നോമ്പിനും ഉണ്ട് ചില ഓർമകൾ.

നോമ്പിനും ഉണ്ട് ചില ഓർമകൾ.
.....................................................................
ദുബായിൽ വന്ന ശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ നോമ്പ് കാലം കഴിഞ്ഞ വർഷമായിരുന്നു.. ഇവിടത്തെ രീതികളോട് പരിചിതമായി വരുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. നാട്ടിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി ഭക്ഷണം ഒരുക്കി തരാനും ഊട്ടാനുമൊന്നും ആരും ഇല്ല.. പെൺകുട്ടികളേക്കാൾ അത്യാവശ്യമായി ആൺകുട്ടികളാണ് പാചകം പഠിക്കേണ്ടത് എന്ന സത്യം മുന്നിൽ നിന്നും പല്ലിളിച്ച് ചിരിച്ചു... ഉമ്മയെ കാണാനൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു മോഹം..

അങ്ങനെ നോമ്പൊക്കെ സുന്ദരമായി നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് വൈകിട്ട് ഇഫ്താറിന് പള്ളിയിൽ പോവാൻ തീരുമാനമായത്..വേറൊന്നുമല്ല.. ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള മടി കൊണ്ടാണ്... ഞങ്ങൾ നാല് പേരായിരുന്നു.. എല്ലാവരും പുതിയ ആളുകൾ..

പള്ളിയിൽ സാമാന്യം നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.. പഴങ്ങളും പാനീയങ്ങളുമൊക്കെ ആവശ്യം പോലെ ഉണ്ട്.. വലിയ തളികകളിൽ മട്ടൺ ബിരിയാണി വിളമ്പി വെച്ചിരിക്കുന്നു.. തിന്നാനുള്ള ചെറിയ പ്ലേറ്റുകൾ മാത്രം എങ്ങും കണ്ടില്ല..

ബാങ്ക് വിളിച്ച് എല്ലാവരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.. നാല് പേരും കൂടി ബിരിയാണി കഴിക്കേണ്ടത് ആ വലിയ തളികയിൽ നിന്നാണ്.. വിളമ്പി കഴിക്കാൻ കൊച്ച് പ്ലേറ്റുകൾ ഒന്നുമില്ല..അറബികൾ അങ്ങനെയാണ് പോലും! ഞങ്ങൾ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി അന്തം വിട്ട് നിന്നപ്പോൾ ഒരു അറബി വന്ന് ഏതാണ്ടൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് പോയി..

ആ സമയത്ത് മറ്റൊരാളുടെ പ്ലേറ്റ് പോലും ഞാൻ ഉപയോഗിക്കാറില്ലായിരുന്നു.. പഠിക്കുന്ന കാലത്തും ഹോസ്റ്റലിലൊന്നും നിൽകാത്തതിന്റെ കുഴപ്പമാണെന്ന് പറയാം..

ഇനിയും നോക്കി നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.. നേരത്തെ പോയ അറബി വീണ്ടും അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്... വല്ലാത്ത വിശപ്പും... ഞാൻ ഒരരികിൽ നിന്നങ്ങ് തുടങ്ങി... പിറകെ മറ്റുള്ളവരും.. തളിക കാലിയായത് വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.. ദോഷം പറയരുതല്ലോ ആ ഭക്ഷണത്തിന് വല്ലാത്ത ഒരു സ്വാദ് ഉണ്ടായിരുന്നു ... ഞാൻ അത് വരെ അറിയാത്ത ഒന്ന്..

ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമ്മളിൽ വല്ലാതെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുമെന്ന് പറയാറുണ്ട്.. ആ നോമ്പ് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ നാല് പേരിലും ശക്തമായ ഒരു ആത്മ ബന്ധം ഉടലെടുത്തിരുന്നു..

ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങൾക്കും അതിന്റേതായ അനുഭൂതി നമുക്ക് പകർന്ന് നൽകാനാവും.. ഒരേ പ്ലേറ്റിൽ നിന്ന് ഉണ്ട് ഒരു പായിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ബാച്ചിലർ ലൈഫിന്റെ അനുഭൂതി എനിക്ക് പകർന്ന് നൽകിയത് ആ നോമ്പ് കാലം തന്നെ ആയിരുന്നു...

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ഭാഗ്യ നര.

ഭാഗ്യ നര.
...............
മയിലാഞ്ചിയിലയും കറിവേപ്പിലയും ചേർത്ത വെളിച്ചെണ്ണ ഇളം ചൂടോടെ തലയിലാകമാനം തേച്ച് പിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ പിറകിലൂടെ വന്ന പെങ്ങൾ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. അവൾക്ക് കളിച്ചാൽ മതിയല്ലോ.. ഇവിടെ ഇരുപത്താറാം വയസിൽ നരച്ച് തുടങ്ങിയ ഒരു അവിവാഹിതന്റെ സങ്കടം ആരു കാണാനാണ്.

തലയിലെ വെള്ളി മുടികൾ ഒരു തരത്തിൽ വെട്ടിക്കളഞ്ഞ് വരുകയായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആ നടുക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ടത്.. അരുമയായി വെട്ടിയൊരുക്കിയ താടി രോമങ്ങക്കൾക്കിടയിൽ കള്ളനെ പോലെ ഒരു വെളുത്തവൻ.. അതിൽ പിന്നെ താടി വളർത്താറില്ല.. നിനക്ക് താടി വെക്കുന്നതാടാ ഭംഗിയെന്ന് പറയുന്ന അവളുമാരോടൊക്കെ ഇനി എന്ത് പറയും.. ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു.

പുറത്തോട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ അച്ഛനുണ്ട് ഉമ്മറത്തിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നു. ഈ നാൽപത്തെട്ടാം വയസ്സിലും മൂപ്പരുടെ ഒറ്റ മുടി നരച്ചിട്ടില്ല. അമ്മയും അങ്ങനെ തന്നെ .. പിന്നെ ഇത് ആരുടെ മുടിഞ്ഞ പാരമ്പര്യമാണാവോ.. നശിച്ച് പോവാൻ..

ആദ്യമായി തലയിലൊരു വെള്ള മുടി കണ്ടത് ആറ് മാസം മുമ്പാണ്.. അന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു ഭാഗ്യ നരയാണെന്ന്. പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഭാഗ്യമൊന്നും വന്നില്ലെങ്കിലും നരക്ക് ഒരു കുറവുമുണ്ടായിട്ടില്ല.

ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്ന സമ പ്രായക്കാരൻ ഉസ്മാൻ പറഞ്ഞത് അവന് എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ സമാധാനമായെന്നാണ്. അവിടത്തെ വെള്ളം കാരണമാണ് അവന് നര വന്നതാണെന്നായിരുന്നു വിചാരം.നാട്ടിൽ തന്നെ നിൽകുന്ന എന്റെ മുടി നോക്കി ആ അലവലാതി ഊറി ചിരിച്ചു. മോന്തക്കിട്ട് ഒരു കുത്ത് കൊടുക്കാനാണ് തോന്നിയത്.പിന്നെ പണിപ്പെട്ട് അങ്ങടക്കി.

നര മാറാൻ മരുന്ന് തേടിയിറങ്ങിയപ്പോൾ നാട്ടുകാരും കൂട്ടുകാരും തന്നെ മികച്ച ഡോക്ടർമാരായി.. ഉരുളക്കിഴങ്ങ് തൊലി, നാരങ്ങനീര് ,മയിലാഞ്ചി, കറിവേപ്പില എന്തിന് പറയുന്നു.. ചാണകം വരെ കുറിപ്പടിയായി കിട്ടി എല്ലാം മാറി മാറി ഉപയോഗിച്ച് ഞാനൊരു പരീക്ഷണ വസ്തുവായി. കളർ ചെയ്യാൻ എന്തോ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല.ഇനി വല്ല അലോപ്പതി മരുന്നും ഉണ്ടോ എന്നറിയാനാണ് ആ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോയത്.

സുന്ദരിയായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി പെണ്ണായിരുന്നു ഡോക്ടർ.അവർ ആദ്യം തന്നെ പറഞ്ഞു.. ഈ നരയൊക്കെ ഇപ്പോൾ അധികം ആൾക്കും ഉണ്ട്.. മരുന്നിന്റെ ആവശ്യമില്ലൊന്നൊക്കെ.. എന്നാലും കുറച്ച് വൈറ്റമിൻസ് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എഴുതുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. സുന്ദരി ഡോക്ടറുടെ തലയിൽ അഞ്ചാറ് സുന്ദരൻ നരകൾ. കുറിപ്പടി വാങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഡോക്ടർക്ക് എത്ര വയസ്സുണ്ടെന്ന്... മുപ്പതെന്ന് കേട്ടതും ഞാൻ ചിരിച്ച് പോയി. കാര്യം മനസ്സിലായ ഡോക്ടറും അടുത്ത് നിന്ന നീണ്ട മുടിയുള്ള കൊച്ചും ചിരിയോട് ചിരി.

അതിൽ പിന്നെ നര മറച്ച് വെക്കുന്ന പരിപാടി ഞാനങ്ങ് നിർത്തി. അല്ലേലും അകാല നര സർവ സാധാരണമായ ഈ കാലത്ത് എന്ത് പേടിക്കാനാണ്.പെണ്ണു കാണാൻ പോവുമ്പോൾ അമ്മ കുറേ പറഞ്ഞെങ്കിലും നര കാണിച്ച് തന്നാണ് പോയത്. ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നെങ്കിൽ മതി എന്ന വാശിയായിരുന്നു.

പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതമായി.. അന്ന് ഡോക്ടറുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന നീണ്ട മുടിക്കാരി. എം.ബി.ബി.എസ് കഴിഞ്ഞ് ഹൗസ് സർജൻസി ചെയ്യുകയാണ് ആൾ.അന്നത്തെ കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ചിരിച്ച് ഒരുപാട് സംസാരിച്ചെങ്കിലും ഇത് നടക്കൂല എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ...

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു രാത്രിയിൽ ആ നീണ്ട മുടിയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു. മാഷിൽ എറ്റവും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായത് എന്താണെന്നറിയാമോ... ഞാൻ ആകാംഷയോടെ മുഖമുയർത്തി ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. കുസൃതി ചിരിയോടെ അവൾ തുടർന്നു... ഈ നരയുമായി പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന ചങ്കൂറ്റമാണ് അവളെ ആകർഷിച്ചത് പോലും
.. പിന്നെ ഒരു രഹസ്യം പോലെ എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.. എന്നെ കാണാൻ മങ്കാതയിലെ അജിത്തിനെ പോലെ ആണെന്ന്.. കവിളിലൊരു കടി കൊടുത്ത് ഉറക്കെ ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.. എന്റെ പുന്നാര ഭാഗ്യ നരയേ.... ഉമ്മ.....
- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

മുട്ടയപ്പം.

മുട്ടയപ്പം.
................
എന്റെ പാചക കസർത്തുകൾ എന്ന വെളിച്ചം കാണാത്ത അനുഭവക്കുറിപ്പുകളിൽ നിന്ന് ചീന്തിയെടുത്ത ഒന്ന്.

നാട്ടിൽ പോയി വന്നതിന് ശേഷം കുക്ക് വാവച്ചൻ പൊതുവേ മര്യാദക്കാരനായിരുന്നു. വെള്ളമടിയൊക്കെ നിർത്തി ഒരു തരം പ്രാർഥനാ ലൈൻ.നല്ല ഭക്ഷണമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തന്ന് മൂപ്പർ ഞങ്ങളെ വല്ലാണ്ടങ്ങ് സ്നേഹിച്ചു.

അങ്ങനെ കുറച്ച് കാലം കുശാൽ ശാപ്പാടൊക്കെയായി സുഖ ജീവിതമായിരുന്നു.ആയിടക്കാണ് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. വാവച്ചനിപ്പോൾ നന്നായി സോഫ്റ്റ് ഡ്രിങ്ക്സ് കഴിക്കുന്നുണ്ട്. ചോറിന്റെ കൂടെ വരെ സെവനപ്പൊക്കെയാണ് കുടിക്കുന്നത്. ഇടക്ക് സാമ്പാറിൽ വെള്ളം കൂടാൻ തുടങ്ങിയതും രാവിലെ കുബ്ബൂസ് മാത്രമാവാൻ തുടങ്ങിയതും എന്റെ സംശയങ്ങൾക്ക് ബലം പകർന്നു. എങ്കിലും മദ്യപാനത്തിന്റെ പ്രകടമായ തെളിവൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല.

ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ ലേറ്റായി. വില്ലയിലെ മറ്റ് അന്തേവാസികളൊക്കെ വിഷണ്ണരായി ഹാളിൽ തന്നെയിരിപ്പുണ്ട്. കാര്യം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ സാബു അടുക്കളയിലേക്ക് കണ്ണ് കാണിച്ചു തന്നു. പാത്രങ്ങളെല്ലാം കാലിയായിരുന്നു. വാവച്ചൻ വീണ്ടും ചതിച്ചിരിക്കുന്നു. നാളെയാണെങ്കിൽ പൊതു അവധിയാണ്. ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച പഴയ അനുഭവം മറന്നിട്ടില്ല. വാചകമല്ലാതെ പാചകം ഏ ഹെ നമുക്കറിയത്തും ഇല്ല.പട്ടിണി കിടക്കണമല്ലോ എന്നാലോചിച്ചപ്പോൾ അറിമുടി വിറഞ്ഞ് കയറി. വാവച്ചന്റ റൂമിലേക്ക് പാളി നോക്കിയപ്പോൾ അഞ്ചാറ് ഒഴിഞ്ഞ സെവനപ്പ് ബോട്ടിലിനിടയിൽ വാളൊക്കെ വെച്ച് ആശാൻ സ്റ്റൈലായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സാബു വന്നു വിളിച്ചു. അവർ കഞ്ഞി വെച്ചിട്ടുണ്ട് പോലും.. എനിക്ക് കലിയാണ് വന്നത്.കഞ്ഞിയെനെറെ പട്ടി കുടിക്കും.. ഒരു നേരം ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലെന്ന് വെച്ച് ചത്തൊന്നും പോവില്ലല്ലോ... ഞാൻ ആ വശത്തേക്ക് നോക്കാതെ സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി.

എങ്ങനെയാ ഞെട്ടി ഉണർന്നതെന്നറിയില്ല. മൊബൈലിൽ നോക്കിയപ്പോൾ സമയം രണ്ടര മണി ഒക്കെ ആയിട്ടുണ്ട്. വയറിലാകെ എരിപൊരി സഞ്ചാരം. വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടൊന്നും ഒരു രക്ഷയുമില്ല. അടുത്ത റൂമിലെല്ലാവരും ഉറക്കമായിരിക്കും. ഇനിയിപ്പോൾ കഞ്ഞിയെങ്കിൽ കഞ്ഞി.ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പാത്തും പതുങ്ങിയും അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിലെത്തിയപ്പോൾ ടി.വി യിലേതോ ശോക ഗാനം പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇവൻമാർക്ക് ഇതൊക്കെ ഓഫാക്കിക്കൂടെ എന്നാലോചിച്ചെങ്കിലും ഞാനും ഓഫ് ആക്കാനൊന്നും പോയില്ല! അടുക്കളയിലെത്തിയപ്പോഴാണ് തകർന്ന് പോയത്.കഞ്ഞി പോയിട്ട് കഞ്ഞിക്കലം പോലും അവിടെങ്ങുമില്ലായിരുന്നു. തെണ്ടികൾ എല്ലാം കുടിച്ച് വറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏതായാലും നനഞ്ഞു ഇനി കുളിച്ച് കയറാമെന്നോർത്തു അടുക്കള മൊത്തമൊന്ന് പരതി.ഫ്രിഡ്ജിൽ അഞ്ചാറ് മുട്ടയിരിപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ സ്റ്റോറിൽ ഏതോ മാവും... മൈദയാണോ ആട്ടയാണോ എന്ന് മനസ്സിലായില്ല ! എന്തുണ്ടാക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോഴാണ് ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കി തരാറുള്ള നാല് മണി പലഹാരം ഓർമയിൽ വന്നത്. മുട്ടയപ്പം!

ഉദ്ദേശിച്ച പാത്രമൊന്നും തിരഞ്ഞിട്ട് കണ്ടതേയില്ല. അവസാനം ചായ ഉണ്ടാക്കുന്ന പാത്രമെടുത്ത് അതിൽ 2 കപ്പ് മാവും 4 മുട്ടയും പൊട്ടിച്ചൊഴിച്ചു. മുട്ടയായിരുന്നു എന്റെ ഏക പ്രതീക്ഷ .എങ്ങനുണ്ടാക്കിയാലും ആ ഒരു രുചി കിട്ടുമല്ലോ... മുട്ട മാവ് മിശ്രിതത്തിലേക്ക് അൽപം ചൂടു വെള്ളം ഒഴിച്ചപ്പോൾ പഴയ റേഡിയോ പരസ്യം പോലായി.. അപ്പുണ്ണീ ഈ മാവെന്താ റബ്ബർ പോലെ.. വെള്ളമൊഴിച്ചത് കൂടിപ്പോയത് കൊണ്ട് മാവിട്ടും മാവ് കൂടിയത് കൊണ്ട് വെള്ളമൊഴിച്ചും സംഭവം ഒരു വലിയ ചായ ചെമ്പ് മുഴുവൻ മുട്ടയപ്പത്തിനുള്ള മിശ്രിതമായി.അങ്ങനെ ഞാൻ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു... തീ കത്തിച്ചു... ചട്ടി കയറ്റി...

ഫ്രൈ പാൻ ചൂടായപ്പോൾ കുറച്ച് എണ്ണയെടുത്ത് കല പിലായങ്ങ് ഒഴിച്ചു.പിന്നെ മാവ് തവിയിൽ മുക്കി ശുർന്ന് അങ്ങോട്ട് കാച്ചി. വട്ടം ചുറ്റി എടുക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ല. ഏകദേശം അമീബേടെ ഒക്കെ ഷേപ്പിൽ നാലെണ്ണം അങ്ങ് ചുട്ടെടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ബാക്കി മാവ് ഫ്രിഡ്ജിൽ കയറ്റി വെച്ചു.അപ്പം കരിയാതിരിക്കാൻ ചട്ടുകം കൊണ്ട് ഞാൻ കാണിച്ച കസർത്തുകൾ അവർണനീയവും പ്രശംസാർഹവും ആയിരുന്നു.

ഒരു കട്ടനും തട്ടിക്കൂട്ടി മുട്ടയപ്പം തിന്നാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് ഉപ്പിട്ടില്ലെന്ന സത്യം .അത് ഉപ്പ് കലക്കിയ വെള്ളം കൊണ്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ആക്കി.ദോഷം പറയരുതല്ലോ മുട്ടയപ്പം നല്ല ക്രിസ്പിയും രുചികരവുമായിരുന്നു. അതി വിശേഷമായൊരു ഫ്ലേവർ .കട്ടനോടൊപ്പം കഴിച്ചപ്പോൾ അതി മനോഹരം. ഒഴിവ് വേളകൾ ആനന്ദകരമാക്കാൻ നിങ്ങളും ഈ മുട്ടയപ്പം ട്രൈ ചെയ്യണേ.......

പിൻകുറിപ്പ് 1:കമ്പനി വില്ലയിലെ കമ്പനി കുക്കാണ് വാവച്ചൻ. വെള്ളമടിച്ചില്ലെങ്കിൽ നല്ല ഒന്നാം തരം ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കും ആശാൻ.

പിൻകുറിപ്പ് 2: പെൺകുട്ടികളെ പാചകം പഠിപ്പിച്ചില്ല എന്ന് വെച്ച് ഒരു കുഴപ്പോം ഇല്ല.പക്ഷേ.. ആൺ കുട്ടികളെ അത് പഠിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ.... ചതിയാണ് അമ്മമാരേ.. കൊലച്ചതി...

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ശലഭം.

ശലഭം.
...........


 ഒരിക്കൽ കൂടി.. ഒരു പക്ഷേ അവസാനമായി അയാളാ പ്രൊഫൈൽ തുറന്ന് നോക്കി. ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവൾ മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശേഷം ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാനുള്ള ഓപ്ഷൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഫേസ് ബുക്ക് ലോഗ് ഔട്ട് ചെയ്തു. തണുത്ത ബിയർ ലഹരിയായി സിരകളിൽ പതഞ്ഞുയരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. താഴെ ഇരമ്പുന്ന നഗരത്തെ വിട്ട് തെളിഞ്ഞ ആകാശവും തണുത്ത കാറ്റും അയാളെ വല്ലാതെ കൊതിപ്പിച്ചു.കണ്ണടച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞു മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞ് പോയ ചിത്രങ്ങൾ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ലെന്ന സത്യം.

കുഞ്ഞ് കഥകൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നാളധികമായിട്ടില്ല. എപ്പോഴോ നിരന്തരം പ്രോത്സാഹനം തരുന്നൊരു മുഖം കണ്ണിലുടക്കി. പരിചയമായത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു.എങ്കിലും ഫെയ്ക് ആണോ എന്ന സംശയം കാരണം അധികം അടുക്കാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.ദിവസങ്ങൾ പിന്നിട്ടപ്പോൾ സംശയ മേഘം മാഞ്ഞു തുടങ്ങി. എന്തോ ഏറെ ഇഷ്ടമായ വ്യക്തിത്തം.

പുറമെ കാണിക്കുന്ന സന്തോഷമല്ല യാഥാർത്യം എന്ന സത്യം ഒന്ന് കൂടി മനസ്സിലായത് അവളുടെ കഥ കേട്ടപ്പോഴാണ്. നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ കനൽ ഒളിപ്പിച്ച ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല. എത്ര കേട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ഭാവമായിരുന്നു. പല്ലി വാൽ പോലുള്ള പ്രണയങ്ങൾ കണ്ടും അനുഭവിച്ചുമുള്ള അനുഭവങ്ങളാവാം ഒരു പക്ഷേ കാരണം.

നാളുകൾ കഴിയുന്തോറും അവർ കൂടുതൽ അടുക്കുകയായിരുന്നു. ആശയങ്ങൾ പങ്ക് വെക്കുന്നതിലെ സമാനതകളായിരുന്നു കാരണം. എഴുത്തിനെ ഇത്ര മേൽ പ്രണയിക്കുന്ന പെൺകുട്ടി അത്ഭുതമായി മനസ്സിൽ വളർന്നു. വിവാഹ ആലോചനകൾ തട്ടി മാറ്റുന്ന കഥകൾ തമാശയായാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ മനസ്സിലെ നഷ്ട പ്രണയം തീർത്ത ആഘാതത്തിന്റെ ആഴം അൽപം പേടിയോടെ അയാൾ മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു.അത് കൊണ്ടാവാം അവളുടെ പ്രണയ കഥ അറിയാൻ താൽപര്യം തോന്നിയത്.

പ്രണയമെന്ന വികാരത്തിന് അതിർ വരമ്പുകളില്ല.. വരും വരായ്കളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാറില്ല.ചിലപ്പോഴത് ചാറ്റൽ മഴ പോലെയും മറ്റ് ചിലപ്പോൾ നനുത്ത മഞ്ഞായും പിന്നെ കാറ്റിൽ പടർന്ന് പിടിച്ച അഗ്നി പോലെയും തോന്നുന്നു. ഒരു റമസാൻ നോമ്പ് കാലത്തായിരുന്നു അവരുടെ പരിചയപ്പെടൽ. നോമ്പെടുക്കുന്ന ഹിന്ദു പെൺ കുട്ടിയോട് ആ യാഥാസ്തിക മുസ്ലിം പയ്യന് ആദ്യം കൗതുകമാണ് തോന്നിയത്. അവന്റെ മനോഹരമായ സംസാരം അവൾക്കും ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. മനസ്സ് മരിച്ച് കിടക്കുന്ന സമയമാണെങ്കിലും അവനോടൽപം സംസാരിച്ചാൽ മതി ജീവൻ വെച്ച് ഒരു വർണ്ണ ശലഭമായി പറന്നുയരാൻ. ഗായകൻ.. എഴുത്തുകാരൻ.. പ്രാസംഗികൻ. അവളിലൂടെ അറിഞ്ഞ അവൻ അതൊക്കെയായിരുന്നു. സ്നേഹത്താടെ എല്ലാവരും അവനെ കുഞ്ഞിക്ക എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു.

സൗഹൃദം എങ്ങനെ പ്രണയമായെന്ന് അവൾക്കോർമയില്ല. നേരിട്ട് കാണുന്നതിലുപരി ഫോൺ കാളുകളായിരുന്നു പ്രണയ സല്ലാപത്തിന് തുണയായത്. കൂട്ടുകാർക്ക് പോലും അറിയാത്ത നിശബ്ദമായ പ്രേമം. അവൾ മറ്റാരോടും അധികം അടുക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത സ്വാർത്ഥ.. കരുതൽ.. കുഞ്ഞിക്കയുടെ ശബ്ദത്തെ അവൾ മറ്റെന്തിനേക്കാളേറെ സ്നേഹിച്ചു. കുടുംബത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചുണ്ടെങ്കിലും പെട്ടൊന്നൊരു നാൾ കുഞ്ഞിക്ക എന്തിന് വിട്ട് പോയി എന്ന ചോദ്യമാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ കനലായി എരിഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നത്.

കഥ കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നൂറായിരം ചോദ്യങ്ങൾ അയാളുടെ മനസ്സിലും ഉണ്ടായി.. നിങ്ങൾക്ക് പൊതുവായി സുഹൃത്തുക്കൾ ഇല്ലായിരുന്നോ? അവരോട് ചോദിച്ചൂടെ.. അങ്ങനെ ആരുമായും അടുക്കാതിരിക്കുന്നതായിരുന്നു അവന് ഇഷ്ടമത്രെ.. ഫേസ് ബുക്ക്? എനിക്ക് വീണ്ടും സംശയമായി അതവൻ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. കാര്യത്തോടടുത്തപ്പോൾ ഭാവി നോക്കിയ ടിപ്പിക്കൽ കാമുകനെയാണ് ഓർമ വന്നത്. അവളോടത് പറയാൻ തോന്നിയില്ല.

അവൾ കുഞ്ഞിക്കയെ പറ്റി പറയുന്നതൊക്കെ ആദ്യം അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പിന്നീടത് അസൂയക്ക് വഴി മാറിയോ എന്ന് സ്വയം തോന്നി തുടങ്ങി. മനസ്സിൽ അറിയാതെ എന്തോ നനുത്ത മഞ്ഞ് പോലെ... ഇഷ്ടം കൂടുമ്പോഴാണ് പിണക്കം ഉണ്ടാവുന്നത് എന്ന സത്യം അവർക്കിടയിലും ഉണ്ടായി.. പിണക്കത്തെ തുടർന്നുള്ള ഇണക്കങ്ങൾ.. മനസ്സിലുണ്ടായ സന്തോഷങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് വിവരിക്കുക?

ഉള്ളിലെ പ്രണയം തുറന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളാദ്യം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ...പിന്നീട് അയാൾക്ക് തോന്നി വേണ്ടായിരുന്നു.. അവളെ താൻ ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. എപ്പോഴോ ഒരു സുഹൃത്ത് അയച്ച് തന്ന കവിത ഓർമ്മയുണ്ട്.

"ഞങ്ങൾ പ്രണയിച്ചിരുന്നു...
എന്റെ പ്രണയം പല്ലി വാൽ പോലായിരുന്നു..
അവളുടേത് ചിത്ര ശലഭത്തിന്റെ ചിറക് പോലെയും...
വാൽ മുറിഞ്ഞ പല്ലിക്ക് ഒരു നാൾ പുതിയ വാൽ മുളച്ചു....
ചിറക് നഷ്ടപ്പെട്ട ചിത്ര ശലഭം മണ്ണിലടിഞ്ഞ്
പോയി....!!"

അവളുടെ പ്രണയം ചിത്ര ശലഭത്തിന്റെ ചിറക് പോലായിരുന്നു.. ചിലപ്പോൾ അറിഞ്ഞതിലേറെ ആയിരിക്കാം കുഞ്ഞിക്ക എന്ന വ്യക്തിത്തം..കുഞ്ഞിക്കയെ അല്ലാതെ ഒരാളേയും ഈ ജന്മത്തിൽ അവൾക്കിനി പ്രണയിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.. അയാളെ പോലും..? പക്ഷേ.. അയാൾക്കവളോട് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നല്ലോ........

ഒരിക്കൽ കൂടി.. ഒരു പക്ഷേ അവസാനമായി അയാളാ പ്രൊഫൈൽ തുറന്ന് നോക്കി. ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവൾ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ...ശേഷം........

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

നിഴൽ.

നിഴൽ.
............

ഒ.പി യിൽ രോഗികളെ പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണ് മോൾക്കെന്തോ അപകടം പറ്റിയെന്ന് കാൾ വന്നത്. എമർജൻസി ലീവെടുത്ത് കിട്ടിയ ഫ്ളൈറ്റിൽ കയറി നാട്ടിലെത്തുകയായിരുന്നു. കാണുമ്പോൾ അവളാകെ അവശ നിലയിലാണ്... സംസാരിക്കാൻ പോലുമാവാതെ തീവ്ര പരിചരണ വിഭാഗത്തിൽ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ.ഡിസ്ചാർജായി വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി അവളിപ്പോൾ സ്കിയോ ഫോബിയ എന്ന അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്ന് പോവുകയാണെന്ന്. നിഴലുകളോടുള്ള വല്ലാത്ത ഭയം. നിഴലുകൾക്ക് പിന്നിൽ എന്തോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നവൾ കരുതുന്നത് പോലെ തോന്നി. മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത പോലെ എന്തിനായിരിക്കും നിഴലുകളെ മോൾ ഇത്രയേറെ ഭയപ്പെടുന്നത്?

ശാന്തമായ ഒരു രാത്രിയിൽ അയാൾ മോളേയും കൂട്ടി നടക്കാനിറങ്ങി. അവളുടെ മ്ലാനത മാറ്റിയെടുക്കാനും പറ്റുമെങ്കിൽ അന്ന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നറിയാനും അയാൾക്ക് താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നു. വിജനമായ റോഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ മനഃപൂർവം നിഴലുകളെ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ അയാൾ ശ്രമിച്ചു. ഒരു വസ്തുവിൽ പ്രകാശം പതിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ മറുവശം നിഴലായി കാണുന്നു. അതായത് പ്രകാശത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വസ്തുവിന് മാത്രമേ നിഴൽ ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ.... അല്ലാതെ നിഴലിന് പിന്നിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല!. പിന്നെയും കുറേ ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അന്ന് സംഭവിച്ചത് എന്തെന്ന് പറയാൻ മടിയോടെ അവൾ തയ്യാറായത്.

അന്ന് അങ്ങാടിയിലെ കടയിൽ പോയി മടങ്ങി വരികയായിരുന്നു . ഇത്ര ഇരുട്ടി സാധാരണ പുറത്തിറങ്ങാത്തതാണ്. കരിയാത്തൻ വളവിലെ തെരുവ് വിളക്ക് കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം നടന്ന് കാണും.. വിളക്കിലെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നകലും തോറും അവൾക്ക് മുന്നിലെ നിഴലും വലുതായിക്കൊണ്ടിരുന്നത് നോക്കിയായിരുന്നു നടപ്പ്. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ഭീമാകാരൻ നിഴൽ കൂടി പിറകിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.. തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ കഴിയും മുമ്പേ വായ ആരോ പൊത്തിയിരുന്നു.. പിന്നീടൊന്നും ഓർമ്മയില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് അയാൾ ഓർത്തു. മോൾ ക്രൂരമായ ലൈംഗിക പീഡനത്തിന് ഇര ആയിരുന്നു.

സംഭവിച്ചത് പറഞ്ഞ് നിർത്തിയപ്പോൾ അവർ നടന്ന് കരിയാത്തൻ വളവിലെ തെരുവ് വിളക്ക് പിന്നിട്ടിരുന്നു. മുന്നിൽ വളർന്ന് വലുതായ നിഴലുകൾ നോക്കി അച്ഛനും മകളും നിന്നു.. പെട്ടെന്ന് മൂന്നാമതൊരു ഭീമാകാരൻ നിഴൽ കൂടി പിറകിൽ കാണാൻ പറ്റി. അതൊരു രാക്ഷസനെ പോലെ അടുത്ത് വരികയായിരുന്നു. മോൾ പേടിയോടെ അയാളെ ഇറുക്കെ പിടിച്ചു.ഇത് തന്നെ ... ഇതാണ്... അവൾ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ആരോ ഒരാൾ നടന്ന് വരികയാണ്. പിറകിൽ നിന്ന് വെളിച്ചമടിക്കുന്നതിനാലാവാം ആളുടെ മുഖം വ്യകതമായില്ല. അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മനസ്സിലായി.കരുണാകരൻ മാഷ് ! തൊട്ട അയൽ പക്കമാണ്. കുശലം ചോദിക്കുമ്പോഴും ആ മുഖത്തെ ഭാവം എന്താണെന്ന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.മദ്യ സേവ കഴിഞ്ഞുള്ള വരവാണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

അന്ന് അയാൾ മോൾക്കൊരു കഥ പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. നിഴൽ കുത്തിന്റെ കഥ. ഒരാളുടെ നിഴലിനെറെ ഇടനെഞ്ചിൽ വെള്ളി കെട്ടിയ നാരായം കുത്തിയിറക്കി അയാളെ കൊലപ്പെടുത്തുന്ന മാന്ത്രിക വിദ്യ. മോർഫിൻ നിറച്ച സിറിഞ്ച് ഭദ്രമായി പൊതിഞ്ഞെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അയാളിലെ ഡോക്ടർ ഓർത്തു.. ഉയർന്ന അളവിൽ മോർഫിൻ മനുഷ്യ ശരീരത്തിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അത് ഗുരുതരമായ ശ്വസന പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പിന്നീട് മരണത്തിനു തന്നെ കാരണമായേക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

2017.

ഡിസംബർ 31, 2016 ... സമയം വൈകിട്ട് ഏകദേശം നാല് മണിയൊക്കെ ആയപ്പോഴാണ് ആ മെസേജ് ഫോണിൽ വന്നത്.ന്യൂയർ ആഘോഷിക്കാൻ ബുർജ് അൽ അറബ് ഹോട്ടലിൽ എത്തണമെന്നായിരുന്നു അത്. അമ്പരപ്പാണ് തോന്നിയത്.. മെസേജ് വന്ന നമ്പർ കൗതുകകരമായിരുന്നു 2017 എന്നതായിരുന്നു അത്!

കൗതുകത്തിനാണെങ്കിലും ഒന്ന് പോയി നോക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അങ്കലാപ്പോടെയാണ് കയറിച്ചെന്നത്. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ റിസപ്ഷനിലിരുന്ന ചുവന്ന ഗൗണിട്ട സുന്ദരി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് കാത്തിരിക്കാൻ അറിയിച്ചു.. അൽപം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച യന്ത്ര മനുഷനെ പോലെ ഒരാൾ വന്നു. യൂ ഹാവ് മെസേജ് ? ഒരു വികാരവുമില്ലാതെ അയാൾ എന്നെ നോക്കി... ഞാൻ ഫോൺ കാണിച്ച് കൊടുത്തു. പിന്തുടരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ച് അയാൾ നടന്നു.

ലിഫ്റ്റ് കയറി ഏറ്റവും മുകൾ നിലയിലെത്തി കാണും.. മനോഹരമായ ഒരു മുറിയിൽ എന്നെയാക്കി അയാൾ എങ്ങോട്ടോ പോയി.. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കടലിനഭിമുഖമായ വലിയ ജനാലക്കടുത്ത് വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു. തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ തന്നെ അദ്ദേഹം എന്നെ പേരെടുത്ത് വിളിച്ച് സ്വാഗതം ചെയ്തു. പകച്ച് നിന്ന എനിക്ക് നേരെ മുഖം തിരിച്ചപ്പോൾ എന്താ ഒരു മൊഞ്ച്.പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനെ പോലെ.. വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം എന്നെയും കൂട്ടി ബുർജ് അൽ അറബിനെറ മുകളിലെത്തി. അപ്പോഴേക്കും 12 AM ആവാനായിരുന്നു .. പിന്നെ മൂപ്പർ എന്റ കയ്യും പിടിച്ച് ഒറ്റപ്പറക്കലായിരുന്നു..

അങ്ങനെ ബുർജ് ഖലീഫേലെ വെടിക്കെട്ടും... അറ്റ്ലാന്റിസിലെ വെടിക്കെട്ടും ... തൊട്ട് താഴെ ബുർജ് അൽ അറബിലെ വെടിക്കെട്ടും ആകാശത്തൂന്ന് കൺകുളിർക്കെ ഞാനങ്ങ് കണ്ടു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് പറയുന്നത് മൂപ്പർ ഒരു വലിയ ജിന്നാണെന്നും എല്ലാ കൊല്ലോം ഒരു മനുഷ്യനെ ഇങ്ങനെ ഭാഗ്യവാനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്നും.. അത് മാത്രമല്ല എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരാഗ്രവും മൂപ്പർ സാധിച്ച് തരുമത്രെ...

ആകാശത്ത് പറന്ന് കൊണ്ട് അന്തവും കുന്തവുമില്ലാതെ കുറെ ഞാനങ്ങ് ആലോചിച്ചു... അവസാനം തലയിൽ ബൾബ് കത്തി.. ജിന്നിനെ നോക്കി ഒരു കാച്ചങ്ങ് കാച്ചി... ഇങ്ങൾടെ ശക്തിയൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടണം...! ജിന്ന് എന്നെ രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കി... അറബീൽ എന്തൊക്കോ പറഞ്ഞു... അതെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല... എന്നിട്ടാ ദുഷ്ടൻ ആകാശത്ത് വെച്ച് എന്റെ കൈവിട്ട് പറന്ന് കളഞ്ഞു.. പോണ പോക്കിൽ നീയൊന്നും ഒരിക്കലും നന്നാവൂല ടാ എന്ന് പച്ച മലയാളത്തിൽ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

ജിന്ന് കൈവിട്ടതോടെ ഒരു പിടുത്തോം ഇല്ലാണ്ട് താഴോട്ടൊരു പോക്കാണ്..പടച്ചോനെ.... ഇങ്ങൾ കാത്തോളിന്ന് പറഞ്ഞ്... നോക്കിയപ്പോൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് താഴെ വീണ് കിടക്കുകയാണ്. ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ 2016 ഡിസംബർ 31 ആയിട്ടെ ഉള്ളൂ...

അന്നത്തോടെ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി... നമ്മൾക്ക് എത്രയൊക്കെ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചാലും ഇനിയും കിട്ടാനുള്ള ആർത്തി കൂടത്തേ ഉള്ളൂ.. സഹായിക്കുന്നവന് പാര വെക്കുന്ന പരിപാടി എന്ന് നിർത്തുന്നോ അന്ന് ഗുണം പിടിക്കും..പ്രശസ്ത ഉട്ടോപ്യൻ കവി ഷിയലി പൂച്ചക്കുലാലി പറഞ്ഞ പോലെ..

"സ്ലീഗു ലീ ഷ്യാ പാര.. സീ യാ ല ഹീ ഗുണം കട്ടപ്പൊഹ ലീ... "

ന്താ ലെ.....

By: Younus Muhammed

ഒരു ബുള്ളറ്റ് വീര കഥ.

കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ എനിക്കൊരു ഉശിരൻ കൂട്ടുകാരനെ കിട്ടി. 1975 മോഡൽ പഴയൊരു റോയൽ എൻഫീൽഡ് ബുള്ളറ്റ്. ഇവനെ ഞാൻ മോഹിച്ച് വാങ്ങിയതൊന്നുമല്ല തലയിൽ ആയിപ്പോയതാണ്. ആ കഥ പിന്നീട് പറയാം.. ബുള്ളറ്റിന്റെ തലയെടുപ്പും ആകാര വടിവും ഇഷ്ടമില്ലാത്തവർ കുറവായിരിക്കും.. എനിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു.. എന്നാൽ ഓടിക്കണമെന്നോ സ്വന്തമാക്കണമെന്നോ വലിയ ആഗ്രഹമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പഴയ ബുള്ളറ്റ് ഓടിച്ചവർക്കറിയാം ഗിയറും ബ്രേക്കും നേരെ തിരിഞ്ഞിട്ടാണ്.. ന്യൂട്രലിനായി പ്രത്യേകം ഗിയറുണ്ട്. സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യണമെങ്കിൽ ആമ്പിയർ ഒക്കെ ശരിയാക്കി വേണം കിക്ക് ചെയാൻ. ഇതൊന്നും ശീലമല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ ഇവനെ കൊണ്ട് നടക്കാൻ ശരിക്കും കഷ്ടപ്പെട്ടു.

ചവിട്ടി ചവിട്ടി..കിക്കർ ഊരി താഴെ വീണതും കയറ്റം കയറുമ്പോൾ അറിയാതെ ന്യൂട്രലായി പിറകോട്ട് ഉരുണ്ട് വീഴാൻ പോയതും ലൈറ്റ് സ്വിച്ച് കേടായി രാത്രി മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് അടിച്ച് പോരേണ്ടി വന്നതുമൊക്കെ ചില കദന കഥകൾ മാത്രമാണ്. ബ്രേക്കാണെന്ന് കരുതി ഗിയറും.. ഗിയറാണെന്ന് കരുതി ബ്രേക്കും ചവിട്ടി ഞാൻ ഒരു പരുവമായി. ബുള്ളറ്റ് ഓടിച്ച് വിയർത്ത് കുളിച്ച് വന്ന് മട മടാ വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോൾ വീട്ടുകാർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കും.

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കൊരു വലിയ തിരിച്ചറിവുണ്ടായി.. ഈ പഴയ ബുള്ളറ്റ്,ജീപ്പ് ഒക്കെ ഓടിക്കണമെങ്കിൽ വെറുതേ ബലം പിടിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ഞങ്ങടെ ഭാഷേൽ പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം ഒരു ഞേക്കാണ്.. ആ ഞേക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ എല്ലാ പ്രശ്നവും മാറി. ആമ്പിയർ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് പതിയെ കിക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ആവുന്ന ഒരു ശബ്ദമുണ്ട്.. ഹൊ.. കുളിര് കോരും... പിന്നെ കൂളായിട്ടങ്ങ് പട.. പട.. ശബ്ദത്തിൽ ഓടിച്ച് പോവുമ്പോൾ എല്ലാവരും നമ്മളെ നോക്കുന്നത് പോലെ ചുമ്മാ തോന്നും.. മുലകുടി മാറാത്ത പീറ പിള്ളേർ വരെ സാധാരണ ബൈക്കിൽ ചീറിപ്പായുമ്പോൾ അങ്ങനെ നിസാരമായിട്ട് ആർക്കും ഇവനെ ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതാണ് വലിയ കാര്യം.. ഒരു പാട് ഘടാകടിയൻ പഴയ ബുള്ളറ്റ് പ്രേമികളെ പരിചയപ്പെടാനും പറ്റി.

അറിയും തോറും ബുള്ളറ്റിനെ കൂടുതൽ ഇഷ്ടമാവുകയായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഇത്തയുടെ ആക്ടീവ ഒക്കെ ഓടിച്ചപ്പോൾ പുച്ഛം തോന്നി.. അതൊക്കെ ഒരു വണ്ടിയാണോ.. ഇങ്ങനെ രാജകീയമായി വിലസുന്ന സമയത്തൊക്കെ നമ്മുടെ ആളോട് എന്നും ചാറ്റിംഗ് ഉണ്ട്.ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചു.. ഇക്കയുടെ ബൈക്ക് ഏതാണെന്ന്.. റോയൽ എൻഫീൽഡ് ബുള്ളറ്റ് എന്ന് ഞാൻ ഗമയിലങ്ങ് തട്ടി വിട്ടു.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് വേറൊരിടത്ത് പോവും വഴി അവളും കൂട്ടുകാരികളും എന്റെ നാട്ടിൽ വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്.കൂട്ടുകാരികളെ നൈസായി ബീച്ചിലോ മറ്റോ തട്ടി ബൈക്കിൽ കറങ്ങാനൊക്കെ ഭയങ്കര പ്ലാനിംഗ് ഞങ്ങൾ നടത്തി. അന്ന് അവളെ കൂട്ടാൻ പോവുമ്പോൾ ബുള്ളറ്റിന്റെ ടാങ്കിൽ പതുക്കെ തട്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു.. മോനേ... ഇന്നത്തെ റൈഡ് കലക്കണം.. അവൻ അനുസരണയോടെ പതുക്കെ ഒന്ന് മുരണ്ടു..

കൂട്ടുകാരികളെ വിദഗ്ദമായി ഒഴിവാക്കി ഞങ്ങൾ ബൈക്കെടുക്കാൻ പാർക്കിംഗ് ലോട്ട് നടക്കുകയാണ്.. നേരിട്ട് കാണുന്ന സന്തോഷത്തിലാണ് രണ്ട് പേരും..പ്രണയ സുന്ദര സുരഭില നിമിഷങ്ങൾ..ബുള്ളറ്റ് എടുത്ത് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ വല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ നോക്കി നിൽപുണ്ട്.. ഞാൻ അൽപം ഗമയിൽ കയറിക്കോളാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആൾ ചോദിക്കാ.. ഈ തുക്കട ജാംബവാൻ ബൈക്കാണോ ഇക്കയുടേതെന്ന്....... ഇതും പറഞ്ഞ് പിന്നെ കളിയാക്കി കൊന്നെങ്കിലും ആ നേരത്ത് എനിക്ക് ശരിക്കും 1983 സിനിമേലെ രമേശനായ നിവിൻ പോളിടെ ഭാവമായിരുന്നു... സച്ചിന്റെ ഫോട്ടോ കണ്ട് ഇതാരാണെന്ന് നായിക ചോദിക്കുന്നില്ലേ... അതന്നെ സീൻ.. :-D

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ഹമ്പട ഞാനേ - A chat incident

ഒറ്റത്തവണ ചാറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലൊരു തോന്നലാണ്.. ഈ പെണ്ണ് കൊള്ളാമല്ലോ.. കല്ല്യാണമൊക്കെ ആലോചിക്കുന്ന സമയമാണ്.. നല്ലതാണേൽ ഇതിനെയങ്ങ് കെട്ടിയാലോന്നൊക്കെ.. എന്നാലും ഓൺ ലൈൻ പരിചയമല്ലേ അതോണ്ട് താൽപര്യമെങ്കിൽ അഡ്രസ് ഒക്കെ വാങ്ങി അറേഞ്ച്ഡ് ആയി മുന്നോട്ട് പോവുന്നതാ നല്ലത് എന്നൊക്കങ്ങ് വിചാരിച്ചു.

ഫോട്ടോ പോലും കാണാതെയാണ് ഈ മധുര മനോഹര ആലോചനകൾ എന്നോർക്കണം.. മുഖ ചിത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പറക്കുന്ന കുറച്ച് പൂമ്പാറ്റകളാണ്.. അപ്ലോഡ് ചെയ്ത ഫോട്ടോസ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ കുറേ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോകൾ മാത്രം.. ഏതായാലും സുന്ദരമായ ഒരു ചാറ്റിംഗിനൊടുവിൽ അവളോട് തന്നെ ചോദിക്കാമെന്ന് വെച്ചു... കൂട്ടത്തിൽ അഞ്ച് പെൺകുട്ടികൾ നിരയായി നൽകുന്ന ഒരെണ്ണം എടുത്ത് കാണിച്ച് ചോദിച്ചു ഇതിലേതാണ് ഭവതിയെന്ന്.ഉടൻ തന്നെ കുസൃതിയിൽ ചാലിച്ച മറുപടി കിട്ടി... ഈയുള്ളവൻ തന്നെ കണ്ട് പിടിക്കണം പോലും.

കേൾക്കുമ്പോൾ ബഹു രസമാണെങ്കിലും വല്ലാത്തൊരു പ്രതിസന്ധി തന്നെ.. ഈ പെണ്ണ് ഇങ്ങനൊരു പണി തരുമെന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല. ഇനി രക്ഷയില്ല പെട്ടു.. എന്താ പറയുന്നില്ലേ... പറ.. എന്നൊക്കെ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ചോദ്യങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്. ഇപ്പ വരാം ട്ടാ... എന്നും പറഞ്ഞ് കണ്ണടക്കുന്ന ഒരു സ്മൈലീം ഇട്ട് ഞാൻ രംഗത്ത് നിന്ന് ബഹിർഗമിച്ചു.

ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.. തിയറി ഓഫ് അസംപ്ഷൻ ഇവിടെ സെയ്ഫ് അല്ല.. പ്രൊബബിലിറ്റി നോക്കാന്ന് വെച്ചാൽ.. മാണ്ട.. അതും ഹാനികരമാണ്.. ഊഹിച്ച് പറഞ്ഞ് ഉള്ള വിലയും കളയണ്ട.. ഏതായാലും ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് വല്ലാത്തൊരു നിരീക്ഷണം നടത്തി.. ഇടത്തേ അറ്റത്ത് പൊക്കം കൂടിയ ഒരുവളാണ് നല്ല മുടിയുണ്ട്.. രണ്ടാമത്ത് ഒരു കണ്ണട.. സാമാന്യം പൊക്കം... നടുവിൽ രണ്ട് പീക്കിരികൾ ... വലത്തേ അറ്റത്ത് മറ്റൊരു കണ്ണടക്കാരി. വിട്ട് കൊടുക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ..ആണല്ലേ... അവൾ ടാഗ് ആയ ഒരു അഞ്ച് പത്ത് ഫോട്ടോ ഡൗൺ ലോഡ് ചെയ്തു... രണ്ടെണ്ണം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ നടുവിലെ രണ്ട് പീക്കിരികൾ ഒഴിവായി... അഞ്ചാമത്തെ ഫോട്ടോയിൽ വലത്തെ അറ്റത്തെ കണ്ണടക്കാരീം പോയി.. പിന്നെ രണ്ട് പേർ ബാക്കിയായി.

ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ ഫോട്ടോയിലും ഈ രണ്ട് പേർ ഉണ്ട്.. പൊക്കം കൂടിയ മുടിയുള്ള പെണ്ണും... സാമാന്യം പൊക്കവും അൽപം തടിയുമുള്ള കണ്ണടക്കാരിയും... നോക്കി നോക്കി തലയിൽ നിന്ന് പുക പോകുന്ന സവിശേഷ അവസ്ഥ... തളരരുതല്ലോ.. പിന്നേം തിരഞ്ഞു... അങ്ങനെ അവസാനം അതങ്ങ് കണ്ട് പിടിച്ചു.. കണ്ണടക്കാരി ഔട്ട്.. അപ്പോൾ മുടിയുള്ള പെണ്ണേ... യുറേക്ക ... എന്നൊക്കെ അട്ടഹസിക്കാൻ അതിയായ മോഹം വന്നെങ്കിലും ചെയ്തില്ല... ഉൾപെട്ടിയിലേക്ക് ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു.

പറഞ്ഞപ്പോൾ പെണ്ണിന്റെ അത്ഭുതം ഒന്ന് കാണണായിരുന്നു... എന്താ പറയ.. രണ്ടാൾക്കും വല്ലാത്ത സന്തോഷം.. എങ്ങനെ കിട്ടിയെന്ന് കുറേ ചോദിച്ചെങ്കിലും അങ്ങനങ്ങ് വിട്ട് പറഞ്ഞില്ല.. പറയാൻ ഇനിയും സമയം സുന്ദരമായി നീണ്ട് നിവർന്ന് കിടക്ക അല്ലേ... ഇനി ഞാനൊരു മുട്ടൻ സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ... എനിക്കാദ്യമേ അറിയാമായിരുന്നു ഇത് തന്നെയാ അവളെന്ന്.. പിന്നെ പണ്ട് മുതലേ ഞാനിങ്ങനാ ...ഒന്നും അങ്ങനെ ചുമ്മാ പറയാറില്ല... വിത്ത് എവിഡൻസ്.. അതാണ്.. ഹമ്പട ഞാനേ.........
- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

യാത്രക്കപ്പുറം.

എന്തൊക്കെ പരാതികൾ പറഞ്ഞാലും ചുവപ്പും മഞ്ഞയും അടിച്ച് ഭംഗി കുട്ടിയ പഴയ മോഡൽ കെ.സ്.ആർ.ടി.സി ബസിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം തന്നെയാണ്...അധികം തിരക്കില്ലാത്ത ..ഇരു വശവും പച്ച വയലുകളാൽ നിറഞ്ഞ റോഡിലൂടെ സർക്കാരിന്റെ ഓമന വണ്ടിയിലങ്ങനെ ഇരുന്ന് തണുത്ത കാറ്റൊക്കെ കൊണ്ട് പോവണം.. വിശാലമായ സീറ്റുകൾ.. നല്ല വായു സഞ്ചാരം.. കാല് വെക്കാനുള്ള സ്ഥല സൗകര്യം.. എന്തോ വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാണ് ആന വണ്ടിയോട്..

ആ നാട്ടിലേക്ക് ആദ്യമായി ഒരു കെ.സ്.ആർ.ടി.സി ബസ് സേവനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു.പുറം മോഡി മാത്രമുള്ള ഇടുങ്ങിയ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന പ്രൈവറ്റ് ബസുകളിൽ നിന്ന് ഒരു നേരമെങ്കിലും മോചനം.. നഗരത്തിലേക്കുള്ള എന്റെ യാത്രകളിൽ അൽപ നേരം കാത്തിരുന്നായാലും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് സർക്കാർ ബസ് തന്നെയായിരിക്കും..

അന്ന് കയറിയപ്പോൾ താരതമ്യേന തിരക്ക് കുറവായിരുന്നു.. ഒഴിഞ്ഞ ഒരു സീറ്റിലെ അരിക് വശം ചേർന്ന് പുറം കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ച് ഞാൻ അലസമായി ഇരുന്നു. നാലഞ്ച് സ്റ്റോപ്പുകൾ പിന്നിട്ടപ്പോൾ സീറ്റുകളൊക്കെ പതിയെ ഫുൾ ആവാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ഒരു പെൺകുട്ടി കയറി വന്നത്.. നല്ല സുന്ദരി തന്നെ.. സീറ്റിനാവണം വിടർന്ന കണ്ണുകളാൽ അവളാകെ പരതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നല്ലോണം ഒന്ന് ഒതുങ്ങി ഇരുന്നു.. ഭാഗ്യം നോക്കണേ.. പെണ്ണ് എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ വന്നിരുന്നു. ഒരു കാര്യവുമില്ലാഞ്ഞിടും വല്ലാത്തൊരു പരവേശം..എന്തായാലും മുഖത്ത് പോലും നോക്കാതെ എന്നിലെ മാന്യൻ ബലം പിടിച്ചങ്ങനെ ഇരുന്നു.

അൽപം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പ്രായമായ വല്ല്യമ്മ കയറി വന്നു... അവൾക്ക് കണ്ട ഭാവമില്ല... എനിക്ക് ചിരി വന്നു.. വിൻഡോ സീറ്റിലായിട്ടും ഞാൻ എണീറ്റ് കൊടുത്തപ്പോൾ പെണ്ണിന്റെ ചമ്മിയ മുഖം കാണാൻ രസമായിരുന്നു. അധികം വൈകാതെ അവൾക്കും അവസരം കിട്ടി ..ഒക്കത്ത് ഒന്നിനേയും വെച്ച് കയ്യിൽ തൂങ്ങി മറ്റൊരു കുട്ടിയുമായൊരു യുവതി... ഇത്തവണ എണീക്കാൻ അവൾക്ക് മടിയുണ്ടായില്ല... എന്നെ നോക്കി നല്ലൊരു ചിരിയും ചിരിച്ച് തൊട്ട് മുന്നിലായി തന്നെ വന്ന് നിന്നു. ഇടതൂർന്ന കറുത്ത മുടികളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയപ്പോൾ.. മനോഹരമായ ഇളം മഞ്ഞ നിറമുള്ള ദുപ്പട്ട കാറ്റിൽ മുഖത്ത് തട്ടി. വല്ലാതെ മനം മയക്കുന്ന ഒരു സുഗന്ധം.സീറ്റില്ലെങ്കിൽ അസ്വസ്ഥനാകുന്ന എനിക്ക് എന്തോ..ഇപ്പോൾ ഈ യാത്ര തീരാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാണ് തോന്നിയത്.

ഇടക്ക് കണ്ടക്ടർ വന്നു ടിക്കറ്റ് തരാൻ തുടങ്ങി. സീറ്റിലിരുന്ന യുവതി പൈസ ലാഭിക്കാൻ കുട്ടിയുടെ പ്രായം കുറച്ച് പറഞ്ഞത് വലിയ തമാശയുണ്ടാക്കി. പിള്ള മനസ്സിൽ കള്ളമില്ല എന്നാണല്ലോ.. കുട്ടി അമ്മയുടെ കള്ളം മനോഹരമായി പൊളിച്ച് കൊടുത്തു.. നിയന്ത്രണം വിട്ട് അവളും ഞാനും പരസ്പരം നോക്കി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.. എനിക്കവളെ പരിചയപ്പെടാൻ കടുത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. അൽപം മുമ്പ് കണ്ടതേ ഉള്ളൂ.. എങ്കിലും എന്തോ അടുപ്പം പോലെ. നഗരത്തിലെത്തിയിട്ടാവാം എന്ന് വെച്ചു.

ഇപ്പോൾ ഭൂപ്രകൃതി തനി മലയോരമാണ്... വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് കുളിര് കോരി...ബസ്സ് ഒരു വലിയ വളവെടുക്കുമ്പോൾ ആണ് അത് സംഭവിച്ചത്. എതിരെ അതിവേഗത്തിൽ വന്ന കാറിൽ നിന്ന് വെട്ടിച്ച് മാറ്റിയതാവാം.. നിയന്ത്രണം വിട്ട് താഴെ അഗാധമായ ചെരിവിലേക്ക് മലക്കം മറിഞ്ഞ് ...പിന്നീട് അൽപ സമയം ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല.

ബോധം വന്നപ്പോൾ ഒരു പുൽത്തകിടിയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. തലക്ക് വല്ലാത്ത പെരുപ്പ്. കാര്യമായി ഒന്നും പറ്റിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. മറിഞ്ഞ ബസ്സിൽ നിന്ന് ആരൊക്കെയോ രക്ഷാ പ്രവർത്തനം നടത്തുന്നുണ്ട്. അവരോടൊപ്പം
ഞാനും കൂടി. വേദനയുടെ ഞരക്കങ്ങൾ.. എത്ര മരണം സംഭവിച്ചു എന്നറിയില്ലായിരുന്നു. രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിനൊടുവിൽ മൃതശരീരങ്ങൾ നിരത്തിയിട്ടത് നിസംഗതയോടെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ കണ്ടു ...അതിലൊന്നിന്റെ മുഖം പൊതിഞ്ഞത് ഒരു ഇളം മഞ്ഞ ദുപ്പട്ട കൊണ്ടായിരുന്നു.. കൺ കോണിലൂറിയ ഒരു നീർ തുള്ളി കവിളിലൂടെ അറിയാതെ ഒഴുകിയപ്പോൾ എവിടുന്നോ വന്ന ഒരു ഇളം കാറ്റ് എന്നെ തഴുകി കടന്ന് പോയി.

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ലോറി.

ലോറി.
............
സ്വന്തമായിട്ട് ഒരു ലോറി വേണമെന്ന ആഗ്രഹം മനസ്സിലങ്ങനെ തിക്ക് മുട്ടുകയാണ്. ആലോചിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ബേജാറ്...ലോറി ഇല്ലാതെ ഇനി ഒരു നില നിൽപ് ഈ നാട്ടിൽ ഉണ്ടാവൂല.പലരോടും പറഞ്ഞെങ്കിലും അവരൊക്കെ പറഞ്ഞത് ഒരു കാര്യമാണ്... സ്വന്തമായി ഇത്രേം നല്ലൊരു മൊഞ്ചുള്ള വണ്ടിയുള്ള അനക്കെന്തിനാ ഇപ്പൊ ലോറിയെന്ന്.. സംഭവം ശരിയാണ്.. ഉജാല ടിന്നിൽ തുളയിട്ട് ഹവാക്കർ ഹവായ് ചെരിപ്പ് മുറിച്ച് അസ്സൽ രണ്ട് ചക്രങ്ങളും സ്റ്റിയറിങ്ങായി വൾച്ചെടിയുടെ ഉഷാറൊരു കൊമ്പും പോരാത്തതിന് പല കളർ ബസ് ടിക്കറ്റുകൾ ഒട്ടിച്ചും ചൊർക്കനൊരു വണ്ടി. ഒരു ദിവസം വെറുതേ കിടന്ന് നൊലോളിച്ചപ്പോൾ ബാപ്പ ഉണ്ടാക്കി തന്നതാണ്.ഇത് വരെ അതുരുട്ടി നടക്കാൻ ഒരു ഗമയായിരുന്നു.. പക്ഷേ.. ഇന്നലെ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി.

അധികോം ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരാണ് കളിക്കാൻ ഉണ്ടാവുക.. ഞാനും താഴത്തെ വീട്ടിലെ സിറാജും കൈതക്കുണ്ടിലെ പാത്തുമ്മയും.. സിറാജിനെ നമ്മക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും പാത്തൂനോട് നല്ല പിരിശമാണ് ..ഓൾക്ക് തിരിച്ചും... ഇന്ന ജാതി കളിയെന്നില്ല ഓരോ ദിവസവും തോന്നുന്ന പോലാണ്.. അന്ന് ചെന്നപ്പോൾ സിറാജിന്റെ കയ്യിലുണ്ട് ഒരു ലോറി. തക്കാളിപ്പെട്ടി കൊണ്ട് ഓൻറ ഇക്കാക്ക ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തതാണ് .കാണാൻ വല്ല്യ മൊഞ്ചില്ലേലും ലോറിയാണല്ലോ.. ഇക്കാക്ക ഇല്ലാത്തതിൽ അന്നാദ്യമായി നല്ല വിഷമം തോന്നി.. സിറാജ് വെളുക്കനെയൊന്ന് ചിരിച്ചു.പുതിയൊരു കളിയുമായിട്ടായിരുന്നു പാത്തു വന്നത്... ചോറും കൂട്ടാനും എന്നാണ് കളിയുടെ പേര്...കളിക്കുന്നവരിൽ രണ്ട് പേർ ഉമ്മയും ബാപ്പയുമാവും ബാക്കി ഉള്ളോർ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് മക്കളും.. പിന്നെ കല്ല് കൊണ്ട് അടുപ്പ് കൂട്ടി കണ്ണൻ ചിരട്ടേൽ ചോറും കൂട്ടാനും വെക്കലും പാ വിരിച്ച് കിടക്കലുമൊക്കെയായി സംഗതി ജോർ ആണ്.. പാത്തു ഉമ്മയാവാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ബാപ്പ ആരാവുമെന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് സംശയമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അപ്പഴാണ് സിറാജ് ചങ്കിൽ കുത്തുന്ന ആ വർത്താനം പറഞ്ഞത്.ബാപ്പയാവണേൽ ലോറി വേണം പോലും.. പാത്തുവിനേയും ഓൻ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചു... അങ്ങനെ ആ കളിയിൽ ഓല് രണ്ടും ഉമ്മയും വാപ്പയുമായപ്പോൾ വെറുമൊരു മോനായി ഞാനത് വേദനയോടെ നോക്കി നിന്നു.പ്രതികാരം ചെയ്യണം...

ലോറി ആലോചന കലശലായപ്പോൾ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി ഉമ്മാ.....എന്ന് അലറി വിളിച്ചു... അല്ലേലും മൂപ്പത്തിയാണല്ലോ നമ്മുടെ അവസാന ആശ്രയം ... സ്നേഹ നിധിയായ മാതാവ് കയിലിൻ കണയുമായിട്ടാണ് വന്നത്.. എന്താ കുണ്ടാ മോന്തി നേരം കെടന്ന് നൊലോളിക്കണേ... ഉമ്മൻ കലിപ്പ് മൂഡിലാണ്.. കയിലിൻ കണ കൊണ്ടുള്ള അടിയാണ് അടുത്തത് എന്നറിയുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ സ്വരമങ്ങ് നേർപ്പിച്ചു.. സങ്കടത്തിൽ ലോറിക്കാര്യമങ്ങ് പറഞ്ഞു.. മക്കളുടെ വിഷമത്തിൽ അലിയാത്ത അമ്മ മനസ്സുണ്ടോ.. ഏതായാലും രാവിലെ തന്നെ അർമാൻക്കാന്റെ കടയിൽ നിന്ന് നല്ലൊരു തക്കാളിപ്പെട്ടിയും കുറച്ച് മുള്ളാണിയും വാങ്ങിത്തരാമെന്ന് മൂപ്പത്തി ഏറ്റു.സന്തോഷം....

തക്കാളിപ്പെട്ടിയും മുള്ളാണിയും കൊണ്ട് നേരെ പോയത് മുജീബ് കാക്കന്റെ അടുത്തേക്കാണ് മൂപ്പർക്കാണ് ഇമ്മാതിരി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിയുന്നത്. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒടുക്കത്തെ കിബ്റ്... സമയമില്ല പോലും... പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. അവസാനത്തെ ആ അടവങ്ങ് എടുത്തു.. ലോറിപ്പണിയൊക്കെ നോക്കി നിന്ന് തഞ്ചത്തിൽ ഉറ്റിച്ച് കൊടുത്തു.. സിറാജ് പറയാണ് ഇങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ലോറി തൊക്കടയാണെന്ന്... മുജീബ്ക്കാ ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്ന മുള്ളാണി അടിക്കുന്ന പണി പെട്ടെന്ന് നിർത്തി.. ഞാൻ ഏറ് കണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ സംഗതി ഏറ്റ മട്ടാണ്... ബാക്കി നല്ല ഇരുമ്പനാണി തന്നെ അടിച്ച് കൊടുത്തു.. ഓൻ പറയാണ് ഓന്റെ ഇക്കാക്കക്കേ നല്ല ലോറിയുണ്ടാക്കാൻ അറിയൂ.. ഇങ്ങടേത് കൊസ്റാം കൊള്ളി പണിയാണ്... രണ്ടോസം കൊണ്ട് പൊളിഞ്ഞ് പോവുംന്ന്.... ഓൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ.... മുജീബ്ക്കാന്റെ മുഖം മാറിയത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കാവേശമായി.. അത് മാത്രമല്ല.. ഇങ്ങൾ പണി പഠിച്ചത് ഓന്റെ ഇക്കാക്കക്ക് കോലൈസ് മാങ്ങിക്കൊടുത്തിട്ടാണെന്നും പറഞ്ഞ്... അടുത്തുള്ള തക്കാളിപ്പെട്ടി തട്ടി മറിച്ച് മുജീബ് ക്കാ ഒറ്റ എണീക്കൽ ആയിരുന്നു... ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ച്.. പിന്നെ എന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് അകത്തേക്കങ്ങ് വലിച്ച് കൊണ്ടോയി... അകത്തെ മുറിയിലെത്തി അവിടുത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടപ്പോഴാണ് കണ്ണ് ശരിക്കും തള്ളിയത്.

പല ജാതി ലോറികളങ്ങനെ നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്.. ലൈലന്റ് ലോറി... തലേ കെട്ടുള്ള ലോറി.. പത്ത് ചക്രം ലോറി... എനിക്കതൊന്നും അല്ല ഇഷ്ടമായത്.. ബോണറ്റ് തള്ളിയ മുമ്പിലത്തെ ചില്ല് കണ്ണ് പോലെ തിരിച്ച അടിപൊളിയൊരു മുക്കുത്തി ലോറിയാണ്... പോൻഡ്സ് പൗഡറിന്റെ തകര ടിൻ മുറിച്ച് ഒട്ടിച്ച് മൊഞ്ചാക്കിയിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ആരാധനയോടെ മുജീബ് കാക്കയെ നോക്കി... മൂപ്പർ ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു... ആ കള്ള ഹമുക്ക് സിറാജിനോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഓന്റെ പൊട്ടൻ ഇക്കാക്ക ഉണ്ടാക്കുന്ന ലോറി അല്ല ശരിക്കും ലോറിയെന്ന്.. പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച് ഉദാര ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു.. ഇയ്യൊരു കാര്യം ചെയ്യ്... ആ തക്കാളിപ്പെട്ടീം മുള്ളാണിം അവിടെ വെച്ച് ഇതിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ലോറി എടുത്തോ.. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനേ പറ്റിയില്ല... ഏതായാലും മൂപ്പരുടെ മനസ്സ് മാറുന്നതിന് മുമ്പ് മുക്കുത്തി ലോറിയും ഓടിച്ച് ഞാൻ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

ലോറി കണ്ടപ്പോൾ സിറാജിന്റെ മുഖം കാണണ്ടതായിരുന്നു.. അസൂയ കൊണ്ട് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി പാളീസായി.. ഓനൊരു ജാതി സൈക്കിളിമ്മന്ന് വീണ ചിരി ചിരിച്ചു...പാത്തുമ്മ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി... അന്നത്തെ ചോറും കൂട്ടാനും കളിയിൽ ഞാനായിരുന്നു ബാപ്പ... പാത്തുന്റെ മടിയിൽ തല വെച്ച് കിടന്ന് വെറും മോനായ സിറാജിനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു ലോറി മുതലാളിയുടെ ഗമയൊക്കെ തോന്നി... മുക്കുത്തി ലോറിയപ്പോൾ അതിലും ഗമയിൽ മുറ്റത്തങ്ങനെ നീണ്ട് നിവർന്ന് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

പെണ്ണത്തം

പെണ്ണത്തം
..................
വനിതാ ദിനം ആയത് കൊണ്ട് ഇന്നവളെ നന്നായൊന്ന് പരിഗണിക്കണമെന്ന് കരുതിയാണ് ഉറക്കമെണീറ്റത്.ഭക്ഷണമൊന്നുമുണ്ടാക്കണ്ട ഫുൾ കറക്കമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുഖത്ത് എന്താ ഒരു സന്തോഷം..

അങ്ങനെ രാവിലെ തന്നെ രണ്ട് യുവ മിഥുനങ്ങൾ വനിതാ ദിനം ആഘോഷിക്കാനായി കാറുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. അവൾക്ക് കയറാൻ ഡോറൊക്കെ
തുറന്ന് കൊടുത്തപ്പോൾ ഇതെന്ത് പറ്റി എന്ന ഭാവത്തിൽ എന്നെയൊരു നോട്ടം നോക്കി. അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ ഇന്ന് മൊത്തം കനത്ത പരിഗണന കൊടുക്കാനാണ് ഉദ്ദേശമെന്ന്.. എന്തായാലും കറക്കമൊക്കെ നല്ല ചേലായി തന്നെ നടന്നു.. ബീച്ച്, പാർക്ക്... നല്ല ഭക്ഷണം..പക്ഷേ എല്ലായിടത്തും എന്റെ ആൺകോയ്മ കാണിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.. അല്ലെങ്കിലും വല്ലതും കാണാ പാഠം പഠിക്കാനും വെച്ചുണ്ടാക്കാനും കുട്ടികളെ പെറ്റ് പോറ്റാനുമൊക്കെയല്ലെ ഇവറ്റകളെ കൊണ്ട് പറ്റൂ.. കാര്യങ്ങൾ നടക്കണമെങ്കിൽ ആണുങ്ങൾ തന്നെ വേണം... എനിക്ക് സ്വയം ഒരു അഹങ്കാരമൊക്കെ തോന്നി.

തിരിച്ച് പോരുമ്പോൾ നേരം ഇരുട്ടിയിരുന്നു..
ഒരു കൊച്ച് റോഡിൽ കൂടി കാറോടിച്ച് പോവുമ്പോൾ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി.. വഴിയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന ഒരു വിലകൂടിയ വാഹനത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ കാർ ചെറുതായൊന്നു ഉരഞ്ഞു.. നാല് മദ്ധ്യ വയസ്കരായിരുന്നു വണ്ടിയിൽ .. മധ്യപിക്കുകയോ മറ്റോ ആയിരുന്നെന്ന് വ്യക്തം.. എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും.. കേസ് ആക്കിക്കോളാൻ പറഞ്ഞിട്ടുമൊന്നും അവർ വിടുന്ന ലക്ഷണമില്ല.. തിണ്ണമിടുക്കിനേറെയും ലഹരിയുടേയും ബലത്തിൽ തട്ടിക്കയറുകയാണ്.. ഇടുങ്ങിയ റോഡിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ട് സേവ നടത്തിയതിന് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല ...കൂടെ ഒരു പെണ്ണും കൂടി ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടതോടെ പിന്നെ സദാചാര പോലീസ് കളിക്കാനും തുടങ്ങി.. സംഭവം ആകെ അൽ കൊയ്ത്ത്... ഞാൻ നന്നായി വിയർത്ത് കുളിച്ചു.. എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും ഇരുന്ന അവൾ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. പിന്നെയാണ് പെണ്ണിന്റെ വിശ്വരൂപം കണ്ടത്.. അളന്ന് മുറിച്ച് നാവടപ്പിക്കുന്ന സംസാരം.. അപ്പോഴേക്കും വേറെയും ആളുകളൊക്കെ വന്ന് തുടങ്ങി.. രംഗം പന്തിയല്ലെന്ന് കണ്ട പ്രശ്നക്കാർ പതുക്കെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

പിന്നീടുള്ള യാത്രയിൽ അവളായിരുന്നു ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്.. ശ്രദ്ധയോടെ ഓടിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ നോക്കി ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആലോചിച്ചു.. എന്തൊക്കെയായിരുന്നു ധാരണകൾ.. ശരിക്കും എത്ര മനോഹരമാണ് ഒരു പെണ്ണിന്റെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകൾ.. അടിച്ചമർത്താതെ കൂടെ നിന്ന് നോക്കൂ... നമ്മൾ കരുതിയതിലും എത്രയോ കരുത്തയാണവൾ... പുതിയ തിരച്ചറിവിൽ അറിയാതെ
ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു... എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നതെന്നായി അവൾ.. കുസൃതി യോടെ ആ തുടുത്ത കവിളിൽ നുള്ളി ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.. നമുക്കൊരു കുഞ്ഞ് വേണം... പെൺ കുഞ്ഞ്....

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ഒരു ചുണ്ടെലിക്കഥ.

ഒരു ചുണ്ടെലിക്കഥ.
.........................:.................
എന്താ അറിയൂല ബാപ്പയും ഉമ്മയും കിണഞ്ഞ് പരിശ്രമിച്ചതാണെങ്കിലും അടിയിലൊന്നുമിടുന്നതിനോട് വിച്ചാവക്ക് വലിയ താൽപര്യമില്ല. വല്ലാത്ത എടങ്ങേറ് പിടിച്ച ഒരു ഏർപാടാണ്.. ശരിക്കും ഉള്ളോളം ബേജാർ. കൂടുതൽ നിർബന്ധിച്ചാൽ കാറിക്കൂവി കരയുക.. ദേഹോപദ്രവം നടത്തുക തുടങ്ങിയ കലാപരികളാവും പിന്നീട് നടക്കുക. ഒറ്റ മോനല്ലേ.. അതിന്റെ പരിഗണന ചെക്കൻ നന്നായിട്ടങ്ങ് ഉപയോഗിച്ചു.

ഏതായാലും സിബ്ബ് രണ്ട് മൂന്ന് വട്ടം പണികൊടുത്തപ്പോൾ പുറത്ത് പോവുമ്പോൾ അടിയിൽ വല്ലതുമൊക്കെ ഇടാൻ വിച്ചാവ മോൻ നിർബന്ധിതനായി.. കഠിനമായ വേദനയും ഇത്താത്ത പിശാചിനെറെ കളിയാക്കലും... സിബ്ബിലെങ്ങാൻ പെട്ടാൽ പിന്നെ തൊലിയൊക്കെ പോയി ആ നീറ്റലും പുകച്ചിലും..പടച്ചോനെ എങ്ങനെ സഹിക്കും... എന്നാലും വീട്ടിൽ വല്യുപ്പയുടെ പഴയൊരു ഒറ്റമുണ്ട് കീറിയതാണ് വേഷം.. ദോഷം പറയരുതല്ലോ നല്ല വായു സഞ്ചാരോം കുളിർമയും ആണ്.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഉമ്മയുടെ സാരിത്തുമ്പി ൽ തൂങ്ങി അടുത്ത സർക്കാരാശുപത്രിയിൽ പനിക്ക് കാണിക്കാൻ പോയത് വലിയൊരു വഴിത്തിരിവായി. പനിച്ചൂടിൽ അവശനാണെങ്കിലും പരിസരമൊക്കെ നന്നായി കണ്ണും ഉരുട്ടി നോക്ക ആയിരുന്നു വിച്ചാവന്റെ പണി.ഉഷാറായി ചുമക്കുന്ന കാരണവന്മാരെയും ക്ഷീണിച്ച വല്യമ്മമാരെയും.. കീറി കരയുന്ന പിള്ളേരെയും അന്തമില്ലാതെ നടക്കുന്ന നഴ്സമ്മമാരെയും ഒക്കെ നോക്കി അവനങ്ങനെ ഇരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് ആ സംഭവം ഉണ്ടായത്.. ഏകദേശം വിച്ചാവന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരു ചെക്കനെയും എടുത്ത് നാലഞ്ച് ആൾക്കാർ ഡോക്ടറുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി പോയി.. ചെക്കൻ കരഞ്ഞ് ഒരു പരുവമായിട്ടുണ്ട്..

ചെക്കന്റെ കൂടെ വന്നവരിൽ ഒരാൾ പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും സംഭവമെന്താണെന്നറിയാൻ ആകാംഷയായി.. വിച്ചാവയും കാത് കൂർപ്പിച്ചു.. കാര്യം അറിഞ്ഞപ്പോൾ ചിലരൊക്കെ ചിരിയടക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ചെക്കനും കണക്ക് തന്നെയാണ്.. കിടക്കുമ്പോൾ വിത്തൗട്ട്.. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഒരു വില്ലൻ ചുണ്ടെലി പണി പറ്റിച്ചു.. പുതിയ തിരിച്ചറിവിൽ വിച്ചാവ ഒന്ന് ഞെട്ടി... മാർക്ക കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് തൊലി കളഞ്ഞ് വെച്ചിരിക്ക ആണ്.. ചുണ്ടെലി വല്ല പഴമാണെന്നെങ്ങാൻ വിചാരിച്ച് പോയാൽ.. ഹും.. കൊടുക്കില്ല ഞാൻ..... അങ്ങനെ വളരെ വിഷമിച്ചാണെങ്കിലും അന്ന് രാത്രി വിച്ചാവ ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു... ഉമ്മേ... നിക്ക് ഉടുക്കാൻ ഒരു ഷഡ്ഡി വേണം..............

യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ.

രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ.
......................................
രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ എനിക്കറിയാം ഒരാൾ കവിത എഴുതുന്നവളായിരുന്നു. മറ്റൊരാൾ......

ഒരു ഡയറി വായിച്ച് തുടങ്ങിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അവളോട്.. കവിത എഴുതുന്ന പെൺകുട്ടി.. മനോഹരമായ കവിതകളും വ്യക്തമായ ആശയങ്ങളും. ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രണയവും കവിത പോൽ ഒഴുകി.പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ ആശയങ്ങളും വലിയ വലിയ ചിന്തകളുമായിരുന്നു ആ പെൺകുട്ടിക്ക്... അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു.. അത്തരം ചിന്തകളിലേക്ക് മാറാൻ ഞാനും മന:പൂർവ്വം ശ്രമിച്ചിരിക്കണം. മൃദുല വികാരങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത സംസാരങ്ങൾ.. അതാണ് പ്രണയമെന്ന് വിശ്വസിച്ച നാളുകൾ. പിന്നീടറിഞ്ഞു അങ്ങനെയല്ലെന്ന്. പ്രണയത്തിനപ്പുറം മറ്റ് ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സാവാം എന്ന് കരുതി. എങ്കിലും മനസ്സിലെ വിഗ്രഹം ഉടയുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നറിഞ്ഞു. തെളിവുകൾ സഹിതമാണെങ്കിലും അങ്ങനെയല്ലെന്ന് വെറുതെ കരുതാനാണ് ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടം.

ഗൗരവപരമായ ഒരു പ്രൊഫഷനിൽ പഠിക്കുമ്പോഴും തികച്ചും സാധാരണമായ ഒരു മനസ്സ് സൂക്ഷിക്കുന്നവളായിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ പെൺകുട്ടി. കഥകളേയും കവിതകളേയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ മയങ്ങുന്ന മിഴികളുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി.. എല്ലാ പ്രയാസങ്ങളും അറിഞ്ഞ് വന്ന വ്യക്തമായ ജീവിത കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഉള്ളവൾ.വികാരങ്ങളോട് പച്ചയായി പ്രതികരിക്കുന്നവൾ. പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളത് തന്നെയാണ് പ്രണയം എന്നെന്നെ പഠിപ്പിച്ചവൾ.. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ പതറി നിന്ന് പോയ എന്നെ കൈപിടിച്ച് കൂട്ടി മനസ്സ് തുറന്ന് കാണിച്ചവൾ. അവൾ കവിത എഴുതില്ലായിരുന്നു.. പക്ഷേ അവളേക്കാൾ മനോഹരമായി മറ്റൊരു കവിത ഇല്ലായിരുന്നു!

ജീവിതം അങ്ങനെയാണല്ലോ... പ്രവചിക്കാൻ കഴിയാത്തത്... ചില സ്വപ്നങ്ങൾ തകരുമ്പോൾ അതിലും മനോഹരമായ ഒന്നാവും നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്... രണ്ടാമത്തെ പെൺകുട്ടിയെ പോലെ.....

രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ എനിക്കറിയാം ...ഒരാൾ കവിത എഴുതുന്നവളായിരുന്നു. മറ്റൊരാൾ കവിത തന്നെയും !!
- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

വിസ്മൃതം.

വിസ്മൃതം.
..................
വിടർന്നുല്ലസിച്ച പുഷ്പത്തിന്റെ നാളുകൾ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി കൊഴിഞ്ഞ് വീഴാൻ എത്ര ദിവസം... രോഗത്തിന്റെ നാളുകളിൽ മനസ്സ് വല്ലാതെ മടുത്തിരുന്നു.. അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവമായ ഒരു അസുഖം തനിക്കെങ്ങനെ വന്ന് ചേർന്നെന്ന് ആലോചിച്ച് അവൾ ഉരുകി. ശരീരത്തിൽ അങ്ങിങ്ങുണ്ടായ മുഴകളായിരുന്നു തുടക്കം.. പിന്നീടവ നട്ടെല്ലിനുള്ളിൽ വളർന്നു.. ഒരു വശം തളർന്നു പോയതായിരുന്നു ഫലം.. ഇപ്പോഴത്തെ പരിശോധനയിൽ കണ്ടെത്തിയത് അവർ തലക്കുള്ളിലും വളരാൻ തുടങ്ങിയെന്നാണ്... വിധിയെ പഴിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം..

ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്ത നാളുകളിലാണ് ഒരു ആശ്വാസമെന്നോണം മുമ്പ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാത്ത സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ സജീവമായത് . മനസ്സുരുകുമ്പോൾ എഴുതുന്ന കൊച്ച് കവിതകൾ.. എഴുത്തിനെ പ്രണയിക്കുന്ന കുറച്ച് കൂട്ടുകാർ... അവരിലും അവൻ വ്യത്യസ്ഥനായിരുന്നു.. കൂടുതൽ ബന്ധങ്ങൾ ആരോടും വേണ്ടെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും എന്തോ അവനുമായുള്ള സംസാരങ്ങൾ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എഴുത്തിൽ തുടങ്ങി പിന്നീട് വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിലേക്കും സംസാരം വളർന്നു. അവളെ കുറിച്ച് ഒന്നും വിട്ട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവൻ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ വരെ പറയുമായിരുന്നു. മെസേജുകളായിരുന്നു അധികവും.. ഇടക്ക് ശബ്ദ സന്ദേശങ്ങളും.. വിളിക്കാൻ അവൻ കുറേ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒഴിഞ്ഞ് മാറി.. കാരണം
അവളുടെ രോഗം അത്രയേറെ വഷളായിരുന്നു.. കേൾവി ശക്തി ഏറെ കുറെ നഷ്ടപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
.. ഈ കാര്യങ്ങൾ അവനറിയുന്നത് അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

സൗഹൃദം അതി ശക്തമായ ഒരു ബന്ധം തന്നെ.. എങ്കിലും ചിലപ്പോൾ പ്രണയം അതിലേറെ തീവ്രമാവാറുണ്ട്.. അവർക്കിടയിലും അത് സംഭവിച്ചു.. അവന്റെ മനസ്സ് അവൻ ഒരിക്കൽ തുറന്ന് കാണിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.
ഇനിയും ഒന്നും പറയാതിരുന്നാൽ സംഭവിക്കുന്നതോർത്താവാം എല്ലാം തുറന്ന് പറയാൻ അവൾ നിർബന്ധിതയായി.പക്ഷേ.. അതൊന്നും ആ യുവാവിന് ഒരു തടസ്സമായിരുന്നില്ല.. പറഞ്ഞല്ലോ.. പ്രണയം തീവ്രമായ ഒരു വികാരം തന്നെ... അതിന് ചിലപ്പോൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഉണ്ടാവാറില്ല... എങ്കിലും മനസ്സിനെ അവൾ ഏറെ പണിപ്പെട്ട് അടക്കി വെച്ചു. നേരിട്ട് കാണാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ച അവന് വിലാസം കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു..

സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലെ ചതിക്കുഴികളുടെ കഥകൾ പുറത്ത് വരുന്ന സമയമായിരുന്നു.. അവളുടെ ഒഴിഞ്ഞ് മാറ്റം അവനെ അത്തരം സംശയത്തിലേക്കാണ് നയിച്ചത്.. ഒരു പക്ഷേ..അതിന് ആക്കം കൂട്ടാൻ അവൾ മനപൂർവം ശ്രമിച്ചിരിക്കാം.. കാരണം അത്രമേൽ പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു ആ മനസ്സിൽ.. കൊഴിയാൻ പോവുന്ന തന്റെ പിറകെ നടന്ന് അവന്റെ ജീവിതം നശിക്കരുതെന്ന് അവൾക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.. എന്നന്നേക്കുമായി അവനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞ ദിവസം നിർവികാരമായി അവൾ ഏറെ ഇഷ്ടമുള്ള ആശാന്റെ ആ കവിത ഒന്ന് കൂടി വായിച്ചു.....

ഹാ, പുഷ്പമേ, അധികതുംഗപദത്തിലെത്ര
ശോഭിച്ചിരുന്നിതൊരു രാജ്ഞി കണക്കയേ നീ
ശ്രീ ഭൂവിലസ്ഥിര-അസംശയ-മിന്നു നിന്റെ-
യാഭൂതിയെങ്ങു പുനരെങ്ങു കിടപ്പിതോര്‍ത്താല്‍?
............................................
കണ്ണേ, മടങ്ങുക കരിഞ്ഞുമലിഞ്ഞുമാശു
മണ്ണാകുമീ മലരു വിസ്മൃതമാകുമിപ്പോള്‍
എണ്ണീടുകാര്‍ക്കുമിതുതാന്‍ ഗതി! സാദ്ധ്യമെന്തു
കണ്ണീരിനാല്‍? അവനി വാഴ്‌വു കിനാവു കഷ്ടം!

അവസാന വരികളിലെത്തിയപ്പോൾ ആ കൺകോണുകളിലൊരു നീർത്തുള്ളി പൊഴിയാൻ വെമ്പിയിരുന്നോ....

യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

കാട്ടുമാക്കാൻ.

...........................
പുതിയ കോളേജിലെ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിലെ ആഹ്ലാദങ്ങളുടെ ക്ലാസിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൻ കയറി വന്നത്... ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ള ഈ ചെക്കൻ എന്റെ ക്ലാസിലാണോ എന്നാണ് ആദ്യം സംശയിച്ചത്.ആറടിയിലേറെ ഉയരവും അത്യാവശ്യം വണ്ണവും എണ്ണക്കറുപ്പും കരിവീട്ടി പോലെ തോന്നിച്ചു.അടുത്തിരുന്ന കൂട്ടുകാരി കാട്ട്മാക്കാൻ എന്ന് ചെവിയിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവളുടെ തുടയിലൊരു നുള്ള് കൊടുത്തു.

എല്ലാരോടും ചിരിച്ച് കളിച്ച് ഒരു കിലുക്കാം പെട്ടിയായി നടക്കാനായിരുന്നു പണ്ട് മുതലേ ഇഷ്ടം.. കാട്ടുമാക്കാനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നല്ല ഇഷ്ടമായി.. രൂപം പോലല്ല. സൗമ്യവും രസകരവുമായ പെരുമാറ്റം.. ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നല്ല കൂട്ടായി.. കഷ്ടിച്ച് അഞ്ചടി മാത്രം ഉയരമുള്ള എനിക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി സംസാരിക്കണമെങ്കിൽ മരത്തിൽ നോക്കുന്നത് പോലെ നോക്കണമായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ സീനിയർ ചേച്ചിമാരുമായി ഞങ്ങൾ ഒന്ന് ഉടക്കി.. അന്നവർ ചേട്ടന്മാരുമായി വന്ന് വലിയ പ്രശ്നമായി.. എന്തോ പറഞ്ഞ് വന്ന എന്നെ ഒരു ചേട്ടൻ പിടിച്ചൊന്നു തള്ളി.. വേച്ചു പോയി തട്ടി നിന്നത് കാട്ടമാക്കാനെറ നെഞ്ചിലായിരുന്നു.പിന്നവിടെ നടന്നത് അടിയുടെ പൊടി പൂരമാണ്. സീനിയേഴ്സ് ഏത് വഴിക്കാണ് ഓടിയതെന്ന് കാണാനില്ലായിരുന്നു .

ഒരു ദിവസം കാട്ടുമാക്കാന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വല്ലാത്ത പതർച്ച കണ്ടു... അന്നവൻ എന്നോട് അവന്റെ പ്രണയം തുറന്ന് പറഞ്ഞു.ഷോക്കായിപ്പോയ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് നടക്കാനാണ് തോന്നിയത്.ആ മുഖത്ത് മിന്നി മറഞ്ഞ ഭാവങ്ങൾ എന്തൊക്കെയെന്ന് ശരിയായി മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

ഇപ്പോൾ പഴയ പോലെ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ പറ്റാറില്ല.. എന്തോ പോലെ.. ഒരു മറുപടിയും കൊടുത്തിട്ടുമില്ല.. എങ്കിലും അറിയാം വോളിബോൾ കോർട്ടുകളിൽ കാണികളെ ഹരത്തിലാക്കി കാട്ടുമാക്കാൻ ചാടി അടിക്കുന്ന സ്പെഷൽ സ്മാഷ് പോലെന്തോ ഒന്ന് എന്നിലും തുളഞ്ഞ് കയറി യിരിക്കുന്നു. കോഴ്സ് കഴിയുമ്പോഴും ഈ ഇഷ്ടം അത് പോലെ ഉണ്ടെങ്കിൽ... കാത്തിരിക്കാം അല്ലെ....

-യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ഒരു കുടയിൽ ഇത്തിരി നേരം.

മഴയിൽ നനഞ്ഞ ഓർമകൾ പലപ്പോഴും മഴവിൽ പോലെ വർണാഭമാണെന്ന് തോന്നാറുണ്ട്...

കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അതങ്ങനെ മിഴിവോടെ മനസിൽ തങ്ങി നിൽക്കും...

നോർത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയിൽ ഐസ് ക്രീം കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് പതിവില്ലാത്ത വേനൽ മഴ വിരുന്നായെത്തിയത്..

അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ ആസ്വദിച്ച് കഴിക്കുകയാണ്... അധികമായിട്ടില്ല പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് ...ഈ നഗര ജീവിതത്തിൽ കിട്ടിയ നല്ലൊരു പെൺ സുഹൃത്തായാണ് തോന്നിയത്...

അടിയന്തിരമായി നാട്ടിൽ പോവുന്ന സഹപ്രവർത്തകയെ യാത്ര അയക്കാൻ വന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങൾ... തിരിച്ച് പോരുമ്പോഴാണ് ഐസ്ക്രീം കഴിക്കാനുള്ള കലശലായ മോഹം അറിയിച്ചത്...

മഴ ഇപ്പോഴൊന്നും തോരുന്ന ലക്ഷണമില്ല.. നേരമാണെങ്കിൽ ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ചിരിച്ച് കളിച്ച് നിന്ന പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് ആശങ്കയുടെ കാർമേഘങ്ങൾ കൂട് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി...

ഹോസ്റ്റൽ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ പ്രശ്നമാണ്... വാർഡൻ കയറ്റില്ല... അവസാനത്തെ പൈസയും എടുത്താണ് ബിൽ കൊടുത്തത്.. ഇനി കലൂർ എത്തണമെങ്കിൽ നടക്കുക തന്നെ വേണം..

ബാഗിലിരുന്ന കുടയെടുത്ത് അവളെന്നെ പരിഭ്രമത്തോടെ നോക്കി..

.മലപ്പുറത്തെ ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ച് വളർന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് എന്നെയും കൂടെ വിളിക്കാൻ നല്ല ചമ്മലുണ്ടെന്ന് തോന്നി.. ഒറ്റക്ക് പോവാൻ അതിലേറെ ഭയവും...

മുഖം കണ്ടപ്പോൾ കുഞ്ഞനിയത്തിയെയാണ് ഓർമ വന്നത്..

പൊന്നൂസും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്.. കിലുക്കാം പെട്ടി... എന്നാലോ.. ചെറിയ കാര്യം മതി പേടിച്ച് വിറക്കാൻ...

ഞാൻ തന്നെ കുട വാങ്ങി നിവർത്തി ആ കൈ പിടിച്ച് നടന്നു...

നല്ല മഴ തന്നെ ആയിരുന്നു... റോഡിലൊക്കെ അങ്ങിങ്ങായി വെള്ളം പൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചെറിയ കുടയുടെ സൈഡിലൂടെ വെള്ളം ഒഴുകി വീണു രണ്ടും പേരും നനഞ്ഞു കുതിർന്നു..

ചീറി വന്ന ഏതോ ഒരു വണ്ടി ഞങ്ങളെ കുളിപ്പിച്ചിട്ടാണ് കടന്ന് പോയത്..

പേടിച്ചു പോയ അവളെ ഞാൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും പഴയ കിലുക്കാം പെട്ടിയായി പെണ്ണ്...

തമാശകൾ പറഞ്ഞും... കൈ കുമ്പിളിൽ വെള്ളം നിറച്ച് എന്റെ കണ്ണിലേക്കെറിഞ്ഞും...

കാല് കൊണ്ട് വെള്ളം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചും..

അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്.. നിറയെ മണികളുള്ള വെള്ളി പാദസരം... കാലിനെ ഉമ്മ വെച്ച് കിടക്കുന്നു... എനിക്ക് ചിരി വന്നു...

ഹോസ്റ്റൽ എത്തിയത് അറിഞ്ഞില്ല..

തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ മഴ തോർന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.. പുതു മഴയിൽ നനഞ്ഞ മണ്ണിനെ പോലെ മനസും നിറഞ്ഞിരുന്നു..

പിറ്റേ ദിവസം സ്വയം വരച്ച ഒരു ചിത്രവുമായിട്ടാണ് എന്നെ കാണാൻ വന്നത്... താഴെ മനോഹരമായ കൈ പടയിൽ എഴുതിയിരുന്നു...

" ഒരു കുടയിൽ ഇത്തിരി നേരം" ......

- യൂനുസ് മുഹമ്മദ്..

മറ്റൊരാൾ

മെഡിക്കൽ എൻഡ്രൻസ് എക്സാമിന്റെ പിരിമുറുക്കത്തിനൊടുവിൽ കിട്ടിയ മധുരമായിരുന്നു നഗരത്തിലെ പ്രശസ്തമായ കോളേജിൽ കിട്ടിയ എം.ബി.ബി.എസ് അഡ്മിഷൻ. കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് താരതമ്യേന സ്വാതന്ത്രത്തിലേക്കൊരു ചുവട് വെപ്പ്.

ഹോസ്റ്റലിൽ കിട്ടിയ മുറി എന്തോ വല്ലാതിഷ്ടമായി. മറ്റ് രണ്ട് റൂം മേറ്റ്സിനോടും വളരെപ്പെട്ടെന്ന് തന്നെ നല്ല കൂട്ടായതിനാൽ പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ രസകരമായിരുന്നു. കോളേജിലെ കൊച്ച് കൊച്ച് റാഗിംഗ്കളും ഫ്രഷേർസ് ഡേയുമൊക്കെ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു.വെള്ള ഓവർ കോട്ടിട്ട് സ്റ്റതസ്കോപ്പും തൂക്കി കുട്ടിക്കളികൾ കളിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഡോക്ടറുടെ കാര്യബോധമൊക്കെ എന്ന് വരുമെന്നാലോചിച്ച് ഞങ്ങൾ ചിരിക്കാറുണ്ട്.

കോളേജിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയായിരുന്നു പെൺകുട്ടികളുടെ ഹോസ്റ്റൽ. എന്റെ മുറിയുടെ ജനൽ തുറന്നിട്ടാൽ അൽപം അകലെയായി ഒഴുകുന്ന പുഴ കാണാമായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് ആസ്വദിക്കാൻ നല്ല രസമാണ്. ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികൾ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോൾ സമയം ഒരു പാടാവും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഉറക്കം വരാതെ എന്തോ ആലോചിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ നാലാമത് ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യം അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. അതെങ്ങനെ പറയണമെന്ന് അറിയില്ല നിശബ്ദമായി ഒരാൾ കൂടെയുള്ളത് പോലെ.

ഒരു ദിവസം മുറി വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ എന്റെ കട്ടിലിൻെറ അടിയിൽ കെട്ടിവെക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ ഒരു ഡയറി കാണപ്പെട്ടു.ഫാത്തിമ്മ എന്ന പേരിലുള്ള ആ രോ ഒരാളുടെ ആയിരുന്നു അത്.മറിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ മനോഹരമായ കൈ പടയിൽ കൊച്ച് കൊച്ച് കാര്യങ്ങൾ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു. വായിക്കും തോറും വല്ലാത്ത ആകർഷണം തോന്നി. ഒരു പാട് സ്വപ്നങ്ങളുള്ള ഒരു കൂട്ടുകാരി നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ. മെയ് മാസം 20 വരെയാണ് എഴുത്തുണ്ടായത്. മെയ് 21 എന്നെഴുതിയ പേജ് ഒഴിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നീട് ഈ കാര്യങ്ങൾ മറന്ന് പോയി എന്നതാണ് സത്യം. പ്രാക്ടിക്കൽ ക്ലാസുകളുടെ അത്ഭുതങ്ങളിൽ മുഴുകി നടപ്പായിരുന്നു.മെഡിസിനൽ റിയാക്ഷനുകളെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുസ്തകം തിരയുമ്പോൾ തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായാണ് ആ കേസ് ഫയൽ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.പനി ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലിരുന്ന രോഗിക്ക് കൊടുത്ത ഏതോ മരുന്ന് മൂലം പെട്ടെന്ന് അലർജിക്ക് റിയാക്ഷൻ ഉണ്ടായി മരണപ്പെട്ട സംഭവം. പേര് കണ്ടപ്പോൾ കൗതുകമായി ഫാത്തിമ്മ പരീദ്.. ഡീറ്റയിൽസ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ നട്ടെല്ലില്ലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് മുകളിലേക്ക് കയറി. അവൾ ഈ കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ...

അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ കിട്ടി. അക്കാലത്ത് കോളിളക്കമുണ്ടായ സംഭവം. കാര്യമായി അസുഖങ്ങളില്ലാത്ത മെഡിക്കൽ വിദ്യാർഥിനി ചെറിയൊരു പനിക്ക് നൽകിയ മരുന്ന് കാരണം മരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതും പഠിക്കുന്ന കോളേജിൽ വെച്ച് തന്നെ. അവൾ താമസിച്ചിരുന്നത് ഈ ഹോസ്റ്റലിൽ.. എന്റെ മുറിയിൽ... ആ ഡയറിയുടെ കാര്യം പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നു.

ഡയറി ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി മറിച്ച് നോക്കി.. മെയ് 20 എന്ന ഡേറ്റിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്..

"വേനൽ ചൂടിലും കുളിരുന്നുണ്ട്.. പനി വന്ന് വിളിക്കുന്നു.. "

അസാധാരണമായി മറ്റൊന്നും തന്നെ ആ ഡയറിയിൽ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സംഭവം ഞാനൊന്ന് ഇമാജിൻ ചെയ്ത് നോക്കി.

പനി ബാധിച്ച ഫാത്തിമ്മ പരീദ് എന്ന മെഡിക്കൽ വിദ്യാർഥിനി സ്വന്തം കോളേജിൽ ചികിത്സ തേടുന്നു.ജനറൽ വാർഡിൽ സ്ഥലം കുറവായതിനാലും കൂടുതൽ പരിചരണം കിട്ടാനും മെഡിക്കൽ എച്ച്.ഒ.ഡി അവളെ പീഡിയാട്രിക് വാർഡിൽ തൽക്കാലം അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഡ്യൂട്ടിയിലിരുന്ന പി.ജി വിദ്യാർഥിനിയുടെ നിർദേശ പ്രകാരം നൽകിയ മരുന്ന് ഫാത്തിമ്മയിൽ റിയാക്ഷൻ ഉണ്ടാക്കുകയും ആ സാഹചര്യം നേരിടാനുള്ള സൗകര്യ കുറവ് മൂലം തൊട്ടടുത്ത മൾട്ടി സ്പെഷാലിറ്റി പ്രൈവറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് മാറ്റുകയും അവിടെ വെച്ച് മരണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അന്വേഷണത്തിൽ എച്ച്.ഒ.ഡി യേയും പി.ജി വിദ്യാർഥിനിയേയും സസ്പെൻഡ് ചെയ്തെങ്കിലും പിന്നീട് തുടർ നടപടികൾ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ പൊതുവേ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഞാൻ എന്തിന് ഇതിന് പുറകേ നടക്കുന്നു. ആരോ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ.. എന്തോ കണ്ടെത്താനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആകാംശ.അന്നത്തെ എച്ച്.ഒ.ഡി തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും ഉള്ളത്.ശ്രീനിവാസൻ സർ.. മറ്റൊരു കാര്യം ആ പി.ജി വിദ്യാർഥിനി ശ്രീനിവാസൻ സാറുടെ അടുത്ത ബന്ധുവാണ് .. രേഷ്മ..അവളിപ്പോ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ഫാത്തിമ്മ മരണപ്പെട്ട പ്രൈവറ്റ്
ഹോസ്പിറ്റലിലും.

എന്റെ ഒരു അങ്കിൾ പോലീസിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡി.വൈ.എസ്.പി ഷാഹുൽ ഹമീദ്.ഇക്കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ വെറുതെ അദ്ദേഹത്തിനോട് പറഞ്ഞു. എന്നെ കളിയാക്കിയെങ്കിലും ബുദ്ധിമാനായ ആ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ കണ്ണിലുണ്ടായ തിളക്കം എന്തോ പ്രതീക്ഷ നൽകി. പിന്നീട് കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അങ്കിൾ എന്നെ വിളിച്ചത് ചില സംശയങ്ങൾ പങ്ക് വെക്കാനായിരുന്നു.

ശ്രീനിവാസൻ സാറിന്റെ വില വഴിവിട്ട ബന്ധങ്ങൾ.. രേഷ്മ ജോലി ചെയ്യുന്ന മൾട്ടി സ്പഷാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലെ അവയവ മാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയകളും ചില വിവാദങ്ങളും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ ശ്രീനിവാസൻ ഒരു ഏജന്റ് ആണെന്നതിന്റെ തെളിവുകൾ വേണ്ടുവോളമുണ്ടായിരുന്നു.

സത്യം പ്രകാശം പോലെയാണല്ലോ.. മറച്ചു വെക്കാം..പക്ഷേ അതില്ലാതാവുന്നില്ല. മറ നീക്കിയ സത്യം പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ ഒരു കോളിളക്കം തന്നെയുണ്ടായി. ഫാത്തിമ്മയുടെ മരണം സംഭവിച്ച രാത്രിയിൽ ഒരു പ്രമുഖന്റെ കിഡ്നി മാറ്റി വെക്കൽ ശസ്ത്രക്രിയയും നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫാത്തിമ്മയുടെ അതേ ബ്ലഡ് ഗ്രൂപ്പ്... ഒ. നെഗറ്റീവ്.. കൊടും ക്രൂരതയുടെ ആഴം വ്യക്തമായ തെളിവുകളോടെ തന്നെ അന്വേഷണ സംഘത്തിന് കണ്ട് പിടിക്കാനായി.

ഫാത്തിമ്മ പരീദ് കൊലക്കേസിന്റെ വിധി വന്നു.. പ്രതികൾക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ തന്നെയാണ് കിട്ടിയത്.. അന്ന് രാത്രിയും കൂട്ടുകാരികളോട് സംസാരിച്ച് ഏറെ വൈകിയാണ് കിടന്നത്. ഉറക്കം വരാതെ എന്തോ ആലോചിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ തോന്നി ഞങ്ങളെ കൂടാതെ മറ്റൊരാളും കൂടി ഈ മുറിയിലുണ്ടെന്ന്.. നന്ദി നിറഞ്ഞ കണ്ണുമായി പൂഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട്... അവൾ.....ഫാത്തിമ്മ.

By: 

യൂനുസ് മുഹമ്മദ്.

ഉമ്മുകുൽസുവിന്റെ നിക്കാഹ്.

അയലത്തെ ഉമ്മുകുൽസുവിന്റെ നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ചത് വളരെ പെട്ടെന്നാണ്. കുസൃതി കാണിച്ച് ഓടി നടക്കുന്ന പെണ്ണാണ്. അവളുടെ ഉമ്മ കല്ല്യാണം പറയാൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്ക തന്നെ ചെയ്തു. അല്ല നബീസത്താ.. ഓള് പഠിക്കണ കുട്ടിയല്ലേ? നിക്കാഹ് ഒക്കെ ഇപ്പഴേ വേണോ..? പിന്നെ അവർ പറഞ്ഞ സങ്കടങ്ങൾക്ക് എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് മറുപടി ഉണ്ടായില്ല. ബാപ്പയില്ലാത്ത കുട്ടിയാണ്.. ഈ ആലോചന കൊണ്ട് വന്നത് താത്തയുടെ മൂത്ത ആങ്ങളയാണ്.. മോശമല്ലാത്ത പുയ്യാപ്ല. ഇത് ഒഴിവാക്കിയാൽ പിന്നെ ഒരു സഹകരണം കുടുംബക്കാരുടെ അടുത്ത് നിന്നുണ്ടാവൂല.. പിന്നെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും പഠിപ്പിക്കാലോ... പലരുടേയും അനുഭവങ്ങൾ കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം എന്തോ എനിക്കത്ര വിശ്വാസം തോന്നിയില്ല.

അങ്ങനെ കല്ല്യാണമിങ്ങടുത്തു. ഞങ്ങൾ ചെക്കന്മാരുടെ ഒരു സെറ്റ് നേരത്തെ എല്ലാത്തിനും തയ്യാറായി വന്നിരുന്നു. പന്തൽ സാധനങ്ങളും ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്ന പാത്രങ്ങളൊക്കെ എടുക്കാനും മറ്റും ആഘോഷമായി ലോറിയിലാണ് യാത്ര.. പന്തൽ കെട്ടുന്നതും ഞങ്ങളൊക്കെ തന്നെ... ഇതൊക്കെ നോക്കി നിന്ന് വെറുതേ അഭിപ്രായം പറയുന്ന കാരണവന്മാർക്കും പഞ്ഞമില്ല.

കല്ല്യാണ തലേന്ന് ചെറിയ ചായ സൽക്കാരമുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ചെറിയ കവറുകളിൽ പൈസയിട്ട് വീട്ട്കാർക്ക് കൊടുക്കുക. വേറെ സാമ്പത്തിക മാർഗമൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ടാണ് പല കൊച്ചു കല്ല്യാണങ്ങളും നടന്ന് പോവുന്നത്. പഠിക്കുന്ന പിളേളരാണെങ്കിലും ചെറിയൊരു തുക ഞങ്ങളും സമാഹരിച്ച് നൽകി.

കല്ല്യാണ തലേന്ന് രാത്രി ഉറക്കമൊന്നുമില്ല. പിറ്റേന്നത്തെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള തയാറെടുപ്പുകളാണ്... കോഴിയും അരിയും കഴുകണം... ഉള്ളി അരിയണം... അങ്ങനെ കിടക്കുന്നു പണികൾ.. ഇതിലൊക്കെ കൂടി വെളുപ്പാൻ കാലം ഒന്ന് ഫ്രഷാവാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോവുമ്പോഴാണ് വഴിവക്കിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്.

നോക്കിയപ്പോൾ നബീസ താത്തയുടെ മൂത്ത ആങ്ങള ഹസ്സൻക ആണ്. ആൾ വളരെ വിഷമത്തിലാണ്.. കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു കരച്ചിലായിരുന്നു. ഈ വിവാഹം നടക്കില്ല പോലും.. ആരും അറിയാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്.. പുയ്യാപ്ല അൽപം സ്വർണ്ണം സ്ത്രീധനമായി ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. വലിയ കഴിവുള്ള ആളല്ലെങ്കിലും ഹസ്സൻക വാക്ക് കൊടുത്തു. പക്ഷേ വിചാരിച്ച പോലെ സ്വർണ്ണം ശരിയാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചില്ല.

എനിക്ക് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. അപ്പോഴാണ് ഒരു ചാരിറ്റി പരിപാടിക്ക് പോയപ്പോൾ പരിചയപ്പെട്ട ഷുക്കൂർക്കനെ ഓർമ്മ വന്നത്. ഒരു ജൂവലറി ഉടമയാണ് അദ്ദേഹം. സമയമൊന്നും നോക്കിയില്ല അപ്പോൾ തന്നെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി സംസാരിച്ചു. എല്ലാം മൂളിക്കേട്ട് തിരിച്ച് വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് കട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ കടുത്ത നിരാശ തോന്നി.

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും ഷുക്കൂർക്ക തിരിച്ച് വിളിച്ചു... കാലത്ത് കടയിൽ വന്ന് വേണ്ട സ്വർണ്ണം എടുത്തോളാൻ... കടക്ക് വേറൊരു പാർട്ണർ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.മൂപ്പരോടൊന്ന് ചോദിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം സമയമെടുത്തത്.സന്തോഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് നന്ദി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. കാര്യമറിഞ്ഞ ഹസ്സൻകായുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.

വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കല്ല്യാണ പെണ്ണായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഉമ്മുകുൽസുവിനെ സങ്കൽപിച്ച് നോക്കി. നന്മയുടെ ഉറവുകൾ ഈ ലോകത്ത് ഇനിയും വറ്റിയിട്ടില്ല.. മനസ്സിന് ഒരുപാട് സന്തോഷവും സമാധാനവും പകരുന്നുണ്ട് അത്. ഒപ്പം ഇതൊന്നും മനസ്സിലാവാത്ത ഉമ്മു കുൽസുവിന്റെ പുയ്യാപ്ലയെ പോലുള്ളവരോട് പുച്ഛം നിറഞ്ഞ സഹതാപവും.

By: 

Younus Muhammed

സഖി

പെണ്ണ് കാണാൻ പോവുമ്പോൾ ചെറിയ ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ വീട് കയറിയിറങ്ങുന്നത് ഒട്ടും താൽപര്യമുള്ള കാര്യമല്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ചെറുതായി ഒരന്വേഷണം ഒക്കെ നടത്തിയാണ് പോയത്.ഇനിയിപ്പോൾ പെണ്ണിന് മാത്രം ഇഷ്ടമായാൽ മതി.

ഭാഗ്യത്തിന് ആ വീട്ടിൽ കൂടുതൽ ആളുകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉപ്പയും ഉമ്മയും മാത്രം. എല്ലാവരും നല്ല പെരുമാറ്റം. അൽപം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചായയുമായി അവൾ വന്നു.പക്വതയാർന്ന ചിരിയും ചലനങ്ങളും നല്ല ഇഷ്ടമായി. എന്തൊക്കെയായാലും പതിവുകൾക്കിപ്പോഴും മാറ്റമില്ല.. ഇനി ചെക്കനും പെണ്ണിനും തനിച്ച് സംസാരിക്കാനുള്ള സമയമാണ്.

കെട്ടാൻ പോവുന്ന പെണ്ണിന് വിദ്യാഭ്യാസം വേണമെന്ന് മാത്രമായിരുന്നു ആകെയുള്ള ആഗ്രഹം. മെഡിസിന് രണ്ടാം വർഷം പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ ആലോചന വന്നപ്പോൾ ആശങ്ക ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കൊരു ഡോക്ടർ തന്നെയല്ലേ ചേരുക എന്ന്. പക്ഷേ പെൺ വീട്ടുകാർക്കും
അവൾക്കും വേറെ പ്രൊഫഷനിൽ ഉള്ള ആളെയാണ് താൽപര്യം പോലും. ഡോക്ടറെന്ന് വെച്ചാൽ പണ്ടേ എനിക്ക് ബഹുമാനവും.. അങ്ങനെയാണ് കുട്ടിക്കാലത്ത് ആരാവണമെന്ന് രമണി ടീച്ചർ ചോദിച്ചപ്പോൾ ക്ലീഷേ ഉത്തരം പറഞ്ഞ എഞ്ചിനിയർ സ്വപ്‌നത്തിലെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത്.

ലിവിംഗ് റൂമിൽ നിരത്തിയിട്ട സെറ്റികളിലൊന്നിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഇരുന്നു. ആദ്യത്തെ ടെൻഷനൊക്കെ സംസാരിച്ച് തുടങ്ങിയപ്പോൾ മാഞ്ഞ് പോയിരുന്നു. ആത്മവിശ്വാസം തുളുമ്പുന്ന അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഞാനും വാചാലനായി. നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു. ഒടുവിൽ ചോദിക്കേണ്ട സമയമായി... എന്നെ ഇഷ്ടമായോ?

അവളെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. എന്നിട്ട് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എനിക്കിപ്പോൾ ഒരു കല്ല്യാണത്തിന് ഒട്ടും താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു.. എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നത്തിലേക്കാണ് പഠിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. വിവാഹം അതിനൊരു തടസ്സമാവുമോ എന്നൊരു ഭയമുണ്ട്.. പക്ഷേ .. നിങ്ങളോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ...

എന്ത് പറയണമെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.. എങ്കിലും പെട്ടെന്നൊരു പ്രേരണയിൽ അവളുടെ രണ്ട് കൈകളും പിടിച്ചെടുത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു... എന്നെ വിശ്വസിക്കാം....

എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് പോരുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കറിയാമായിരുന്നു..പ്രണയം തുളുമ്പുന്ന രണ്ട് കണ്ണുകൾ എന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന്. പെണ്ണേ... നിന്നോട് പറയാതെ പറഞ്ഞ് നീ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടെനിക്ക്.. പട പടാന്ന് പൊട്ടുന്ന ഒരു ബുള്ളറ്റിൽ പുസ്തകങ്ങളും ലബോറട്ടറി റെക്കോർഡും അടങ്ങിയ ബാഗും മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്നോടൊപ്പം നിന്റെ കോളേജിലേക്കൊരു യാത്ര... പരീക്ഷ ചൂടിൽ ഉറങ്ങാതൊരു കൂട്ടിരിപ്പ്.. ഒടുവിൽ ഫലം കാത്ത് നിന്നേക്കാൾ ആകാംശയോടെ വെബ് സൈറ്റുകളിൽ പരതാനും... ആഹ്ലാദത്തിൽ പങ്കു ചേരാനും...

ഒന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല.... സ്വപ്നങ്ങളിലേക്കുള്ള യാത്ര ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണല്ലോ........

by: 

Younus Muhammed‎ 

നോട്ട്.

സെക്കന്റ് ഷോ കഴിഞ്ഞ് ബൈക്കിൽ വരികയായിരുന്നു. ഇന്നെന്തോ.. തെരുവ് വിളക്കുകളൊന്നും തന്നെ കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങിയ വിജനമായ റോഡിൽ ഹെഡ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രം ആശ്വാസമായി തോന്നി. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ബുള്ളറ്റിന്റെ പട.. .പട.. ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റോഡരികിലുള്ള പൊതു ശ്മശാനം എത്താറായപ്പോൾ എന്തോ കൈകൾ അറിയാതെ ആക്സിലേറ്ററിൽ കൂടുതൽ പിടി മുറുക്കി..

ശ്മശാനം കഴിഞ്ഞുള്ള വലിയ വളവ് വീശിയെടുത്തപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ട്രാൻസ്ഫോർമറിൽ ഇടിച്ച് തകർന്നിരിക്കുന്ന വെള്ള നിറമുള്ളൊരു വാഹനം. നിർത്താതെ പോകാനാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്.പിന്നെന്തോ പ്രേരണയിൽ ബൈക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു അടുത്തേക്ക് പോയി നോക്കി. ഒരു മാരുതി ഒമ്നി വാനാണ്. ശക്തമായ ഇടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ വണ്ടിയുടെ മുൻ വശം പാടെ തകർന്നിരുന്നു. ഒരാൾ മാത്രമായിരുന്നു വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.മുപ്പത്തഞ്ച് വയസോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന വെളുത്ത് തടിച്ചൊരു മനുഷ്യൻ .തുറന്ന് പോയ ഡോറിലൂടെ അയാളുടെ പകുതി ശരീരം പുറത്തായിരുന്നു. കൈകൾ എടുത്ത് പൾസ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലായി മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആ തണുപ്പിലും ഞാൻ നന്നായി വിയർത്തു. പിന്നീട് പോലീസിനെ വിളിച്ച് വരുത്തി എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നേരം വെളുക്കാനായിരുന്നു. തളർച്ചയോടെ ബൈക്കെടുത്ത് വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക്.. ഒരു ഇരുനൂറ് മീറ്റർ മുന്നോട്ട് പോയിക്കാണും റോഡ് സൈഡിലായി സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു കാർട്ടൺ ബോക്സ് ഉപേക്ഷിറക്കപ്പെട്ട രീതിയിൽ കിടക്കുന്നതായി കണ്ടു. പരിസരത്തൊന്നും ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .അടുത്ത് ചെന്ന് ഒരു സൈഡ് പൊട്ടിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. കെട്ടു കണക്കിന് പച്ച നോട്ടുകൾ... ആ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് വീണതാണോ ആവോ.. ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ കിടന്ന് മുഴങ്ങി.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഒരു സമാധാനവും ഉണ്ടായില്ല. പെട്ടി ആരും കാണാതെ എങ്ങനേയോ റൂമിലെത്തിച്ചു. വിശ്വാസം വരാതെ ഒന്നൂടി തുറന്ന് നോക്കി. ആയിരത്തിന്റെ കെട്ടുകളാണ്. എത്ര കാണും.... ലക്ഷങ്ങൾ? അതോ കോടികളോ.... നാളെ തന്നെ ലീവിന് എഴുതിക്കൊടുക്കണം.. എന്തൊക്കെ ചെയ്യണം ഈ പണം കൊണ്ട്... ബിസിനസ് തുടങ്ങിയാലോ... സ്ഥലം കുറച്ച് വാങ്ങണം.. വീട് ഇത് പോര.. കാർ നല്ലത് തന്നെ ആവട്ടെ... ചിന്തകൾ എവിടെയോ എത്തി.

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ വളരെ ബുദ്ധിപരമായിട്ട് തന്നാണ് ഞാൻ പെരുമാറിയത്.പണം കൊണ്ട് ഒരു ബെഡ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കി.കള്ളനോട്ടാണോ എന്നൊക്കെ പരിശോധിച്ചു. കുറച്ചൊക്കെ ചിലവാക്കി നോക്കി.. വല്ലാത്ത മാനസിക പിരിമുറുക്കം തന്നെയായിരുന്നു. വേറൊന്നിലും ശ്രദ്ധ ഇല്ലാതായി. പണം... പണം മാത്രം.

പണം എന്ത് ചെയ്യാം എന്നാലോചിച്ച് റൂമിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഹാളിലെ ടി.വിയിൽ വെച്ച വാർത്ത കേട്ടത്.. ഒറ്റ ഓട്ടത്തിന് പോയി നോക്കിയപ്പോൾ പ്രധാന മന്ത്രി രാജ്യത്തെ അഭിസംബോദന ചെയ്ത് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ഞൂറിന്റേയും ആയിരത്തിന്റേയും നോട്ടുകൾക്ക് ഇന്ന് അർദ്ധ രാത്രി മുതൽ കടലാസിന്റെ വില മാത്രം.. ഫ്ലാഷ് ന്യൂസുകൾ ... ചർച്ചകൾ.. കള്ളപ്പണം തടയാനുള്ള ധീരമായ തീരുമാനം.. റിപ്പോർട്ടർ പറയുകയാണ്. എനിക്ക് ശരീരം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അന്ന് രാത്രി എല്ലാ നോട്ടുകളും മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് ഞാൻ കത്തിച്ച് കളഞ്ഞു. വിലയില്ലാത്ത ആ കടലാസ് കഷണങ്ങൾക്കൊപ്പം സ്വപ്നങ്ങളുടെ കൊട്ടാരവും കത്തിയെരിയുന്നത് നിർവികാരതയോടെ നോക്കി നിന്നു. എങ്കിലും തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ മന:സമാധാനം എനിക്ക് തിരിച്ച് കിട്ടിയിരുന്നു... ഒപ്പം അർഹതയില്ലാത്ത സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും നില നിൽക്കില്ലെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവും.

By: Younus muhammed