എന്റെ അനിയത്തികുട്ടി

എന്റെ അനിയത്തികുട്ടി
********************

എനിക്ക്‌ ആറു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് ആ മഹതിയുടെ ജനനം. കുഞ്ഞുവാവ വരാൻ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൽ മുതൽ വല്ലാത്ത ആഹ്ലാദമാണ്. എങ്കിലും അമ്മയുടെ വയറു വലുതാകുന്നവരെ ഒരു സംശയമായിരുന്നു. ഇനി എന്നെ അനുസരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വാവയെ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ പറ്റിക്കുന്നതാകുമോ എന്നുവരെ സംശയിച്ചു. ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ വയറു വളർന്നുതുടങ്ങിയപ്പോൾ സമാധാനമായി. ഇടയ്‌ക്ക് വാവ ചവിട്ടുന്നതും തൊഴിക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം.

അങ്ങനെയിരിക്കയാണ് ഒരു ദിവസമെനിക്ക്‌ അമ്മയെയൊന്ന് സ്നേഹിക്കാൻ തോന്നിയത്‌. ഓടിചെന്ന് പുറകിൽനിന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചപ്പോഴുണ്ട്‌ അമ്മയുടെ പുറകിലെ നൈറ്റി ഉള്ളിലേക്ക്‌ കയറിപോകുന്നു! ഇപ്പ്പോഴല്ലേ കാര്യം മനസ്സിലായത്‌! ഗർഭിണിയാണെന്ന വ്യാജേന അമ്മ ഇത്രനാൾ വളഞ്ഞു നിൽക്കായിരുന്നു. എനിക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി, എല്ലാരുംകൂടെ എന്നെ പറ്റിക്കായിരുന്നു. കരച്ചിൽ തുടങ്ങി. അമ്മ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ പരമാവധി നോക്കി, "മോളെ, വാവ വലുതാകുമ്പൊ വാവേടെ വെയിറ്റ്‌ താങ്ങാൻ പറ്റാതെ അമ്മ വളഞ്ഞുപോയതാ.. ദേ തൊട്ടുനോക്കിയേ, വാവ അനങ്ങണു.." അങ്ങനെ എന്തോക്കെയോ പറഞ്ഞ്‌ ഒടുവിൽ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു, വാവ എന്നെങ്കിലും പുറത്തു വരുമല്ലോ അന്ന് ഞാൻ കണ്ടോളാം എന്ന മട്ടിൽ.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പപ്പ പറഞ്ഞു ഇന്ന് വാവ വരും, വേഗം കുളിച്ചൊരുങ്ങിയാൽ ആശുപത്രിയിൽ പോകാമെന്ന്. അത്‌ കേൾക്കേണ്ടതാമസം, ഓടിപോയി റെഡിയായി. ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയപ്പോഴുണ്ട്‌ വല്ല്യമ്മയുടെ പുത്രൻ എന്നേക്കാൾ മുൻപ്‌ ഹാജരായിട്ടുണ്ട്‌. മൂന്ന് മക്കളിൽ ഇളയവൻ, കുട്ടൻ. ഒരേയൊരു ആൺതരി. അതിന്റെ എല്ലാവക കുറുമ്പും ചെക്കനുണ്ട്‌. എന്റെ അതേ പ്രായമാണ്. എന്നോട് വല്ല്യ സ്നേഹമൊക്കെ തന്നെയാ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൻ എന്റെ ശത്രുവാണ്. കാരണം വേറൊന്നുമല്ല, അവനു എന്റെ വാവയിൽ ചെറിയൊരു കണ്ണുണ്ട്‌! വാവ വന്നാൽ എനിക്ക്‌ വാവയുടെ കൂടെ കളിക്കാലോ എന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പറയും. അങ്ങനിപ്പൊ എന്റെ വാവയെ ഞാൻ നിനക്ക്‌ തരൂല്ലാടാ കാലമാടാ എന്ന മട്ടിൽ ഞാനൊന്ന് മൂളും!

അങ്ങനെ ഞാനും അവനും പപ്പയും വല്ല്യമ്മയും അമ്മൂമ്മയുമൊക്കെ വാവയുടെ വരവും കാത്ത്‌ ഓപ്പറേഷൻ തിയറ്ററിന്റെ മുൻപിലാണ്. ഞാനാണെങ്കിൽ വെള്ള ഉടുപ്പിട്ട മാലാഖ വാവയെ കൊണ്ടുവരുന്നതും എന്റെ കൈയിലേക്ക്‌ വച്ചുതരുന്നതുമൊക്കെ സ്വപ്നം കണ്ടങ്ങനെ നിൽക്കാ.. പെട്ടെന്ന് നോക്കിയപ്പോഴുണ്ട്‌ ദാ വരുന്നു എന്റെ വാവ! ഇപ്പൊ എന്റെ കൈയിൽ തരുമെന്ന് വിചാരിച്ച്‌ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ നഴ്സ്‌ വാവയെ നേരെ വല്ല്യമ്മയുടെ കൈയിലേക്കങ്ങു വച്ചുകൊടുത്തു! കഴിഞ്ഞു..!! എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ...!! ഇനി അവർക്ക്‌ ആളു മാറിയതാകുമോ..? അതോ കൊച്ചിന്റെ അവകാശി ഇവിടെ പനപോലെ നിൽക്കുന്നത്‌ അവർ കണ്ടില്ലേ..! പെട്ടെന്ന് അവരുടെ വെള്ളച്ചിറകുകൾ മാഞ്ഞ്‌ കൊമ്പുകൾ വരുന്നതുപോലെ എനിക്ക്‌ തോന്നി. എന്തൊക്കെയായാലും എല്ലാം കൈയിന്ന് പോയി എന്നാലോചിച്ച്‌ നോക്കുമ്പൊഴുണ്ട്‌ ലോട്ടറി അടിച്ചപോലെ ഇളിച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്നു ഒരു മഹാൻ! 'എന്താ ഇതിനുമാത്രം ചിരിക്കാൻ, ഒരു സെക്കന്റിന്റെ വ്യത്യാസത്തിലല്ലേ എനിക്ക്‌ മിസ്സ്‌ ആയത്‌' എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിൽക്കുമ്പൊഴാണ് അടുത്തുവന്ന് അവന്റെയൊരു ഡയലോഗ്‌ "എന്റെ മമ്മീടെ കൈയിലാ കൊടുത്തത്‌, അപ്പോ എന്റെ വാവയാ..!". എന്റെ ചങ്കു തകർന്നുപോയി. "എടാ ദ്രോഹീ, പത്ത്‌ മാസമല്ല, ആറു വർഷമാടാ ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്‌..". ആരോട് പറയാൻ! ഹൃദയം പൊടിയുന്ന വേദന കടിച്ചമർത്തി ഞാനാ വരാന്തയിലങ്ങനെ നിന്നു..

ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ച്‌ വീട്ടിലെത്തുന്നതുവരെ മനസ്സിലൊരു കല്ലെടുത്ത്‌ വച്ചപോലെയായിരുന്നു. വിജയശ്രീലാളിതനായ അവനെ കാണുമ്പോഴാണ് അത്‌ കൂടുക! പിന്നീട് അവൻ വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴായാലും എന്റെ രണ്ടു കണ്ണും ഞാൻ മുഴുവനായി അവനു ഡെഡിക്കേറ്റ്‌ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഇനി ഞാൻ കാണാതെയെങ്ങാനും എന്റെ വാവയെ എടുത്തുകൊണ്ട്‌ പോയാലോ! കുറേയേറെ ദിവസങ്ങൽക്ക്‌ ശേഷമാണ് ഇനിയാരും കൊണ്ടുപോകില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുവരുത്തിയത്‌. വലുതായശേഷം തല്ലുകൂടുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ പറയും "ശ്ശോ, അന്ന് ഈ സാധനത്തിനെ അവനു കൊടുത്താമത്യാർന്നു" എന്ന്..!!

മിനു വർഗ്ഗീസ്‌