണോ? പെണ്ണോ??... എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു .. ആണ്‍കുട്ടിയാണ്...പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോയീന്ന് പറഞ്ഞു .

വീട്ടുകാരെ കാണിക്കാനാകും അലന് സന്തോഷാകുമാരിക്കും അനിയനല്ലേ....അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഒരു ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .കാല്‍ അനക്കാന്‍ പറഞ്ഞു .. ഞാന്‍ നോക്കിട്ട് അനക്കാന്‍ പറ്റണില്ല.അപ്പോള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു അതിന് എനിക്ക് കാലുണ്ടോ.... അതോ നിങ്ങള്‍ മുറിച്ചു മാറ്റിയോ??? മരവിപ്പ് മാറിയോന്ന് അറിയാനാണ് അവര്‍ ചോദിച്ചത്... അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് അവരും ചിരിച്ചു . എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ഇതാള് കോമഡി ആണല്ലോ... എന്നെ ഒാപ്പറേഷന്‍ ചെയ്യൂന്ന് പറഞ്ഞു വരുന്ന ആദ്യത്തെ ആള്‍... അപാര ധൈര്യം തന്നെ....

അപ്പോളും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു അതുകൊണ്ടിപ്പോ ഞാനും കൊച്ചും ജീവനൊടിരിക്കുന്നു.ഇല്ലേ കാണാരുന്നു. അല്ലാ,,,,പ്രസവം നിര്‍ത്താന്‍ ഞാന്‍ എഴുതി കൊടുത്തു നിര്‍ത്തിയില്ലേ....അവള്‍ ചോദിച്ചു ... ഇല്ലാന്നവര്‍ പറഞ്ഞു .അതെന്താന്ന് അലീനാ . അവര്‍ പറഞ്ഞു ..ഇപ്പോ രണ്ട് ആണ്‍കുട്ടികള്‍ അല്ലേ ഇനി ഒരു പെണ്ണ് കൂടി ആവട്ടേന്ന്.....ഉടനടി അലീനാ മറുപടി ..ഉവ്വാ.... നിങ്ങള് വന്നു നോക്കുമോ???..... ഇനി ഉണ്ടായാല്‍..... അല്ല പിന്നെ.... അവരു പറഞ്ഞു ചേച്ചി കൊള്ളാലോ....ഇത്രയും തീയ്യറ്ററിനുള്ളില്‍ നന്നത്....പീന്നീട് അലീനാ യെ ഐ സി യുവിലേക്ക് മാറ്റി.

അതേ സമയം പുറത്ത് നടന്നത്.......കുഞ്ഞിനെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു .അലീനാ യുടെ അമ്മയും അലക്സും അലനും മാത്രമേ ഉള്ളൂ...കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു കുഞ്ഞുവാവ കണ്ണ് തുറന്ന് ഒന്നു നോക്കി . ഒന്ന് ചിരിച്ചപോലെ തോന്നി. എന്നിട്ട് മിഴികള്‍ അടച്ചു. ഒരു നേഴ്സ് ഒരു പേപ്പര്‍ കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു . നേഴ്സറിയില്‍ കൊണ്ടു കാണിക്കാന്‍.. ഉണ്ടായ കുട്ടികളെ പരിശോധിക്കുന്ന സ്ഥലാണ്...

കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ചെന്നു അലക്സ്. അവിടുത്തെ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .ആ ടേബിളില്‍ കിടത്താന്‍ .എന്നിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോകാന്‍ പറഞ്ഞു . ചീട്ട് കൈയ്യില്‍ കൊടുത്തു . കുഞ്ഞിനെ കിടത്തി അലക്സ് പുറത്ത് കാത്തു നിന്നു .അഞ്ച് മിനറ്റ് പോലും ആയില്ല . ബേബി അലീനാ യുടെ (കുഞ്ഞിനെ അങ്ങനെ പറയുക) ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ വരാന്‍
പറഞ്ഞു . അലക്സ് ചെന്നു . അപ്പോള്‍ മുന്നെ കണ്ട ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .കുഞ്ഞിനെ സീരിയസ് ആണ്..മൈക്കേണിയം ആയിരിക്കുന്നു എന്നുവച്ചാല്‍ കുഞ്ഞിന്റെ ശ്വാസകോശത്തില്‍ അമ്നോടിക് ഫ്ളൂയിഡ് പോയിരുന്നു . അതു നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള സംവിധാനം ഇവിടില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് കുട്ടികളുടെ ആശുപത്രയില്‍( ഇ എസ് ഐ)കൊണ്ടു പോകണം . ഇല്ലങ്കില്‍ കുഞ്ഞിനെ കിട്ടില്ല. ഡേറ്റ് കഴിഞ്ഞു നാല് നാള്‍കുഞ്ഞ് വയറ്റില്‍ കിടന്നതിനാല്‍ കുഞ്ഞ് മഷി ഇടുകയും .അത് വലിച്ച് ശ്വസകോശത്തിലും പോയി...അലക്സ് കുഞ്ഞിനെ നോക്കി അനക്കമില്ല.

കുഞ്ഞിനെ അലക്സ് കൈയ്യില്‍ എടുത്തു . എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു . എന്നാല്‍ ആംബുലന്‍സ് വിളിക്കാന്‍ അപ്പോള്‍ ആ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .അതൊക്കെ നിങ്ങള്‍ ചെയ്താലും .അത് ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അല്ലാന്ന്.എത്രയും പെട്ടെന്ന് എത്തിച്ചാല്‍ നല്ലതെന്ന്.അലക്സ് പറഞ്ഞു .ഇല്ല ഞാന്‍ കൊണ്ടോകില്ല നിങ്ങള്‍ കൊണ്ടു പോകണം. തെറ്റ് നിങ്ങളുടെ ആണ് ..താമസിച്ച് ഒാപ്പറേഷന്‍..അതും പോരാഞ്ഞ് എന്തു കൊണ്ടവര്‍ പറഞ്ഞില്ല. ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്. ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുഞ്ഞിനെ തന്നിട്ട് പോയി. അലക്സ് പറഞ്ഞു .എന്റെ കുഞ്ഞിനോ... ഭാര്യാ ക്കോ എന്തേലും സംഭവിച്ചാല്‍ കത്തിക്കും ഈ ആശുപത്രി ......അലക്സ് ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ പറഞ്ഞു .

പേടിച്ച് പോയ ഡോക്ടര്‍ വേഗം ആംബുലന്‍സ് വിളിച്ചു . കുഞ്ഞിനെ ഒാക്സിജന്‍ കൊടുത്തു . കൂടെ ആ ഡോക്റും ഒരു അറ്റന്‍ഡറും ...ഡോക്ടര്‍ ഒരു കുറിപ്പ് കൊടുത്തു പറഞ്ഞു .ആശുപത്രയില്‍ ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും മരുന്നു കിട്ടണം.. അലീനാ യുടെ അമ്മ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ,അലനേയും കൈയ്യില്‍ പിടച്ച് നില്‍ക്കുന്നു. അവനും കരച്ചില്‍ അച്ച എടുക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു .

അലീനാ യെ തീയ്യറ്റില്‍ കയറ്റീതെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു . എല്ലാവരെയും . ഡോക്ടര്‍ കൈയ്യില്‍ കുഞ്ഞ് .ഒാക്സിജന്‍ സ്റ്റാന്‍ഡ് തള്ളികൊണ്ട് അറ്റന്‍ഡര്‍ കൈയ്യില്‍ ചീട്ട് മായി അലക്സ് . ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറി. ലിഫ്റ്റില്‍ താഴേ എത്തി.ആംബുലന്‍സില്‍ കേറാന്‍ തുടങ്ങീതും ,ഭാഗ്യമെന്ന് പറയട്ടെ . ഒരു ഒാട്ടോയില്‍ ,അലക്സ് ന്റെ അമ്മയും ചേട്ടത്തിയും. തൊട്ടുപുറകെ ബൈക്കില്‍ അലീനാ യുടെ രണ്ട് ചേട്ടനും. മരുന്നു ചീട്ട് ചേട്ടന്മാരെ ഏല്പിച്ചു.അമ്മയോട് അതേ ഒാട്ടോയില്‍ ആംബുലന്‍സ് ന്റെ പിന്നാലെ വരാനും പറഞ്ഞു .

ആംബുലന്‍സ് കുട്ടികളുടെ ആശുപത്രയില്‍ എത്തി. ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .ഈ ഒാക്സിജന്‍ എടുത്താല്‍ കുട്ടി മരിക്കും. ഇവിടെ നിന്നും ഒാക്സിജന്‍ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോകാന്‍ പറ്റില്ല. രണ്ടാം നിലയിലാണ് . Icu.അവിടെ വരെ എങ്ങനെ ?????? ..

അറ്റന്‍ഡര്‍ പറഞ്ഞു .ഡോക്ടര്‍ .ആകുട്ടിയെ ഇങ്ങ് തരൂ. കളയാന്‍ സമയം ഒട്ടുമില്ല.കുഞ്ഞിനെ അവര്‍ വാങ്ങി. ഒാക്സിജന്‍ മാസ്ക് മാറ്റി. കുഞ്ഞിന് നീലനിറം ആയിരിക്കുന്നു ... നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു മിന്നല്‍ കണക്കെ പാഞ്ഞ് . അലക്സ് ,ഡോക്ടര്‍ മറ്റേല്ലാരും നോക്കി നില്‍ക്കെ പിന്നാലെ അലക്സ് ,അമ്മയും മരുന്നു മായി ചേട്ടന്മാരും. രണ്ട് മിനിറ്റ് പോലും എടുത്തില്ലവര്‍.. കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ട് icu വിനുള്ളീലേക്ക് പാഞ്ഞ് കയറി.ഡോക്ടര്‍ ....എന്നലറി വിളിച്ചു . ഒാക്സിജന്‍ എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .

അലക്സും ഒപ്പമുള്ളവരും വന്നപ്പോഴേക്കും അകത്ത് നിന്നും അറ്റന്‍ഡര്‍ വന്ന് അലക്സിനെ കെട്ടി പിടിച്ചു . പകച്ച് പോയ അവനോട് പറഞ്ഞു . പേടിക്കണ്ടാ കുഞ്ഞിനെ ദൈവം കാത്തു.. അഞ്ച് മിനിറ്റിുള്ളില്‍ ശ്വാസകോശം ക്ളീന്‍ ചെയ്തു . കുഞ്ഞ് ശ്വാസമെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി . ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു .

മണിക്കൂര്‍ 2 കഴിഞ്ഞു ....അലീനാ മയക്കത്തില്‍ നിന്ന ഉണര്‍ന്നു. Icu വിലാണ്... കുഞ്ഞിനെ കാണാത്തതിനാല്‍ കുഞ്ഞിനെ കാണാനായ് തപ്പിനോക്കി വലത്ത് വശത്ത് അവടില്ല. ഇടത്ത് നോക്കി അവിടേം ഇല്ല. മനസില്‍ ഒരു ആന്തല്‍ കുഞ്ഞെവിടെ????? അപ്പോള്‍ സമയം എന്തായി പോലും .. കാലിന്റെ മരവിപ്പ് മാറീട്ടില്ല. കിടന്ന് കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി അവള്‍. അമ്മ അരുകിലുണ്ട്. കൊച്ചെവിടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു . അമ്മ പറഞ്ഞു . നേഴ്സ് റയില്‍ ഉണ്ടെന്ന് . അതെന്താ ഇത്ര നേരം അവള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ... അവള്‍ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അമ്മ കരച്ചില്‍ അടക്കുകയാണ്. അവള്‍ക്ക് സംശയം തോന്നി . ആരും തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നില്ല. ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച പോലെ അവള്‍ പറഞ്ഞു . അമ്മ പുറത്തേക്ക് പോ.... ചേച്ചിയോട് വരാന്‍ പറ. അമ്മ പോയി ചേച്ചി വന്നു.എന്റെ കുുഞ്ഞെവിടെ????? അവര്‍ മിണ്ടിയില്ല. ചേട്ടായിയെ വിളിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു . അവര്‍ പറഞ്ഞു . മരുന്നു വാങ്ങാന്‍ പോയീന്ന് അലന്‍ എവിടെന്ന് ചോദിച്ചു റൂമില്‍ അമ്മക്കോപ്പം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു

,കുഞ്ഞിനെ esi യില്‍ കൊണ്ടു പോയകാര്യം അറിച്ചില്ല..അറിഞ്ഞാല്‍ കരയുമെന്നും അത് കുഴപ്പമാകമെന്നും ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു പോലും അതാണ് ചേച്ചി ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ.. അവള്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ വരുന്നവരൊക്കെയും കരച്ചിലാണ് അപ്പോള്‍ ഉറപ്പിച്ചു. കുഞ്ഞില്ലാന്ന്. ആരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല . കരഞ്ഞു കുറെ കരഞ്ഞു ..തൊണ്ട ഉണങ്ങി.. ചുമ വരണപോലെ തോന്നി. ചുമച്ചാല്‍ തീര്‍ന്നു. തുന്നല്‍ പോട്ടും ... അവള്‍ പറഞ്ഞു വെള്ളം വേണം. .. ചേച്ചി ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു . ഡോക്ടര്‍ വന്നു. വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പാടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു .പഞ്ഞി നനച്ച് ചുണ്ട് നനച്ച് കൊടുക്കാന്‍ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു .. ഇല്ലങ്കില്‍ അപകടമാണ്. വെള്ളം വിക്കിയാല്‍ രക്തം നെറുകില്‍ കേറും ചുമക്കാന്‍ പാടില്ല...അതുപറഞ്ഞ് ഡോക്ടര്‍ പോയി. അവള്‍ പറഞ്ഞു . വെള്ളം വേണം..... ആരും അറിയാതെ താ...., ഞാന്‍ ചുമക്കില്ലാ... ചേച്ചി ക്ക് പേടി ആരുന്നു ,നിര്‍ബന്ധിച്ച് വെള്ളം മേടിച്ചു കുടിച്ചു. കണ്ടു നിന്നവര്‍ കണ്ണ് മിഴിച്ചു. ഒരു തുള്ളിവെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ആള്‍ ഒരുകുപ്പി വെള്ളം കുടിച്ചു.അത്ഭുതം..... അപൂര്‍വ്വ ജന്മം.......അപാര ധൈര്യം തന്നെ

ഡോക്ടര്‍ മയങ്ങാനുള്ള മരുന്ന് കൊടുത്തു . ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ 4 മണി. വൈകുന്നേരം.... കുഞ്ഞിനെ തിരക്കി ,,,നേഴ്സ് റില്‍ ആണെന്നു മറുപടി . സംശയം തോന്നി അവള്‍ പറഞ്ഞു . ചേട്ടായിയെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു തരാന്‍. എന്നോട് സംസാരിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞു .ഡോക്ടര്‍ . അവള്‍ കേട്ടില്ല.. ഫോണില്‍ വിളിച്ചു . ചേട്ടായി സംസാരിച്ചു. കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് വിശദമായി പറഞ്ഞു . അവള്‍ക്ക് സാമാധാനമായി. മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് റൂമിലേക്ക് മാറ്റീത്. നാലാ ദിവസം ഡിസ്ചാര്‍ജ് വാങ്ങി. എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാണാന്‍ പോകുകയാണ്..

അവനരുകില്‍ അവളെത്തി.. മുഖം മാത്രം പുറത്തേക്ക് കാണും വിധം പൊതിഞ്ഞ് പിടച്ചിരിക്കാണ്....അമ്മയുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്നും വാങ്ങി നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തു അവള്‍. പറഞ്ഞു നിന്റെ അമ്മയാണെടാ ഞാന്‍.. അമ്മയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാകണം... ഒന്നു ചിണുങ്ങി...പരിഭവമാകാം... .. .പാല്‍ കുടിക്കാനായ് അവന്‍ കുഞ്ഞിളം ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട് പരതി.....ചിണുങ്ങി കരഞ്ഞു. അത് കണ്ട അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി .നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ തേങ്ങലുകള്‍ നിറഞ്ഞു. ശ്വാസം മുട്ടണപോലെ..... അവനെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു പാല്‍ കൊടുക്കമ്പോള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു പോയി അവള്‍.. അഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞിരുന്നു അവന്‍ പിറന്നിട്ട്. അവന്‍ അമ്മയെ കാണാതെ പാല്‍ കുടിക്കാതെ എന്തുമാത്രം കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും പൊട്ടികരഞ്ഞു. കണ്ടു നിന്നവരുടെയും മിഴികള്‍ നിറഞ്ഞു......അവള്‍ പറഞ്ഞു ...ഇത് നമ്മുടെ രണ്ടാം ജന്മം.....

(ആശുപത്രയില്‍ നടക്കുന്ന പിഴവുകളില്‍ ഒന്നാണിത്.ഭാഗ്യം കൊണ്ടു രകഷപ്പെട്ടത്)
തെറ്റ് കുറ്റങ്ങള്‍ ക്ഷമിക്കുക ....

മെറീനാ ജെറീഷ്...