കഥ: == കുചേല യാത്ര ==

അവൾക്കു നല്ലവണ്ണം അറിയാം; തന്റെ ഭർത്താവ് ഇന്നുവരെയും ആരുടേയും മുന്നിൽ ഒരു സഹായത്തിനും കൈ നീട്ടിയിട്ടില്ലെന്നു..
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ സഹായത്തിനു കൈ നീട്ടേണ്ട സന്ദർഭമാണുള്ളത്.
ഭാര്യ പറഞ്ഞു: ചേട്ടന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കൂട്ടുകാരനാണല്ലോ മോനിച്ചൻ.
മോനിച്ചന് ചേട്ടൻ ജോലി വാങ്ങി കൊടുത്തു മാത്രമല്ല പണം നൽകിയും വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ... ഇന്ന് വരെ ചേട്ടൻ ആ പണം തിരികെ ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല ; കൂട്ടുകാരൻ തന്നിട്ടുമില്ല..
ഇപ്പോൾ കൂട്ടുകാരനും കുടുംബവും വളരെ ദൂരെയാണ് താമസവും..
അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോക്ക് വരവും തീരെ ഇല്ല...

ഭാര്യയുടെ നിർബന്ധം മൂലം പോകാമെന്നു ഞാനും മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു...
പിറ്റേദിവസം വെളുപ്പിനെ തന്നെ പോകാൻ ഭാര്യയുടെ ഉപദേശം...
വെളുപ്പിനെ ഭാര്യ ഒരു കടുംകാപ്പി അനത്തി തന്നു. പോകാൻ നേരം ഭാര്യ ഒരു പൊതിക്കെട്ടു തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: ഇത് കൂട്ടുകാരന് നൽകണം..
എന്താണ് ഇതിൽ? ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അല്പം കുടംപുളിയും, ചക്കച്ചുള വറത്തതും..!
ഇറങ്ങാൻ നേരം ഭാര്യ പറഞ്ഞു: പോരാത്ത തുക കൂട്ടുകാരനോട് ചോദിക്കു.. തരാതിരിക്കില്ല... പിന്നെ തിരിച്ചു കൊടുക്കാമെന്നും പറ..
ശരി.. ചാന്ദിനി... എനിക്കും തോന്നുന്നു മോനിച്ചൻ നമ്മളെ സഹായിക്കും...
അയാൾ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി...
നേരം പുലർന്നു വരുന്നതേയുള്ളു.. കാക്കകളുടെ കരച്ചിൽ...
ഒരു ചകോരാതി പക്ഷി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാളുടെ തലയ്ക്കു മേലേകൂടി പറന്നു പോയി...
ബസ് കിട്ടി.. നീണ്ട യാത്ര... രാവിലെ പതിനൊന്നു മണിയായപ്പോൾ അയാൾ കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിലെത്തി... വീടല്ല.. കണ്ടാൽ രാജകൊട്ടാരം തന്നെ..
അയാൾ കാളിങ് ബെൽ അമർത്തി...
കൂട്ടുകാരൻ വന്നു...
എന്നെ തുറിച്ചൊന്നു നോക്കി..
ഞാനാ... ദിവാൻ..
ഓ... ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായില്ല..
ഞങ്ങൾ സ്വീകരണ മുറിയിൽ ഇരുന്നു.
കൂട്ടുകാരൻ നീട്ടി വിളിച്ചു.. മാലതീ...
മാലതി എത്തി...
എന്നെ കണ്ടിട്ട് മാലതിക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല എന്ന് തോന്നി..
ഇത് നമ്മുടെ പഴയ ദിവാൻ...
ഓ.. മനസ്സിലായി..
അയാൾ പൊതി മാലതിയുടെ നേരെ നീട്ടിയിട്ടു പറഞ്ഞു: ചാന്ദിനി തന്നതാ..
മാലതി ആ പൊതി വാങ്ങിയിട്ട് ചോദിച്ചു:
പിന്നെ ചാന്ദിനി ചേച്ചിക്ക് സുഖം അല്ലെ..
ചാന്ദിനി ചേച്ചി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം..
കഥകേട്ട് കഴിഞ്ഞു ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവർ ചോദിച്ചു;
ദിവാന് ഒരു മോളേ ഉള്ളല്ലോ... മോള് ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നു...
അയാൾ മോളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം ഇപ്പോൾ കിട്ടിയ ജോലി ഇതൊക്കെ വിശദീകരിച്ചു..
മോൾക്ക് ഒരു കല്യാണം ഒക്കെ ആയി വരുന്നു...
ക്ഷണിക്കാൻ പിന്നീട് വരാം...
ഇക്കാലത്തെ നാട്ടു നടപ്പനുസരിച്ചു കല്യാണത്തിന് നല്ല ഒരു തുക വേണമല്ലോ...
ഞാൻ വന്നത്..... മോനച്ചൻ...കുറെ പണം തന്നു.. എന്നെ ... ഒന്ന്... സഹായിക്കണം...
പിന്നെ അത് തിരിച്ചു തരാം...
ഉടൻ മാലതി തുടർന്നു... ഞങ്ങൾ എവിടെനിന്നും തരാനാ...
ചേട്ടന്റെ ബിസിനെസ്സ് ഡൌൺ ആയി... ഒരു ചെറിയ കമ്പനി .. അതുപോലും പൂട്ടിയ പരുവത്തിലാ..... പിന്നെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ സഹായിക്കാനാ...
പിന്നെയോ.. മോനും മോളും ഡോക്ടറിന് പഠിക്കയാ...
ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ അവർക്കു തന്നെ വേണം...
മാലതി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്... മോനിച്ചനും സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു..
എന്തായാലും കല്യാണം കൂടാൻ വരാം..

ദിവാൻ പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും വിളിക്കും.. നിങ്ങൾ വരണം..
***
ദിവാൻ യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി...
കുചേലനെപ്പോലെ അയാൾ നടന്നകന്നു...
ഒരു കുചേല യാത്ര...
പക്ഷെ മടക്ക യാത്ര കുചേല യാത്ര അല്ലായിരുന്നു....
******************************************************************
ഇന്ന് കുചേല ദിനം...

എം. എം. ദിവാകരൻ
21-12-2016