LastSeen

ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ പൂട്ടി ഇറങ്ങുമ്പോൾ അപ്പുറത്തു നിന്ന് മിനി ചേച്ചി ചോദിച്ചു
ഇന്നെന്താ വാതിൽ പൂട്ടി പോണേ ? അനു ഇല്ലേ?

ഇല്ല അവൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കുവാ...കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങക്കു അവസരം നൽകാതെ ഞാൻ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി. ഒന്ന് നിന്ന് കിട്ടിയാൽ ചോദ്യം ചോദിച്ചു മിനിചേച്ചി കൊല്ലും.

അല്പസ്വല്പം പൊട്ടലും ചീറ്റലും ഒക്കെ ഇടക്ക് ഉണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും അവൾ ഇറങ്ങി വീട്ടിൽ പോകുന്നത് ഇത് ആദ്യമാണ്

Breakfast കഴിച്ചു കാർഡ് swipe ചെയ്ത മെസ്സേജ് വന്നപ്പോൾ ആണ് ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് എടുത്തത്.

Whatsapp എടുത്തു നോക്കി. അവളുടെ ലാസ്‌റ് സീൻ ഇന്നലെ ആണല്ലോ. അങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കുന്ന ആളല്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അധികം താമസിയാതെ അവളുടെ പിറന്നാൾ വന്നതുകൊണ്ട് ഒന്ന് ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഒരു ഐഫോൺ വാങ്ങി കൊടുത്തിരുന്നു.

ഓഫീസിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു എന്ത് വന്നാലും ശെരി ഞാൻ പോയി വിളിക്കില്ല. തനിയെ പോയവൾ തനിയെ വരട്ടെ. ഇപ്പോളെ വളം വച്ച് കൊടുത്താൽ ശെരിയാവില്ല.

അവള് പോയാലും എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കണമല്ലോ. ഞാൻ whatsapp status മാറ്റി
"The best moments in life are always enjoyed alone " എന്നാക്കി. ഓഫീസിൽ വച്ച് ഇടക്ക് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ലാസ്‌റ് സീൻ മാറിയിട്ടില്ല. ശ്ശെടാ എന്നാലും ഇതെന്തു പറ്റി.

ഉച്ച കഴിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോളും ലാസ്‌റ് സീൻ മാറ്റമൊന്നും ഇല്ല. അപ്പൊ എന്റെ സ്റ്റാറ്റസ് അവൾ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഫോൺ ചാർജ് തീർന്നതാണെങ്കിലും വീട്ടിൽ അല്ലെ അവൾക്ക് ചാർജ് ചെയ്യാമല്ലോ.
ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. അങ്ങനെ അങ്ങ് വിട്ടു കൊടുക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.
ഇടക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കി ഇല്ല ലാസ്‌റ് സീൻ മാറിയിട്ടില്ല.

അല്ല അവള് പിണങ്ങി വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ടു ഇത്ര നേരമായിട്ടും അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും പോലും ഒന്ന് വിളിച്ചു അന്വേഷിച്ചില്ലല്ലോ. ഇനി ഇപ്പൊ അവൾ വീട്ടിലോട്ടല്ലേ പോയത്. അവളുടെ ചേച്ചി ത്രിശൂർ ഉണ്ട് ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ. ഇനി അങ്ങോട്ടാണോ പോയതെന്നറിയാലോ.

ഹാഹ് എന്താ മനോജേ പതിവില്ലാതെ ? ...ചേച്ചിയുടെ സ്വരം.
ഓ ഒന്നുമില്ല. ചുമ്മാ വിളിച്ചതാ.
വീട്ടിലാണോ അനു എന്തിയെ ..
അല്ല ഞാൻ ഓഫീസില ചേച്ചി..,.
അവൾക്ക് ഇത്ര വല്യ ജോലി എന്താ അവിടെ .. ഒന്ന് വിളിക്കാൻ കൂടെ നേരമില്ല അവൾക്കിപ്പോ..

ചേച്ചി എനിക്കൊരു കാൾ വരുന്നു .. ഞാൻ വിളിക്കാമെ..
ഓക്കേ മനോജേ.. അനുവിനെ അന്വേഷിച്ചെന്നു പറയണേ..
ശെരി ചേച്ചി..

അപ്പൊ അവിടെ ഇല്ല...
വീട്ടിൽ തന്നെ പോയതാണ്.. എന്നാലും അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും വിളിക്കേണ്ടതാണല്ലോ ..

ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോ അത്താഴം ഞാൻ പാർസൽ വാങ്ങി കൊണ്ടാണ് വന്നത്.. IPL കാണുന്നതിനിടയിൽ പല തവണ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.. ലാസ്‌റ് സീൻ ഒരു മാറ്റവുമില്ല ..

എന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടു ..പാർസൽ വാങ്ങിയ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.. കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ബാക്കി dustbinil തട്ടി.. പ്ലേറ്റ് കഴുകിയില്ല അങ്ങനെ തന്നെ സിങ്കില് ഇട്ടു..

ഇനി ശെരിയാവില്ല.. ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ.. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട .. അവൾ കരച്ചിലോ പിഴിച്ചിലോ തുടങ്ങിയാൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ പ്രശ്നമാക്കിയാലോ..

ഒരു SMS അയക്കാം.. അതാവുമ്പോ വലിയ പ്രശ്നമില്ല..
" Sorry dr.. please come back " എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.. അയക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് 5 മിനിറ്റ് ആലോചിച്ചു ഒടുവിൽ സെൻറ് ബട്ടണിൽ തൊട്ടു.

അവളുടെ റിപ്ലൈ എന്തായിരിക്കും .. ഫോൺ കയ്യിൽ തന്നെ പിടിച്ചു.. ഇനിയിപ്പോ അവൾ മെസ്സേജ് കണ്ടു കാണില്ലേ.. ശെരി കുറെ നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യാം..

ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നോക്കി ഇല്ല മെസ്സേജിന് റിപ്ലൈ ഒന്നുമില്ല...

അവൾ അത്രക്ക് വലിയ വാശിക്കാരിയൊന്നുമല്ല .. എന്റെ മെസ്സേജ് കിട്ടിയാൽ തീരാനുള്ള പിണക്കമെ ഉളളൂ... പക്ഷെ ഇവൾ എന്താ റിപ്ലൈ ചെയ്യാത്തത്.. എനിക്ക് ദേഷ്യംവും ടെൻഷനും സങ്കടവും ഈഗോയും ഒക്കെ കൂടെ ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥ.. ഒരുവിധം നേരം വെളുപ്പിച്ചു എന്ന് പറയാം..

ഒരു casual ലീവ് ഒപ്പിച്ചു കൊച്ചിയുടെ ചൂടിൽ നിന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ മലനിരകളുടെ തണുപ്പിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു...

ചെറു ചിരിയോടെ അവളുടെ അച്ഛൻ മുറ്റത്തു തന്നെ നിൽപ്പുണ്ട്.. ഒന്നുകിൽ അനു ഇങ്ങോട്ടു വന്നിട്ടില്ല ... അല്ലെങ്കിൽ പിണങ്ങി വന്നതാണെന്ന് ഈ പാവം മനുഷ്യൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല

കേറിവാ മോനെ..
കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവളുടെ അമ്മയും പുറത്തേക്ക് വന്നു..
ഹാഹ്.. മോന് ഓഫീസിൽ തിരക്കാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ....
തിരക്കായിരുന്നു അമ്മെ . ഞാൻ ഇടക്ക് ഒന്ന് ഓടിവന്നെന്നെ ഉള്ളൂ .. ശബ്ദം കേട്ടിട്ടാവാം .. അനു അകത്തുനിന്ന് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.. ഹോ .. അവളിവിടെ ഉണ്ട്.. അച്ഛനും അമ്മയും ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് അവളുടെ ഭാഗ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ .. എന്റെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ ഞാൻ ഇപ്പൊ തീർത്തേനെ..

അവനു മാറാൻ ഡ്രസ്സ് എടുത്തു കൊടുക്ക് മോളെ.. അച്ഛൻ അനുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു..
അയ്യോ വേണ്ട ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾക്ക് പോണം. നാളെ ഓഫീസിൽ പോവണ്ടതാ..
 " ഞങ്ങൾക്ക് പോണം " എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ഇടംകണ്ണിട്ടു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.... അവളുടെ വാശി ജയിച്ചതിൻറെ സന്തോഷം ..

യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങുമ്പോ.. അവൾ ഇതുവരെ എന്നോടു മിണ്ടിയില്ല എന്നു അമ്മ ശ്രെദ്ധിച്ചോ എന്തോ ..

എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. എന്റെ വാശി തോറ്റതിന്റെ ദേഷ്യം ...
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പ്രതിമ പോലെ ഇരുന്നു.. ആഹാ അങ്ങനെ എപ്പഴും തോൽക്കാൻ എന്നെ കിട്ടില്ല.. ആദ്യം നീ തന്നെ മിണ്ടിയാൽ മതി.. ഞാൻ മനസ്സ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു..

ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തുമ്പോ 8 മണി കഴിഞ്ഞു.. അത്താഴം ഞാൻ പാർസൽ വാങ്ങി .. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നു കഴിച്ചു...

ഇന്നലെ വാട്സാപ്പിൽ കാണാത്തതിനു ടെൻഷൻ അടിച്ച ഞാൻ ഇപ്പൊ മണ്ടൻ..
ശെരി ഇതെവിടെ വരെ പോകും എന്ന് നോക്കാം..

ഏറെ ചാർജർ കണ്ടോ.. ?
ആഹാ അപ്പൊ നിനക്ക് മിണ്ടാൻ അറിയാം അല്ലെ..
അവൾ അതിനു മറുപടി ആയി എന്റെ ചാർജർ കണ്ടോ എന്ന് വീണ്ടും ചോദിച്ചു..
ആ സെറ്റിയിലെങ്ങാൻ കാണും.. കട്ടിലിയ്ക്കു ചാഞ്ഞുകൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു ...

ഇത്തവണ എന്റെ വാശി ജയിച്ച സന്തോഷം അവൾ എന്റെ മുഖത്ത് കണ്ടു.. യുദ്ധം ജയിച്ച രാജാവിനെ പോലെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി..

അവൾ ഫോൺ ചാര്ജറിൽ കണക്ട് ചെയ്തു..
സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു..

അത് ശെരി വാശിക്ക് ഇറങ്ങി പോയപ്പോ ചാർജർ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ടാണല്ലേ പോയത്.. വെറുതെ അല്ല വാട്സാപ്പിൽ കാണാതിരുന്നത്

അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ എന്റെ തലയിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി... അവളുടെ കൈയിലിടുന്ന ഫോൺ ശബ്‌ദിച്ചു..

" Sorry dr.. please come back " ഞാൻ ഇന്നലെ അയച്ച മെസ്സേജ്..

ലോകം മുഴുവൻ വെട്ടിപ്പിടിച്ചപോലെ അവൾ എന്നെ നോക്കി.. ഞാൻ പുതപ്പു തലവഴി മൂടി..

At times some failures are necessary to keep your loved ones your loved ones പുതപ്പിനടിയിൽ ഞാൻ എൻ്റെ Whatsapp സ്റ്റാറ്റസ് വീണ്ടും മാറ്റി

സാജു കെ മാത്യു