കപടമുഖങ്ങൾ (കഥ)

"ഡോക്ടർ ..... മീനൂട്ടിക്കിപ്പോ.. എങ്ങനുണ്ട് ?"
ഒന്നും പറയാറായിട്ടില്ല കണ്ണിൻ്റെ ചുറ്റിലുള്ള മുറിവ് ആഴത്തിലാണ്.. കൂടാതെ കഴുത്തിനും മുറിവുണ്ട്...
"ൻ്റെ മോൾടെ ജീവനാപത്തുണ്ടോ ഡോക്ടറെ....?
ൻ്റെ മീനൂൻ്റെ കാഴ്ചയ്ക്ക് വല്ല കുഴപ്പോം ഉണ്ടോ ഡോക്ടറെ... "
"അതു പറയാനായില്ല.. കുട്ടി
ഒബ്സർ വേഷനിലാണ്... ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളൂ...നമുക്ക് നോക്കാം... പിന്നെ സംശയിക്കുന്നതു പോലെ റേപ്പ് അറ്റംറ്റ് ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല..."

എനിക്കെൻ്റെ മോള് മാത്രെ ഉള്ളൂ ഡോക്ടറെ... അവളെ അവളെങ്ങനേലും രക്ഷിക്കണം.....
ഏങ്ങലടിച്ച് കരഞ്ഞ് ആ സ്ത്രീ ചുമരിനോട് ചേർന്നിരുന്നു... ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും ആരും കൂട്ടിനില്ല........
സ്വന്തം മകളുടെ ജീവനു വേണ്ടി ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുന്ന അമ്മയുടെ ചിന്ത കഴിഞ്ഞ നാളുകളിലേക്ക് പോയി

പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നു അവൾ.... എല്ലാർക്കും പ്രിയങ്കരി.. ചെറുപ്പത്തിലേ അച്ഛൻ മരിച്ചു പിന്നെ ഒക്കെ അമ്മയായിരുന്നു....ഗൗരി കൂലിപ്പണിക്കു പോയി ... മകളെ ഒരു കുറവും കൂടാതെ വളർത്തി.... മീനൂട്ടിക്ക് സദാ സമയം കൂട്ട് നീലിമ വേണായിരുന്നു... സ്കൂളിൽ പോകാനും കളിക്കാനും ഒക്കെ.... രണ്ടാളും ഉറ്റ ചങ്ങാതി മാരാണ്.... അസൂയയാണ് അവരോടെല്ലാർക്കും... ഒന്നു പിണങ്ങാൻ പോലും അവർക്കാകുമായിരുന്നില്ല..
അവർക്കിടയിലെന്തു സംഭവിച്ചെന്നറിയില്ല .... അവളെൻ്റെ മകളെ കുത്തിക്കീറാൻ കാരണമെന്താന്നും അറിയില്ല.... അവൾ അതെങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല..... ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ബാക്കി!

"ഗൗരി....ൻ്റെ മകളെ നീ ശപിക്കരുത് " നീലിമയുടെ ....അച്ഛൻ്റെ സ്വരം... ഇതു വരെ വരാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടീല അതാ ഞാൻ.... മോൾക്കെങ്ങനുണ്ട്"
അയാളുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു .
"രാമേട്ടാ.... എന്തിനാ എന്തിനാൻ്റെ മോളെ.... അവൾക്ക് നീലിമയെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടായിരുന്നില്ലേ.....ൻ്റെ മോൾക്കിതു വരെ ബോധം വീണിട്ടില്ല"
"അവളൊന്നും ചെയ്തില്ല.... അവനാ ആ ദുഷ്ടൻ...ൻ്റെ മോള്... അവള് ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ കിടന്ന് നിലവിളിക്കാ... മൂന്നാല് ദിവസായിട്ട്.... ഇന്നലെ രാത്രി കരഞ്ഞ് തളർന്ന് അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു ഒക്കെ... ഒരച്ഛന് സഹിക്കാൻ പറ്റണതിലും മീതെയായിരുന്നു.,
ൻ്റെ മോള് ..കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസായിട്ട് ഒരുത്തൽ നശിപ്പിച്ചോണ്ടിരിക്കായിരുന്നു... അവളെ മാനസിക രോഗിയാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു... അവനാരാന്ന് നിനക്കറിയോ....ഗൗരി.......?
നമ്മള് വെയിലത്തും മഴയത്തും നിന്ന് പണിയെടുക്കണതെന്തിനാ... നമ്മുടെ മക്കള പോറ്റാൻ... പഠിപ്പിക്കാൻ .. അവർക്ക് നമ്മുടെ ഈ അവസ്ഥ വരാതിരിക്കാൻ...
മക്കളെ വിശ്വസിച്ച് പള്ളിക്കൂടത്തിലയക്കുന്നു... നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം നേടാൻ... അവിടം തൊട്ട് നമ്മൾ ചതിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങുന്നു... അക്ഷരം പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടവർ... മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആയി മാറുന്നു.. "അക്ഷരം കൊണ്ട് വെളിച്ചം പകരേണ്ടവർ... ജീവിതത്തിൽ ഇരുട്ട് നിറയ്ക്കുന്നു...

''രാമേട്ടനെന്തൊക്കെയാ പറേണെ.... അപ്പൊ ആരാ ൻ്റെ മോളെ....?

"സത്യങ്ങൾ:..ആർക്കും ദഹിക്കാത്ത സത്യങ്ങൾ ....
..ൻ്റെ മകളെ നശിപ്പിച്ചത് നിൻ്റെ മകളെ കുത്തി കീറി ഈ അവസ്ഥയിലാക്കിയത്... അവനാണ് ..രഘു ....അദ്ധ്യാപകനെന്നു വിളിക്കാൻ അറപ്പാണെനിക്ക്..... "
"രഘു മാഷോ?
വേണ്ടാധീനം പറയരുത് രാമേട്ടാ... ൻ്റെ മോൾടെ പ്രിയപ്പെട്ട മാഷാ.. നീലിമയെ ഞാൻ ശപിക്കില്ല.. ... അതിനെനിക്കാവില്ല.... അവൾ ചെയ്ത തെറ്റ് മറയ്ക്കാൻ വല്ലതും വിളിച്ച് പറയരുത്.... ൻ്റെ മോള് ജീവിക്കോ മരിക്കോന്നു പോലും അറിയില്ല..."

"വിശ്വസിക്ക് ഗൗരി... നീലിമേ നശിപ്പിക്കണത് കണ്ട് എതിർത്തതിനാ, വീട്ടിൽ പറയും എന്ന് പറഞ്ഞിതിനാ, അവൻ്റെ ഇംഗിതത്തിന് അവൾ വഴങ്ങില്ല എന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാ, നമ്മളെ അറിയിക്കുമോ എന്ന ഭയം ,അവൻ്റെ യഥാർഥ മുഖം നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് തടയാൻ, മീനൂനെ അവൻ കുത്തിക്കീറി. എന്നിട്ട് ൻ്റെ മോളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.... അവള് ചെയ്തതാന്ന് വരുത്തി....നീ എൻ്റെ മോളെ വെറുക്കരുത്..... അവളിപ്പൊ ഭ്രാന്തിയാണ്..... ജീവനൊടുക്കാൻ പലവട്ടം നോക്കി... അവൾടെ അമ്മ കാവലിരിക്കയാണ് നൊന്തു പെറ്റ മകളുടെ ജീവന് "
"രാമേട്ടാ.... നമ്മടെ മക്കൾ.... എന്തു ചെയ്യാനാകും നമുക്ക്...... അവരൊക്കെ വല്യ ആൾക്കാരല്ലെ....
 പ്രതികരിക്കാൻ നമ്മളാരുമല്ല... ഒന്നിനും തെളിവുമില്ല... ഒക്കെ കൗമാരക്കാരായ കുട്ടികളുടെ കള്ളത്തരവും ചാപല്യവും മാത്രമാകും... "
മക്കളെ നഷടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ ഒരമ്മയും അച്ഛനും.... കാലത്തിൻ്റെ മുന്നിൽ നോക്കുകുത്തികളാകുന്നു....

..... കാലം ഇതെങ്ങോട്ട്? രക്ഷിക്കേണ്ടവർ ശിക്ഷിക്കുമ്പോൾ... ഗുരുക്കൻമാർ പോലും കാമവെറിയോടെ കുട്ടികളെ നോക്കുമ്പോൾ... പ്രതികരിക്കണം വാക്കുകളാലല്ല ആയുധങ്ങളാൽ...
നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളാണ് കുട്ടികൾ.... അവരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതല മാതാപിതാക്കൾക്കു മാത്രമല്ല... സമൂഹത്തിനു കൂടിയാണ്...
ഇതൊരു മുന്നറിയിപ്പ് മാത്രം.... വിശ്വസിച്ച് കൂടെ നിർത്തുന്നവർ.. അതാരു മാകാം... മാന്യതയ്ക്കുള്ളിലെ കപടമുഖങ്ങൾ.... ശ്രദ്ധിക്കുക ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കിരയായി സമനില തെറ്റിയും... മരണത്തിന് സ്വയം കീഴടങ്ങുകയും ചെയ്ത കുട്ടികൾക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു......
ജിഷ രതീഷ്
3/4/17