വാർദ്ധക്യ പുരാണം

കോലായിലെ ഒരു മൂലയിലിരുന്
ചാരുകസേരയും ഊന്നുവടിയും, തന്നെ
നോക്കി മാടി വിളിക്കുന്നുണ്ട്.
"താനും കരുതണമായിരുന്നു'
ഒരു നാൾ അഥിതിയെ പ്പോലെ ,
വാർദ്ധക്യം " തന്നെ തേടിയെത്തുമെന്ന്

" അച്ഛനു വയസായീന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്
മക്കൾക്കൊടുത്ത സമ്മാനങ്ങളാണ്
" ചാരുകസേര യും ഊന്നുവടിയും.
താനും, അതേ അവസ്ഥയിലെത്തി -
നിൽക്കുന്നു.
മക്കളോടൊത്ത് ഞാനും, 

കൃഷ്ണേട്ടനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പാവം' അദ്ദേഹം  ഒരു പാട് വേദനി -
ച്ചിട്ടുണ്ടാകും.
" ഞാനറിയുന്നു ആ ,ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ
വേദന "'
മക്കളും മരുമക്കളും ചേർന്നുള്ള,
"ഒറ്റപ്പെടുത്തലും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും :
സഹിക്കാനാവാത്ത അവഗണനകളും.

" വിരുന്നുകാർ വന്നാലൊന്നുമ്മറത്തെ -
ങ്ങാനും യെത്തി നോക്കാൻ ,
സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാതെ '
അടുക്കള പാത്രങ്ങളോടും മറ്റും
കലഹിച്ചും കിന്നരിച്ചും, പിന്നെ -
മറ്റുള്ളവരുടെ പഴി കേൾക്കാനൊരു
ജന്മ മാത്രമായി.

കുട്ടികളെപ്പോലെ വാശി പിടിക്കാനും
ചിലപ്പോൾ, കിടന്നപ്പായയിൽ
കാര്യസാധ്യങ്ങളൊക്കെയും,
വെറുതെ പതം പറച്ചിലുകളും,
വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ദൈന്യതകളായി.

അകത്തളങ്ങളിലെ ഏതോ ഒരു
ഇരുട്ടറയ്ക്കുള്ളിൽ,
നിറം മങ്ങിയ കാഴ്ചയുമായി ജനലിലൂടെ,
വിദൂരതയിലേയ്‌ക്കൊരു നോട്ടം.

വർണ ചാരുത നിറഞ്ഞ കാഴ്ചകളൊ-
ന്നും, ഇനി കാണില്ലെന്ന സത്യം .
മനസിലെ ഓർമകളെല്ലാം
ക്ലാവ് പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഭിത്തിയിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന കൃഷ്ണേട്ടന്റെ,
ചിരിക്കുന്ന ഫോട്ടോ "
തന്നെ മാടി വിളിയ്ക്കുന്നു.
കണ്0 മിടറുന്നപ്പോലെ,
ഒരിറ്റുവെളളത്തിനായി...''

അപ്പോൾ ,പഴുത്ത പ്ലാവില
ഞെട്ടറ്റ് താഴേക്ക് നിലം
പതിച്ചു ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

By: 

Sumesh Kausthubham