സലീന - പാർട്ട് 1

എന്റെ പേര് നസീബ് ജീവിതം
തീരാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഈ നാലു ചുവരുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ കഴിയാൻ വിധിക്കപെട്ട ജന്മം

മരണo കാത്തു കിടക്കുന്ന എനിക്കിന്ന് ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ വരാന്തകളിൽ തളം കെട്ടിനിൽക്കുന്ന മരുന്നിന്റെ മണവും ഏകാന്തമായ ചിന്തകളും മാത്രമാണ് കൂട്ട് .

ഇന്ന് ഈ നാലു ചുവരുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് തൊടാൻ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട്ന്റെ സിരകളിൽ ചൂടുപകർന്ന അധരങ്ങളിൽ ഒന്ന് ചുംബിക്കാൻ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു പോവുന്നു .

എന്നും കാണുന്ന മുഖങ്ങളിലെല്ലാം ഞാൻ അവളെ തേടുന്നുണ്ട് മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരിക്കൽ കൂടി കാണാൻ ,

അവളെ തേടിയുള്ള യാത്രയായിരുന്നലോ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരുഭാഗം , ചെന്നെത്തുന്ന വഴികളിൽ ഉറക്കെ കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം പോലും എന്നെ അവളുടെ ഓർമകളിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോവും ..

നാല് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് അവളെ അവസാനാമായി കാണുന്നത് അതും എന്തിനെന്നറിയാതെ പിരിഞ്ഞിട്ട് പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിത മായിരുന്നു ആ കണ്ടു മുട്ടൽ ..

ചാറ്റൽ മഴ ശക്തി പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ബൈക് സൈഡാക്കി ഒരു ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി നിന്നതാണ്...
അവിടെ ബസ് കാത്തു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകൾ അതിലേ വന്ന ഒരാട്ടോ കൈകാണിച്ചു ഒരു സ്ത്രീ ,
സലീന ഞാൻ പോവാട്ടോ നാളെ കാണാം . , എന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നു ,

സലീന ആ പേര് കേൾകുന്നിടത്ത് എന്നും എന്റെ കണ്ണെത്താറുണ്ട് ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.,..

പെട്ടന്ന് ഞാൻ നിശ്ചലനായി പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി ഞാൻ തേടുന്ന മുഖം എന്നെ കണ്ടതിൽ അവളും ഞെട്ടി തരിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് , ആ കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശത്തിന് പഴയ തെളിച്ചം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ.?

ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ ഇന്ന് മങ്ങലേറ്റ പോലെ., തുടുത്ത് നിന്നിരുന്ന കവിൾത്തടങ്ങൾ ഇന്നില്ല .,,
കാലം തന്ന മാറ്റങ്ങൾ ...എനിലും ഉണ്ട്....

വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു സലീന അറിയോ എന്നെ, സുഖമാണോ നിനക്ക് ?

വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളാൽ അവൾ പറഞ്ഞു എന്ത് ചോദ്യാത് നാസിക്ക, .. സുഖം നിങ്ങൾക്കോ ?

സുഖം നന്നായി പോവുന്നു വീട്ടിലുള്ളവർ എല്ലാരുടേം വിശേഷം എന്താ ...?

ഉപ്പ മരിച്ചു അനിയത്തി ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ ഉമ്മ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ട് ,

കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ ?

മ് കഴിഞ്ഞു ഒരു മോനുണ്ട്, ഭാര്യയും കുട്ടികളും എവിടെയാ എവിടെ ഇപ്പോ താമസം ..?

ഞാൻ ആറു വർഷമായി റിയാദിലാണ് ഉമ്മ വീട്ടിലുണ്ട് സുഖം ...

അല്ല ഭാര്യാ ?

അങ്ങനൊരാൾ ഇല്ല ..

നിങ്ങൾ നികാഹ് കഴിച്ചില്ലേ ?

മനസിലൊരു നികാഹ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു പെട്ടന്ന് ഒരുദിവസം ഒന്നും പറയാതെ എങ്ങോട്ടെന്ന് പോലും അറീകാതെ അവൾ പോയി പിന്നെ ഒരലച്ചിൽ ആയിരുന്നു, തേടാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്ല വർഷങ്ങൾ ഇത്രയും കാത്തിരുന്ന് എന്നെങ്കിലും എന്റെ കണ്ണിൽ കാണും അന്നനെ കാത്തിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചാൽ നടക്കില്ലലോ....,
കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയാണ് പറഞ്ഞു തീർത്തത് ..

എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ മഫ്തയിൽ കണ്ണ് തുടച്ച് താഴേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് സലീന ..

സാരല്ല്യാ കരയണ്ട ഇന്ന് ഈ മഴ പെയ്തത് നിന്നെ കാണാൻ വേണ്ടിയാവും .., എന്നും നമ്മുടെ കണ്ടുമുട്ടലുകളിൽ മഴ സാക്ഷിയാകാറുണ്ടലോ ., എന്താ മോന്റെ പേര് .?

ഷഹബാസ്.. എന്തിനാ നാസിക്ക ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് ഇത്രയും കാലം എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നേ ..എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തമാ ഞാൻ ചെയ്യാ ...?

ഒന്നും വേണ്ട കണ്ടല്ലോ അത് മതി ഒന്ന് കാണണം എന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അത് നടന്നല്ലോ ..ഹസ് എന്ത് ചെയുന്നു എന്താ പേര് ..ഇവിടെ എന്തിന് വന്നതാ ?

ഇക്കാടെ പേര് കബീർ ലോഡിങ്ങാണ്, ഞാനിവിടെ ആ കാണുന്ന ഷിഫാ ക്ളീനികിൽ ആണ് ഇപ്പോ ജോലി ചെയുന്നത് ,

മോൻ പഠിക്കാണോ ?

അതെ മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലാണ്, ബസ് വന്നൂട്ടോ ഞാൻ പോട്ടെ ?

മ് എന്തിനായിരുന്നു ഒന്നും പറയാതെ അന്ന് പോയത്... ഒന്ന് പറഞ്ഞൂടെ ?

മോൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വന്നിട്ടുണ്ടാകും ഞാൻ പോവാട്ടോ ,, എന്നും പറഞ്ഞു വന്നു നിൽക്കുന്ന ബസിലേക്ക് ഓടിക്കയറി...
മഴ തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന ബസിലെ ജനാലകളിലൂടെ ഒരു നോട്ടം തന്നു ദൂരേക്ക് നീങ്ങി തുടങ്ങി., കണ്ണിൽനിന്ന് മറയുന്നത് വരെ ഞാനും നോക്കി നിന്നു ...മനസ്സിൽ ഒരു തീക്കാറ്റ് ആഞ്ഞു വീശുന്നത് പോലെ ഞാനാ ബസ്റ്റോപ്പിൽ ഇരുന്നു ,

..ആദ്യമായി അവളെ കണ്ടതും ഒരു മഴക്കാലത്താണ് ...

മഴ കൊണ്ട് പനിപിടിച്ച ഉമ്മയുമായി മദർ കെയർ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഏഴാം നമ്പർ വാഡിൽ അഡ്മിറ്റായ ദിവസം ,

ഉറക്കെ കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസും കയ്യിൽ ഒരുപാട് മരുന്നുമായി വെള്ളയുടുപ്പിട്ട ഒരു മാലാഖ കുട്ടി അന്നാണെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നത് എല്ലാ രോഗികൾക്കും പ്രിയപ്പെട്ട സിസ്റ്റർ നേഴ്‌സിങ് രണ്ടാo വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി സലീന. എന്റെ ഉമ്മയുടെ അരികിലും വന്നു....

.നഫീസ ആരാ ?പുതിയ അഡ്മിഷൻ ..,

തുടരും

രചന: നജീബ് കോൽപാടം

തെറ്റു കുറ്റങ്ങൾ പൊറുക്കണം ..