സ്നേഹമാം തണലോരത്ത്

അമ്മച്ചി എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്...

എന്താടാ...

അമ്മച്ചിക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നരുത്...

നിന്റെ പറച്ചിൽ കണ്ടിട്ട് സംഗതി പന്തിയല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.... എന്നതാടാ കാര്യം...

അൽപ്പം മടിച്ചിട്ടെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞു..

അമ്മച്ചി എനിക്ക് ഒരു കുട്ടിയെ ഇഷ്ടമാണ്. എനിക്ക് ആ കൊച്ചിനെ കല്യാണം കഴിക്കണം...

എന്റെ കർത്താവേ ഈ ചെറുക്കൻ എന്നതാ ഈ പറയുന്നത്.. നമ്മടെ സഭയിൽ പെട്ടതാണോടാ...

അതെ അമ്മച്ചി. ഞാൻ കണ്ടതാ ആ ചേച്ചിയെ. എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടായി...

എനിക്ക് വക്കാലത്തായി.റോസിയും ചേർന്നപ്പോൾ അമ്മച്ചി അടുക്കളപ്പണി നിർത്തി. എന്നെ നോക്കി..

ആഹാ. രണ്ടുംകൂടി പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടാണല്ലേ.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു..

അല്ല ഏതാടാ കൊച്ച്..

അമ്മച്ചി അതാണ് ഇപ്പൊ പ്രശ്നം. അമ്മച്ചി അപ്പച്ചനോട് പറഞ്ഞു ഇത് സമ്മതിപ്പിക്കണം..

നീ കാര്യം പറയെടാ...

അമ്മച്ചി അവൾ അനാഥയാണ്...

ഫാ.. നിനക്ക് എന്നാത്തിന്റെ സൂക്കേടാ.. അപ്പച്ചൻ അറിഞ്ഞാൽ നിന്നെ കൊല്ലും.. നീ അത് മറന്നേക്കൂ

ഇത് തന്നെയായിരുന്നു എന്റെയും പ്രശ്നം. അപ്പച്ചന് നല്ല തറവാട്ടിൽ നിന്നും എന്നെ സ്ത്രീധനം വാങ്ങി കെട്ടിക്കാൻ ആയിരുന്നു പദ്ധതി.ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ വളഞ്ഞു പിടിച്ചു..

പൊന്നമ്മച്ചി. ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കണം.നമുക്ക് ഇപ്പൊ 4 തലമുറ തിന്നുമുടിക്കാൻ ഉള്ള സ്വാത്തെല്ലാം ഉണ്ട് ഇനി എന്നാത്തിനാണ് സ്ത്രീ ധനം..

നീ എന്നതാ പറഞ്ഞാലും ഇത് നടക്കുകേല..

എന്നാലും അമ്മച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞു നോക്ക്....

അത് തന്നെ അമ്മച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞു നോക്കു..

തോസ്സ്യമോ.....

അപ്പച്ചന്റെ നീട്ടിയുള്ള വിളി അമ്മച്ചിയെ ഞെട്ടിച്ചു.. ഞങ്ങളെ പേടിയോടെ നോക്കി...

എന്റെ കർത്താവേ ഇനി എന്നതാണാവോ നടക്കാൻ പോകുന്നത്..

അമ്മച്ചി നേരെ അപ്പച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.. ഞാനും റോസിയും അടുക്കളയിൽ പരിദ്രമത്തോടെ നോക്കി.. റോസി കഴുത്തിലെ മാല കടിച്ചു ഒരു പരുവം ആക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.. പെട്ടന്ന് ഉപ്പറത്തു എന്തോ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം.. ഞാനും റോസിയും ഓടിച്ചെല്ലുമ്പോൾ. തറയിൽ ഗ്ലാസ്‌ വീണു തകർന്നു കിടക്കുന്നു.. അപ്പച്ചന്റെ മുഖം തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്നു. കാര്യങ്ങൾ പന്തിയല്ല എന്ന് മനസ്സിലായതുകൊണ്ട് ആവും. എന്നെയും കൊണ്ട് റോസി അകത്തേക്ക് പോകുവാൻ ശ്രെമിച്ചു. പക്ഷെ..

ഡാ.നിനക്ക് ആ തന്തയും തള്ളയും ആരാണ് എന്നറിയാത്ത ചാവാലി പട്ടിയെ തന്നെ കെട്ടണം അല്ലേടാ...

പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് ഒരു യുദ്ധക്കളം ആയിരുന്നു. എന്റെ ചെകിട്ടത് വീണ അടിയിൽ ആയിരുന്നു തുടക്കം.. റോസിയുടെയും അമ്മച്ചിയുടെയും കഠിനപ്രയത്‌നം ഒടുവിൽ എല്ലാം ശാന്തനായി. എന്നാൽ എന്റെ നിലപാട് ഉറച്ചത് തന്നെ ആയിരുന്നു.. ദിവസങ്ങൾ യൂദ്ധകളമായ അന്തരീക്ഷം എന്റെ പ്രിയക്കും ഇത് തന്നെ അനുഭവം. ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ വിവാഹിതരായി.വിവാഹത്തിന് പള്ളിയിൽ വരെ വരാൻ അപ്പച്ചൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.. എല്ലാം പ്രതീക്ഷിച്ചു തന്നെ നിന്ന എനിക്ക് ഇതൊരു വേദന ആയിരുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ പിന്നീട് ഉണ്ടാകുന്ന സംഭവം.. ആദ്യരാത്രിയിൽ ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു...

ഡീ. നമുക്ക് ഒരു വീട് എടുത്തു മാറിയാലോ.. അപ്പച്ചന്റെ സ്വഭാവം വെച്ച് എന്നതാ നടക്കൻ പോകുന്നത് എന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ല..

വേണ്ട ഇച്ഛയാ. നമുക്ക് ഇവിടെ തന്നെ കഴിയാം.. ഒന്നില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു അപ്പച്ചനെയും അമ്മച്ചിയേയും കിട്ടുമല്ലോ.. അവർ സ്നേഹിച്ചില്ലങ്കിലും അവരെ എനിക്ക് സ്നേഹിക്കാമല്ലോ....

അതും പറഞ്ഞു അവൾ നെഞ്ചോടു ചേർന്ന് ഇരുന്നു.. എനിക്ക് അപ്പൊ തോന്നി. ഇവളോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല. സ്നേഹം കൊതിക്കുന്ന ഒരു മനസ് ഇവൾക്ക് ഉണ്ട്. അത് മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാൻ നിർബന്ധം ആക്കും..ആദ്യമൊക്ക അവർ അവളോട്‌ അവഗണന കാണിച്ചു എങ്കിലും.. പിന്നീട് അവർ അവളോട്‌ ഇണങ്ങി.. നേരവും കാലവും ഇല്ലാതെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്ന സ്റ്റീഫൻ കൃത്യസമയത്തു വീട്ടിൽ വരാൻ നിർബന്ധിതനായി. ഒരു മിനിറ്റ് വൈകിയാൽ അവളുടെ ഫോൺ കാൾ അവനെ തേടി എത്തും. പിന്നെ ചേട്ടത്തിയമ്മയുടെ സ്നേഹപൂർവ്വം ഉള്ള ശകാരം കേട്ടു നിശബ്ദനായി അവൻ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച അപ്പച്ചന് അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി.. റോസിയുടെ കാര്യത്തിൽ അവളുടെ ശ്രെദ്ധ കാരണം. അമ്മച്ചി ഇപ്പൊ അപ്പച്ചന്റെ കാര്യം മാത്രം നോക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. പക്ഷെ. അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിക്കും വേണ്ടത് അവൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ. വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷം മാറി. വൈകുന്നേരം മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിക്കൻ എല്ലാവരും എതാൻ തുടങ്ങി. വെള്ളിയാഴ്ച കുർബാന കൂടാൻ കുടുംബ സമേതം പള്ളിയിൽ എത്തിയത്. വികാരിയച്ചന് അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി.. പളളി വേറെ പള്ളിക്കൂടം വേറെ എന്നും പറഞ്ഞു നടന്ന അപ്പച്ചൻ കുർബാന കൂടുന്നത് നാട്ടുകാര്ക്കും അത്ഭുതമായി...

എന്നതാ വക്കച്ച പള്ളിയിൽ ഒക്കെ...

എന്നാ പറയാനാ ഉവ്വേ... മരുമോള് വീട്ടിൽ ഇരിപ്പിക്കതില്ലന്നെ. പിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പൊ പണിയൊന്നും ഇല്ല...

അല്ല നീ ഇപ്പൊ ക്ലബ്ബിൽ വരുന്നില്ല...

ഒന്നും പറയേണ്ട. നേരം ഒരിച്ചു വൈകിയാൽ അപ്പൊ വരും മരുമോളുടെ കാൾ.. കള്ള് കുടിക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല.. ഞായറാഴ്ച ഉണ്ണിനൊപ്പം അവൾ തരുന്ന ഒരു പെഗ്ഗ് ആണ് ഇപ്പൊ ഞാൻ കഴിക്കുന്നത്.. അവൾ മിടുക്കിയ..

നിന്റെ ഭാഗ്യമാ വക്കച്ച.. എന്റെ വീട്ടിലും ഉണ്ട് ഒരെണ്ണം സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല..

അതെ.. അവൾ നിന്റെ മരുമോളാ. ഇത് എന്റെ മോളും..

അപ്പൊ തന്നെ ഫോൺ ബെൽ അടിച്

ദാ.. പറഞ്ഞു നാവെടുത്തില്ല അവള...
ദാ വരുന്നു കൊച്ചേ...

ഇല്ല എവിടെയും പോകുന്നില്ല...

ഇതെല്ലാം കേട്ടു എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..

അവൾ അമ്മയാവാൻ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ.. നാടറിയിച്ചു സദ്യകൊടുക്കാൻ ആദ്യം മുന്നിൽ നിന്നത് എന്റെ അപ്പച്ചനാണ്...

ഇതെല്ലാം നോക്കി നിന്ന എന്റെ അടുത്ത്..

എന്നതാ ഇച്ഛയാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...

നീ എന്നതാടി അപ്പച്ചന്. കൊടുത്തത്.

സ്നേഹം.. ഒരു മകളുടെ... ഒരു ചേട്ടത്തിയുടെ. ഒരു അമ്മയുടെ... അത് ഈ കുടുംബം. ആരുമില്ലാത്ത എനിക്ക് ഇന്ന് ഇവരാണ് എല്ലാം... ഞാൻ ഇവരെ സ്നേഹിച്ചില്ലങ്കിൽ പിന്നെ ആരെ സ്നേഹിക്കാനാണ്..

കുറച്ചു സ്നേഹം എനിക്കും തരണേ...

ഒന്നു പോ അച്ചായാ......

ശുഭം......

Sarath ചാലക്ക