ഒരു ഭയങ്കര പ്രേമലേഖനം.

പ്രിയതേ,

മഴവില്ലഴകായ സപ്തവർണ്ണങ്ങളൊളിപ്പിച്ച നിന്റെ പാതിതുറന്ന മിഴിക്കുത്തേറ്റിട്ടാണ് നോവുതിന്നുന്ന ഏകാകിയായ എന്റെ നെഞ്ചകം ഹർഷോന്മാദത്തിലായത്.
ഒറ്റനക്ഷത്രത്തേ നോക്കി ടെറസ്സിന്റെ ചൂടിൽ മലർന്നു കിടന്നാണ് ഞാനിതെഴുതുന്നത്. അപ്പോൾ നീ ചോദിക്കും വട്ടാണോ എന്ന്.
അതേ വട്ടാണ് ,നിന്റെ കൺകോണുകളിൽ ഒളിക്കാൻ വെമ്പുന്ന പ്രണോയോന്മാദം.
കിഴക്കേ കോണിലുള്ള ഒറ്റനക്ഷത്രമായി ഞാനുദിച്ചു നില്കുന്നത് നീ കാണുന്നുണ്ടാകുമോ എന്നറിയാനുള്ള വട്ട്.
ഇനി പറയാനുള്ളത്
ഗൂഢസ്മിതം തൂവുന്ന നിന്റെ നുണക്കുഴിയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ വെമ്പുന്ന ലോല മനസ്സിന്റെ ഭ്രമകല്പനകളാണ് നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടാകുമോ പ്രണയാക്ഷരങ്ങൾ പാടി പറന്നു പോകുന്ന കാറ്റിന്റെ കിലുക്കം ഇവിടെ ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയാൽ നിനക്കും കേൾക്കാം. കാറ്റിന്റെ പ്രണയ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ നിലാവെളിച്ചത്തിന്റെ സൌന്ദരത്തിൽ ഇളകിയാടുന്ന ഇലകളാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നത് കാറ്റ് പ്രണയം പാടി നടക്കുകയാണെന്ന് .
നാളത്തെ പ്രഭാതത്തിന്റെ ഇളം ചൂടിൽ കൊക്കുരുമ്മിയിരിക്കുന്ന ഇരട്ടമൈനകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ പ്രണയം പറയട്ടേ നീ എറ്റെടുക്കുമോ നിന്നിലെ എന്നെ?

എന്ന് നിന്റേതു മാത്രമായ ഞാൻ ...
_______________________
രമേഷ് കേശവത്ത്....