സ്വപ്നം(കുഞ്ഞു കഥ )
---------------സുധയ്ക്ക് പിന്നീട് ഉറങ്ങാന് കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നും കാണുന്ന ഒരെ സ്വപ്നം ..അവള് രവിയെ ഉണര്ത്താതെ ,പതുക്കെ എണീറ്റ് ഫ്രിഡ്ജില് നിന്നും വെള്ളം നിറച്ച് വെച്ച ബോട്ടില് എടുത്ത് വായ്കകത്തേക്ക് കമഴ്തി. അവള് നന്നായി വിയര്ത്തിരുന്നു .നീണ്ട കഴുത്തിലൂടെ വിയര്പ്പ് തുള്ളികള് നൈറ്റിക്കിടയിലേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി. ''ആരാണയാള്...? എന്തിനാണ് അയാള് എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്. എന്റെ കുടുംബം എനിക്ക് ഇത്രമാത്രം വിലപ്പെട്ടതാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഉപബോധ മനസ് എന്തിന് ഇത്തരം ചപല ചിന്തകളു
മായി എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു. നിങ്ങള് ചോദിച്ചേക്കാം ഇത്തരം
. നിസാരമായ സ്വപ്നത്തില് ഇത്ര ഉല്കണ്ഠപ്പെടേണ്ട കാര്യമെന്ത്, അല്ലേലും സ്വപ്നങ്ങള് നാം മനപൂര്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണൊ? കാര്യമെന്തായാലും സുധ അസ്വസ്ഥയാണ്. പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ്ലൈറ്റിന്റ അരണ്ട വെളിച്ചം ജനല്ചില്ലിലൂടെ ഹോളിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി,കാറ്റിലിളകുന്ന ഗുല്മോഹര്ചില്ലകളുടെ നിഴല് പല ഭീകര ചിത്രങ്ങളായി ജനല്ചില്ലില് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതായി സുധയ്ക്ക് തോന്നി,പുലരും വരെ ഇരുട്ടും ഇരുണ്ട ചിന്തകളുമായി .. -"സുധേ..ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് എടുത്ത് വെച്ചൊ?" മുടി ചീകിക്കൊണ്ട് രവി അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു, -"ഇപ്പൊ തരാവേ" -"അമ്മെ എന്റ സോക്സെന്ത്യെ?" -"അലമാരയ്കകത്തുകാണും,വാരിവലിച്ചിടല്ലെ"...വെളുപ്പിനു അഞ്ചുമണിക്ക് അടുക്കളയിലോട്ടു കയറുന്ന സുധ അവസാന ഐറ്റമായ ഗ്രെവി ഉണ്ടാക്കുമ്പഴേക്ക് ജനല്പഴുതിലൂടെ സൂര്യന് മുഖത്തേക്ക് ഇളംചൂടുതട്ടിച്ചോണ്ട് ഒന്നൂടെ ഉണര്ത്തും,പിന്നെ ഓട്ടം അവസാനിക്കുന്നത് കുളിമുറിയിലാണ്, -"ഇന്നു ഞാന് ലീവാണ് രവിയേട്ടാ..ഇന്നാ തുഞ്ചന്പറമ്പില് കവിസമ്മേളനം,രവിയേട്ടന് ഒഫീസില് പോകുമ്പൊ ഇന്തുമോളെ സ്കൂളീ വിടണെ" കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും രവിയുടെ മറുപടി കേള്ക്കാതായപ്പോള് സുധ കുളിമുറിയുടെ വാതില് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. രവി ദേഷ്യം അടക്കി നിര്ത്തി മുഷ്ടി ടേബിളില് ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നൂ.
- ' എന്താ രവിയേട്ടാ..'?
-'നീയിതെന്തു ഭാവിച്ചാ ..ഈ സാംസ്കാരിക പ്രവര്ത്തനോം എഴുത്തുമൊക്കെ ആണുങ്ങക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള, നീ തല്കാലം അടുക്കളജോലീം ഒഫീസും നോക്കി ഇവിടിരുന്നാ മതി." -
'' എന്തു പറ്റി രവിയേട്ടാ. .മോളെ സ്കൂളില് വിടാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണേല് ഞാന് കൊണ്ടാക്കാം. എന്തിനാ ഇങ്ങിനെ ദേഷ്യം '-
'' നിനക്ക് തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം ഇത്തിരി കൂടിപ്പോയി. അഴിഞ്ഞാട്ടം ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട്..'
അഴിഞ്ഞാട്ടം എന്നു കേട്ടപ്പോള് സുധക്ക് ശരിക്കും ദേഷ്യം, വന്നു.
...-"ഇതൊക്കെ മനസിലാക്കന് ഇത്തിരി സാഹിത്യബോധം വേണം'"-സുധ കയര്ത്തു,-"എനിക്കു ബുദ്ധില്ല, ഇതൊന്നുമില്ലാതെ നിന്നയൊക്കെ പോറ്റുന്നുണ്ടല്ലൊ"-രവി പാത്രം തട്ടിമാറ്റി കഴിക്കാതെ എണീറ്റു പോയി.ഇന്തുമോള് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഷൂവിന്റ വള്ളി കെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. -"സ്ത്രീകള്ക്ക് സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളും ആദര്ശവും പാടില്ലെന്നാണോ? "
രവി ആ വാക്കുകള് കേട്ടുകാണില്ല
അല്ലെങ്കില് കേട്ടതായി നടിച്ചില്ല.
അന്നു രാത്രി സുധ അതേ സ്വപ്നം വീണ്ടും കണ്ടു . തന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന കവിതയുള്ള രണ്ട് കണ്ണുകള്...
എന്തുകൊണ്ടോ അന്നവള് ഞെട്ടി ഉണര്ന്നില്ല, വിയര്ത്തില്ല.
അവള് അറിയാതെ ആ സ്വപ്നത്തെ താലോലിച്ചുവോ.................
പുരുഷു പരോള്
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക