പരാദം

"ഡാ കണ്ടോ ഞാൻ നട്ട മാവ് പൂത്തിരിക്ക്ണത്? ഇജ്ജ് കൊണ്ടന്ന് നട്ടതിന്റെ മുന്നെ കായ്ക്കും കണ്ടോ? അതാണ് ബർക്കത്ത് ള്ള കൈയോണ്ട് വെച്ചാല്ള്ള ഗുണം... "

മുറ്റത്തെ, താൻ നട്ട പ്രിയൂർ മാവിൻതൈ പൂവിട്ടത് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഉമ്മ പറഞ്ഞതോർത്തു.

ഞാൻ കാർഷിക വിജ്ഞാന കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്ന് സ്വയം കുഴിയെടുത്ത് ചാണകപ്പൊടിയും ചാരവും മറ്റ് നാടൻവളങ്ങളും ചേർത്ത് നട്ട് നനച്ച് ലാളിച്ച് പോരുന്ന " നീലൻ " അതാ ഇപ്പോഴും മേൽപ്പോട്ട് നോക്കി നില്ക്കുന്നു. പുഷ്പിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഈയടുത്ത കാലത്തൊന്നും പുത്ത് കായ്ക്കുന്ന ലക്ഷണവും കാണുന്നില്ല....

ഈസൂട്ടിക്കാന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും പഴുത്ത പ്രിയുർ മാമ്പഴം വാങ്ങി എല്ലാവരും ചേർന്ന് ആസ്വദിച്ച് കഴിച്ചതൊക്കെ ശരിയാ... കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അണ്ടി ദൂരേക്കെറിഞ്ഞ് കൈയിലെ മധുരം പോലും നക്കിത്തുടച്ച് എണീറ്റ് പോയി എന്നതും ശരി.....

പക്ഷെ ഉമ്മ മാത്രം മാമ്പഴം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം മാങ്ങാ അണ്ടി വൃത്തിയാക്കി അല്പം ചാരം ചേർത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നതും പിറ്റേന്ന് കുഴിയെടുത്ത് അതിൽ നട്ട്,കൈകൊണ്ട് തന്നെ മണ്ണ് ചേർത്ത്മൂടിയതും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷെ ഞാൻ കാശ് കൊടുത്ത് വാങ്ങിയ " ബഡ് ചെയ്ത നീലനെ " മറികടന്ന് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കായ്ക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ല !!

ഉമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം !!

അല്ലാതെന്ത് പറയാൻ...

ആ കൈകൾ കൊണ്ട് പറമ്പിൽ കൃഷി ചെയ്യാത്തതായുള്ള വിളകൾ നന്നേ ചുരുക്കം..

ചേമ്പ്, ചേന, കൂർക്ക, കാവത്ത് (കാച്ചിൽ) തൊപ്പക്കിഴങ്ങ്, കൂവ, മഞ്ഞൾ, ഇഞ്ചി.....

വാഴ തന്നെ വിവിധ തരം... മൈസൂർ പൂവൻ, പൂവൻ, പൊണ്ണൻ, കർപ്പൂര വള്ളി, കുന്നൻ.....

കർഷക കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതിനാലാകാം കൃഷിയോട് ഒരു പ്രത്യേകആവേശംതന്നെയായിരുന്നു മരണം വരെ... നെൽകൃഷി ചെയ്യൽ ലാഭകരമല്ലാതായതോടെയാണ് വേദനയോടെയാണെങ്കിലും തരിശിടാൻ സമ്മതിച്ചത്.
കൃഷിയിറക്കേണ്ട സമയമെത്തിയാൽ
ഉള്ള ബേജാറും വെപ്രാളവും കണ്ടാൽ അല്പം നീരസമൊക്കെ പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്....

ഞാറ് പാകലും, പറിക്കലും, നടീലും കൊയ്ത്തും മെതിയും, ചേറലും, കാറ്റത്തിടലും, പുഴുങ്ങലും, ഉണക്കലും, കുത്തലും എല്ലാമെല്ലാം ഉമ്മയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ തന്നെ വേണമെന്നത് നിർബന്ധമായിരുന്നു.

ഉമ്മ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെയായില്ലെങ്കിൽ ജോലിക്കാരോട് കലഹിക്കലും ഹൃസ്വമായ പിണക്കങ്ങളുമൊക്കെ പതിവ് കാഴ്ചയായിരുന്നു.

പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് കാട്കയറി !!
മാവ് പൂത്ത സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചതും ,തന്റെകൈപ്പുണ്യത്തിൽ അഭിമാനം കൊണ്ടതും,എന്റെ മാവ് പൂക്കാത്തതിന് എന്നെ കളിയാക്കിയതും.....

ഇനിയില്ലല്ലോ.. പരാതിയും, പരിഭവവും, സ്നേഹലാളനകളും, ശാസനകളും,മോഹിച്ചു പോകുന്നു...
കേൾക്കാൻ...

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത് ഉമ്മയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയൂർമാവിൻ കൊമ്പിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് വളർന്ന് വലുതായി വരുന്ന ക്ഷുദ്ര സസ്യത്തെ...!!

ഇത്തിൾക്കണ്ണിയെ.....!!

അഹങ്കാരി.. അന്യന്റെ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ പങ്ക് അനർഹമായി ഊറ്റിക്കുടിച്ച്, പങ്ക് പറ്റി ജീവിക്കുന്ന ധിക്കാരി...

ഇത്തരം പരാദങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കിടയിലും ഉണ്ടല്ലോ?ല്ലേ?

പറിച്ച് കളയണം ഉടൻ തന്നെ..

ഇല്ലെങ്കിൽ വേരോടെ നശിപ്പിച്ച് കളയും ആശ്രീകരം......

by: Muhammedali