നഷ്ട പ്രണയം
പ്രണയത്തിനു നിറം ഉണ്ട്,അഴക് ഉണ്ട്,സ്വപ്നം കാണിക്കാനും സന്തോഷിപ്പിക്കാനും ഒക്കെ ഉള്ള കഴിവുണ്ട്.എന്നാല് എന്റെ ഓര്മകളില് ഉള്ള പ്രണയത്തിനു ഇതൊന്നും ഇല്ലയിരുന്നുവെങ്കിലും രണ്ടു കാര്യങ്ങള് ഉറപ്പായും ഉണ്ടായിരുന്നു.അല്ലെങ്കിലും ഒരു അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ പ്രണയത്തിന് എന്ത് നിറം,എന്ത് സ്വപ്നം ..??അപ്പൊ നിങ്ങള് ചോദിക്കും പിന്നെ എന്താ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന്???
ഗന്ധവും നെഞ്ചിടിപ്പും മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ പ്രണയത്തിനു ഉണ്ടായിരുന്നത്.ഇപ്പോഴും ഓര്മകള് ഒന്ന് ചികഞ്ഞു എടുത്താല് എനിക്ക് നന്നായി ആ ഗന്ധം ആസ്വദിക്കാന് കഴിയും.ബോര്ഡില് എഴുതുന്ന ചോക്കിന്റെ,മായ്ക്കാന് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ആണെങ്കിലും എറിഞ്ഞു കളിക്കുന്ന ടെസ്റ്റെറിന്റെ എന്തിനേറെ,സ്ലേറ്റു മായ്ക്കാനായി അവള് കൊണ്ടുവരുന്ന ഞവര ഇലയുടെയും,മഷി തണ്ടിന്റെയും,വാഴ തടയുടെയും മണം....ഒരു മയില്പ്പീലിയുടെ നയിര്മല്യം പോലായിരുന്നു എന്റെ പ്രണയം.ആരും കാണാതെ, പുറംലോകം പോലും അറിയാതെ, പുസ്തകമാകുന്ന മനസ്സില് ഞാനത് ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചു,ഒരു നാള് ആരും കാണാതെ അവള്ക്കു കൊടുക്കാന്.എപോഴൊക്കെ മനസ്സ് തുറന്ന് മയില്പ്പീലി അവള്ക്കു കൊടുക്കണമെന്ന് കരുതിയോ,അപ്പോഴൊക്കെയും നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ വേഗത ഒന്ന് മാത്രമാണ് എന്നെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചത്.
ഇങ്ങനെ പോയാല് സെന്റി ആകും...അല്പം തമാശ ആക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം ആണേ....
എന്നിലെ ആധിയും വെപ്രാളവും കണ്ടിട്ടാകണം അവള് ഒരുനാള് എന്നോട് പറഞ്ഞു,എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്,കഴിയുമെങ്കില് സ്ടെജിന്റെ പുറകിലേക്ക് വരിക.അവസാനം കാത്തു കാത്തു നിന്ന ആ നിമിഷം വന്നണയുകയാണ്.എന്റെ മനസ്സില് അഞ്ചാറു ലഡ്ഡു പൊട്ടി,ഷെമിക്കണം അന്ന് ലഡ്ഡുവിന്റെ പരസ്യം ഇറങ്ങീട്ടില്ല,അഞ്ചാറു നാരങ്ങാ മിട്ടായി മിന്നി.അവള് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി....നാലാം ക്ലാസ്സു മുതല് അവള്ക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നത്രെ,പക്ഷേ തുറന്ന് പറയാന് മടി,നീ വേറൊന്നും വിചാരിക്കരുത്(ഞാന് എന്ത് വിചാരിക്കാന്,ഇത് കേള്ക്കാന് വേണ്ടിയാണല്ലോ ഞാനും നില്ക്കുന്നത്)എന്റെ ഈ ഇഷ്ടം നീ ശരതിനോട് ഒന്ന് പറയണം,എന്ന് പറഞ്ഞു അവള് ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി...
ശരത്,ആരാ ഈ ശരത് എന്നല്ലേ?? എന് നന്പന്,എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്.എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്ന ആ നിമിഷത്തിലും പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്ന ശബ്ദത്തില് എന്റെ ഹൃദയം മിടിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേള്ക്കാമായിരുന്നു...കാലങ്ങളായി മാനം കാണിക്കാതെ പുസ്തകത്തിനുള്ളില് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മയില്പ്പീലി പെട്ടെന്നൊരു നാള് പുറം ലോകത്തേക്ക് എടുത്തെറിയപ്പെട്ട ഒരവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞാന് അപ്പോള്........
Vivek
ചില പ്രണയങ്ങൾ അങ്ങനെയാ അടുക്കും തോറും അകലും
ReplyDelete