ക്ഷണനം.

കത്തിയൂരിയെടുക്കുമ്പോൾ
മരിച്ചില്ലായിരുന്നവൻ
ഇങ്ക്വിലാബ് വിളിച്ചും കൊ-
ണ്ടൊഴുകീ രക്തധാരകൾ

മിടിപ്പിൽ നിന്നു കത്തുന്നു
സമരോത്സുകയൗവ്വനം
അവനെത്തൊട്ടിരിക്കുന്നൂ
സങ്കടസ്സമരോർമ്മകൾ..

മഴ പെയ്യുന്ന രാത്രിക്കും
കനലിറ്റുന്നു കൺകളിൽ
കരി മൂടിയ മാനത്തു -
ണ്ടെരിയുന്നൊരു താരകം..

കാത്തിരിപ്പിന്റെ വെട്ടത്തിൽ
നിന്നെ വായിച്ചുറങ്ങിയോൾ
ചേർത്തെടുക്കുന്നു സ്വപ്നത്തിൻ -
കൂർത്ത നിശ്ശബ്ദനോവുകൾ

അമ്മിഞ്ഞപ്പാലു ചോദിച്ച്
പമ്മിയെത്തുന്നു നിൻ സ്വരം
അമ്മയപ്പോളുറക്കത്തിൽ -
ത്തുന്നു വിട്ടൊരു പുസ്തകം

രാത്രിവണ്ടിക്കിറങ്ങുമ്പോ -
ളാർത്തി തീരെക്കൊടുക്കുവാൻ
കഞ്ഞിയുണ്ടെന്നുറപ്പിച്ച്
വന്നു വീണ്ടും കിടക്കവേ

രണവസ്ത്രം പുതച്ചിട്ടും
തണുത്തു വിറപൂണ്ടവൻ
സഹയാത്രികരോടൊപ്പം
വന്നു വാതിലിൽ മുട്ടവേ

അവളെക്കാളുമുച്ചത്തിൽ
തകരില്ലൊരു മൗനവും
അവളെക്കാളുമാഴത്തിൽ
മുറിവേൽക്കില്ലൊരു വാക്കിനും

"രണ്ടു കുമ്പിളെടുക്കട്ടേ
കണ്ണീരുപ്പിട്ടിളക്കിയാൽ
നല്ല രുചിയാണെന്നേ
മരണം കോരിക്കുടിക്കുവാൻ"

ശ്രീനിവാസൻ തൂണേരി