ഒരു ദോശയുണ്ടാക്കിയ കഥ

അതേയ്..."ഒരു ദോശയുണ്ടാക്കിയ കഥ" ചിലപ്പം നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കും... ഈ വരുത്തന്മാരും ഒട്ടും മോശല്ലാട്ടാ... നിങ്ങൾ R S Puram-പിസ്സാ ഹട്ടിലേക്ക് വരൂ...

പുറത്ത് മഴചെറുതായിട്ട് പൊടിയുന്നുണ്ട്, Week end-ആയതിനാൽ നല്ല തിരക്ക
ുണ്ട്.Playing area-യിൽ കുട്ടികൾ
ആഘോഷിക്കുകയാണു, കണ്ണാടിക്കൂടായത് കൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നില്ല... പക്ഷേ അവരുടെ ചിരിയ്ക്കും
സ്ന്തോഷത്തിനും അതിർത്തികൾ പ്രശ്നമല്ല... മുതിർന്നവർ മിക്കാവാറും ദീപാവലിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലാണു, തുണിത്തരങ്ങളുടേയും പടക്കങ്ങളുടേയും ബിഗ് ഷോപ്പറുകൾ നിരന്നിരിക്കുന്നു....

ഞാൻ വീണ്ടും വിനോദിനെ വിളിച്ചൂ...
മൊബൈൽ എങ്കേജ്ട് ട്യൂണിൽ തന്നെ...(ക്ഷമിക്കണം)...ആ ____ മോൻ അവളുമായിട്ട്സൊള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരിക്കും...

അവനാ എല്ലാറ്റിനും കാരണം ടീം ലീഡറായി
പ്രൊമോട്ടായതിന്റെ ചെലവാന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ചാടിപ്പുറപ്പെട്ടു...ഫുഡ് ഓർഡർ ചെയ്ത്പ്പോഴേക്കും അവളുടെ ഫോൺ വന്നു...

"അളിയാ ദാ ഇപ്പൊ വരാട്ടാന്ന്" പറഞ്ഞ് മുങ്ങിയതാ,പോയിട്ട് മണിക്കൂറൊന്നായി...
ചൂടാറേണ്ടാന്ന് കരുതീട്ടാ Exotica garlic bred-ഉം Mexicana Blast-ഉം കഴിച്ചത്,ഇപ്പോ Masala Lemonide-കുടിക്കാൻ പേടി...ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വാഷ് റൂമിലേക്ക് പോയി,പേഴ്സ്സിൽ നൂറു രൂപയുടെ ഒറ്റനോട്ടും പിന്നെ എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിച്ചിരിക്കുന്ന ചില്ലറപ്പൈസ്സയും മാത്രം...

വിനോദിന്റെ ഫോൺ ഇപ്പോഴും എങ്കേജ്ട് തന്നെ...ഇവന്മാർക്കൊന്നും വേറേ പണിയില്ലെ,ഇങ്ങിനെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ പുറകേ ഒലിപ്പിച്ച് നടക്കാൻ...അയ്യേ..നാണമില്ലാത്തവന്മാർ...

രണ്ട് പേർ എന്റെ വലത് വശത്തു നിന്നും രണ്ടാമത്തെ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്...ഹാൻഡ് ബേഗിന്റേയും
ഹെല്മെറ്റിന്റേയും ഇടയിലൂടെ ആദ്യം അവൻ അവളുടെ കൈ തലോടാൻ തുടങ്ങീ...
പിന്നെ തലോടൽ മാറി...പൊറോട്ടയ്ക്ക് മാവ് ചാമ്പുന്നത് പോലെ എന്തോ ഒരു പരിപാടിയാണു ഇപ്പോൾ
അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...ഇനി അടുത്ത് തന്നെ "ചവിട്ട് നാടകവും" പ്രതീക്ഷിക്കാം...

ചിരിക്കേണ്ട...ചിരിക്കേണ്ട...നിങ്ങടെ മനസ്സിലെന്താണെന്നെനിക്കറിയാം..."കിട്ടാത്ത മുന്തിരി" ല്ലെ...അതിന്റെ ചൊരുക്കും ഉണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കോ...

അപ്പോഴാണു "ടാക്കോ ബെല്ലും" മുഴക്കിക്കൊണ്ട് അവളും അവളുടെ ഫ്രെണ്ടും വന്നത്...

(ടാക്കോ ബെല്ല്:-അതിവിടുത്തെ ഒരു സെറ്റപ്പാ...ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം നമ്മുക്ക് ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ ആ മണിയടിക്കണം, അപ്പോൾ അവർ നമ്മുക്ക് നന്ദി പറയും...സായിപ്പിന്റെ ഓരോ തമാശകളേയ്...)

സത്യം പറയാലോ...ആദ്യം കണ്ണുടക്കിയത് അവളുടെ ഫ്രെണ്ടിന്റെ മേലാ...സ്കിൻ ഫിറ്റ് ടീ-ഷർട്ടും 3/4ത്ത് പാന്റുമിട്ട്
ഗുമ്മ് ന്ന് ഒരു സാധനം...പിന്നെ സാവധാനം നോട്ടം അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു, നെറ്റിയിലേക്ക് ഉതിർന്ന് വീണ ചുരുണ്ട മുടി പതുക്കെ പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് തൊട്ടു മുന്നിലുള്ള ടേബിളിൽ എനിക്കഭിമുഖമായ് ഇരുന്നു,അവളുടെ ഫ്രെണ്ട് എനിക്ക് നേരെ പുറം തിരിഞ്ഞുമിരുന്നു...

കോയമ്പത്തൂർ ഒരു പാട് മാറി...പണ്ട് ഇത്തിരി ഭംഗിയുള്ള കൊച്ചിനെ കണ്ടാൽ ഉറപ്പിക്കാം അത്
മലയാളിയായിരിക്കുമെന്ന്. പക്ഷേ ഇപ്പൊ കാലം മാറി...ഐ.ട്ടിയും സെക്റ്ററായും എഡുക്കേഷൻ ഹബ്ബായും മാറിയ
ശേഷം നോർത്ത് ഈസ്റ്റിൽ നിന്ന് മംഗോളിയൻ മുഖമുള്ള പെൺകിടാങ്ങളും, നോർത്തിന്ത്യൻസ്സും, സൗത്ത് ഇന്ത്യൻസ്സും,നീഗ്രോസ്സും അങ്ങിനെ പലതരം "കളറുകളും" സിറ്റിയിൽക്കിടന്ന് വിലസ്സുകയാണു...ഇവളിപ്പം ഇതിലേതാണെന്ന്
എങ്ങിനേ അറിയ്യേ...

മെറൂൺ കളർ ലോംഗ് കുർത്തയും ബ്ലാക്ക് ജീൻസ്സും അതായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം...ചില പെണ്ണുങ്ങളിങ്ങനെയാ മച്ചൂ...ഒരിഞ്ച് ശരീരം പുറത്തേയ്ക്ക് കാണിക്കില്ല, പക്ഷെ നമ്മുടെ മനസ്സ് മൊത്തം അങ്ങ്ട് എടുത്തോണ്ട് പോവും...
ശരീരം പുറത്തേയ്ക്ക് കാട്ടാതെയും ലവളുമാരു സെക്സ്സിയാ...ഒരു യമണ്ടൻ ഐറ്റം...അല്ലേൽ ഉത്തര ധ്രുവം നോക്കി സഞ്ചരിക്കുന്ന ടീ-ഷർട്ടും ദക്ഷിണ ധ്രുവം നോക്കി സഞ്ചരിക്കുന്ന 3/4ത്തിനും "ഇട"യിലുള്ള ഭാഗം നോക്കാതെ ഞാൻ ഇവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുമോ...

വീണ്ടും വിനോദിനെ വിളിച്ചു... എങ്കേജ്ട് ട്യൂൺ തന്നെ..."നല്ല പുളിക്കുന്ന" ഒരു മെസ്സേജ് അവനയച്ച്
തലയുയർത്തിയപ്പോഴാണു അത് കണ്ടത്, അവളും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അറിയാത്ത
ഭാവത്തിൽ മുഖത്തെ മഴത്തുള്ളികൾ റ്റിഷ്യൂ പേപ്പർകൊണ്ട് തുടയ്ക്കുന്നത് പോലെ ഭാവിച്ചൂ. ആ പിടിവള്ളിയിൽ പിടിച്ച് കേറാനായി ശ്രമിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണു അടുത്ത "കുരിശ്" വന്നത്...

വെയ്റ്റർ...എനിത്തിംഗ് എൽസ് സർ...
നത്തിംഗ്..
വെയ്റ്റർ തിരിച്ച് പോയി...

ദിസ് നമ്പർ ഈസ് സ്വിച്ച്ട് ഓഫ്...വിനോദിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി...

ടേബിളിൽ തല ചായ്ച്ചിരുന്ന എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വെയ്റ്റർ ബില്ലുമായ് വന്നൂ...HDFC-ബാങ്കിലെ സകല
പുണ്യാത്മാക്കളേയും ധ്യാനിച്ച് ക്രെഡിറ്റ് കാർഡെടുത്ത് ബില്ലിനൊപ്പം വച്ചൂ...

ബില്ലുമായിപ്പോയ വെയ്റ്റർ ചുവരിലടിച്ച റബ്ബർ പന്തുപോലെ എന്റെ നേർക്കു വരുന്നൂ...ആ എ.സ്സി.ഹാളിലിരുന്ന ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങീ...മിസ്സ്ഡ് കോളിനുള്ള കാശ് മാത്രമുള്ള മൊബൈലിൽ നിന്ന് ഇനി ഞാൻ ആരെ വിളിക്കാൻ...അവളാണേൽ ത്രെഡു ചെയ്യാത്ത പുരികമുയർത്തി ഇടങ്കണിട്ട് എന്നെ നോക്കുന്നുമുണ്ട്...ഒന്നോ രണ്ടോ ഡ്യൂ
കെട്ടിയില്ലേൽ ഇവന്മാരു കാർഡ് ബ്ലോക്ക് ചെയ്യുമോ അതോ ക്രെഡിറ്റ് ലിമിറ്റ് കഴിഞ്ഞോ ആർക്കറിയാം...

"സർ...ഇതിലെ അവസ്സാനത്തെ നാലു നമ്പർ ഒന്നു പറഞ്ഞു തരാമോ,മാഞ്ഞു പോയിട്ട് ഒന്നും ക്ലിയറാവുന്നില്ലാ..."

"1431..."

"ഓക്കെ സർ..."

എന്തോ...ഭാഗ്യത്തിനു ആ കാർഡു അക്സെപ്പറ്റായീ...അത്യുന്നതങ്ങളിലെ ദൈവത്തിനു സ്തുതി...

ഞാൻ ഹാളിൽ നിന്നിറങ്ങാൻ നേരം അവളെന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്തതേയില്ല...ഞാനാ ദേഷ്യം "ടാക്കോ ബെല്ലി"ന്റെടുത്ത്
തീർത്തു...ഹാൾ മൊത്തം മുഴങ്ങീ...

അവളെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കീ...പിന്നെ ചെറുതായൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചൂ...എനിക്ക് അത് മാത്രം മതിയായിരുന്നു...

പാർക്കിംഗ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്ന് ബൈക്കെടുക്കുമ്പോൾ ഒരു മിസ്സ്ഡ് കാൾ... തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കിയപ്പോൾ ടാക്കോ ബെല്ലിനടുത് ഫോണുമായവൾ നിൽക്കുന്നു ...

നിങ്ങൾക്കറിയാമോ...ചില നേരങ്ങളിൽ ഈശ്വരൻ മനുഷ്യരുടെ രൂപത്തിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ വരാറുണ്ട്...

തലയ്ക്ക് ചുറ്റും പ്രകാശ വലയവും കയ്യിൽ "നൂറു രൂപ" നോട്ടുമായി വെളുക്കനെ ചിരിക്കുന്ന വെയ്റ്റർ എന്റെ
മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞൂ...

N B;-ഇഷ്ടം കുറിച്ചില്ലേലും അനിഷ്ടം കുറിക്കാൻ മറക്കരുത്......

By… ഷബീർ റഹ്‌മാൻ ...