നന്മയുള്ളൊരമ്മ

അമ്മയെന്തേ വരുന്നില്ല, കാണുവാ
നിമ്പമോടെ കൊതിക്കുന്നു കണ്ണുകൾ...
നേർത്ത മോണയാൽ പുഞ്ചിരിച്ചെത്തുമെൻ
അമ്പിളിച്ചന്തമെന്തേ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ആണ്ടു നാലുകൾക്കപ്പുറം വാതിലിൽ,
തട്ടുകേട്ടു തുറന്ന ഞാൻ കണ്ടതോ,
പൂത്തുനില്ക്കുന്ന തിങ്കൾ നിലാവായ്,
പുഞ്ചിരിക്കുന്നൊരമ്മ നക്ഷത്രം.

ചന്ദനചന്തം കടഞ്ഞ വെൺമേനിയിൽ കരിമ്പനകുത്തുകൾ മുഷിപ്പിച്ച വേഷ്ടിയും,
ചുളിവ് തീർത്ത് മെലിഞ്ഞ കരങ്ങളിൽ കുഞ്ഞുസഞ്ചി കരയുന്നു നിത്യവും,
ഉൾവലിഞ്ഞ നയനങ്ങളിലിറ്റുവീഴും കണ്ണീർകണങ്ങളും,
നീട്ടി പിന്നെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളും, ഭിക്ഷയെന്തും തരികയെന്നോമനേ.....

പശിയടക്കുവാൻ അന്നം പകുത്തു ഞാൻ
നേർത്ത തേങ്ങലാൽ കദനം പകുത്തവർ
ആറ്റുനോറ്റൊരോമനപ്പൊൻമകൻ
ആണ്ടുപത്തായ് കിടക്കുന്നു ശരശയ്യപോൽ....
കൂടപ്പിറപ്പുകൾ കൂട്ടരുമില്ല
നാടുതെണ്ടി നിറയ്ക്കുന്നരവയർ
യാത്ര ചൊല്ലി പിരിയുന്ന നേരവും
നോക്കിനിന്നു ഞാൻ കണ്ണീർനനവുമായ്....

ആണ്ടുതെറ്റാതെ പിന്നെയും പിന്നെയും
അമ്മപുണ്യം വിരുന്നെത്തി, യാത്രയായ്....
കഴിഞ്ഞ വേനലിൽ കണ്ടു ഞാനാമുഖം
ചുണ്ടിൽ മായാപുഞ്ചിരിയില്ല
കണ്ണിലിറ്റുന്ന കണ്ണുനീരില്ല
ചന്തമില്ല ചിന്തകളില്ല
നേർത്ത തേങ്ങലായ് ചൊല്ലി 'ഞനനാഥയായി'......
തേങ്ങലോടമ്മയന്നു പടികടന്നീടുന്നതിന്നുമെന്നിൽ നിറയുന്നു വിങ്ങലായ്....

അമ്മയെന്തേ വരുന്നില്ല, കാണുവാനി
മ്പമോടെ കൊതിക്കുന്നു കണ്ണുകൾ...
നേർത്ത മോണയാൽ പുഞ്ചിരിച്ചെത്തുമെൻ
അമ്പിളിച്ചന്തമെന്തേ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.......

"രതി ശിവദാസ്"