ഒരു ബുള്ളറ്റും രണ്ടു പെൺകുട്ടികളും: Part 1

ഒരുപാട് വമ്പൻ സ്രാവുകൾ നീന്തുന്ന നല്ലെഴുത്തിൽ ആദ്യമായി ഞാൻ ഒരു തുടർക്കഥ യുമായി വന്നിരിക്കുക ആണ്.എതെങ്കിലും തെറ്റ് കുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പൊറുക്കുക .

ഒരു ബുള്ളറ്റും രണ്ടു പെൺകുട്ടികളും:

കിഴക്കാംതൂക്കായ ഒരു മലയുടെ മുന്നിൽ ബുള്ളറ്റ് കിതച്ചു കൊണ്ടു നിന്നു.വഴി അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.ഇനി എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകും എന്ന് അറിയാതെ ഞാനും അനുവും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. മൂന്നാർ ടൗണിൽ ഉള്ളവർ പറഞ്ഞ അടയാളം വച്ചു നോക്കിയാൽ ഞങ്ങൾ തേടി വന്നിരിക്കുന്ന ഗ്രാമം ഈ മലയുടെ അപ്പുറത് ആണ്.പക്ഷേ എങ്ങനെ അപ്പുറത് എത്തും.കുറേ വഴി ചാലുകൾ കാണുന്നുണ്ട് .ഏത് തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്ന് മനസിലാകുന്നില്ല .റോഡിൽ ആരെയും കാണുന്നില്ല.വരുന്ന വഴിക് റോഡ് സൈഡ് ഇൽ കണ്ട പെട്ടിക്കടയിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ പെട്രോൾ ഉള്ളത് കൊണ്ടു ഒരു സമാധാനം ഉണ്ട്.തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വന്നാലും ആൾതാമസമുള്ളിടത് വരെ അത് കൊണ്ടു എത്തിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.പക്ഷേ വന്ന കാര്യം നേടാതെ തിരിച്ച പോകണോ..
ഞാൻ അനുവിനെ നോക്കി.ഡൽഹിയിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഹിമാലയം വരെ ഒരു ഗ്രൂപിന്റെ കൂടെ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു പോയ പരിചയം മാത്രം ഉള്ള ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കേട്ടിട്ടും കൂടിയില്ലാത്ത ഈ ഗ്രാമം അന്വേഷിച്ചു വന്നതിന്റെ പുറകിൽ വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യമുണ്ടു .അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ അനു അങ്ങനെ ആണ്.എന്തിന് ഏതിനു എന്ന് ചോദിക്കാറില്ല.മൂന്ന് പെൺകുട്ടികൾ മാത്രം ഉള്ള വീട്ടിലെ ഇളയ കുട്ടി ആയത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു അപാര ധൈര്യം ആണ് അവൾക്കു.അവൾ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്കും വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസം ആണ് .കോട ഇറങ്ങി തുടങ്ങി.ഈ വഴിയിൽ നിൽക്കുന്നതും അത്ര പന്തിയല്ല .കാട്ടു മൃഗങ്ങൾ ക്രോസ് ചെയ്യാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്നുള്ള സൂചന ബോർഡുകൾ വരുന്ന വഴിക്കു കണ്ടിരുന്നു.കരാട്ടേ ബ്ലാക്ക് ബെൽറ്റ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല വല്ല പുലിയോ ആനയോ വന്നാൽ തീർന്നത് തന്നേ.അനു ഗൂഗിൾ മാപ്പിൽ പരത്തുന്നുണ്ട് .പക്ഷേ ഗൂഗിൾ ദൈവവും കൈ മലർത്തി .അവർക്കു അങ്ങനെ ഒരു വഴി അറിയില്ലാത്രേ.ഞങ്ങ ളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് മാത്രം ആണ് ഈ യാത്രയേ പറ്റി അറിയാവുന്നത്.ഏതെങ്കിലും പറ്റിയാൽ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുക്കാരായിരിക്കും പഴി കേൾക്കേണ്ടി വരിക .വീട്ടുകാരെ പറ്റി ഓർത്തപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വാപ്പയെയ് ആണ് ഓർമ്മ വന്നത്.സൈക്ലിൽ നിന്നും വീണു കൈ പൊട്ടിയ മകളെ പിറ്റേന്ന് ബുള്ളറ്റ് ഓടിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി വാപ്പ.ലൈസൻസ് കിട്ടിയ പിറ്റേന്ന് ഞാൻ ഉണർന്നത് പുതിയ ബുള്ളറ്റ് കണ്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു .പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്യാനുള്ളതാണ് എന്നാണ് വാപ്പയുടെ സ്ഥിരം ഡയലോഗ്.ആ വാപ്പയുടെ മകൾ ആണ് ഞാൻ.ഇത് ഞാൻ തരണം ചെയ്യും .
വിശാലമായ ആകാശം സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചതും ഹിമാലയ യാത്രക്ക് മടിച്ചു നിന്നപ്പോൾ ഈ യാത്രക്ക് നീ പോകണം നിന്റെ ലോകത്തോടുള്ള കാഴ്ചപ്പാട് തന്നെ മാറും എന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടതും വാപ്പ ആണ്.വാപ്പയെ പറ്റി ആലോചിപ്പോൾ തന്നേ ഒരു ധൈര്യം കിട്ടി.

റസി...നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്.എനിക്കറിയാം നമ്മൾ ചെയ്തത് വലിയ സാഹസമായി പോയി എന്നല്ലേ..ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ നമ്മൾ ഒറ്റക് ഈ യാത്രക്ക് ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത് ശരി അല്ലായിരിക്കും പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ ശരി ആണ്.ഒരു വഴി ദൈവം കാണിക്കും.
ശരി ആയിരിക്കും .ദൈവം ഒരു വഴി കാണിക്കും ..അല്ലാതെ ഇനി ഒരു വഴിയുമില്ല.തിരിച്ചു പോക്കിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നേ
കരഞ്ഞു തളർന്ന ഒരു ജോഡി കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് മനസിലേക്ക് കടന്നു വന്നു.
മലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ,കുറ്റിക്കാടുകൾ നിറഞ്ഞ പേരറിയാത്ത ആ സ്ഥലത്തിൽ കോട പെയ്തിറങ്ങുന്ന നേരത് ഞാനും അനുവും ഞാൻ റാംബോ എന്ന് വിളിക്കുന്ന എന്റെ ബുള്ളറ്റും ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലിനായി കാത്തു നിന്നു.

തുടരും

By Nisa Ebrahim