കൊച്ചച്ഛൻ

കൊച്ചിലേ ഒക്കത്തിരുത്തി താരാട്ടു
പാടിത്തന്ന കൊച്ചച്ഛൻ....
ഇന്നിതാ തെക്കേമൂലയിലെ മൂവാണ്ടൻ മാവു
നോക്കിയിരിപ്പൂ.....
ഏകനായി ജീവിച്ച നേരം ജീവിതം
മറന്ന കൊച്ചച്ഛാ എന്തേ നീ
കരയുന്നു.

ആവതു കാലത്തു കൈപിടിക്കാൻ ആളെ
വരുത്താതെ ആർക്കോ വേണ്ടി
ജീവിച്ചനേരം
ഓർത്തില്ല ജീവിതം
നരകയറിയ നേരം തള്ളിപ്പറയുന്നു കാലം
നോക്കുന്നു നിന്നെ രക്തബന്ധങ്ങളിന്ന്
ഒറ്റയാനായി.

കരയരുതേ നീയിനി
പ്രണയം ജീവിതം നശിപ്പിച്ച
നേരം
ഇന്നു നീ കരയുന്നു പുഴുപിടിച്ച മനസ്സിൽ
പിടയ്ക്കുന്ന ഓർമ്മകളേയോർത്ത്.

ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേര ചിരിക്കുന്നു കാലം
മാറ്റിയകോലമോർത്ത്
തെക്കിനിക്കോലായിലെ തെക്കേ മുറി
കരയുന്നു കൊള്ളിവെക്കാൻ
ആരുവരുമെന്നോർത്ത്.

കൊച്ചച്ഛാ നീ കരയല്ലേ
നല്ലകാലം പോയതു നീയറിഞ്ഞാലും
ഇനിയൊരു പെണ്ണിൻ
ചൂരുവേണ്ടെന്ന് അടിവരയിട്ട നിൻ
മനസ്സ്
പതറുന്നു.

മുട്ടിക്കുളങ്ങര കാലിൽത്തടവുവാൻ
അയലത്തെക്കൊച്ചുങ്ങൾ
വരുമ്പോൾ മിഴിനനയുവതെന്തേ
കൊച്ചച്ഛാ....?
കീശയിൽക്കരുതിയ നാരങ്ങാമിഠായി
കൊടുക്കുമ്പോൾ വിതുമ്പിയതെന്തേ
നീ....?
എല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു നിശബ്ദം
നിശ്ചലമായ വേദിയിൽ അരങ്ങൊഴിയുവാൻ
കാത്തിരിക്കുന്നൊരു കഴിഞ്ഞകാല
വസന്തമേ
കരയല്ലേ നിനക്കു മകനായി ഞാനില്ലേ
അരുകിലൊരു ആത്മാവായി
ഉള്ളിലൊരു കിനാവായി.

by: VinuKmohan