
എന്തൊക്കെയോ ഊർന്ന് വീഴുന്നുണ്ട്. തിരഞ്ഞു നോക്കി. വലിയ കാര്യമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഞാനും പെട്ടു പോയിക്കാണും.
"മനുഷ്യനെ പറ്റി സംസാരിക്കാതെ!!".
"എന്നും മനുഷ്യനെ പറ്റി പറയുന്നവർ പരാജയത്തിന്റെ കയ്പ്നീര് നുണഞ്ഞവരാണ്".
ഞാനയാളെ നോക്കി. താഴെ പാറക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി അയാളെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ പറഞ്ഞതിൽ വാസ്തവമില്ലേ... ചിന്തിച്ചു നോക്കി. ഞാനെന്ത് പറയാനാ. - അത്യാവശ്യം വേണ്ടുന്ന മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ നശിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ലോകത്ത് ദുർബല ചിത്തർക്കൊന്നും സ്ഥാനമില്ല. തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആരേയും കാണാൻ പറ്റിയില്ല. പൂഴിമണലിൽ നാല് കാല്പാടുകൾക്കൊപ്പം എന്റെ നിഴലും. എപ്പൊഴോ മൗനമായി തുടങ്ങിയ ഭാരം കൂടിയ മനസ്സുമായി ഞാൻ വിജനതയിലേക്ക് നോക്കി. ചിലതൊക്കെ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
(കവിതസഫൽ)
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക