സു... സു ....

സുധി വാത്മീകം എന്ന സിനിമയിൽ വിക്കനായ ജയസൂര്യ പറയുന്ന ചില വാചകങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ കൊണ്ടു "വിക്കായിരുന്നു എന്റെ പ്രശ്നം ....... കുറെക്കാലം ഞാനതിനെ ഒളിപ്പിച്ച് വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..... അതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ കുഴപ്പം.... "
"നമ്മുടെ കുറവുകളെ Accept ചെയ്ത് ജീവിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.........
 കഴിയൂച്ചാ അതിനെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ പഠിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്................
നമുക്കൊരു കുറവുണ്ടന്ന തോന്നലാണ് ഏറ്റവും വലിയ കുറവ്. "
ഈ വാക്കുകൾ വളരെ ശരിയാണ് എന്നാൽ ശാരീരിക വൈകല്ല്യങ്ങളെ അവഗണിച്ച് മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്താൻ ആ വ്യക്തിയുടെ ശ്രമo കൊണ്ട് മാത്രമാവില്ല...........
അവന്റെ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളുടെ പിന്തുണയും കൂടി ആവശ്യമാണന്ന് ഞാൻ പറയും
കാരണം 30% വൈകല്യമുണ്ടന്ന് മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റുള്ള ഒരാളാണ് ഞാൻ....... (ഡോക്ടർക്ക് 500 രൂപ കൈക്കൂലി കൊടുത്തിരുന്നേൽ വൈകല്യം 50 % ആക്കുമായിരുന്നു!!! )
എന്റെ കാലുകളെ, അത് വെച്ചുള്ള നടത്തത്തെ ചിലപ്പോൾ പരിഹാസത്തിന്റെ ചിരികളായി........,
മറ്റു ചിലപ്പോൾ സഹതാപത്തിന്റെ നോട്ടങ്ങളായി.........
 വേറെ ചിലപ്പോൾ മാറ്റി നിർത്തപ്പെടലുകളായി.........
അതല്ലങ്കിൽ അനാവശ്യമായ പരിഗണനകളായി........... അങ്ങിനെയങ്ങിനെ............
എന്റെ കുറവുകളെ നികത്താനാവാത്ത കുറവുകളാക്കി മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.......................... .
വളരെവൈകിയാണെങ്കിലും ഒഴുക്കിനെതിരിൽ തുഴഞ്ഞേ മതിയാകൂ എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ ഞാനെന്റെ വീട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു " നമ്മളെല്ലാവരും കൂടി നല്ല വഴുക്കലുള്ള സ്ഥലത്ത് കൂടി നടക്കുമ്പോൾ എന്നെ കുറിച്ചുള്ള സ്നേഹത്താൽ, പ്രത്യേക പരിഗണനയാൽ ഞാൻ വീഴുമോ എന്ന ഭയം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാവാം.......
 പക്ഷേ ...........

ഒരിക്കലും "മോനേ ........ നീ സൂക്ഷിക്ക് ട്ടൊ ..... വീഴും " എന്ന് എന്നോട് പറയരുതെന്ന് ................
 ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥവും ആശയവും ശരിക്കും മനസ്സിലായത് എന്റെ ഉമ്മാക്കായിരുന്നു !!!.............
 കൂട്ടുകാർ ക്കൊപ്പം നടന്നെത്താൻ കഷ്ടപ്പെടുന്ന എന്നോട് ഉമ്മ പറഞ്ഞു
" ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി സൈക്കിൾ ചവിട്ടാൻ പഠിക്ക് "
 സൈക്കിളിന്റെ പെഡലുകൾ ചവിട്ടിമറിക്കാൻ എനിക്കാവില്ലായിരുന്നിട്ടും ഉമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് വലിയ പ്രചോ ദനമായി........... !!!
 സൈക്കിളിനെ മെരുക്കിയെടുക്കേ പലതവണ വീണും ഉരുണ്ടും ഉമ്മയുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ ഉമ്മ ചിരി വരുത്തി പറയും "ചെറുപ്പത്തിൽ ഇയ്യ് കൊറേ കയിഞ്ഞിട്ടാ നടത്തം തൊടങ്ങ്യത്......... എല്ലാരേക്കാട്ടിലും വീണതും ഇയ്യാ.............. അവസാന വരികളിൽ ഉമ്മയുടെ ചിരി മായുന്നതും ശബ്ദമിടറുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു .................. കണ്ണ് തുടക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാതിരിക്കാൻ ഉമ്മ പാടുപെടുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു...........
 3 വർഷത്തോളം ഞാൻ സൈക്കിൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു .
നേർത്ത കാൽപാദങ്ങൾ പെഡലുകളെ ചവിട്ടിമറിക്കുമ്പോൾ ഉമ്മാക്ക് വേദനിച്ചിരിക്കാം .........
" ഉമ്മാന്റെ കുട്ടിക്ക് മോട്ടർസൈക്കിള് ഓടിക്കാൻ പഠിച്ചൂടേ..? അതാകുമ്പോ ഇയ്യ് ചൗട്ടണ്ടാലോ......!!
 അങ്ങിനെ ഞാനൊരു
" കൈ നെറ്റിക് ഹോണ്ട " ബൈക്കിലേറി കുറെ നാൾ...............
എന്നെ കുറിച്ചുള്ള ഉമ്മയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ പിന്നേയും ...!!!
 " ഉമ്മാന്റെ കുട്ടിക്ക് ഇവരൊക്കെ ഓടിക്കണ പോലത്തെ ബൈക്ക് പഠിച്ചൂടേ ??"
അത് എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ...... ഗിയറും ബ്രേക്കും കാല് കൊണ്ട് .......... എങ്ങാനും ചെരിഞ്ഞ് വീഴാൻ പോയാൽ താങ്ങാൻ എന്റെ കാലുകൾക്കാവുമോ .......?
 ആശങ്ക ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഉമ്മ വായിച്ചിരിക്കാം ശരീരത്തിന്റെ കുറവുകളിൽ നിന്ന് മനസ്സിനെ മോചിപ്പിച്ച് തന്റെ പൊന്നുമോനെ കൂടപ്പിറപ്പുകളോടൊപ്പം നടത്താൻ അവർ തീരുമാനിച്ചിരിക്കാo......
 "ഇയ്യ് ഇപ്പൊ ഓടിക്ക്ണ വണ്ടി പെണ്ണ് ങ്ങള് ഓടിക്ക്ണ വണ്ടിയാടാ... ഇയ്യ് ഒരാങ്കുട്ട്യല്ലേ ........ " ഉമ്മയുടെ ഓരോ പ്രോത്സാഹനവും എന്നിൽ പുതിയ പുതിയ ഉണർവ്വു കളുണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു !! അങ്ങിനെ ഞാൻ ഗിയറുള്ള 100 cc ബൈക്കിലേറി !!!
 ഉമ്മയുടെ പുഞ്ചിരി കണ്ട് ബൈക്കിന്റെ കുതിപ്പിനേക്കാൾ എന്റെ മനസ്സുo കുതികുതിച്ചു !!!
 " ഉമ്മാ ഞാനിനി കാറോഡിക്കാൻ പഠിച്ചാലോ......?! എന്റെ ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഉമ്മ പറഞ്ഞു "ഞാനത് അന്നോട് പറയാൻ നിൽക്കായിരുന്നു!! ഇയ്യ് പഠിക്ക് ഉമ്മാടെ കുട്ടീനെ പടച്ചോൻ സഹായിക്കും"
 "ഉമ്മ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു പടച്ചോൻ എന്നെ കാത്തു "
അല്ലെങ്കിൽ നിരാശകളുടെ പടുകുഴിയിൽ നിന്ന് ഞാനെങ്ങിനെയാണ് ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ചിറകിലേറി ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കിയത്..........??!!

അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിലെത്തുന്ന അതിഥികൾക്ക് പോലും മുഖം കൊടുക്കാത്ത എന്നിലെ അപകർഷതയെ തച്ച് തകർത്ത് ഞാനെങ്ങിനെയാണ് നന്മയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നേതൃനിരയിലേക്ക് ഉയർന്ന് വന്നത്.......??! ..................................................
എന്നെ വായിച്ച പ്രിയ സുഹൃത്തേ ....... നിങ്ങളൊരു പക്ഷേ ഒരു മാതാവായിരിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ പിതാവ് അതുമല്ലെങ്കിൽ ജേഷ്ഠനോ, സുഹൃത്തോ ,അദ്ധ്യാപകനോ , ആരുമാവട്ടെ നിങ്ങളുടെ കൺവെട്ടത്ത് അംഗവൈകല്യം കൊണ്ടോ മറ്റോ മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കുന്ന ഒരാളുണ്ടങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ നയപരമായ ഒരിടപെടൽ, ഒരു വാക്ക് , അത് ആ വ്യക്തിയെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ഒരു തിരിച്ച് നടത്തത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചാൽ അത് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം കൊണ്ട് ചെയ്ത ഏറ്റവും നല്ല പുണ്യമായി ദൈവസന്നിധിയിൽ കോറിയിടും......... തീർച്ച
 നന്നേ ചുരുങ്ങിയത് ഈ Message share ചെയ്യാനെങ്കിലും മറക്കാതിരിക്കുക .......................................................... സ്നേഹപൂർവ്വം........

യൂസഫ് വളയത്ത്
9072 34 34 34