ശ്രീകൃഷ്ണയില് പഠിക്കുന്ന കാലം.
കുന്നിന് പുറത്തായി, മനോഹരമായ കാമ്പസ്സുളള ശ്രീകൃഷ്ണ കണ്ട്, വൃന്ദാവനമാണോയെന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ട നാള്.
എവിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലും, കളളകൃഷ്ണന്മാരും, രാധമാരും.
മുനീമടയില്, വിശാലമായ ഗ്രൗണ്ടില്, വാകമരത്തിനു ചുവട്ടില്, ലെെബ്രറിയില്, കാന്റീനില്.........
എവിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലും, കളളകൃഷ്ണന്മാരും, രാധമാരും.
മുനീമടയില്, വിശാലമായ ഗ്രൗണ്ടില്, വാകമരത്തിനു ചുവട്ടില്, ലെെബ്രറിയില്, കാന്റീനില്.........
ചെനെെ്നയില് നിന്നു ഗുരുവായൂര്ക്ക് വരുന്ന മുല്ലപ്പൂ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ട്രയിന് പോലെ, ഗുരുവായൂര് നിന്ന് അരികന്നിയൂര്ക്ക് പുറപ്പെടുന്ന ബസ്സിലും നിറയെ രാധാകൃഷ്ണന്മാര്.
അരികന്നിയൂര് നിന്നു അരകിലോമീറ്ററോളം ഉയരത്തിലേക്ക് നടന്നു, കോളേജിലേക്കെത്തുന്നന്ന നിമിഷങ്ങള് കഠിനമല്ലാതാക്കിയതും ഈ കൊച്ചു രാധമാര് തന്നെ.
ആദൃമായി ആകാംക്ഷയോടെ ക്ളാസ്സിലെത്തിയപ്പോഴോ ?
അവിടെ തിരുവാതിരക്കാരും, ഒപ്പനക്കാരും, മാര്ഗ്ഗം കളിക്കാരും ഒരു സ്റേറജില് ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നതുപോലെ.........
പരിചമുട്ടുക്കാരെയും, അറവനമുട്ടുക്കാരെയും, പടയണിക്കാരെയും പോലെ ആണ്കുട്ടികള് മറുവശത്ത്.....
ങ്ടെ തൃശൂര് പൂരത്തിലെ കുടമാറ്റം കണ്ട് നമ്പൂരീച്ചന് മന്ത്രിച്ചതുപോലെ ഞാനും മന്ത്രിച്ചു.
'' ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം ''
വരണ്ടു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയില് നിന്ന് ചിറാപുഞ്ചിയിലെത്തിയ വേഴാമ്പലായിരുന്നു ഞാനന്ന്.
മൂന്നു വര്ഷത്തെ ഹോസ്റ്റല് വാസവും, ബോയ്സ് ഓണ്ലി സ്ക്കൂളിലെ പഠിപ്പും കഴിഞ്ഞ് , ആ ഡെസര്ട്ട് ഡ്രീംസിനെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വെച്ചാണ് ഞാനീ വൃന്ദാവനത്തിലെത്തിയത്.
പെണ്ക്കുട്ടികള് ഇല്ലാത്ത സ്ക്കൂള്, പനിനീര് പൂക്കളില്ലാത്ത ഉദൃാനമെന്നു അന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി.
മതിലുകളിലെ നാരായണിമാരെപോലെ, മതിലിനപ്പുറത്തു കൂടി നാരികള് പോകുന്നത് കണ്ട്, മനം കുളിര്ന്നൊരു കാലത്തിനു വിട പറഞ്ഞു, കാളിദാസനെയും, ഷെല്ലിയെയും, ഒമര് ഖയ്യാമിനെയുമൊക്കെ മനസ്സില് ധൃാനിച്ച്, വലതു കാല് വെച്ച് ക്ളാസ്സില് കയറുമ്പോഴും, മനസ്സില് ആ ആഗ്രഹം മയൂരനൃത്തമാടുകയായിരുന്നു.
ഈ വൃന്ദാവനത്തിലെ ഒരു കളള കാര്വര്ണ്ണനാകണം..
കറുത്തവനുമില്ലേ കളര്ഫുള് മോഹങ്ങള്.......??
ഏത് രാധയെ സെലക്ട് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിഴികള് ഓവര്ഡൃൂട്ടി ചെയ്യുമ്പോള്, മനസ്സ് ഒരു താക്കീതോടെ മന്ത്രിച്ചു .
'' എല്ലാറ്റിനും അതിന്േറതായ സമയമുണ്ട് ദാസാ.. ''
മനസ്സിന്െറ ആ ആജ്ഞ, ശിരസ്സാവഹിച്ചു കൊണ്ട് മിഴികള്, സങ്കടത്തോടെ പൂമ്പാറ്റകള്ക്കിടയില് നിന്നു പുസ്തകതാളിലേക്ക് പറന്നിറങ്ങി.
ആദൃമായി ആകാംക്ഷയോടെ ക്ളാസ്സിലെത്തിയപ്പോഴോ ?
അവിടെ തിരുവാതിരക്കാരും, ഒപ്പനക്കാരും, മാര്ഗ്ഗം കളിക്കാരും ഒരു സ്റേറജില് ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നതുപോലെ.........
പരിചമുട്ടുക്കാരെയും, അറവനമുട്ടുക്കാരെയും, പടയണിക്കാരെയും പോലെ ആണ്കുട്ടികള് മറുവശത്ത്.....
ങ്ടെ തൃശൂര് പൂരത്തിലെ കുടമാറ്റം കണ്ട് നമ്പൂരീച്ചന് മന്ത്രിച്ചതുപോലെ ഞാനും മന്ത്രിച്ചു.
'' ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം ''
വരണ്ടു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയില് നിന്ന് ചിറാപുഞ്ചിയിലെത്തിയ വേഴാമ്പലായിരുന്നു ഞാനന്ന്.
മൂന്നു വര്ഷത്തെ ഹോസ്റ്റല് വാസവും, ബോയ്സ് ഓണ്ലി സ്ക്കൂളിലെ പഠിപ്പും കഴിഞ്ഞ് , ആ ഡെസര്ട്ട് ഡ്രീംസിനെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വെച്ചാണ് ഞാനീ വൃന്ദാവനത്തിലെത്തിയത്.
പെണ്ക്കുട്ടികള് ഇല്ലാത്ത സ്ക്കൂള്, പനിനീര് പൂക്കളില്ലാത്ത ഉദൃാനമെന്നു അന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി.
മതിലുകളിലെ നാരായണിമാരെപോലെ, മതിലിനപ്പുറത്തു കൂടി നാരികള് പോകുന്നത് കണ്ട്, മനം കുളിര്ന്നൊരു കാലത്തിനു വിട പറഞ്ഞു, കാളിദാസനെയും, ഷെല്ലിയെയും, ഒമര് ഖയ്യാമിനെയുമൊക്കെ മനസ്സില് ധൃാനിച്ച്, വലതു കാല് വെച്ച് ക്ളാസ്സില് കയറുമ്പോഴും, മനസ്സില് ആ ആഗ്രഹം മയൂരനൃത്തമാടുകയായിരുന്നു.
ഈ വൃന്ദാവനത്തിലെ ഒരു കളള കാര്വര്ണ്ണനാകണം..
കറുത്തവനുമില്ലേ കളര്ഫുള് മോഹങ്ങള്.......??
ഏത് രാധയെ സെലക്ട് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിഴികള് ഓവര്ഡൃൂട്ടി ചെയ്യുമ്പോള്, മനസ്സ് ഒരു താക്കീതോടെ മന്ത്രിച്ചു .
'' എല്ലാറ്റിനും അതിന്േറതായ സമയമുണ്ട് ദാസാ.. ''
മനസ്സിന്െറ ആ ആജ്ഞ, ശിരസ്സാവഹിച്ചു കൊണ്ട് മിഴികള്, സങ്കടത്തോടെ പൂമ്പാറ്റകള്ക്കിടയില് നിന്നു പുസ്തകതാളിലേക്ക് പറന്നിറങ്ങി.
പക്ഷേ എന്െറ മനസ്സു പോലെ ആയിരുന്നില്ല, എന്െറ ചങ്ങാതി റെജിയുടേത്.
എന്തിലും സ്പ്രിന്റ് അടിക്കണമെന്നു വാശിയുളള അവന് , കോളേജിലെ ആദൃനാളുകള്ക്കുളളില് തന്നെ, ക്ളാസ്സിലെ സുന്ദരിയായ മോനിഷയോട് 143 പാസ്സാക്കി.
കോട്ടയത്തെ ഒരു അച്ചായ കുടുംബത്തില് മുള പൊട്ടിയതാണ് റെജി.
സ്പോര്ട്സ് ക്വാട്ട വഴിയാണ് ഇവിടെ അഡ്മിഷന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.
കഥാനായികയാണെങ്കില്, കാണാന് തരക്കേടില്ലാത്ത, ഇളം കറുപ്പാര്ന്ന സുന്ദരി.
കാച്ചെണ്ണ തേച്ച്, മുങ്ങി കുളിച്ച് ഈറന് മാറ്റിയ മുടിയിഴകളില് മുല്ലപ്പൂവ്.
കാതിലാടുന്ന വലിയ കമ്മലുകള്...
വട്ടമുഖത്ത് രണ്ടു വലിയ മിഴികളും, നെറ്റിയില് മഞ്ഞള്ക്കുറിയും..
ശരിക്കും പറഞ്ഞാല് നമ്മുടെ അതേ മോനിഷയുടെ മുഖഭാവം.
റെജിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാല് , ഇവന് പഠിക്കാനാണോ, പറക്കാനാണോ, അതോ പ്രണയിക്കാനാണോ ഇവിടെ വന്നതെന്ന കണ്ഫൃൂഷന്....
ക്ളാസ്സ് തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാല് ഇവന് ലക്ചറര്മാരെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, മോനിഷയെയും ഫോക്കസ് വെച്ച്, കുട്ടികളെപോലെ മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.
മോനിഷ, ഇതൊന്നും തനിക്കു പിടിക്കിണില്ലായെന്ന അര്ത്ഥത്തില്, ചുണ്ടുകള്കൊണ്ട്, വൃത്തവും, തൃകോണവും തുടങ്ങി ഷഡ്ഭുജം വരെ കാണിക്കുകയും, ഉസാഘ, ലസാഗു എന്ന പോലെ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതൊക്കെ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു ഈ കോട്ടയം പുഷ്പന് എന്ന മട്ടില്, കുളയട്ടയെപോലെ കടിച്ചു തൂങ്ങി കിടപ്പാണ് റെജി.
അങ്ങിനെ, വാകപ്പൂക്കളെപോലെ ദിനങ്ങളടന്നു വീണൊരു നാളില്, കാന്റീനിലെ ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള് വരുമ്പോള്, ദേ നിക്ക്ണ് മോനിഷയും, തോഴി മോണോലിസയും വാകമരച്ചുവട്ടില്.
ആമ്പല് പൂ കണ്ട് ആമ്പിയര് കൂടിയ അരയന്നത്തെ പോലെ, റെജി എന്നെ നോക്കി ഗൂഢസ്മിതം തൂകിയ നിമിഷം തന്നെ ,മോനിഷയുടെ മോണകള് വിറച്ചു.
''റെജി ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നു വന്നേ...''
ആദൃമായി പോലീസ് സ്റേറഷനിലേക്ക് കയറുന്ന പ്രതിയുടെ മുഖഭാവത്തോടെ അവന് , അവര്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും, ചെവിയടച്ച് ഒരു ചോദൃമുയര്ന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു..
''എന്താ റെജിയുടെ ഉദ്ദേശൃം ?''
'' മോനുവിനെ എനിക്കിഷ്ടാ ''
റെജി പതര്ച്ചയില്ലാതെ പറഞ്ഞപ്പോള്, പതറിയത് എന്െറയും മോണോലിസയുടെയും ചുണ്ടുകളായിരുന്നു.
''മോനോ ? ഞാന് നാട്ടാരുടെ മോനല്ല.. എന്െറ അച്ചന്െറയും, അമ്മയുടെയും മോളാ... നോക്ക് റെജി ഞാനിവിടെ പഠിക്കാനാ വന്നത് . അല്ലാതെ സ്വയംവരത്തിനല്ല. ഒന്നാമത് റെജിയ്ക്ക് എന്നെ കുറിച്ചും, എനിക്ക് റെജിയെക്കുറിച്ചും കൂടുതലറിയില്ല.. സോ പ്ളീസ് ലീവ് മീ... അതല്ല ഇനിയും ഈ കഥകളി തുടരാനാണ് ഭാവമെങ്കി എെ വില് കംപ്ളയിന്റ് ടു പ്രിന്സിപ്പള്,,,
''പോട്ടെടീ.. വിട്ടു കള ''
സഖിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് മോണോലിസ മൊഴിഞ്ഞ നേരം മോനിഷ അവള്ക്കു നേരെ ചീറിയടുത്തു.
''എന്തോന്ന് പോട്ടെന്ന്... ഇവന്െറ കഥകളി കാരണം ക്ളാസ്സില് ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയിണില്ല. എനിക്കുളള പുസ്തകം വാങ്ങിത്തരാന് കഴിയാത്തതിലുളള സങ്കടം അച്ചന്െറ മുഖത്ത് കണ്ടാ ഇന്നും ഞാന് കോളേജിലേക്ക് പോന്നേ....
എന്െറ അച്ചന്െറയും
അമ്മയുടെയും ആശ്രയമാ ഞാന്..
എന്െറ രണ്ടു അനിയത്തിമാരുടെയും വഴികാട്ടിയാ ഞാന്.....
അതിനിടയ്ക്കാ പ്രേമോം മണ്ണാംങ്കട്ടേം ''
പ്രേമവും ഇതും തമ്മിലെന്തു ബന്ധം ?''
പ്രണയാതുരനായ റെജിയില് ആദൃമായി വെളളി വീണതും, മോണോലിസ മണ്ഡോദരിയായതും ഒന്നിച്ചാണ്.
'' അധികം റോള് വേണ്ട ഗഡീ... സ്ക്കൂട്ടാവാന് നോക്ക്.. ദോ അത് കണ്ടാ അവിടാ ഇവള്ടെ വീട്.. ഇവളൊന്ന് പറഞ്ഞാ അവീടത്തെ ബ്രോസ് ഒക്കെ ഒരു വരവ് വരും..''
മറ്റത്തുളള നിതൃാമൂവിസിന്െറ അടുത്തേക്ക് കെെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് റെജി ഒരു മണ്ടനെ പോലെ നിന്നു.
'' ഞാനേ ഇവള്ടെ അമ്മായീടെ മോളാ.. ടൗണീലാ വീടാ... എന്നാ പിന്നെ മക്കള് സ്ക്കൂട്ടാവാന് നോക്ക്'
''അവള് ഇപ്പോ എന്തുവാ പറഞ്ഞേ ?''
റെജി അമ്പരപ്പോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു....
'' KL8 റെജിസ്ടേഷന് പോലെ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലേ അളിയാ..... KL8 പെണ്ക്കുട്ടികളെയും വളക്കാന്?''
എന്തിലും സ്പ്രിന്റ് അടിക്കണമെന്നു വാശിയുളള അവന് , കോളേജിലെ ആദൃനാളുകള്ക്കുളളില് തന്നെ, ക്ളാസ്സിലെ സുന്ദരിയായ മോനിഷയോട് 143 പാസ്സാക്കി.
കോട്ടയത്തെ ഒരു അച്ചായ കുടുംബത്തില് മുള പൊട്ടിയതാണ് റെജി.
സ്പോര്ട്സ് ക്വാട്ട വഴിയാണ് ഇവിടെ അഡ്മിഷന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.
കഥാനായികയാണെങ്കില്, കാണാന് തരക്കേടില്ലാത്ത, ഇളം കറുപ്പാര്ന്ന സുന്ദരി.
കാച്ചെണ്ണ തേച്ച്, മുങ്ങി കുളിച്ച് ഈറന് മാറ്റിയ മുടിയിഴകളില് മുല്ലപ്പൂവ്.
കാതിലാടുന്ന വലിയ കമ്മലുകള്...
വട്ടമുഖത്ത് രണ്ടു വലിയ മിഴികളും, നെറ്റിയില് മഞ്ഞള്ക്കുറിയും..
ശരിക്കും പറഞ്ഞാല് നമ്മുടെ അതേ മോനിഷയുടെ മുഖഭാവം.
റെജിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാല് , ഇവന് പഠിക്കാനാണോ, പറക്കാനാണോ, അതോ പ്രണയിക്കാനാണോ ഇവിടെ വന്നതെന്ന കണ്ഫൃൂഷന്....
ക്ളാസ്സ് തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാല് ഇവന് ലക്ചറര്മാരെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ, മോനിഷയെയും ഫോക്കസ് വെച്ച്, കുട്ടികളെപോലെ മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.
മോനിഷ, ഇതൊന്നും തനിക്കു പിടിക്കിണില്ലായെന്ന അര്ത്ഥത്തില്, ചുണ്ടുകള്കൊണ്ട്, വൃത്തവും, തൃകോണവും തുടങ്ങി ഷഡ്ഭുജം വരെ കാണിക്കുകയും, ഉസാഘ, ലസാഗു എന്ന പോലെ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതൊക്കെ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു ഈ കോട്ടയം പുഷ്പന് എന്ന മട്ടില്, കുളയട്ടയെപോലെ കടിച്ചു തൂങ്ങി കിടപ്പാണ് റെജി.
അങ്ങിനെ, വാകപ്പൂക്കളെപോലെ ദിനങ്ങളടന്നു വീണൊരു നാളില്, കാന്റീനിലെ ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള് വരുമ്പോള്, ദേ നിക്ക്ണ് മോനിഷയും, തോഴി മോണോലിസയും വാകമരച്ചുവട്ടില്.
ആമ്പല് പൂ കണ്ട് ആമ്പിയര് കൂടിയ അരയന്നത്തെ പോലെ, റെജി എന്നെ നോക്കി ഗൂഢസ്മിതം തൂകിയ നിമിഷം തന്നെ ,മോനിഷയുടെ മോണകള് വിറച്ചു.
''റെജി ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നു വന്നേ...''
ആദൃമായി പോലീസ് സ്റേറഷനിലേക്ക് കയറുന്ന പ്രതിയുടെ മുഖഭാവത്തോടെ അവന് , അവര്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നതും, ചെവിയടച്ച് ഒരു ചോദൃമുയര്ന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു..
''എന്താ റെജിയുടെ ഉദ്ദേശൃം ?''
'' മോനുവിനെ എനിക്കിഷ്ടാ ''
റെജി പതര്ച്ചയില്ലാതെ പറഞ്ഞപ്പോള്, പതറിയത് എന്െറയും മോണോലിസയുടെയും ചുണ്ടുകളായിരുന്നു.
''മോനോ ? ഞാന് നാട്ടാരുടെ മോനല്ല.. എന്െറ അച്ചന്െറയും, അമ്മയുടെയും മോളാ... നോക്ക് റെജി ഞാനിവിടെ പഠിക്കാനാ വന്നത് . അല്ലാതെ സ്വയംവരത്തിനല്ല. ഒന്നാമത് റെജിയ്ക്ക് എന്നെ കുറിച്ചും, എനിക്ക് റെജിയെക്കുറിച്ചും കൂടുതലറിയില്ല.. സോ പ്ളീസ് ലീവ് മീ... അതല്ല ഇനിയും ഈ കഥകളി തുടരാനാണ് ഭാവമെങ്കി എെ വില് കംപ്ളയിന്റ് ടു പ്രിന്സിപ്പള്,,,
''പോട്ടെടീ.. വിട്ടു കള ''
സഖിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് മോണോലിസ മൊഴിഞ്ഞ നേരം മോനിഷ അവള്ക്കു നേരെ ചീറിയടുത്തു.
''എന്തോന്ന് പോട്ടെന്ന്... ഇവന്െറ കഥകളി കാരണം ക്ളാസ്സില് ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയിണില്ല. എനിക്കുളള പുസ്തകം വാങ്ങിത്തരാന് കഴിയാത്തതിലുളള സങ്കടം അച്ചന്െറ മുഖത്ത് കണ്ടാ ഇന്നും ഞാന് കോളേജിലേക്ക് പോന്നേ....
എന്െറ അച്ചന്െറയും
അമ്മയുടെയും ആശ്രയമാ ഞാന്..
എന്െറ രണ്ടു അനിയത്തിമാരുടെയും വഴികാട്ടിയാ ഞാന്.....
അതിനിടയ്ക്കാ പ്രേമോം മണ്ണാംങ്കട്ടേം ''
പ്രേമവും ഇതും തമ്മിലെന്തു ബന്ധം ?''
പ്രണയാതുരനായ റെജിയില് ആദൃമായി വെളളി വീണതും, മോണോലിസ മണ്ഡോദരിയായതും ഒന്നിച്ചാണ്.
'' അധികം റോള് വേണ്ട ഗഡീ... സ്ക്കൂട്ടാവാന് നോക്ക്.. ദോ അത് കണ്ടാ അവിടാ ഇവള്ടെ വീട്.. ഇവളൊന്ന് പറഞ്ഞാ അവീടത്തെ ബ്രോസ് ഒക്കെ ഒരു വരവ് വരും..''
മറ്റത്തുളള നിതൃാമൂവിസിന്െറ അടുത്തേക്ക് കെെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് റെജി ഒരു മണ്ടനെ പോലെ നിന്നു.
'' ഞാനേ ഇവള്ടെ അമ്മായീടെ മോളാ.. ടൗണീലാ വീടാ... എന്നാ പിന്നെ മക്കള് സ്ക്കൂട്ടാവാന് നോക്ക്'
''അവള് ഇപ്പോ എന്തുവാ പറഞ്ഞേ ?''
റെജി അമ്പരപ്പോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു....
'' KL8 റെജിസ്ടേഷന് പോലെ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലേ അളിയാ..... KL8 പെണ്ക്കുട്ടികളെയും വളക്കാന്?''
എന്െറ പാര്ത്ഥനെ പഞ്ഞിക്കിട്ട ആ പൂതനയോട്, കൗമാരത്തിന്െറ ചോരത്തിളപ്പില് ഒടുങ്ങാത്ത പക തോന്നിയെങ്കിലും, കാലങ്ങള്ക്കിപ്പുറം അവളായിരുന്നു ശരിയെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു....
വഴി തെറ്റി വന്ന ഒരു മിസ്ഡ് കോളില്,
ആദൃമായി കാണുന്ന ഒരു പുരുഷന്െറ പഞ്ചാര വാക്കില്,
ഇന്ബോക്സില് കടന്നു വരുന്ന ഒരു മെസ്സേജില്...
മനമിടറി വീണ്, കുടുംബത്തെയും, കുട്ടികളെയും മറന്ന്, പിന്നാലെ പോയി മാനം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരണത്തെ പുല്കുന്ന അനേകായിരം സ്ത്രീകളില്, ഉന്നത വിദൃാഭൃാസം നേടിയവര് പോലും ഉള്പ്പെടുന്ന ഈ കാലത്ത് അന്നത്തെ ആ പ്രീഡിഗ്രിക്കാരിയുടെ മനഃശക്തിക്കും, ലക്ഷൃത്തിനും, കുടുംബത്തിനോടുളള കടപ്പാടിനും കാലം നല്കിയ പ്രതിഫലം വളരെ വലുതായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായത്, ഒരാഴ്ച മുന്പ്, മഞ്ഞുമൂടിയ പ്രഭാതത്തില് അല്കാസിം എയര്പോര്ട്ടില് നില്ക്കുമ്പോഴാണ്.
പാര്ക്കിങ്ങ് ഏരിയയില് നിന്ന്, രണ്ടു കുട്ടികളെയും കെെ പിടിച്ചു വരുന്ന ആ പര്ദ്ദയിട്ട സ്ത്രീ മോനിഷയാണെന്ന് ആ മഞ്ഞുരുകുന്ന പ്രഭാതത്തിലും തിരിച്ചറിയാന് ബുദ്ധിമുട്ടിയില്ല.
എന്നെ കണ്ട് ആശ്ചരൃം കൂറി നിന്ന അവള് പതിയെ കഥകള് പറയാന് തുടങ്ങി.....
അച്ചന്െറയും, അമ്മയുടെയും മരണം, അനിയത്തിമാരുടെ പഠിത്തം...
അല്കാസിമിലെ, അനിയത്തിമാരുടെ ഫാമിലിയെ കുറിച്ച്, ഒടുവില് ഖത്തറിലെ അദ്ധൃാപനം വരെ പറഞ്ഞു.
''ഭര്ത്താവ് ?'' എന്െറ ആകാംഷ അടക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
''ഖത്തറില് സ്വന്തമായി കമ്പനി നടത്തുന്നു... ആള് എന്െറാപ്പം ഉണ്ട്.... ആള് അനിയന്മാരോട് ഗാഢമായ യാത്ര പറച്ചിലിലാ കാറിലിരുന്നു.... ദാ ഇപ്പോ വരും.... അല്ല സന്തു, നമ്മുടെ ക്ളാസ്മേറ്റുകളെ വല്ലോരേം കാണാറുണ്ടോ ? എനിക്ക് പിന്നാലെ നടന്ന ആ റോമിയോയുമായി ഇപ്പോഴും കണക്ഷനുണ്ടോ ?
ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ് നാവെടുത്തില്ല, അതിനു മുന്പെ മോനിഷയ്ക്കടുത്തേക്ക് വരുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞെട്ടിയതും, അയാള് അളിയാന്നു വിളിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനം ചെയ്തതും, എന്നില് നിന്ന് ''റെജി ''യെന്ന ആശ്ചരൃ ശബ്ദം ഉയര്ന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
എന്െറ ആകാംക്ഷ കണ്ട് മോനിഷ ചിരിയോടെ തുടര്ന്നു.
വഴി തെറ്റി വന്ന ഒരു മിസ്ഡ് കോളില്,
ആദൃമായി കാണുന്ന ഒരു പുരുഷന്െറ പഞ്ചാര വാക്കില്,
ഇന്ബോക്സില് കടന്നു വരുന്ന ഒരു മെസ്സേജില്...
മനമിടറി വീണ്, കുടുംബത്തെയും, കുട്ടികളെയും മറന്ന്, പിന്നാലെ പോയി മാനം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരണത്തെ പുല്കുന്ന അനേകായിരം സ്ത്രീകളില്, ഉന്നത വിദൃാഭൃാസം നേടിയവര് പോലും ഉള്പ്പെടുന്ന ഈ കാലത്ത് അന്നത്തെ ആ പ്രീഡിഗ്രിക്കാരിയുടെ മനഃശക്തിക്കും, ലക്ഷൃത്തിനും, കുടുംബത്തിനോടുളള കടപ്പാടിനും കാലം നല്കിയ പ്രതിഫലം വളരെ വലുതായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായത്, ഒരാഴ്ച മുന്പ്, മഞ്ഞുമൂടിയ പ്രഭാതത്തില് അല്കാസിം എയര്പോര്ട്ടില് നില്ക്കുമ്പോഴാണ്.
പാര്ക്കിങ്ങ് ഏരിയയില് നിന്ന്, രണ്ടു കുട്ടികളെയും കെെ പിടിച്ചു വരുന്ന ആ പര്ദ്ദയിട്ട സ്ത്രീ മോനിഷയാണെന്ന് ആ മഞ്ഞുരുകുന്ന പ്രഭാതത്തിലും തിരിച്ചറിയാന് ബുദ്ധിമുട്ടിയില്ല.
എന്നെ കണ്ട് ആശ്ചരൃം കൂറി നിന്ന അവള് പതിയെ കഥകള് പറയാന് തുടങ്ങി.....
അച്ചന്െറയും, അമ്മയുടെയും മരണം, അനിയത്തിമാരുടെ പഠിത്തം...
അല്കാസിമിലെ, അനിയത്തിമാരുടെ ഫാമിലിയെ കുറിച്ച്, ഒടുവില് ഖത്തറിലെ അദ്ധൃാപനം വരെ പറഞ്ഞു.
''ഭര്ത്താവ് ?'' എന്െറ ആകാംഷ അടക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
''ഖത്തറില് സ്വന്തമായി കമ്പനി നടത്തുന്നു... ആള് എന്െറാപ്പം ഉണ്ട്.... ആള് അനിയന്മാരോട് ഗാഢമായ യാത്ര പറച്ചിലിലാ കാറിലിരുന്നു.... ദാ ഇപ്പോ വരും.... അല്ല സന്തു, നമ്മുടെ ക്ളാസ്മേറ്റുകളെ വല്ലോരേം കാണാറുണ്ടോ ? എനിക്ക് പിന്നാലെ നടന്ന ആ റോമിയോയുമായി ഇപ്പോഴും കണക്ഷനുണ്ടോ ?
ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ് നാവെടുത്തില്ല, അതിനു മുന്പെ മോനിഷയ്ക്കടുത്തേക്ക് വരുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞെട്ടിയതും, അയാള് അളിയാന്നു വിളിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രാലിംഗനം ചെയ്തതും, എന്നില് നിന്ന് ''റെജി ''യെന്ന ആശ്ചരൃ ശബ്ദം ഉയര്ന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
എന്െറ ആകാംക്ഷ കണ്ട് മോനിഷ ചിരിയോടെ തുടര്ന്നു.
'' ആ വാകമരവും, അന്നത്തെ സീനും ഞാനും സന്തുവും മറന്നെങ്കിലും, മറക്കാതെ ഈ റോമിയോ കാത്തിരുന്നു.....
എവിടെ നിന്നോ കണ്ടു പിടിച്ച എന്െറ കോണ്ട്രാക്ററ് നമ്പറില് വിളി തുടങ്ങി .....
കാത്തിരിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു.......
കാത്തിരുന്നു.......
'' ദേ ഇപ്പം ഇവിടം വരെയെത്തി ''
തന്െറ രണ്ടുമക്കളെയും ചേര്ത്തു നിര്ത്തി.
''അല്ലെങ്കിലും കണ്ടകശനി നമ്മളെയും കൊണ്ടേ പോകൂ ലേ സന്തൂ ?''
അതും പറഞ്ഞ്, റെജിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേര്ന്നു നിന്ന മോനിഷയുടെ പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് മഴവില്ലിന്െറ നിറമായിരുന്നു.
നീണ്ട യാത്ര പറച്ചിലിനു ശേഷം, എയര്പോര്ട്ടിന്െറ ഡിപ്പാര്ച്ചര് ലോഞ്ചിലേക്കു നടന്നകലുന്ന ആ സംതൃപ്ത കുടുംബത്തെ നോക്കി നില്ക്കുമ്പോള് മനസ്സിലുയര്ന്നത് മോനിഷയുടെ, പുണൃം ചെയ്ത ആ മാതാപിതാക്കളെയായിരുന്നു...
എന്തിനു ആണ്കുട്ടിയില്ലാന്നു പറഞ്ഞു വിലപിക്കുന്നു പലരും.........
ഇതു പോലെ ഒരു പെണ്ക്കുട്ടി മതിയല്ലോ ?
പ്രലോഭനങ്ങളുടെ ചുഴലികാറ്റില്, അണയാതെ കത്തുന്ന ഇങ്ങിനെയുളള നിറദീപങ്ങള്, വെളിച്ചം കെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ലോകത്തിന് പ്രകാശമേകുമെന്ന പ്രതൃാശയില്.......
നല്ലെഴുത്തിന് വേണ്ടി, സൗദിയില് നിന്ന് സന്തോഷ് അപ്പുക്കുട്ടന് .
××××××××××××××××××××××××××××××××
Written by
Santhosh Appukuttan.
എവിടെ നിന്നോ കണ്ടു പിടിച്ച എന്െറ കോണ്ട്രാക്ററ് നമ്പറില് വിളി തുടങ്ങി .....
കാത്തിരിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു.......
കാത്തിരുന്നു.......
'' ദേ ഇപ്പം ഇവിടം വരെയെത്തി ''
തന്െറ രണ്ടുമക്കളെയും ചേര്ത്തു നിര്ത്തി.
''അല്ലെങ്കിലും കണ്ടകശനി നമ്മളെയും കൊണ്ടേ പോകൂ ലേ സന്തൂ ?''
അതും പറഞ്ഞ്, റെജിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേര്ന്നു നിന്ന മോനിഷയുടെ പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് മഴവില്ലിന്െറ നിറമായിരുന്നു.
നീണ്ട യാത്ര പറച്ചിലിനു ശേഷം, എയര്പോര്ട്ടിന്െറ ഡിപ്പാര്ച്ചര് ലോഞ്ചിലേക്കു നടന്നകലുന്ന ആ സംതൃപ്ത കുടുംബത്തെ നോക്കി നില്ക്കുമ്പോള് മനസ്സിലുയര്ന്നത് മോനിഷയുടെ, പുണൃം ചെയ്ത ആ മാതാപിതാക്കളെയായിരുന്നു...
എന്തിനു ആണ്കുട്ടിയില്ലാന്നു പറഞ്ഞു വിലപിക്കുന്നു പലരും.........
ഇതു പോലെ ഒരു പെണ്ക്കുട്ടി മതിയല്ലോ ?
പ്രലോഭനങ്ങളുടെ ചുഴലികാറ്റില്, അണയാതെ കത്തുന്ന ഇങ്ങിനെയുളള നിറദീപങ്ങള്, വെളിച്ചം കെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ലോകത്തിന് പ്രകാശമേകുമെന്ന പ്രതൃാശയില്.......
നല്ലെഴുത്തിന് വേണ്ടി, സൗദിയില് നിന്ന് സന്തോഷ് അപ്പുക്കുട്ടന് .
××××××××××××××××××××××××××××××××
Written by
Santhosh Appukuttan.
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക