അവലോസുണ്ട

രാവിലെ തന്നേ... നുമ്മന്റെ സുക്കറണ്ണന്റെ, മുഖപുസ്തകോം എടുത്തുപിടിച്ചു....ഞാൻ ഇന്നലെ ' നല്ലയെഴുതു ' ഗ്രൂപ്പിലിട്ട Post നു comments ചെയ്യണ സമയത്താ.... വീട്ടീ'ന്ന് അമ്മയുടെ ഫോൺ വന്നത്...അമ്മയോട് വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചപ്പോൾ തോന്നി.... എന്തേലും കഥ ഇന്ന് എഴുതിയാലോ എന്നു...

നേരെ പോയി പേനയെടുത്തു... 
എന്ത് എഴുതും.... തലേലാന്നെങ്കിൽ ഒന്നും വരുന്നതുമില്ല... കാടു കേറി ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു സത്യമംഗലം കാട് വരെയെത്തി..ആശയങ്ങൾ നോക്കി നോക്കി എവറെസ്റ് ഒക്കെ പുല്ലുപോലെ കേറി .. കഷണ്ടി കേറിത്തുടങ്ങിയ തലയൊന്നു കൈ കൊണ്ട് ചൊറിഞ്ഞു അപ്പോഴാ... വീട്ടില് 'അമ്മ ഇന്നലെ " അവലോസുണ്ട " ഉണ്ടാക്കിയ കാര്യംപറഞ്ഞത് ഓർമവന്നത്...

എഴുതാൻ നോക്കിയിട്ടു പേനത്തുമ്പിൽ നിന്നും ഒന്നും പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല...!!
" നാഡീ ഞരമ്പുകൾ ഒക്കെ വലിഞ്ഞു.,
മുറു കാൻ തുടങ്ങിയെന്റ്റെ... ചുട്ടുപഴുത്ത കനൽപോലെ മനസ്കിടന്നു നീറുകയാ... കരിയുന്ന മാംസഗന്ധം ഒക്കെയെന്റ്റെ ഉള്ളില്നിന്നും വരുന്നുണ്ട്.. "
അവസാനം ഗതികെട്ട് പേനയെടുത്തു രണ്ടു കൊടച്ചിലൊക്കെ കൊടഞ്ഞപ്പോൾ പേനതുമ്പിൽ നിന്നും തെറിച്ചു, അക്ഷരങ്ങൾ ഓരോന്നായി താഴത്തു ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.. അവ ഓരോന്നും തല്ലുകൂടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവയെ ഉള്ളംകൈയിൽ എടുത്തു തുറന്നിട്ട ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കു കളയാൻ നോക്കിയിട്ടു എന്നേ കൊല്ലരുത് എന്നാ ദീന ഭാവത്തിൽ എന്റ്റെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടന്നൊരു പിടച്ചിൽ.... അവയുടെ കരച്ചിലുകൾ എനിക്ക് കാണാം..

പിന്നേ ഒന്നും നോക്കിയില്ല...
മൊബൈല് എടുത്തു... ചിതറിക്കിടന്ന അക്ഷരങ്ങളെ എല്ലാം നിരത്തിവെച്ച സ്ക്രീനില് അതില് എന്റ്റെ കുഞ്ഞുവിരൽ കൊണ്ടു കൊറേ കൊറേ കുത്തലും.. തോണ്ടലും.. വെട്ടലും ഒക്കയായപ്പോള് മൊബൈലിനു തന്നേ, ഈ എന്നെ ദീനമായി നോട്ടം.. " നിനക്കിനിയും മതിയായില്ലേ അല്ലേടാ...." എന്നും പറഞ്ഞു...

അങ്ങിനെ അരിപൊടിച്ചെടുത്ത കൊറേ വട്ടു ചിന്തകളും.....തെങ്ങാ ചുരണ്ടി വറുത്തെടുത്ത നല്ല ആശയങ്ങളും.... ശർക്കരപാനിയിൽ കൊഴച്ചെടുത്ത അവതരണവും ചേർത്ത് ഉരുട്ടി ഉരുട്ടിയെടുത്തു അവസാനം ഒരു #അവലോസുണ്ട പരുവത്തിലാക്കി....

അതു ദിപ്പോ... ദിപ്പോ പോസ്റ്റും..
പോസ്റ്റാൻ പോവാണ്...ട്ടോ

വാൽകഷ്ണം : - " കുറച്ചു ദിവസം നാട്ടീന്നും വീട്ടിന്നും ഒന്നുമാറി നിന്നാൽ മതി അപ്പോള് തുടങ്ങും നൊസ്റ്റാൾജിയ.... "

എന്താ ചെയ്യാലെ.....!!!

by: Vinu prasad