അമ്മായമ്മ

പെണ്ണുകാണലിന്റെ അന്ന് ചെക്കന്റെ അമ്മ ചോദിച്ച ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊന്നു പകച്ചു...
" കുട്ടിക്ക് പാചകം അറിയോ? "
പഠിക്കാൻ പുറത്ത് പോയതിൽ പിന്നെ കിട്ടുന്ന അവധിക്കെല്ലാം അമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യത്തിന്റെ രുചി ആസ്വദിക്കലായിരുന്നു പ്രധാന പണി.. അതിനിടക്ക് പാചകം പഠിക്കാൻ എവിടെ സമയം....

"ഡീ ഈ സാമ്പാറിനുള്ളത് ഒന്ന് അരിഞ്ഞെടുത്തേ എന്ന് അമ്മ പറയുമ്പോൾ നിന്ന നിൽപ്പിൽ തലവേദന അഭിനയിക്കും... വേണ്ടിവന്നാൽ അവിടെ തന്നെ നിന്നു റ ങ്ങും...... എത്ര ചീത്ത പറഞ്ഞാലും ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണ എന്ന മട്ടിൽ നമ്മുടെ പൊത്തിൽ ( റൂം.) കയറി വാതിലടച്ച് പാട്ട് വയ്ക്കും... (മമ്മി & മി സ്റ്റൈൽ) ......

അതിന്റെയൊക്കെ ഫലം ഇപ്പൊ ഈ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നപ്പൊ കിട്ടി.... ഈശ്വരാ എന്ത് പറയും എന്ന് ആലോചിച്ച് നിക്കേ അമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു..

'' ചെറുതായിട്ടൊക്കെ... പിന്നെ പഠിക്കുവല്ലായിരുന്നോ.. സമയം കിട്ടില.... എല്ലാം പഠിച്ചിട്ട് എങ്ങനാ കെട്ടിക്കുന്നെ.... ഇതും പറഞ്ഞ് അമ്മ എന്നെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി...
എന്റെ കണ്ണുകൾ അങ്ങിങ്ങായ് തത്തിക്കളിച്ചു..

"ഓ... സാരല്യ... നമുക്ക് പഠിക്കാലോ... എന്ന ചെക്കന്റെ അമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ ആശ്വാസം തോന്നിയത് എന്റെ അമ്മക്കായിരുന്നു...

xxx

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വിരുന്നൊക്കെയായി കുറെ ദിവസം പോയി കിട്ടി..

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.. അമ്മയുടെ കൂടെ നിന്ന് കണ്ട് പഠിച്ചു..

ശരിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി... ന്നാലും സമാധാനപരമായ കുടുംബ ജീവിതം മനസ്സിൽ കണ്ട് സഹിച്ചു...

അയൽക്കാരുടെ ആക്കിയ നോട്ടത്തിലൂടെയും ചിരിയിലൂടെയും എനിക്കൊരു കുന്തവും അറിയില്ലെന്ന സത്യം അമ്മയിലൂടെ അവർ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന് ഞാനുറപ്പിച്ചു..

നാണക്കേട് കാരണം ശരിക്കും സങ്കടം വന്നു.... ആരോടൊക്കെയോ ദേഷ്യവും..

പതിയെ പതിയെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ മുതൽ ചെയ്ത് തുടങ്ങി...

ആദ്യമൊക്കെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളോർത്ത് കരച്ചിലായിരുന്നു..

അമ്മ വീട്ടിലില്ലാത്തപ്പോൾ വരുന്ന വിരുന്നുകാർക്ക് പുറത്ത് നിന്ന് ഭക്ഷണം വാങ്ങി കൊടുക്കേണ്ട അവസ്ഥയിൽ നിന്നും എത്ര പേർക്ക് വേണേലും വച്ച് വിളമ്പിക്കൊടുക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിച്ചത് എന്റെ അമ്മ (അമ്മായമ്മ ) ആണ്..

ഒരു പാട് സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും ഒരു കുടുംബം നോക്കാൻ പഠിച്ചതിന് ലാഭനഷ്ടത്തിന്റെ കണക്കെടുത്ത് നോക്കിയാൽ ലാഭം മാത്രമേയുള്ളു..

എല്ലാം പഠിപ്പിച്ച് തന്റെ കടമ ഭംഗിയായി നിർവഹിച്ച് ഇന്ന് ആ അമ്മ തളർന്ന് കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഈ അവസ്ഥ അമ്മക്ക് വരുമെന്ന് ദൈവം മുൻകൂട്ടി അമ്മയെ അറിയിച്ചിരിക്കണം.. അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയില്ലാത്ത ആ അടുക്കള ചൈതന്യമില്ലാതെ എന്നേ നശിച്ചുപോയേനെ...

ഭാഗ്യവതിയാണ് ഞാൻ എന്ന് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് മുഴുവിപ്പിക്കാനാകുന്നില്ല... അമ്മയില്ലാത്ത അടുക്കള എന്നും ചൈതന്യമറ്റതാണ്...

ഒരു കുടുംബം നോക്കാൻ എന്നെ പഠിപ്പിച്ച ആ അമ്മക്ക് എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്.. കൂടെ സ്നേഹവും പ്രാർത്ഥനയും.

NB : അമ്മായമ്മപ്പോരോ ഇഷ്ടക്കുറവോ കാരണങ്ങളോ ഒന്നും ഞാൻ ചികയുന്നില്ല... കാരണം സമൂഹത്തിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള അമ്മമാരും ഉണ്ട്...

# ചാരു