മഴ തളർത്തിയ ഇലകളിൽ
കൂടുകൂട്ടിയ ജലകണങ്ങളെ പോൽ
നൊമ്പരമൊക്കെയും പെയ്തു തീർന്നിട്ടും
ചിലതൊക്കെ ബാക്കി നില്ക്കുന്നു
ഓർമ്മയിൽ വീണ്ടും കുത്തി നോവിക്കുന്നു
എന്നിലിനിയും അലിഞ്ഞു തീരാത്ത
സ്നേഹമായ് നീയുതിർത്ത
തീർഥവും കാലം ഏറ്റു വാങ്ങവേ-
വീണ്ടും മനസ്സിന്റെ കോണിൽ
കണ്ണാരംപൊത്തിക്കളിച്ച്ചു.
നൂൽമഴ പോലെ നമുക്കിടയിലെ
മൌനവും പെയ്തൊഴിയവേ,
ഇനിയുമെന്നാത്മാവിന്നാഴങ്ങളിൽ
സാന്ദ്രമാം പ്രണയത്തിന്നാർദ്രമാം
ഭാവമായ്
നീയിനിയും പെയ്തു തീരാതെ
മാഞ്ഞു പോവാതെ
ജീവച്ചിത്രമായ് കരയിക്കുന്നതെന്തോ?
by:
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക