അതിമധുരം

അതിമധുരം തുളുമ്പുന്ന
നനുത്ത സ്മരണകളുടെമേൽ
കാഞ്ഞിരംപോലെ കയ്ക്കുന്ന
ഒരുപിടി വാക്കുകൾ പുതപ്പിച്ച്
പടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്നു ..
നിഴൽസ്പർശം കൊണ്ടുപോലും
കളങ്കപ്പെടടുത്താത്ത
മൂക പ്രണയങ്ങൾ ...

മരണനാൾവരേയ്ക്കും
സ്നേഹമുറപ്പിച്ച് ,
സാന്ത്വനങ്ങളുടെ
വാഗ്സ്പർശങ്ങൾപൊഴിച്ച്
കടലും തിരയുംപോലെ
പടർന്ന ചിന്തകൾ ...
അനാഥമായിത്തീരുന്നു .
അബദ്ധത്തിൽ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട
ഒരുപിടി വാക്കുകൾ ..
മനസ്സിടറി വീണനിമിഷങ്ങളിൽ
അറിയാതെ വന്നുപോയ
ഒരു നേർത്ത അവഗണന
വൻമതിൽ തീർത്ത്
മനസ്സുകളെ വേർതിരിക്കാൻ
കാത്തിരുന്നതുപോലെ...
ധ്വനിപ്പിയ്ക്കൽ .

ഓർമ്മക്കൂട്ടിലവശേഷിച്ചവ
ചിലർ വെറുക്കുന്നു .
ചിലർ വേദനയോടെ കാണുന്നു .
ചിലർ അതിജീവിയ്ക്കുന്നു
ചിലർ തകർന്നു പോവുന്നു ..
അബദ്ധജടിലമായിത്തീരുന്ന
ഭംഗിയാക്കലുകൾ ...

പോകെപ്പോകെ ...
മുറിവുകൾക്ക് ആഴംകൂടുന്നു .
വ്രണങ്ങളായിത്തീരുന്നു ,
ഇന്നലെകളിലെ
പ്രണയസ്പന്ദനങ്ങൾ .

എങ്കിലും ...
അറച്ചറച്ച് കടന്നുവരുന്ന
യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ
ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക്
ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നു ... പലരും .

ഒരിയ്ക്കലും കാണാനാവാതെ
പരസ്പരമറിയാതെ ....
എങ്ങിനെയൊക്കെയോ ...
എവിടെയൊക്കെയോ ...
പതിറ്റാണ്ടുകൾ കഴിച്ച്
മാഞ്ഞു പോവുന്നു ..
മറഞ്ഞു പോവുന്നു .

By

Sumod Parumala