എഴുത്തിനെ പ്രണയിച്ചവൾ...

പ്രണയിച്ചിരുന്നു ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട്..
മോഹിച്ചിരുന്നു, നിന്നിൽ മാത്രമായി അലിയാൻ..
തമ്മിലറിഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ട് മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചിരുന്നു; 
"ഈ ജന്മം മുഴുവൻ നീ കൂടെ വേണമെന്ന്... "

പക്ഷേ കാലപുസ്തകം മറിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ
ഞാനും നീയും രണ്ടറ്റത്തായി..
പെണ്ണെന്ന വേലിക്കെട്ടിനുളളിൽ
ഞാനും തളയ്ക്കപ്പെട്ടു...
നീയും നിൻറ്റെയോർമകളും
ഉളളിലെവിടെയോ കത്തിച്ചാമ്പലായി..
ആ ചാരമൊന്നൂതി നോക്കാൻ പോലും
മനസ്സ് പിന്നെ ശ്രമിച്ചില്ല...

പക്ഷേ, ഇപ്പോഴിതാ വീണ്ടും...
ആ ചാരക്കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്നൊരു ചെറുനാളമായ്
നീ പുനർജനിച്ചപ്പോൾ,
ഹൃദയത്തിനുളളിലെവിടെയോ
നിന്നോടുളള പ്രണയത്തിൻറ്റെ ഒരംശം
ബാക്കിയായിപ്പോയത് കൊണ്ടാവാം
നിന്നിലേക്കടുക്കാൻ മനസ്സ് വെമ്പുന്നു...

വേണം ഇനിയെനിക്കു നിന്നെ,
മിഴിയടയുവോളം എൻറെ കൂടെയായി...
നിന്നിലൂടെയെനിക്കീ ലോകം കാണണം..
നിൻറ്റെ തീക്ഷ്ണ മിഴികളിലൂടെ
എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ കാണണം...

#ശഹാന സാബിർ#