അമൃത്

കൊടിയ മണിമന്ദിരങ്ങൾ ഉയർത്തുവാൻ

അമ്മതൻ മേനിയെ കരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ

മക്കളാം നമ്മൾ ചെയ്തിടും പാപത്താൽ

അമ്മയാം ധാത്രി വറ്റി വരണ്ടുവോ

അറിയുന്നതില്ലയോ അമ്മതൻ നൊമ്പരം

മക്കൾക്ക് നൽകുവാൻ അമൃതമില്ലാതിന്നു

കൊടിയ ദു:ഖത്തിൽ വലയുന്നു അമ്മയും

കരയുവാൻ പോലും മിഴിനീരില്ലാതിന്നു

ഉരുകി വരളുന്നു നമ്മുടെ പോറ്റമ്മ

ഒരു കൊച്ചു വേനൽ മഴക്കിന്നു ദാഹിച്ചു

കാത്തിരിക്കുന്നൊരീ അമ്മയാം ഭൂമിയും

ആ സ്നേഹദീപത്തിനു തണലിനായ്

നട്ടു വളർത്തിടാം വൃക്ഷലതാതികൾ

തിരികെപ്പിടിച്ചിടാം അമ്മതൻ ചൈതന്യം

ഹരിതാഭമാകട്ടെ അമ്മയാം ദേവിയും

ഹരിതവർണ്ണപ്പട്ട് ചുറ്റി ഒരുങ്ങിടും

അമ്മയാം ദേവി കുളിരണിഞ്ഞീടുമ്പോൾ

ആഹ്ലാദബാഷ്പം പൊഴിച്ചിടും അമ്മയും

മക്കൾക്കായ് തൻ മാറും ചുരത്തിടും

മഞ്ജു അഭിനേഷ് 17/4/2017 ,10 :58Am