സിക്സറും പയറും

സിക്സറും പയറും
*****************************

1998 -99 കാലഘട്ടം മാർച്ച് മാസം , ഒരു നട്ടുച്ച ,ഞാൻ ഊണൊക്കെ കഴിഞ്ഞു എന്തിനോ തയാറെടുക്കുകയാണ് . വീടിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പിറകിലെ ചായിപ്പിൽ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്ന ആ ആയുധം ഞാൻ കയ്യിലെക്കെടുത്തു. ഒരാവശ്യവുമില്ലെങ്കിലും വെറുതെ അതൊന്നു വീശി നോക്കി . മെല്ലെ അതിനെ ഒന്ന് തടവി . ചെത്തി മിനുക്കിയ ആ ആയുധത്തിൽ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ എന്തോ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു . വീടിനു മുന്നിൽ വന്നു ഘോര ശബ്ദത്തിൽ ഞാനലറി.......

അണ്ണാ ..............ഇങ്ങിട്ടിറങ്ങി വാടേ...... അടുക്കളയിൽ ന്നു അമ്മയുടെ ശബ്ദം എനിക്കെതിരായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു ." ഉവ്വ ...കുണ്ടി എടുത്തു കുണ്ടറ ന്നു എഴുതാൻ കെൽപ്പില്ലാത്തവന്റെ അഹങ്കാരം കണ്ടില്ലേ ....മര്യാദക്ക് ഇവിടെ അടങ്ങി ഇരുന്നോണം ....."

പക്ഷെ അതിനൊന്നും എന്റെ വികാരത്തെ തണുപ്പിക്കാനായില്ല .......ഡേയ് ..ഇയാള് വരുന്നോ ? ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോകും .....

ഉറക്കച്ചടവോടെ അണ്ണൻ കണ്ണും തിരുമ്മി ഇറങ്ങി വന്നു ...ന്താടാ ...എന്തിനാ നീ അലറണെ......

മൂന്നു മണിക്കല്ലേ കളി ..വാ മ്മക്ക് പോകാം ....(എന്തൊരു ആത്മാർത്ഥത )

അതിനു ഇനീം അര മണിക്കൂർ ഉണ്ടല്ലോ ....അവന്മാര് വന്നു ടീമൊക്കെ വിളിക്കട്ടെ ....അപ്പഴേക്കും പോകാം ....

ഇയാൾക്കതു പറയാം ......അണ്ണനെ എപ്പോ ചെന്നാലും അവര് ടീമിലെടുക്കും അതല്ല എന്റെ അവസ്ഥ ....ബൗണ്ടറീൽ ബോള് പെറുക്കാൻ നിക്ക് വയ്യ ...മടുത്തഡോ ഞാൻ മടുത്തു .....

ഒരു അട്ടഹാസത്തോടെ അനിയനോടുള്ള വാത്സല്യത്തിന്റെ പേരിൽ അണ്ണൻ ഞങ്ങടെ പായുംപുലിയുടെ (BSA slr ) താക്കോലെടുത്തു ......കയറിയിരുന്നു ..രണ്ടു മണിയടി ..പപ്പ തലേന്ന് വാങ്ങി തന്ന വെള്ള പാരഗൺ ചപ്പലും കാലിൽ കയറ്റി ചെത്തി മിനുക്കിയ ആ ആയുധവും കയ്യിലേന്തി ഞാൻ പായുംപുലിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി ......ആ ആയുധത്തിൽ ചുവന്ന പെയിന്റ് കൊണ്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു " MRF ". സൈക്കിളിന്റെ മുൻവശത്തു ഒറ്റ ചട്ടത്തിൽ കയറി ഇരുന്നു ....

നേരെ വയലുങ്കണ്ടത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ പാഞ്ഞു ....വഴിനീളെ മണിമുഴക്കിയാണ് യാത്ര ...അതൊരു സിഗ്നലാണ് ...പോന്നോളിൻ പോന്നോളിൻ ന്നു....

കണ്ടത്തിൽ ടീം വിളി തുടങ്ങി ...സൈക്കിളിൽ ന്നു ചാടി ഇറങ്ങി ഞാൻ ഒറ്റ ഓട്ടം നേരെ ടീം വിളിയുടെ ഇടയിൽ .അപ്പോഴേക്കും ടീം ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു ...പതിവുപോലെ ഞാൻ കോമൺ (ന്നു വച്ച ബൗളിംഗ് നഹിം ഹേ ബാറ്റിംഗ് രണ്ടുതവണ ഉണ്ട് ഹേ ബട്ട് പലപ്പോഴും അവസാനത്തെ ഒരു പന്ത് മാത്രം കിട്ടും ഹേ, ബൗണ്ടറിൽ ഒരു മൂലയ്ക്ക് നിൽക്കണം ഹേ )

അപ്പോഴാണ് ന്റെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തി എന്നോണം ആ ദൈവദൂതൻ എത്തിയത് .കണ്ടത്തിലെ യുവരാജ് ഗോപൻ ....അവനൊക്കെ മുടിഞ്ഞ വിലയാണ് ....വരുമ്പഴേ ടീമിൽ സെലക്ട് ആകും ...IPL തോറ്റുപോകണ ലേലമാണ് ....

അങ്ങിനെ അന്ന് ഞാൻ ടീമിൽ കയറി ......ടോസ് വീണു ഞങ്ങക്ക് ബൗളിംഗ്...ബൗളിംഗ് ടീം ആണെങ്കിൽ നുമ്മ പൊളിക്കും സെവാഗാ... സെവാഗ്... എപ്പഴേലും ഒരു ഓവർ കിട്ടണേൽ ആർക്കെങ്കിലും പരിക്ക് പറ്റണം.......
...ഇനി ബാറ്റിംഗ് ടീമിൽ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ അവരുടെ " ആശിഷ് നെഹ്‌റയാ " ലാസ്‌റ് ബാറ്റിംഗ് (ഒരു ബോള് കിട്ടിയാൽ ഭാഗ്യം ).

കളി തുടങ്ങി ....ഒരു വയൽക്കണ്ടത്തിലെ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്ക് കേരളത്തിൽ മുഴോൻ ഒരേ നിയമമാണ് ..... ബൗണ്ടറിയുടെ ഏതോ മൂലയ്ക്ക് നിൽക്കുന്ന ന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ നന്നേ പാടുപെട്ടു .

ഇതിനിടക്ക് ബൗണ്ടറിയിലേക്കു പാഞ്ഞു വന്നൊരു ബോള് ഞാൻ തടഞ്ഞത് കാല് കൊണ്ടാണോ നെഞ്ചു കൊണ്ടാണോ .എനിക്കുതന്നെ അറീല ..ദേവിയെ..... ഏതോ ഒരുത്തൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഡേയ് ഇത് ഫുട്ബോൾ അല്ലെന്നു .....ഹ നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ടറ......

ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും വിക്കറ്റ് വീഴുമ്പോൾ ഓടിച്ചെന്നു ബൗളേറിന്റേം ക്യാപ്റ്റൻറേം കയ്യിൽ കൊട്ടാൻ ഞാൻ മറക്കാറില്ല....(ഞാൻ ഫീൽഡിൽ ഉണ്ടെന്നു അറിയിക്കാനുള്ള ക്രിക്കറ്റ്റോളോജിക്കൽ മൂവ് ....)

അങ്ങിനെ കളി നന്നായി പുരോഗമിക്കുന്നു ഞാൻ ബൗൾ ചെയ്യാത്തൊണ്ടരിക്കാം ബൗണ്ടറിയിലേക്കുള്ള ബോളുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ നന്നേ ഇടിവുണ്ട് . എടിപിടീന്ന് അവരുടെ ബാറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചു 10 ഓവറിൽ 48 റണിനു അവർ ഓൾഔട്ട്....

ചെറിയൊരു വെള്ളംകുടിക്കു ശേഷം എല്ലാരും ഓരോ ബൂമർ വായിലിട്ടു ഞങ്ങടെ ബാറ്റിംഗ് തുടങ്ങുകയാണ് "ക്യാപ്റ്റൻ കാവിൽ ശരത്" ന്നെ വിളിച്ചു ...ന്റെ MRF എടുത്തു ഞാൻ ഓന്റെ അരികിലെത്തി .

ബാറ്റൊക്കെ അവിടെ വക്കു ചെക്കാ ഇതാ ആറു കല്ലുണ്ടു പോയി അമ്പയർ നില്ക്കു..... കുന്നിക്കുരുപോലുള്ള ആറു കല്ലുകൾ ന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നിട്ട് ഓൻ പറഞ്ഞു ..... .
പഹച്ചുപോയി ന്റെ ക്രിക്കറ്റ് ബാല്യം ......ങ്കിലും "ആ കാര്യം ഞാനേറ്റു" ന്നുള്ള മട്ടിൽ ഞാൻ നേരെ പിച്ചിലേക്കു നടന്നു എനിക്കൊപ്പം ഞങ്ങടെ ടീമിന്റെ ഓപ്പണിങ് ബാറ്റസ്മാൻമാർ മൊട്ട ശ്യാമും , കീരി അനീഷും ...... ആ കാഴ്ച ഒന്ന് കാണേണ്ടതുതന്നെയാ .......

ലെഫ്റ് കൈ പൊക്കി ബൗളറെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള ന്റെ നിൽപ്പ് .ഒരാവശ്യവുമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ ബൗളറോട് ചോയിച്ചു ഏതാ സൈഡ് ?

ലെഫ്റ് ഹാൻഡ് സൈഡ് .......നിക്കൊരു തേങ്ങയും മനസ്സിലായില്ല ....

ഫസ്റ്റ് ബൗൾ പായുകയാണ് ....എതിർടീമിന്റെ ഷൊഹൈബ് അക്തതർ ഉണ്ണിയുടെ ബൗളിംഗ് ... ഹോ.... ഒരു കാറ്റു വീശുന്നത് മാത്രേ ഞാനറിഞ്ഞുള്ളു ...ചുമ്മാതല്ല പഹയനെ അക്തർ ന്നു വിളിക്കണേ.....

.ന്റെ അമ്പയറിങ്ങിനെ ആരും പുകഴ്ത്തുന്നില്ല ....ഞാൻ പിച്ചിലുണ്ടെന്ന കാര്യം പോലും തെണ്ടികൾ മറന്നു ....സ്വന്തം ടീമിന് മുന്നിൽ കഴിവ് തെളിയിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.....സെക്കന്റ് ലാസ്‌റ് ബോളിൽ തെറിച്ചത് കീരി അനീഷിന്റെ മിഡ്‌ഡിൽ സ്റ്റമ്പ്.......ഒന്നും നോക്കിയില്ല ഒരു ലെഗ് നോ അങ്ങ് വിളിച്ചു .....പ്രാന്തുകയറിയ ശ്രീശാന്തിനെപ്പോലെ ഉണ്ണി ന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു ....മ്മളിതു എത്ര കണ്ടതാ ..അമ്പയർ അനങ്ങിയില്ല

...ചലിച്ചില്ല .....

ന്നോടാ കളി ....മ്മടെ ടീം ക്യാപ്റ്റൻ കാവിൽ ശരത് അവിടിരുന്നു രണ്ടു കയ്യടി ...ഗുഡ് അമ്പയറിങ് ന്നു ......ഞാൻ ദൃതങ്കപുളകിതനായിപോയി.....

അങ്ങിനെ ബാറ്റിംഗ് തരക്കേടില്ലാതെ മുന്നേറി ...വിക്കറ്റുകൾ വീണു തുടങ്ങി ..മ്മടെ സ്വന്തം അണ്ണൻ "ദി ഗ്രേറ്റ് ദാദ ഫാൻ" ...ന്റെ സ്വന്തം MRF എടുത്തു ക്രീസിൽ നിൽക്കണ കണ്ടപ്പോ അമ്മച്ചിയാണേ എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല....പിന്നെ അമ്മക്കതൊരു വിറകു കൊള്ളിയാണെങ്കിലും അതുമൊരു ബാറ്റല്ലേ...അതിനും ണ്ടാവില്ലേ മോഹങ്ങൾ ..ന്നു കരുതി ഞാനങ്ങു അടങ്ങി ....

സംഭവം അത് പുള്ളി ണ്ടാക്കിയതാ ....കിങ്ഫിഷർ ന്നു എഴുതാൻ തുടങ്ങീപ്പോ ഞാൻ സമ്മയിച്ചില്ല കരഞ്ഞു ബഹളമുണ്ടാക്കി അങ്ങിനെ MRF ആക്കിയതാ....

അങ്ങിനെ ഏകദേശം അവസാനത്തെ ഓവറായി ....ടീമിൽ പൊന്നിൻ വിലക്കെടുത്ത യുവരാജ് ഗോപൻ ഡക്ക് ആയതു കാരണം ടീമിന്റെ അവസ്ഥ അല്പം മോശമാണ് ......

ക്യാപ്റ്റന്റെ ആകെയുള്ള പ്രതീക്ഷ എന്നിലാണ് ...( വിക്കറ്റ് അകാണ്ട് ഒരു സൈഡിൽ നിന്ന് കൊടുത്താൽ മതി )

അങ്ങിനെ ടീമിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ വിക്കറ്റും വീണു .......ന്റെ ഊഴമെത്തി .....അമ്പയർ നില്ക്കാൻ മൊട്ടശ്യാം എത്തി...കല്ലുകൾ വളരെ ഭദ്രമായി അവനു കൈമാറി ...ഒരു കാര്യവുമില്ലെങ്കിൽ വെറുതെ അവനെ അങ്ങിട്ടും ഇഞ്ഞിട്ടും പിടിച്ചു നിർത്തി ഓരോന്ന് കാണിച്ചു രണ്ടു ഡയലോഗ്സും അടിച്ചിട്ട്.....ഞാൻ ഒരു ചീനിക്കമ്പു ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.......

ചീനിക്കമ്പു ആണല്ലോ കണ്ടത്തിൽ കോ ബാറ്സ്മാൻറെ ആയുധം . ചീനിക്കമ്പു എടുക്കുമ്പോൾ കാവിൽ ശരത് ന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ......ഡാ 4 ബോളെ ഉള്ളു 6 റൺ വേണം ...ഔട്ട് അകണ്ടു നിന്നുകൊടുത്താൽ നിന്റെ അണ്ണൻ അടിച്ചോളും ....ആ ക്യാപ്റ്റന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു ......ലോകത്തൊരു ക്യാപ്റ്റനും ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥ ഉണ്ടാകരുതേ ന്നു ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു ....നേരെ ക്രീസ് ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നീങ്ങി ...

അപ്പോഴാണ് ഒരു പിൻവിളി ....ശ്ശെ ..നശിപ്പിച്ചു ...ഒരു വഴിക്കു പോകുമ്പോ ആരാടാ അത് ....വീണ്ടും ക്യാപ്റ്റനാണ് ....ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അദ്ധ്യേഹം ന്നോട് ചോയ്ച്ചു "റണ്ണർ വേണോ "... ഒരു പരിക്കുമില്ലാതെ ക്രീസിലേക്കു പോകുന്ന ഒരു ബാറ്സ്മാനു താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു ആ ചോദ്യം നൽകിയ വേദന ......

വേണ്ട ....അരുത്....ന്നു ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനോട് കണ്ണുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു (പോടാ പട്ടി...ചെറ്റേ ....ക്യാപ്റ്റനായിപ്പോയി അല്ലെങ്കി കാണിച്ചുതാരാർന്നു ഡാ ഊളേ ഇതൊക്കെയാരുന്നു ശരിക്കും ന്റെ മനസ്സിൽ ) അല്പം പിറകിലേക്ക് നടന്നിട്ടു പുതിയ പാരഗൺ ചപ്പൽ തിട്ടയുടെ ഒരു മൂലയ്ക്ക് ഭദ്രമായി വച്ചിട്ട് കണ്ടത്തിലെ മണ്ണ് അല്പം കയ്യിലെടുത്തു രണ്ടുകയ്യിലും തേയ്ച്ചു പിടിപ്പിച്ചിട്ടു പുലിമുക്കിലമ്മേ ന്നൊരു വിളിയും മനസ്സിൽ വിളിച്ചു മുന്നോട്ടു നീങ്ങി ......

ക്രീസിലെത്തിയ ഞാൻ അണ്ണനെ ഒന്ന് നോക്കി...മറ്റൊന്നുമല്ല "ദയവുണ്ടാകണം ഒരു സിംഗിൾ ഒരേഒരു സിംഗിൾ .......ഒരു ബോളെങ്കിലും ബാറ്റുകൊണ്ടു തൊടാനുള്ള ആശകൊണ്ടാ.... പറ്റോ" .... ഇതായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർഥം ....അത് നന്നായി അറിയുന്നതുകൊണ്ടാകും അണ്ണൻ ന്നെ കണ്ടഭാവം നടിച്ചില്ല .....

ഒന്നുകിൽ ബൗണ്ടറി അല്ലെങ്കിൽ ടുഡി ഇതിൽ കുറഞ്ഞൊരു സംഭാവോം വേണ്ടെന്നാണ് ആ ക്യാപ്റ്റൻ തെണ്ടിയുടെ കർശന നിദ്ദേശം ....അതുകൊണ്ടുതന്നെ ന്റെ സ്വന്തം ചോരയാണെങ്കിലും അങ്ങേരു ദയ കാണിക്കില്ല ......

വീണ്ടും അക്തർ ഉണ്ണിയുടെ ബൗളിംഗിലേക്കു .....ഓൻ ഓടി വരുന്നതുപോലും ന്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിയണില്ല അത്രക്കും സ്പീഡാണ് .....ന്താ നടന്നതെന്നൊന്നും എനിക്കൊരു പിടീം കിട്ടിയില്ല ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ബോള് ആകാശത്തൂടെ പറക്കനുണ്ട് ബൗണ്ടറിയേ ലക്ഷ്യമാക്കി ...അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ എല്ലാം വിളിച്ചു ഞാൻ പ്രാർത്തിച്ചു ...ദൈവേ ബൗണ്ടറി പോകല്ലേ നിക്കൊരു ബോള് അടിക്കാനുള്ള അവസരം തരണേ ....

പക്ഷെ ന്റെ പ്രാർഥനക്കും മേലെയർന്നു ആ ബോളിന്റെ പോക്ക് ബൗണ്ടറി കുറ്റിയും താണ്ടി രാമേന്ദ്രൻകൊച്ചാട്ടന്റെ പയറ് പാടത്തേക്ക് ബോള് പതിച്ചു ....

സംഭവം ഞങ്ങ കളി ജയിച്ചു .......പക്ഷേ ബോള് എടുക്കണം ......കഴിഞ്ഞാഴ്ച ഇതേ അണ്ണൻ തന്നെയാണ് അവിടേക്കു ബോള് അടിച്ചു വിട്ടത് .ഒടുവിൽ അതെടുക്കാനിറങ്ങിയ മൊട്ടശ്യാമിനെ അങ്ങേരു നല്ല ഉരുളൻ കല്ലെടുത്താ എറിഞ്ഞോടിച്ചതു ........കൂടാതെ ...നല്ല കിടുക്കാച്ചി പൂരത്തെറിയും ......

അവിടേക്കു അങ്ങിനെ ആരും ബോള് അടിക്കാറില്ല അത്രക്കും മൂച്ചുള്ള ആരും അവിടില്ല അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടെ വിക്കറ്റും വച്ചിട്ടില്ല .ഹില്ലെങ്കി ബോള് തോട്ടിൽ അടിച്ചിട്ടാൽ വിക്കറ്റ്എന്നപോലെ ഒരു നിയമം അവിടേം വച്ചേനെ ....

ഇനിയിപ്പോ ബോളെടുക്കണം......ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ....ആരുമില്ലെടെ ഇവിടെ ആ.. ബോ... ള്... എ...ടു ....ക്കാൻ ........( അക്ഷരപിശഹല്ല ഞാ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോ അവിടൊന്നും ആരുമില്ലാർന്നു എന്നത് അതെ ആശ്ചര്യഭാവത്തിൽ എഴുത്താരൻ വർണ്ണിച്ചതാ)

അന്തം വിട്ടു നിന്ന നിക്ക് ഓടണോ വേണ്ടയോ ന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയാരുന്നു ...എന്തായാലും രംഗം ശാന്തമാണ് രാമേന്ദ്രൻ കൊച്ചാട്ടൻ കണ്ടത്തിൽ ഇല്ലെന്നു തോന്നണു ....സൈറൺ മുഴങ്ങണില്ല....

അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാകും ഓടിത്തള്ളിയവരൊക്കെ തിരികെ വരുന്നുണ്ട് ....ബോളെടുത്താൽ അടുത്ത കളി നടക്കും ....പതിവുപോലെ തന്നെ മൊട്ട ശ്യാം ആ ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തു ...അവൻ മെല്ലെ പരിസരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു....

..പെത്യേ പോയി പാട വരമ്പിന്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് ......ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ അവൻ തന്റെ വലതുകാലെടുത്തു രാമേന്ദ്രൻ കൊച്ചാട്ടന്റെ പാടത്തേക്കു വച്ചതും ഭാ...പന്ന ...പു...ക ...മ .....പു...മക്കളെ ...ഏതവനാടാ എന്റെ പയറിൽ കയറിയത് ......

ദേവിയെ ........ഓടിക്കോടാ ന്നൊരു അലർച്ച മാത്രമേ ഞാൻ കേട്ടുള്ളൂ ഇത്തവണ നല്ല കിണ്ണംകാച്ചിയ ഓട്ടമരുന്നു ഞാൻ ....ഓടി പകുതി എത്യപ്പഴാ ഞാനോർത്തത് ന്റെ പുതിയ പാരഗൺ ചപ്പൽ പിച്ചിൽ കിടക്കയാ...എങ്കിലും ഇപ്പൊ അതെടുക്കാൻ പോകുന്നത് അത്ര പന്തിയല്ല ......
ഞാൻ ഓട്ടം കണ്ടിന്യു ചെയ്തു........

തിരികെയെത്തി വീടിന്റെ പടികൾ ചവിട്ടുമ്പോൾ ന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സങ്കടം അണപൊട്ടൻ തുടങ്ങി .....അണ്ണൻ ,,,,അണ്ണനെ കണ്ടില്ല ....സൈക്കിളും ഇല്ല .....ഇനി അങ്ങേരെങ്ങാനം പിടിച്ചോ .....പപ്പ ചോയ്ച്ചാൽ ഞാനെന്തു പറയും .......അകെ പരിഭ്രമിച്ചു ഞാൻ .....

വീട്ടിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ സൈക്കിൾ അതാ മുറ്റത്തൊരു കോണിൽ ചാരി വച്ചേക്കുന്നു ....അത് കണ്ടപ്പോ ഞാനൊരു നിമിഷം അന്താളിച്ചു ......വീടിനകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ ഏതോ ഹിന്ദി സീരിയലും കണ്ടു മ്മടെ അണ്ണൻ ചായേം കുടിച്ചിരിക്കയാണ് .......

എന്നെ കണ്ടതും ഒരു ചോദ്യം .......നീ എവിടർന്നു.....അമ്മെ ദേ കൊച്ചു വന്നു അവനു ചായ കൊടുക്ക് ......

മനസ്സിൽ ഞാൻ പിറുപിറുത്തു ..കാലമാട ....ന്നെപോലും നോക്കാണ്ട് അവിടുന്ന് എസ്‌കേപ്പ് ആയി ല്ലേ ....ഒരു വെടർന്ന പുഞ്ചിരി ആ മുഖത്തു ഞാൻ കണ്ടു .....

'അമ്മ ചായ നിക്ക് നീട്ടിയതും കാളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി ...ഡിങ് ടോങ് ...ഡിങ് ഡോങ് ...ഞാൻ പതിയെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി ...ഒരു നോട്ടമേ നോക്കിയുള്ളൂ അടുക്കളവാതിലൂടെ മേലെ അയ്യത്തേക്കു ഒരൊറ്റ ഓട്ടം വച്ചുകൊടുത്തു .....

രാമേന്ദ്രൻ കൊച്ചാട്ടൻ ആയിരുന്നു അത്........പപ്പയോടു പരാതി പറയാൻ വന്നതാ ....ചായേം കുടിച്ചു കുളിച്ചു സുന്ദരകുട്ടപ്പനായിരിക്കുന്ന അണ്ണനെ കണ്ടപ്പോ കൊച്ചാട്ടൻ ഒന്ന് അടങ്ങി ...നൈസായിട്ടു ഒരു ചോദ്യം ..മോൻ ഇന്ന് കളിയ്ക്കാൻ പോയില്ലേ ....

അണ്ണൻ ആരാ മോൻ ...ഏയ് ഇല്ല കൊച്ചാട്ട... ഞാനിപ്പോ ആ പിള്ളേരുടെ കൂടെ കളിക്കാറില്ല......

അനിയൻ ചെക്കൻ ന്ത്യേ.....

അവൻ കക്കൂസിലാ.........അത് കേട്ട അമ്മക്ക് ന്തൊക്കെയോ പിടികിട്ടി ......

പപ്പ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു പുള്ളിയോട് സംസാരിച്ചു...അവിടുത്തെ ഒരു പതിവ് മധ്യസ്ഥതക്കാരൻ ആണ് പപ്പ അതാകും പുള്ളി പപ്പയോടു പരാതി പറഞ്ഞത്......

ഗോലെഷ്ണ (ഗോപാലകൃഷ്ണാ) ഡാ ആ കാവിലെ ചെക്കനും മറ്റേ പറിഞ്ഞ പിള്ളേരും കൂടെ അവിടെ കണ്ടത്തിലൊക്കെ കയറി പയറൊക്കെ നശിപ്പിക്കുവാഡ...നീ അവറ്റോൾടെ അച്ഛനോടൊന്നു പറയണം........പയറ് വിത്ത് പാകിയതേയുള്ളു ......കുഞ്ഞാടാ ...അതൊന്നു വളരാൻ ആ ഇരണംകെട്ടവന്മാർ സമ്മതിക്കില്ല......

കൊച്ചാട്ടൻ ധൈര്യായിട്ട് പൊക്കോ.....ഇന്നത്തോടെ അവന്മാരുടെ കളി ഞാൻ നിർത്തിച്ചുതരാം ......ഹല്ലാ ...ഇതെന്താ ചെരുപ്പ് കയ്യില് .....?

ഓ ഇതേതോ കുരുപ്പിന്റെയ.....കണ്ടത്തിൽ ഇറങ്ങിയത് ഞാൻ കണ്ടെന്നറിഞ്ഞോണ്ട് ഇതൊക്കെ എടുക്കാതെ ഓടിയതാ.....

പപ്പക്ക് ആ ചെരുപ്പ് കണ്ടു നല്ല പരിചയം തോന്നിയിട്ടാകും .....കൊച്ചാട്ടാ...വെറുതെ റോഡിലൂടെ ചെരുപ്പും പിടിച്ചോണ്ട് നടക്കേണ്ട ...അവിടെ ആ മൂലയ്ക്ക് കളഞ്ഞേക്ക് .......(പപ്പയുടെ കാശാണല്ലോ )

അത് കേട്ട് പാവം ആ മനുഷ്യൻ ആ ചെരുപ്പ് മുറ്റത്തെ തെറ്റി ചെടിയുടെ ചോട്ടിലേക്കു എറിഞ്ഞു .....ഇതും ഇവിടെ കിടന്നോട്ടെ ന്നു പറഞ്ഞു മറ്റേ കയ്യിലിരുന്ന ന്റെ MRF ഉം അവിടിട്ടു ........

രംഗം ശാന്തമായി എന്നറിഞ്ഞ ഞാൻ പതിയെ അയ്യത്തു ന്നു താഴേക്ക് വന്നു ....നൈഷായിട്ടു തെറ്റിച്ചോട്ടിൽ ന്നു ചെരുപ്പുമെടുത്തു ...പപ്പയെ ഇറുകണ്ണിലുടെ ഒരു നോട്ടവും നോക്കി കുളിമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി ഒറ്റ ഓട്ടം..........

അടുത്ത ദിവസവും അതെ സമയം അതെ സ്ഥലത്തു ഞങ്ങൾ കളിച്ചു ....പലതവനേം ബോള് പയറു കണ്ടത്തിൽ വീണു ശ്യാം എടുക്കാനും പോയി രാമേന്ദ്രൻ കൊച്ചാട്ടൻ അവനെ എറിയേംചെയ്തു തെറിയും വിളിച്ചു .........ഹാ.....അതൊക്കെ ഒരു കാലം .......വാട്സാപ്പിലും ഫേസ്ബുക്കിലും ഞോണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കണ പിള്ളേർക്ക് ഈ വല്ല സുഖവും കിട്ടുന്നുണ്ടോ..........

(പറയാൻ ക്രിക്കറ്റ് കഥകൾ ഇനിയുമുണ്ട് വഴിയേ പറയാം ......)

കിരൺ കൃഷ്ണൻ