യാത്രകൾ

യാത്രകൾ, 
അത് എത്ര ചെറുതായാലും, 
ഓരോ യാത്രകളും ഓരോ അനുഭവങ്ങൾ...
 പല പല കാഴ്ചകൾ അത് കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കുന്നു.. 
അനുഭവമായി മാറുന്നു.... 
എന്നത്തെയും പോലെ ഇന്നും ബസ്സ് യാത്ര തന്നെ...
അതികം തിരക്കില്ലാത്ത ബസ്സ്... 
സീറ്റു കിട്ടിയതുകൊണ്ട് യാത്ര കുറച്ചൂടെ സുഖകരം... എവിടെ നിന്ന് കേറീയെന്നറിയില്ല, ഇടയ്ക്കെ എപ്പോഴോ ഞാനവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി... അവരുടെ സംസാരം കുറച്ച് ഉറക്കെയായതുകൊണ്ടും അടുത്തായതു കൊണ്ടും എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു... അവർ പറയുന്നത് അവർക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
മകന്റെ ചോദ്യത്തിന് ആ അമ്മ മറുപടി പറയുന്നു, കുഞ്ഞിന്റെ മുഖത്ത് ആകാംഷകായിരുന്നു... അവൻ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു... അത് ആ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നു. കുറേ നേരം കേട്ടപ്പോ എനിക്കും കൗതുകം തോന്നി... മുറിഭാഷ സംസാരിക്കുന്നതെന്താകും എന്നായി എന്റെ സംശയം... കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോ, അവനൊരു സാധാരണ കുഞ്ഞല്ലാന്ന് മനസ്സിലായി.. അവന്റെ ചെവിയിൽ, ശ്രവണ സഹായി ഇരിക്കുന്നു. ആ ബസ്സിലുള്ള ഞാനടക്കം എല്ലാവരും അവരെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു... ഇതെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു, എന്നതാകാം ആ അമ്മയുടെ മനോഭാവം.. അവർ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നേയില്ല, മകന്റെയും അമ്മയുടേയും സംസാരം തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ്, എന്റെ തൊട്ടു മുന്നിലെ സീറ്റൊഴിഞ്ഞപ്പോ... ആ അമ്മ അവിടെ ഇരുന്നു, മകനെ മടിയിലിരുത്തി. തൊട്ടടുത്ത് ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീ,. ഇവർ അടുത്തിരുന്നതും, പ്രായമായ സ്ത്രീ, അമ്മയോടായി പറഞ്ഞു.. മകനെ മാറ്റി നിർത്തു എന്നെ ചവിട്ടണു.... ക്ഷമിക്കണം, അറിയാതെ മുട്ടിയതാകും, അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇവൻ ചെയ്യൂല്ല... ഇതു കേട്ടതും, ആ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീ, "ഇങ്ങിനെയുള്ള കൊച്ചിനെ കൊണ്ടാണോ പോണത്... ഇതിനെയൊക്കെ വീട്ടിൽ നിർത്തിക്കൂടെ ".... ഇതു കേട്ട ആ അമ്മ, " എന്റെ മോനെ വീട്ടിൽ പൂട്ടിയിടാനുള്ളതല്ല, ഞാൻ അവനെ മറ്റ് ആരെക്കാളും നന്നായി വളർത്തും എന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് എന്റെ ദൈവം ഇവനെ എനിക്ക് തന്നത് "..... ഈ സംഭാഷണം എന്നെയടക്കം പലരെയും ചിന്തിപ്പിച്ചെങ്കിലും, ആ അമ്മയും മകനും അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ മുഴുകി.. അത് അവർക്ക് മാത്രം മനസ്സിലായുളളൂ...

By: sheela Antony