* ചിറകിലാതെ പറന്ന് വന്ന് അവളുടെ ഓർമ്മകൾ കയറില്ലാതെ കെട്ടിയിട്ടെന്നെ
കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കവർന്നെടുത്ത് എന്റെ ഹൃദയം. അവൾ
ചിരിച്ച് കൊണ്ട് വഴിയില്ലു പേക്ഷിച്ചു പേയി
*പ്രണയം കടലാണെത്രെ കാത്തിരുന്നവരെ തേടി വന്ന കടൽ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച തെല്ലാം കൊത്തികൊണ്ടു പോയ കടൽ
ഇരുളിനെ പ്രകാശപൂരിതമാക്കുമെത്ര ഇലപൊഴിഞ്ഞ കാടുകളെ പോല്ലും വസന്തം വിരുന്നെത്തുമെത്രെ
By Kuttans Vettathur

No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക