ലജ്ജാകരം

എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ്
കാരണം ഞാൻ 
മൊട്ട വിരിഞ്ഞുണ്ടായതല്ല
അമ്മയാണെന്നെയും പെറ്റത്
നി കന്യാകത്വം തകർന്ന പെണ്ണല്ല
വിശുദ്ധ മൗനങ്ങളിൽ കണ്ണൂനിരൊഴുകിയവൾ
കൂത്തരങ്ങിന്റെ രാഷ്ട്രീയം കണ്ട് വകച്ചവൾ

കാലം അത്ര നല്ലതല്ല
ചോരയ്ക്ക് ചോരയും പകരത്തിന്
പകരവും തിരിച്ച് വരുന്നുണ്ട്
നിമിഷങ്ങൾ
ഇരുട്ടിന്റെ നിഴലുമായ് വന്ന്
വസൂരിക്കുത്തുകളുടെ കവിത തന്നു
തണൽ മരങ്ങൾ ഇലപൊഴിച്ചു
നിൽക്കുന്നവെയിലു തന്നു
നാക്കിന്റെ തുഞ്ചത്തിരുന്ന്
തെറികൾ മരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു

ആദ്യത്തെ മുലപ്പാൽ കിട്ടാൻ
വൈകിയ കുട്ടി വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
തലാക്കിന്റെ അധികാരം
കവചമാക്കുന്ന തെമ്മാടികളുടെ
തെമ്മാടിത്തരങ്ങളെ ഞാൻ
കാർക്കിച്ച് തുപ്പും

കത്തിക്കിരയാകുന്ന അലർച്ചപോലെ
കുമ്മായ ഭിത്തികളിൽ ചോര
ഒരിടത്തും മരിക്കാത്ത
ബലാത്സഗംങ്ങൾ കണ്ട് പകച്ചപെണ്ണിന്റെ
ചിന്തയിൽ ഭരണകൂട ഭീകരത
ദുരവസ്തയുടെ യൗവ്വനങ്ങൾ
കാമം നിറച്ചിട്ട പുഴ

എല്ലാ പുഴയും വറ്റി
കനാലും, കൈത്തോടും
എന്നിട്ടും മൗനത്തിലെവിടെയോ
സങ്കൽപങ്ങളുപേക്ഷിച്ച് മരിക്കേണ്ടി വരുന്നു
കവിയ്ക്കും,കവിതയ്ക്കും
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

താഹാ ജമാൽ