അവർ അത് തന്നെ ചിന്തിക്കുന്നു

അവർ അത് തന്നെ ചിന്തിക്കുന്നു 

എന്തുകൊണ്ടയാൾ കവിതയെഴുതുന്നില്ല
അയാൾക്ക് ഭ്രാന്തായിരിക്കുമോ

ഞാനുമത് തന്നെ ചിന്തിക്കുന്നു
ആ ഭ്രാന്തൻ ഞാൻ തന്നെയാണോ
മറ്റൊരർത്ഥത്തിൽ
ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ
ഞനെന്ത് കൊണ്ടൊരു കവിതയെഴുതുന്നില്ല
ഇല ഇലയല്ലെന്നും
പൂക്കൾ പൂക്കളല്ലെന്നും
കുഞ്ഞുങ്ങൾ കുഞ്ഞുങ്ങളല്ലെന്നും
സ്ത്രീകൾ സ്ത്രീകളല്ലെന്നും
പശു പശുവല്ലെന്നും
നീ ഞാനല്ലെന്നും
നിന്റെ രാജ്യം എന്റെയല്ലെന്നും
ഞാനെന്ത് കൊണ്ടെഴുതുന്നില്ല

മനുഷ്യനില്ലാത്ത
രാജ്യത്ത്
ഇരയായും വേട്ടക്കാരനേയും
ഈ തെരുവിൽ വന്നിരിക്കുക
മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കുക
ഒരേ കണ്ണുകൾ മൂക്ക് ചുണ്ട്
ചെവികൾ കൈകാലുകൾ

നിങ്ങൾ കൊന്ന് കെട്ടിത്തൂക്കി പോകുമ്പോൾ
ഈ മരവും ശിഖരവും ഇലകളും
അത് തന്നെ പറയുന്നു
ഒരേ കണ്ണുകൾ മൂക്ക് ചുണ്ട്
ചെവികൾ കൈകാലുകൾ
എന്നിട്ടുമയാൾ എന്ത് കൊണ്ടാ
കവിതയെഴുതുന്നില്ല.

AAga