#തിരിച്ചറിവ്

#തിരിച്ചറിവ്

"ഇന്ദു... ഇതിനെ ഞാനിപ്പോൾ ശരിയാക്കും..."

ഒന്ന് ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി വന്നപ്പോഴേക്കും തോരൻ ഉണ്ടാക്കാൻ അരിഞ്ഞ് വെച്ച കാബേജ് വലിച്ചിട്ട് അതിൽ മൂത്രം ഒഴിച്ചിരിക്കുന്നു മോൻ..

രണ്ട് വയസ്സേ ഒള്ളൂ. പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം.വികൃതിയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രായം ഒന്നും ഒരു വിഷയമേ അല്ല അവന്.

മോനെയും എടുത്ത് റൂമിലെത്തി.അവൾ പനി പിടിച്ച് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസായി.. ഒരാഴ്ച്ച മുന്നെ തുടങ്ങിയതാ.. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി വന്ന് വീണ്ടും വീട്ടുപണിയും മോനുമായുള്ള ഗുസ്തിയും കാരണം പനി അധികമായി..

ഇന്നലെ വീണ്ടും കൊണ്ട് പോയി... ശരീരം അനക്കാതെ ഒരു ഭാഗത്ത് കിടക്കാതെ മാറില്ല എന്നാണ് ഡോക്ടറുടെ അന്ത്യശാസനം.. അഡ്മിറ്റാക്കുവാൻ പറഞ്ഞതാണ്.. വീട്ടിലെ കാര്യം ഓർത്ത് അത് വേണ്ടെന്ന് അവൾ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.

അവനെ അവളുടെ അടുത്ത് കിടത്തി...

"ചേട്ടൻ ആകെ ഇടങ്ങേറായി ലേ.."?

അതൊന്നും സാരമില്ലെടീ... വീട്ടുജോലികളൊന്നും പ്രശ്നമില്ല... പക്ഷെ... ഇവൻ.. എങ്ങനെയാ നീ ഇവനെ പൊറുപ്പിക്കുന്നത്?..

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി.

കുറച്ച് നേരം നോക്കിയപ്പോഴേക്കും നിങ്ങൾ മലങ്ങി ല്ലേ... അപ്പോൾ എല്ലാ ദിവസവും ഇവനെയും നോക്കാ വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്യുന്ന ഞാനോ?... എന്നതാണ് ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ച് പൂരിപ്പിച്ചു..

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പോന്നു..

പെട്ടെന്ന് ജോലികൾ തീർക്കണം.. അവനെ അവളുടെ അടുത്ത് കുറച്ച് നേരം നിർത്തിയാൽ എല്ലാം അവതാളത്തിലാവും.. കുറവായ പനിയും വേറെ കൂട്ടത്തിലെന്തേലും പുതിയ അസുഖം കൂടി വരും... അതാ അവന്റെ കയ്യിലിരുപ്പ്..

അയലത്തെ ചേച്ചിയുടെ കാല് പിടിച്ച് നേരത്തെ അലക്കി തന്ന തുണികൾ ഉണക്കിക്കൊടുന്ന് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചിരുന്നത് നേരത്തെ എടുത്തിട്ട് അതിൽ മൂത്രം ഒഴിച്ച് അവൻ ശരിയാക്കി തന്നിരുന്നു...

അഞ്ചാറ് ഗ്ലാസ്, കുറച്ച് പ്ലെയിറ്റ് ഇവയെല്ലാം ഉടക്കുക... അങ്ങനെയുള്ള കലാപരിപാടികൾ ഈ നേരത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ അവൻ ചെയ്ത് തീർത്തിട്ടിണ്ട്...

അടുക്കളയിലെത്തി നേരത്തെ എടുത്തതിന്റെ ബാക്കി കാബേജ് എടുത്ത് അരിഞ്ഞു...

മീൻ നന്നാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് കറിവെക്കാൻ... ഒരു മുറി തേങ്ങയെടുത്ത് ചിരകി മിക്സിയിട്ടു അരക്കാൻ...

മിക്സിയിൽ അരച്ചത് കൊണ്ട് കറിക്ക് ടേസ്റ്റില്ല... നിനക്ക് തേങ്ങ അമ്മിയിൽ അരച്ച് കൂടെ എന്ന്, കഴിക്കുമ്പോൾ അവളോട് പറയുന്നത് വെറുതെ ഓർമ്മ വന്നു ഈ നേരത്ത്...

"അരുണേട്ടാ... മോന് അങ്ങോട്ട് വന്നില്ലേ?.. ഇവിടന്ന് ഇറങ്ങി പോന്നു... നോക്കിയേ...

ഇന്ദുവിന്റെ വിളി കേട്ട് പുറത്തിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ...

എന്റെ ദൈവമേ...

ഹാളിൽ അതാ അപ്പിയിട്ട് അത് കൈ കൊണ്ട് വാരി മുഖത്തും ദേഹത്തും മൊത്തം തേച്ച് നിൽക്കുന്നു ലവൻ...

"നീ എന്റെ പുക കണ്ടേ അടങ്ങൂ ല്ലേ..
എന്തൊരു അക്രമം ആണെടാ..."

"ഇതിലും വലിയ വികൃതി ആയിരുന്നു നീ..."

ആരാ.അത്.?

പുറത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ മെലിഞ്ഞ്, കവിളുകളൊട്ടിയ ചുക്കിചുളിഞ്ഞ ശരീരവുമായി ഒരു രൂപം...

"അമ്മ"

പക്ഷെ അമ്മ എങ്ങനെ ഇവിടെ.. പെങ്ങളുടെ അടുത്താണല്ലോ... ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ഇനിയും 6 മാസം കഴിയണമല്ലോ...

വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി നോക്കി...ഇല്ല. ആരും ഇല്ല. തോന്നിയതാണ്..

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ചയാണ് അമ്മയെ പെങ്ങളുടെ അടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി ആക്കിയത്..

അച്ഛന്റെ മരണശേഷം ഞങ്ങൾ ഏഴ് മക്കളിൽ ഓരോര്ത്തരുടെ വീട്ടിലും ഓരോ മാസമാണ് അമ്മ..

ഇത്തവണ വന്നപ്പോൾ അമ്മക്ക് അസുഖം കുറച്ച് കൂടുതലായിരുന്നു... അച്ഛന്റ മരണശേഷം മാനസികനില ആകെ താളം തെറ്റി അമ്മയുടെ.ഏത് നേരവും പിച്ചും പേയും പറച്ചിലും..ചിലപ്പോൾ നിർത്താത്തെ ചിരിച്ചും നേരത്ത് കരഞ്ഞും.

ചില നേരത്ത് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല... സാധാരണ രീതിയിൽ എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കും.. കുട്ടികളെ എടുത്ത് കളിപ്പിക്കും..

ചികിത്സ ഒരുപാട് നടത്തി.. യാതൊരു കുറവുമില്ല..

ഇത്തവണ വന്നിട്ട് ഒരു മാസം ആവാൻ നിർത്തിയില്ല.. ഇന്ദുവിന് പനി തുടങ്ങിയപ്പോൾ പെങ്ങളെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് അവിടെ കൊണ്ട് വിട്ടു.. ആദ്യം അവളും ഒന്ന് മടിച്ചു.. പിന്നെ വീട് പണിക്ക് അവൾ കടം ചോദിച്ചിരിന്ന കുറച്ച് പൈസ കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് സമ്മതിച്ചത്..

കഴിഞ്ഞ തവണ അച്ഛന്റെ ആണ്ടിന് തറവാട്ടിൽ എല്ലാവരും ഒത്ത് കൂടിയപ്പോൾ ചെറിയ പെങ്ങളാണ് പറഞ്ഞത്. പ്രായമായ ആൾക്കാരെ നോക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളുണ്ട് അമ്മയെ അവിടെ കൊണ്ട് പോയി ആക്കാം എന്ന്. എന്നാൽ നാട്ടുകാര് എന്ത് പറയും എന്ന് വിചാരിച്ച് ആരും അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല. അങ്ങനെയാണ് ഓരോ മാസവും ഓരോ മക്കളുടെ വീട്ടിൽ എന്ന തീരുമാനം ഉണ്ടായത്...

ഏറ്റവും വലിയ രസം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അമ്മക്ക് മക്കളിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ആ പറഞ്ഞ മകളോട് ആയിരുന്നു എന്നതാണ്..

പോകുന്നതിന്റെ രണ്ട് ദിവസം മുമ്പാണ് അമ്മയുടെ അതേ പ്രായമുള്ള ഒരു ദേവകിയേട്ടത്തി വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നത്.. അന്ന് അമ്മക്ക് നല്ല കുറവുണ്ടായിരുന്നു.കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ബഹളവുമൊന്നുമില്ലാതെ ഇരുന്നു ചുരുക്കം ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്ന്..

ദേവകിയേട്ടത്തിയുമായി അങ്ങനെ സംസാരിച്ച് ഇരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടു..

"കെട്ടിയോൻ മരിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നമ്മുടെ ഒക്കെ കാര്യം പോക്കാണ് ദേവകീ.... എന്ത് മക്കളുണ്ടായിട്ടും കാര്യല്ല.."

എന്തിനാ അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കണേ... നിനക്ക് ആറേഴ് മക്കളില്ലേ സാവിത്രിയേ.... അവരുടെ അടുത്ത് അങ്ങനെ മാറി മാറി നിന്നുടെ എന്ന ദേവകിയേട്ടത്തി യുടെ മറുപടിക്ക് അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു..

മോനെയും എടുത്ത് ബാത്ത് റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കഴുകി ഹാളിൽ വെച്ച് അവന് ഉടുപ്പ് ഇട്ട് കൊടുക്കുമ്പോൾ കണ്ടു... പുറത്ത്...
ദേ അമ്മ... വീണ്ടും...
എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുവോ...

"നീ ഇതിനെക്കാൾ കഷ്ട്ടമായിരുന്നു ഈ പ്രായത്തിൽ... അപ്പിയിട്ടത് മുഖത്ത് ദേഹത്തും തേക്കുന്നതും പോരാഞ്ഞിട്ട് അത് എടുത്ത് തിന്നുമായിരുന്നു നീ. നിന്നെ കൊണ്ട് ഞാൻ കുറച്ച് കഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്..."

പറയുന്നതിനോടൊപ്പം പൊട്ടി ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്....

മോനെ അവിടെ വെച്ച് പുറത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി..

ഇല്ല.. അമ്മയില്ല.
തോന്നലാണ്...വെറും തോന്നൽ...

മനസ്സിനകത്ത് എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ.. ഒരു നീറ്റൽ.. പൊക്കിൾ കുഴി വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നുവോ... പഴയ ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചിതനാവാതെ..
.............................................
മോന്റെ ഡ്രസ്സ് മാറ്റി ഇന്ദുവിനോട് ഫുഡ് പുറത്ത് നിന്ന് വാങ്ങിച്ച് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് കാറിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നുറപ്പിച്ചിരുന്നു...

അമ്മ ഇനിയുള്ള കാലം എന്റെ കൂടെ...
എന്റെ കൂടെ മാത്രം.
ആ മടിത്തട്ട് എനിക്ക് വേണം. തല ചായ്ച്ച് കിടക്കാൻ...
മോനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി വണ്ടിയിൽ സ്റ്റീരിയോ ഓണാക്കി..

"ഉമ്മാന്റെ കാലടി പാടിലാണ് സ്വർഗ്ഗം എന്നാർത്തോളിൻ.."

എന്ന മാപ്പിളപ്പാട്ടാണ് കേട്ടത്... എന്റെ മനം ഒന്നുകൂടി വിങ്ങി...

എത്രയും പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ അടുത്ത് എത്തണം എന്ന ത്വരയിൽ ആക്സിലേറ്റർ ആഞ്ഞമർത്തി ഞാൻ...

കൊച്ചു കുട്ടികളെ കാണുമ്പോൾ ,അവരുടെ വികൃതികൾ കാണുമ്പോൾ, അവരെയും കൊണ്ട് അമ്മമാർ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരട്ടെ.. അമ്മയെ വൃദ്ധസദനങ്ങളിൽ കൊണ്ട് തള്ളുന്നവർക്കും റെയിൽവേ സ്‌റ്റേഷനിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് കടഞ്ഞ് കളയുന്നവർക്കും.

എല്ലാവർക്കും....

മൻസൂർ