കവിത

താടിതൻ കനംകൊണ്ട് തോണി മുങ്ങുമോ കൂട്ടരേ
കൂനൻ നിവർന്നാൽ ഗോപുരം പൊളിയുമോ ?
പണ്ടൊരു മർക്കടത്താൻ സാഗരം ചാടികടന്നതു-
കണ്ടിട്ടെന്തിനിന്നു കപികൾ വാലുപൊക്കുന്നു?

കരിമൂർഖന്മാരിന്നു മടയിൽ മയങ്ങുന്നു
വാൽകുത്തിയുയരുന്നു ഞാഞ്ഞൂലുകൾ.
എല്ലാം കണ്ടുചിരിക്കുന്ന ഭ്രാന്തൻ ഞാൻ
മഷിയൊഴിഞ്ഞില്ലെൻ പേനയിൽ.

തങ്കനൂലിട്ടു കോർത്തില്ലചില്ലക്ഷരങ്ങൾ
തങ്കകട്ടികണ്ടൊരല്പ്പനായ് മാറിയുമില്ല
വാക്കിൻ പെരുമഴയുതിർക്കാനാവതില്ല
വാൾപ്പയറ്റല്ലിവിടെ വാക്കിൻ രണാങ്കണം.

തലയറ്റുടലുവീഴുന്നിറ്റുവീഴുന്നു രക്തവും
കഥയറിയാതിന്നൊട്ടുപേരാട്ടവും കാണുന്നു.
അറിവുളെളാരാളുകൾ ചമയ്ക്കുന്നുണ്ടിവിടെ
പത്മവ്യൂഹങ്ങളെണ്ണമില്ലാതെ.

അറിയാതഗ്നികണ്ടുമോഹിച്ചു ചിലർ
ചെന്നുചാടുന്നതോ ഹോമകുണ്ഡത്തിലും.
ദീർഘവീക്ഷണമുളളവരറിയുന്നുണ്ടരക്കില്ലങ്ങൾ
കൂപമണ്ഡൂകങ്ങൾക്കുണ്ടോ പുറംലോകകാഴ്ചകൾ ?

ശുക്രൻ പോലും ചിലപ്പോൾ 'ശശി' യായ് മാറുന്നു
വിദ്യയാവോളം കൈയിലുണ്ടെങ്കിലും
വായുപുത്രജന്മമായ് പലരും
ബുദ്ധിയുണർത്താനാരെങ്കിലും മൊഴിയണം.

നാവിനെല്ലില്ലൊന്നുമൊഴിഞ്ഞാലല്ലയായ് തീരും
അറിയാമെങ്കിലുമീയൂഴിയിലൊട്ടുമടങ്ങില്ല മുട്ടും
തണ്ടിതിലേറിനടക്കേണ്ടിരുകാലിനേറെ ബലമുണ്ട്
അച്ചിബലമില്ലിന്നുളളതിച്ഛാശക്തിമാത്രം.

ആഞ്ഞുവീശിയെറിഞ്ഞതല്ലിതൊന്നും
പാഞ്ഞുവരുംശരത്തിന്നൊരുപടച്ചട്ടതീർത്തതാണേ
പഞ്ഞമില്ലിക്ഷണമക്ഷരം കൊരുത്തൊരു-
നല്മാലകോർത്തെടുത്തതിലൊരഗ്നി നിറയ്ക്കാൻ.

പോവുകയല്ലരപ്പട്ടനിറയ് ക്കാനല്ലെരിയും
വയറിന്റെ താപമകറ്റാനല്പമൊന്നാഞ്ഞു തുഴഞ്ഞിട്ടിടയിലെത്തിനോട്ടമായെത്തിടും.
പുലരിയില്ലിന്നുനിദ്രയില്ലിക്കണ്ണടയുന്ന-
നേരംവരെയക്ഷരക്കൂട്ടിലക്ഷമനായൊന്നലയണം.

അതിനിടയിലിടിമുഴക്കമായിടയിൽ-
കാണും കാഴ്ചകളിടതടവില്ലാതൊന്നെഴുതണം
ഇഷ്ടമനിഷ്ടമാവാമിടയിൽ ചിലർ
പിരിഞ്ഞേയ്ക്കാമെങ്കിലുമിന്നെന്റെ
നാക്കൂരിയുറയിലിട്ടൊന്നുമൊഴിയാതിരിക്കുവാൻ വയ്യ.

ചോരനല്ലിന്നുകൂടെനില്ക്കുമരുമത്തോഴർക്കി-
ഷ്ടനായെന്നും നിന്നിടുമെന്റെയുയിരറുത്തതിൻ
ശേഷമവരുടെരെ മെയ്യിലൊരുപിടി മണ്ണുവീഴൂ.
ചത്തുജീവിക്കാൻ ഞാനില്ലുളളനട്ടെല്ലൂരിവെയ്ക്കില്ല.

‪#‎ലിജീഷ്‬ പളളിക്കര
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''