The Third Eye (കഥ)


"കാമുകന് അയച്ചു കൊടുത്ത നഗ്നദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്തായി. പ്രവാസിയുടെ ഭാര്യ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു..."

സ്വ ലേ : ഓണ്ലൈൻ ചാറ്റിങ്ങിലൂടെ കാമുകന് അയച്ചു കൊടുത്ത നഗ്നദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്തായതിൽ മനംനൊന്ത് വീട്ടമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. വിദേശത്ത് നിന്നും ഈ മാസം നാട്ടിലെത്തിയ ഭർത്താവ് ക്വാറന്റൈൻ കാലാവധി കഴിഞ്ഞെത്താൻ ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയിരിക്കെയാണ് യുവതിയുടെ ആത്മഹത്യ. സൗത്ത് പൊലീസ് കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.

"വല്ലോന്റേം കൂടെ കറങ്ങി നടന്നിട്ട് വീഡിയോ പുറത്തായി പോലും. ഇവളൊന്നും ജീവിച്ചിരിന്നിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. മലയാളികളെ പറയിക്കാനായിട്ട്."

"കാശും സ്വർണവുമൊക്കെ നേരത്തെ തന്നെ കാമുകന് കാഴ്ച വച്ച് കാണും. നേരാംവണ്ണം ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെക്കൂടി പറയിക്കാനായിട്ട്..."

"ഭര്ത്താവ് ഗൾഫീന്ന് വരുന്നത് വരെ കാക്കാനുള്ള ഇരിക്കപ്പൊറുതി ഉണ്ടായിക്കാണില്ല."

"കണ്ടവന്റെയൊക്കെ മുന്നില് തുണിയഴിച്ചു നിന്ന് കൊടുത്തിട്ട് കെട്ട്യോനും നാട്ടുകാരുമറിഞ്ഞപ്പോ ആത്മഹത്യ. എന്നാലും ഇവളുടെയൊക്കെ ഒരു ധൈര്യമേ.. കുഞ്ഞ് മുന്നില് നിൽക്കുന്നത് പോലും ഇവൾക്കൊന്നുമൊരു പ്രശ്നമേ അല്ല. ത്ഫൂ നാണം കെട്ടവള്.."

"പാവം ഭർത്താവ് ഇവൾക്കൊക്കെ വേണ്ടി മണലാരണ്യത്തിൽക്കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇവളൊക്കെ ആ കാശും വാങ്ങി തോന്നിയ പോലെ ജീവിക്കുന്നു...."

പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത മസാലക്കഥകളും, ഊഹാപോഹങ്ങളും, ഇന്റലിജൻസ് ബ്യുറോയെപ്പോലും നാണിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ കേസിന്റെ അന്വേഷണച്ചുമതല സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത ഓണ്ലൈൻ സി ബി ഐ സംഘങ്ങളുടെ അന്വേഷണറിപ്പോർട്ടും കൊണ്ട് ചാനലുകളുടെ കമന്റ് ബോക്‌സ് നിറഞ്ഞു.

"ടാ നീ ന്യൂസ് വായിച്ചില്ലേ? അവൾക്കൊരു കാമുകൻ ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന്, അവനയച്ചു കൊടുത്ത വീഡിയോകളാണ് ലീക്കായത്. ഭർത്താവ് നാട്ടിലെത്തിയത് അറിഞ്ഞപ്പോ മിക്കവാറും കാമുകൻ മുങ്ങിക്കാണും.."

"ആരാടാ അവൻ? പിക്ക് ഉണ്ടോ?"

"എയ് ഇല്ല. ന്യൂസിന്റെ കമന്റിൽ വായിച്ചതാ. ഉണ്ടാവും അതുറപ്പല്ലേ, നീ വീഡിയോ കണ്ടില്ലേ? നെറ്റ് ഓണാക്ക് ഞാൻ സെന്റ് ചെയ്യാം. ഏതവനായാലും ഭാഗ്യവനാണ്. പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. നമ്മളൊക്കെയിവിടെ ആണെന്നും പറഞ്ഞ് നടന്നിട്ട് എന്താടാ കാര്യം? ഇപ്പൊ വല്ലോനും കൊണ്ടോയില്ലേ...."

വഴി പിഴച്ചവൾ ചത്തു തൊലഞ്ഞത് നാടിനും വീടിനും നന്നായെന്ന തീരുമാനത്തിൽ നാട്ടുകാരും, ബന്ധുക്കളും പിരിഞ്ഞു പോയി.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം,
സൗത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ...

"സർ എന്റെ പേര് അരുൺ. സ്റ്റേഷനിൽ വന്ന് കാണണമെന്ന് എസ് ഐ സാറ് അറിയിച്ചിരുന്നു."

"മ്, ചെല്ല് ചെല്ല്, സാർ അകത്തുണ്ട്."

"സർ, എന്റെ പേര് അരുൺ. സുമയുടെ ഭർത്താവാണ്. വീട്ടിലെത്തുമ്പോ ഇവിടെ വന്ന് സാറിനെ കാണാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു."

"മ്, അരുൺ ഇരിക്ക്. സുമയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയനാണ് നിങ്ങളോട് വരാൻ പറഞ്ഞത്. പോസ്റ്റുമോർട്ടം റിപ്പോർട്ടിൽ സുമയുടെ മരണം ആത്മഹത്യ തന്നെയാണെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സഹചര്യത്തെളിവുകളും അത് തന്നെയാണ് ശരി വയ്ക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി അരുൺ നാട്ടിലില്ലെന്നറിയാം എന്നാലും ഈ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അരുണിന് ആരെയെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ? സുമയ്ക്ക് ആരോടെങ്കിലും മറ്റ് ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായോ മറ്റോ ആരെങ്കിലും പറയുകയോ? അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും..."

"ഇല്ല സർ, അവളൊരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല. അവൾക്കൊരു കാമുകനുമില്ല. അതെല്ലാം നാട്ടുകാരും മീഡിയയും കൂടി മെനഞ്ഞെടുത്ത കഥകളാണ് സർ. എട്ട് വർഷമായി ഞങ്ങടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട്. എനിക്കറിയാം എന്റെ ഭാര്യയെ.. വാട്സപ്പോ ഫെയ്‌സ്ബുക്കോ ഒന്നും അവളുപയോഗിക്കാറില്ല. എന്തിന് ഫോണിലൊരു മെസ്സേജ് വന്നാൽപ്പോലും അതൊന്ന് നോക്കാൻ അവൾക്കറിയില്ല. അങ്ങനെയുള്ള എന്റെ ഭാര്യ സ്വന്തമായി വീഡിയോ എടുത്തു കാമുകന് അയച്ചു കൊടുത്തൊന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ... ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് അവളെ ചതിച്ചതാണ് സർ. ദയവായി സാറിത് അന്വേഷിക്കണം. യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളികളെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരണം. മറ്റാരെയും വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എനിക്കെന്റെ മക്കളുടെ മുന്നിലെങ്കിലും അവൾ നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിയിക്കണം..."

"റിലാക്സ് അരുൺ ... സീ, നിങ്ങളുടെ അവസ്‌ഥയെനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്നുമറിയാം. പക്ഷേ ഇത് ഞങ്ങളുടെ ഡ്യൂട്ടിയാണ്."

"ക്ഷമിക്കണം സർ, എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. പെട്ടെന്ന് ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ ഞാൻ....."

"ഓക്കെ അരുൺ ലീവ് ഇറ്റ്, അരുണിപ്പോൾ പറഞ്ഞല്ലോ ഭാര്യക്കൊരു മെസ്സേജ് നോക്കാൻ പോലുമറിയില്ല, സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കല്ല എന്നൊക്കെ. ഇന്നത്തെക്കാലത്തും ഇതൊക്കെ അറിയാത്തവരുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ..."

"ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് സർ, അവൾക്കെന്തോ അതിനോടൊന്നും വല്യ താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു. എന്നെ വിളിക്കുന്നതൊഴിച്ചാൽ പാട്ട് കേൾക്കാനും ഫിലിം കാണാനും വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവൾ ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് പോലും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. മക്കൾക്ക് ഓണ്ലൈൻ ക്‌ളാസ് തുടങ്ങിയപ്പോഴും അവർക്ക് ട്യൂഷനെടുക്കുന്ന കുട്ടിയാണ് ക്ലാസ് അറ്റൻഡ് ചെയ്യുന്നതും മറ്റും അവൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്. ക്ലാസ് തുടങ്ങിയ ശേഷം അവളുടെ ഫോൺ കൂടുതൽ സമയവും കുട്ടികളുടെ കൈയ്യിലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ മാസം എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാനവൾക്ക് പുതിയയൊരു ഫോൺ കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ ഫങ്ങ്ഷൻസ് പോലും എത്രയോ വട്ടം പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടാണ് അവൾക്ക് കുറച്ചെങ്കിലും മനസ്സിലായത് തന്നെ.."

"ഓക്കെ അരുൺ, നിങ്ങളിപ്പോൾ പൊയ്ക്കോളൂ. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വരികയാണെങ്കിൽ ഞാൻ അറിയിക്കാം. പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ചില സംശയങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. അതുകൊണ്ട് സുമയുടെ ഫോൺ ഞങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുണ്ട്. ജോർജ് കൂടെ വരും ഫോൺ അദ്ദേഹത്തിനെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ മതി."

"ശരി സർ.."

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം.

ജോർജ്........

യെസ് സർ.

"സുമയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വീഡിയോ ക്ലിപ്പ് ജോർജ് കണ്ടിരുന്നില്ലേ? അതിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് അഭിപ്രായം? അവർ സ്വയമെടുത്തതായി തോന്നിയോ അതോ മറ്റാരെങ്കിലും ഇനി രഹസ്യമായി...."

"അതിനുള്ള സാധ്യത വളരെക്കുറവാണ് സർ, ടോട്ടൽ മൂന്ന് ക്ലിപ്പുകളാണ് ലീക്കായിട്ടുള്ളത്, അതിലൊരെണ്ണം ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ നിന്നുള്ളത്, ബാക്കി രണ്ടെണ്ണം ബെഡ്റൂമിൽ വസ്ത്രം മാറുന്നതും മറ്റും. ബാത്‌റൂമിൽ ആകെയുള്ളത് ഒരു വെന്റ്‌ലേറ്റർ മാത്രമാണ്. ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ക്ലിപ്പിൽ വെന്റ്‌ലേറ്ററിന് ഓപ്പോസിറ്റുള്ള വാഷിംഗ്ഗ് മെഷീന് മുകളിലായാണ് ഫോൺ വച്ചിട്ടുള്ളത്. അത് വീഡിയോയിൽ വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നുള്ള ക്ലിപ്പുകളിൽ ജനലുകളെല്ലാം അടഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. പോരെങ്കിൽ ഇടയ്ക്ക് ഇളയ കുഞ്ഞ് അവരുടെ മുന്നിലൂടെ നടക്കുന്നതും അവർ കുഞ്ഞിനോട് സംസാരിക്കുന്നതും മറ്റും ദൃശ്യങ്ങളിൽ വളരെ വ്യക്തമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുറത്ത് നിന്നൊരാൾ രഹസ്യമായി എടുത്തതാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല സർ."

"ഓക്കെ ജോർജ്, എനിക്ക് ചില സംശയങ്ങളുണ്ട്. സുമ ആത്മഹത്യ ചെയ്തത് തന്നെയാണെന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ നമുക്ക് സംശയമില്ല. കാരണവും വ്യക്തമാണ്. ഇനി നമുക്ക് അറിയേണ്ടത് മീഡിയ പറയുന്നത് പോലെ മറ്റാർക്കെങ്കിലും ഈ മരണത്തിൽ പങ്കുണ്ടോയെന്ന് മാത്രമാണ്."

"ഓക്കെ സർ, പക്ഷേ സാറിന്റെ സംശയമെന്താണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല.."

"യെസ് ജോർജ്, ഞാൻ അതിലേക്കാണ് വരുന്നത്. ജോർജ് അതിലെ ആദ്യത്തെ വീഡിയോ ശ്രദ്ധിച്ചോ? അവർ ബാത്റൂമിലേക്ക് വരുന്നു, തുണികൾ കഴുകാനായി വാഷിംഗ്ഗ് മെഷീനിലേക്ക് ഇടുന്നു. അതിന് ശേഷം കുളിക്കാനായി പോകുന്നു. എന്നുവച്ചാൽ ഏതൊരു സ്ത്രീയും ബാത്റൂമിൽ സാധാരണയായി ചെയ്യുന്ന കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ. പക്ഷേ അവർ റൂമിൽ നിന്ന് വരുന്നത് മുതൽ അവരുടെ ഫോണിൽ വീഡിയോ റിക്കോർഡിങ്ങ് വർക്കിങ്ങാണ്. മറ്റൊരാളുടെ ആവശ്യപ്രകാരം അയാൾക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കാനൊ അതല്ല ഇനി സ്വന്തം ശരീരാസ്വദനത്തിന് വേണ്ടി അവർ തന്നെ എടുത്തതാണെങ്കിലും അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ചെയ്യുമോ? അതുപോലെ ജോർജ് മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ? ഈ രംഗങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ പോലും അവർ ഫോണിന്റെ ക്യാമറയിലേക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നതേയില്ല. ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നുള്ള ദൃശ്യങ്ങളും ഏകദേശം അതേപോലെ തന്നെ.. പല ആംഗിളുകളിൽ നിന്നായി ദൃശ്യങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ ഒരിക്കൽപ്പോലും അവർ ഫോണിലേക്ക് നോക്കുകയോ റിക്കോർഡിങ്ങ് ഓഫ് ചെയ്യുന്നതോ ഒന്നും കാണുന്നില്ല."

"സാറെന്താണ് ഉദേശിക്കുന്നത്?"

"എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ജോർജ്, ഇത് അവർ സ്വയം റിക്കോർഡ് ചെയ്‌ത ദൃശ്യങ്ങളല്ല. ഇതിന് പിന്നിൽ നമുക്കറിയാത്ത മറ്റാരോ കൂടിയുണ്ട്. അതാരാണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണം. അതിനൊരു എക്സ്പർട്ടിന്റെ സഹായം കൂടി നമുക്കാവശ്യമുണ്ട്."

"ഓക്കെ സർ, എനിക്ക് വളരെ അടുത്തറിയുന്ന ഒരാളുണ്ട് അശ്വിൻ. ഞാനിപ്പോൾതന്നെ അതിനുള്ള ഏർപ്പാടുകൾ ചെയ്യാം."

രണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം...

"സർ, കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ. പ്രതി കുറ്റം സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്."

"ഓക്കെ, ഞാനിതാ വരുന്നു. ജോർജ് ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. സുമയുടെ ഭർത്താവിനെ വിളിച്ചിട്ട് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വരാൻ പറയൂ. നാട്ടുകാരുടെ മുഴുവനും തെറ്റിദ്ധാരണ മാറ്റാനൊന്നും നമുക്കാവില്ല. പക്ഷേ സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ നിരപരാധിത്വം ആദ്യമറിയേണ്ടത് അവളുടെ ഭർത്താവ് തന്നെയാണ്..."

പ്രതിയുടെ കുറ്റസമ്മതത്തിലൂടെ ഒരു ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്.....

"ഗീതേച്ചീ..........."

"ഇതാര് സുമയോ, കേറി വാ സുമേ.. കുറെ നാളയാല്ലോ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വന്നിട്ട്.."

"അവിടെ പിടിപ്പത് പണിയാ ചേച്ചീ, കാലത്തേയ്ക്കുള്ളത് വച്ചുണ്ടാക്കി കഴിയുമ്പോഴേക്കും പിള്ളേർക്ക് ഓണ്ലൈൻ ക്‌ളാസ് തുടങ്ങും. പിന്നെ അതുങ്ങളെ കൂടെ ഗുസ്തി പിടിച്ചു വേണം അതിന്റെ മുമ്പിലിരുത്താൻ. എന്റെ കണ്ണ് തെറ്റിയാൽ അപ്പൊ തുടങ്ങും രണ്ടും കൂടെ മൊബൈലിന് വേണ്ടി അടി. വല്ല വിധേനേം അത് കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഉച്ചയ്ക്കുള്ളത് ആക്കാനുള്ള സമയമാവും. വൈകുന്നേരം പിള്ളേർക്ക് ഓണ്ലൈൻ ട്യൂഷൻ. പിന്നെങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങാനാ ചേച്ചീ സമയം.."

"എല്ലാടത്തും അവസ്‌ഥ ഇതൊക്കെ തന്നാ സുമേ.. ദേ ഇവിടെയും ഉണ്ടല്ലോ ഒരെണ്ണം. എന്നെക്കൊണ്ട് അവന്റെ അച്ഛന്റെ കൈയ്യും കാലും പിടിപ്പിച്ചൊരു കമ്പ്യൂട്ടർ വാങ്ങിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോ ദേ ഊണിന് പോലും പുറത്തിറങ്ങില്ല. എപ്പോ നോക്കിയാലും അതിന്റെ മുമ്പെ തന്നെ. കോളേജില് ക്ലാസ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അത് നോക്കി പഠിക്കുന്നെന്നൊക്കെയാ പറച്ചില്. ഇവനിവിടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാനും ഇപ്പോ എങ്ങോട്ടും പോവാറില്ല."

"അയ്യോ, അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ, വന്ന കാര്യം മറന്നു. അനന്തു എവിടേ ചേച്ചീ?"

"അവനാ മുറിയിലുണ്ട്, എന്താ സുമേ.."

"തൊടിയിലെ ശാരദേച്ചിയുടെ മകനില്ലേ? ഏട്ടന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന... അവൻ വന്നിട്ടുണ്ട്. ക്വാറന്റൈനോക്കെ കഴിഞ്ഞ് എത്തിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസമായി. ഏട്ടൻ അവന്റെ കൈയിലൊരു ഫോൺ കൊടുത്തു വിട്ടിരുന്നു. പിള്ളേർക്ക് ക്ലാസൊക്കെ മൊബൈലിക്കൂടെ ആക്കിയ ശേഷം എന്റെ ഫോണെപ്പോഴും പിള്ളാരുടെ കൈയ്യിലാ. ഏട്ടനോട് സ്വസ്ഥമായിട്ടൊന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലന്നെ. അങ്ങനെ കൊടുത്തു വിട്ടതാ. പുതിയ ഫോണായത് കൊണ്ട് അതില് ഏതാണ്ടൊക്കെ ചെയ്താലേ ഏട്ടൻ വിളിക്കുമ്പോ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ പറ്റൂന്നാ പറയുന്നത്. എനിക്കിതിന്റെ കിടുപിടി ഒന്നും അറിയത്തില്ല ചേച്ചീയേ. പഴയ ഫോണില് ഏട്ടനുള്ളപ്പോ ചെയ്ത് വച്ചതാ എല്ലാം."

"എന്റെ സുമേ, ഇവിടെയും ഇത് തന്നെ അവസ്ഥ. നമ്മളീ ഗ്യാസ് ഒക്കെ ബുക്ക് ചെയ്യുമ്പോ ഒരു മെസ്സേജ് വരില്ലേ. അത് നോക്കാൻ പോലും എനിക്കും അറിഞ്ഞൂടാന്നെ. അനന്തുന്റെ കൂടെയൊന്ന് നോക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അമ്മയെന്താ ഇതൊക്കെ പഠിക്കാത്തതെന്നും പറഞ്ഞ് ചെറുക്കനപ്പോ ഒച്ചയെടുക്കാൻ തുടങ്ങും. നീ ഇരിക്ക്, ഞാനവനെ വിളിക്കാം."

"ടാ അനന്തു, മോനേ നിന്നെ ദേ സുമ തിരക്കുന്നു. ടാ നീയവിടെ എന്തെടുക്കുവാ. വാതിലൊന്ന് തുറന്നേ.."

"എന്താ സുമേച്ചീ....."

"ടാ മോനേ, സുമയ്ക്ക് അരുൺ കൊടുത്തു വിട്ട പുതിയ ഫോണാ. അവൾക്ക് അവനെ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ അതില് ഏതാണ്ടൊക്കെ ചെയ്യണമെന്നാ പറയുന്നത്. നിനക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ അതൊന്ന് ചെയ്ത് കൊടുത്തേ..."

"അതിനെന്താ സുമേച്ചീ, അത് വലിയ പാടൊന്നുമില്ല. ചേച്ചി ഇരിക്ക് ഞാനിപ്പോ റെഡിയാക്കിത്തരാം."

"നീ ചെയ്ത് വച്ചിരുന്നാൽ മതി മോനേ, ഞാനൊന്ന് വീട്ടിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ. ഇല്ലേൽ പിള്ളേര് രണ്ടും കൂടി ഇപ്പോ അങ്കം തുടങ്ങും."

"ഹ ഹ പിള്ളേരെക്കൊണ്ട് വല്യ കഷ്ടപ്പാട് തന്നല്ലേ ചേച്ചീ.. അരുണേട്ടൻ വരുന്നുണ്ടോ ഇപ്പോഴേങ്ങാനും?"

"അവിടെയിപ്പോ ജോലിയൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നാ വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞത്. മിക്ക കമ്പനികളിൽ നിന്നും ജോലിക്കാരെ പിരിച്ചുവിടുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോ ഒന്ന് രണ്ട് മാസത്തിനകം വരും."

"മ്, ശരി ചേച്ചീ, ദേ ഇത് കഴിഞ്ഞു. ഫോൺ കൂടി കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ.."

"ആഹാ, ഇത്രയേ ഉള്ളായിരുന്നോ? ചുമ്മാതല്ല ഏട്ടനെന്നെ മണ്ടീന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ശരി ഗീതേച്ചീ ഞാനങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.."

അൽപ സമയത്തിന് ശേഷം...

കോളിംഗ്ഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് സുമ വാതിൽ തുറന്നു..

"ആര്, അനന്തുവോ, എന്താ മോനേ?"

"ചേച്ചീ, ഫോൺ എന്തിയേ? പുതിയ കുറച്ചു സോങ്ങ്സും ഫിലിമുമൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട്. ചേച്ചി പോയിക്കഴിഞ്ഞാ ഞാനതോർത്തത്."

"എന്റെ മോനേ, നിന്നോട് ഞാനതങ്ങോട്ട് ചോദിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ. പിന്നെ നീ പഠിക്കുന്നെന്ന് ഗീതേച്ചി പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാ.."

"അതല്ലേ ചേച്ചീ ഞാനിങ്ങോട്ട് വന്നത്. ചേച്ചി ഫോൺ എടുത്തിട്ട് വാ. ഞാനെല്ലാം സെന്റ് ചെയ്ത് തരാം."

"എന്നാ മോൻ ഇരിക്ക്. ചേച്ചി പോയി ഫോണെടുത്തിട്ട് വരാം.."

"പിള്ളേര് എന്തിയേ ചേച്ചീ.."

"അവര് പഠിക്കുവാ, ഓണ്ലൈൻ ട്യൂഷൻ. മോൻ ഇത് റെഡിയാക്ക്. അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചി കുടിക്കാനെന്തേലുമെടുക്കാം."

"ഫോൺ എന്നെ ഏല്പിച്ചിട്ട് ചേച്ചി വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി."

"അപ്പോഴേക്കും നിനക്ക് ചെയ്യാനുള്ളതൊക്കെ നീ അതിൽ ചെയ്ത് വച്ചല്ലേടാ...."ജോർജ് ദേഷ്യത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ നേരെ കൈയ്യോങ്ങി...

"ഏയ് വേണ്ട ജോർജ്......"

"അല്ല സാർ, ഇവനൊക്കെ കാരണം ഒന്നുമറിയാത്ത ഒരു പാവം പെണ്ണ്..."

"റിലാക്സ് ജോർജ്, അതിനൊക്കെ നമുക്കൊരുപാട് സമയമുണ്ട്. ഇനി നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ബാക്കി ഞാൻ പറയാം. ഫോൺ നൽകി സുമ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ ശേഷം വീഡിയോസും സോങ്ങ്സുമൊക്കെ സെന്റ് ചെയ്യുന്നതിനായി ഒരാപ്പ്ളിക്കേഷൻ അനന്തു സുമയുടെ ഫോണിൽ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്തിരുന്നു. വീഡിയോ ട്രസ്‌ഫെർ ചെയ്യാനെന്ന് സുമയെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച് ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്ത ആപ്പ്ളിക്കേഷന് മറ്റൊരു പ്രത്യേകത കൂടിയുണ്ട്. ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്ത ശേഷം ഫോണിന്റെ പെർമിഷൻസ് കൂടി നൽകിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഇതേ ആപ്പ് തന്നെ മറ്റൊരു ഫോണിലോ കംപ്യുട്ടറിലോ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്യത്തെ ഫോണിന്റെ സർവതും അക്സസ് ചെയ്യാൻ സാധിക്കും. അല്പം കൂടി മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ അനന്തുവിന്റെ ഫോൺ ഉപയോഗിച്ച് സുമയുടെ ഫോണിന്റെ ക്യാമറകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും അതിലൂടെ കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതുമെല്ലാം റെക്കോർഡ് ചെയ്യാനും സാധിക്കും. അതുപോലെ സുമ സ്വന്തം ഫോണിൽ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നെന്ന് സ്‌ക്രീൻ മിററിങ്ങ് എന്ന ഓപ്‌ഷനിലൂടെ അനന്തുവിനും കാണാൻ സാധിക്കും. ഏതെങ്കിലും ഒരു മെയിൽ ഐഡി ഉപയോഗിച്ചാവും ഈ രണ്ട് ഫോണുകളും തമ്മിൽ കണക്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇതൊന്നും സുമയെപ്പോലെ ഫോണിനെക്കുറിച്ച് വല്യ അറിവൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണക്കാരിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കില്ല."

"വീഡിയോ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയ സംശയങ്ങൾ ജോർജിന്റെ ഫ്രണ്ട് അശ്വിനോട് അന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹമാണ് മറ്റൊരാൾക്ക് രഹസ്യമായി നമ്മുടെ ഫോണിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്പൈ ആപ്പുകളെക്കുറിച്ചും അതെങ്ങനെയൊക്കെയാണ് നമ്മുടെ ഫോണിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമെന്നുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമാക്കിത്തന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായത്തോടെയാണ് സുമയുടെ ഫോൺ ഒരിക്കൽകൂടി പരിശോധിക്കുകയും അതിലിവൻ ഫയൽ ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യാനെന്ന പേരിൽ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്തിരുന്ന സ്പൈ ആപ്പ്ളിക്കേഷൻ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തത്. വീഡിയോ ലീക്ക് ആയതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോയ വെപ്രാളത്തിൽ അനന്തു സ്വന്തം ഫോണിൽ നിന്ന് ആപ്പ്ളിക്കേഷൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്‌തെങ്കിലും ഫോണുകൾ തമ്മിൽ കണക്റ്റ് ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അനന്തുവിന്റെ മെയിൽ ഐഡി സുമയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് അശ്വിൻ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അതാണ് ഈ കേസിന് വഴിത്തിരിവായതും എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രതിയെ പിടികൂടാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിച്ചതും...."

"ഇപ്പൊ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ ഒരേകദേശ രൂപം മനസ്സിലായില്ലേ അരുൺ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീടിനുള്ളിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ പോലുമറിയാതെ എങ്ങനെയാണ് പുറത്തെത്തിയതെന്നും പിന്നെ അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിപ്പെട്ടതെന്നും."

"ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് സാർ, അവൾക്കിവൻ സ്വന്തം മോനെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നിട്ടും....."

"ഇനി അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല അരുൺ, ഇന്നത്തെ കാലം അങ്ങനെയാണ്. പിന്നെ ഞങ്ങൾ ചെയ്തത് ഞങ്ങളുടെ ഡ്യൂട്ടിയാണ്. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും നിങ്ങൾക്കുണ്ടായ നഷ്ടം നികത്താനാവില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. പക്ഷേ ഈ കേസ് തെളിയിക്കപ്പെടണമെന്നുള്ളത് ദൈവനിശ്ചയമാണ്. റേറ്റിങ്ങ് കൂട്ടാൻ വേണ്ടി ഒരു മരണവാർത്തയെപ്പോലും വളച്ചൊടിച്ച് എന്ത് അഭാസവും എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ചാനലുകളെയും, വാർത്തയുടെ സത്യാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന പേരിൽ കേട്ടാലറയ്ക്കുന്ന ഭാഷയിൽ തെറിവിളികൾ നടത്തുന്നവരെയും ഇതോന്നും പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കില്ലയിരിക്കും പക്ഷേ സുമയെപ്പോലെ സ്വന്തം കൈയ്യിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ ഇത്തരം ദൂഷ്യവശങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയറിയാത്ത ഒരുപാട് വീട്ടമ്മമാരുള്ള നാടാണ് നമ്മുടേത്. ഒരുപക്ഷേ ഈ കേസ് തെളിയിക്കപ്പെട്ടത് അവർക്ക് വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കും......."

സ്നേഹപൂർവം
ഉണ്ണി ആറ്റിങ്ങൽ...

തിരിച്ചറിവ്(കഥ)

"വേണുവേട്ടനും ശാരദയ്ക്കും ഒന്നും തോന്നരുത്. കാര്യം ശെരിയാ, വിമലും ലക്ഷ്മിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം നമ്മളെല്ലാവരും ചേർന്ന് ഉറപ്പിച്ചത് തന്നെയാ. പക്ഷെ കല്യാണത്തിന് ഇനിയും എട്ടുമാസം ബാക്കി നിൽപ്പുണ്ട്. അതിനു മുൻപ് വിമലിന്റെ അളിയന്റെ വീട്ടിലെ കല്യാണത്തിന് ലക്ഷ്മിയെ നിങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനോടും, മൂന്നാലുദിവസം അവളവിടെ വന്നു താമസിക്കുന്നതിനോടുമൊന്നും എനിക്ക് യോചിപ്പില്ല... യോചിപ്പില്ല എന്നല്ല അതു ശെരിയാകില്ല. "

ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛനങ്ങനെ അറുത്തുമുറിച്ചു പറഞ്ഞതും വിമലും, ലക്ഷ്മിയുമടക്കം അവിടെ കൂടിയിരുന്ന സകലരുടേയും മുഖം വാടി. വിമലിന്റെ സഹോദരി വേണിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അനിയന്റെ കല്യാണത്തിനു ക്ഷണിക്കാൻ ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയതായിരുന്നു വിമലും, അച്ഛനുമമ്മയും, വേണിയും, ഭർത്താവുമെല്ലാം ചേർന്ന്. വിവാഹത്തിന് രണ്ടുദിവസം മുൻപേ അവർ പോകുന്നതിനോടൊപ്പം ലക്ഷ്മിയേയും കൊണ്ടുപോകണം എന്ന ആവശ്യമാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛൻ ശേഖരൻ നിഷേധിച്ചത്...

"വളയിടലും കഴിഞ്ഞു. കല്യാണത്തിന് ഡേറ്റും എടുത്തു.പിന്നെന്താ അങ്കിൾ ലച്ചു ഇവർക്കൊപ്പം രണ്ടുദിവസം അവിടെ വന്നു നിന്നാൽ? അന്യവീടൊന്നും അല്ലല്ലോ. എന്റെ വീടല്ലേ. പിന്നെന്താ. ഇവർക്കും ഫ്രീയായി ഒന്നു സംസാരിക്കാനും പറ്റും, ഞങ്ങളുടെയൊക്കെയൊരു നോട്ടവുമുണ്ടാകും " വേണി ശേഖരനെ സമ്മതിപ്പിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി.

"എല്ലാം ശെരിയാ. പക്ഷെ ലച്ചുവിന്റെ കഴുത്തിൽ വിമലിന്റെ താലി വീണിട്ടില്ലല്ലോ മോളെ. പിന്നെ മോളുടെ വീട്ടിൽ വരാനും നിൽക്കാനുമൊക്കെ ധാരാളം സമയമുണ്ട് ഇവർക്ക്. ഇപ്പോൾ ഇത് ശെരിയാവില്ല. പിന്നെ ഇവര് തമ്മിൽ സ്ഥിരം ഫോണിൽ സംസാരിക്കാറുണ്ട്. അത്യാവശ്യം പുറത്തൊക്കെ വെച്ചു കാണാറുമുണ്ട്. തല്ക്കാലം അതുമതി. പിന്നെ കല്യാണത്തിന് ഞങ്ങൾ ലെച്ചുവിനെയും കൂട്ടി നേരത്തെ എത്തിക്കോളാം." ശേഖരൻ പറഞ്ഞു.

ഇനി നിർബന്ധിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല എന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ കല്യാണവും ക്ഷണിച്ച് എല്ലാവരും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ലച്ചുവിന്റേയും, വിമലിന്റേയും മുഖത്തു നിരാശ പ്രകടമായിരുന്നു. അവര് പോയതും, ആഗ്രഹിച്ചത് നടക്കാതെ പോയ അരിശം അച്ഛനോടുമമ്മയോടും എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു തീർത്തശേഷം ലച്ചു റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു.

"നിങ്ങളിങ്ങനെ അറുത്തുമുറിച്ച പോലെ പറയണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും നാളെ അവളുടെ കുടുംബമല്ലേ അത്. അപ്പോൾ അവരിങ്ങനെയൊരു ആവശ്യം പറയുമ്പോൾ.. ഒന്നൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട് മതിയായിരുന്നു. നിങ്ങള് പറഞ്ഞത് ആർക്കും പിടിച്ച മട്ടില്ല.. പിന്നെ ലച്ചുവും, വിമലും ഒറ്റയ്ക്കല്ലല്ലോ പോകുന്നത്. ഒപ്പം വേണുവേട്ടനും, ശാരദേടത്തിയുമടക്കം എല്ലാവരുമുണ്ടല്ലോ. അവര് ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നല്ലോ." ലക്ഷ്മിയുടെ അമ്മ രമ ഭർത്താവിനോടായി പറഞ്ഞു.

"രമേ, വിമൽ നമ്മുടെ മോളുടെ ഭർത്താവ് ആകാൻ പോകുന്ന ആളാ പക്ഷെ ഭർത്താവായിട്ടില്ല. അതിനിനിയും മാസങ്ങൾ ബാക്കിയാ... വിവാഹപ്പന്തലിൽ വെച്ചുവരെ വിവാഹം മുടങ്ങുന്ന എത്രയോ സംഭവങ്ങളുണ്ട്. അത്യാവശ്യം പുറത്തു വെച്ചു കാണുന്നതിനും, സംസാരിക്കുന്നതിനുമൊക്കെ നമ്മൾ രണ്ടാൾക്കും അനുവാദം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇതുപക്ഷേ നാലഞ്ചു ദിവസത്തെ കാര്യമാ. എത്ര അടുത്താലും മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളൊന്നും ആർക്കും അറിയാൻ പറ്റില്ല. നീ ദിവസവും വാർത്തയിലും മറ്റും കാണുന്നതല്ലേ. വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു പീഡനവും, ബ്ലാക്ക് മെയിലിങും, ആത്മഹത്യയും. നമ്മുടെ മോള് എല്ലാ തിരിച്ചറിവുമുള്ള കുട്ടിയാ. എങ്കിലും നമ്മൾ അച്ഛനമ്മമാർക്കൊരു കടമയുണ്ട്. ചിലതൊക്കെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് നമ്മളാ. ഇപ്പോൾ ലച്ചൂനും എന്നോട് ഇഷ്ടക്കേടുണ്ടാകും പക്ഷെ അവളുടെ നല്ലതിനാ അച്ഛൻ പറഞ്ഞതെന്ന് പിന്നീടവൾക്കു മനസ്സിലായിക്കൊള്ളും." ശേഖരൻ ഭാര്യയോടായി പറഞ്ഞു.

"നിങ്ങള് പറയുമ്പോഴാ ഓർക്കുന്നത്, ഇന്നും ന്യൂസിലുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹവാഗ്ദാനം നൽകി പീഡിപ്പിച്ചതും, ഗർഭിണി ആയപ്പോ അബോർഷൻ ചെയ്യിച്ചതും, അവസാനം അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ആ കുട്ടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തതും.. അതും വീട്ടുകാരൊക്ക ചേർന്ന് വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച ശേഷം.. അതിനേക്കാൾ അത്ഭുതം തോന്നിയത് മോന്റെ എല്ലാ കൊള്ളരുതായ്മയും അറിഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ടു മോനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന അവന്റെ അമ്മയുടെ ഫോൺ സംഭാഷണം കേട്ടപ്പൊഴാ. അവന്റെ അമ്മ ആ പെൺകുട്ടിയോട് പറയുവാ 'മോളെല്ലാം മറന്നു കള... എന്നിട്ട് വേറെ വിവാഹം കഴിക്ക്. നിങ്ങൾക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചത് വേറാരും അറിയില്ലെന്ന്' സ്വന്തം മോൾക്കാണ് അങ്ങനൊരു ഗതി വന്നതെങ്കിൽ അവരങ്ങനെ പറയുമായിരുന്നോ? " നെടുവീർപ്പോടെ രമ പറഞ്ഞു.

"നീ പറഞ്ഞ ന്യൂസ്‌ ഞാനും കണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ആ കൊച്ച് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുക ആയിരുന്നില്ല വേണ്ടത്. കേസ് കൊടുത്ത് എല്ലാത്തിനേയും കുടുക്കണമായിരുന്നു. എല്ലാവരും ചേർന്നുള്ള ചതിയാണ് അതെന്ന് ആ ഫോൺ റെക്കോർഡിങൊക്കെ കേട്ടാൽ അറിയാം.ഇപ്പോ ആർക്കു പോയി, ആ കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനും, അമ്മയ്ക്കും, കുടുംബക്കാർക്കും.. കേസും, കൂട്ടവും ഒതുങ്ങുമ്പോ അവൻ വേറെ കെട്ടും.. അതാണ് ലോകം.. ഓരോന്നു കേൾക്കുമ്പോ നമ്മള് വിചാരിക്കും നമ്മുടെ വീട്ടിൽ അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന്. പക്ഷെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊക്കെ എവിടേയും സംഭവിക്കാം. ആ പേടികൊണ്ടാ ഞാൻ എതിർത്തത്. വിവാഹത്തിന് മുൻപ് ചെക്കനും, പെണ്ണും തമ്മിൽ കാണുന്നതിനും, മിണ്ടുന്നതിനുമൊന്നും ഞാൻ എതിരല്ല അതൊക്കെ ആവശ്യവുമാണ് പക്ഷെ എവിടെയാണ് അതിർവരമ്പുകൾ വേണ്ടതെന്ന ബോധ്യം എല്ലാവർക്കും വേണം. സ്നേഹവും, വിശ്വാസവുമൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ അത്യാവശ്യമാണ് പക്ഷെ അതിനൊപ്പം സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനും പഠിക്കണം.. മക്കളെ നമ്മളത് പഠിപ്പിക്കുകയും, ഓർമിപ്പിക്കുകയും വേണം. " അത്രയും പറഞ്ഞു ശേഖരൻ നോക്കുന്നത് വാതിൽക്കൽ കണ്ണുനിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്കാണ്.

"സോറി അച്ഛാ..പെട്ടന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. അച്ഛനെന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ല എന്നു പോലും ഞാൻ കരുതി.. ഇപ്പോൾ അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്, എത്ര സ്വയം സംരക്ഷിച്ചാലും വീണുപോയേക്കാവുന്ന ചില ചതികുഴികളെ കുറിച്ച്.." ലച്ചു കണ്ണുനീരോടെ പറഞ്ഞു.

"വിമൽ അങ്ങനെ ആണെന്നല്ല കെട്ടോ മോളെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്.. " ശേഖരൻ മകളോടായി പറഞ്ഞു.

"മനസ്സിലായി അച്ഛാ.. " അച്ഛനെ മനസ്സിലാക്കാതെ പോയതിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ക്ഷമയും പറഞ്ഞു ലച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ശേഖരനും, രമയും പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...

"നിന്റെ അച്ഛൻ എന്താ മുണ്ടക്കൽ ശേഖരന് പഠിക്കാണോ ലച്ചു. അങ്ങോരൊന്നു സമ്മതിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നാലഞ്ചു ദിവസം നമുക്ക് അടിച്ച് പൊളിക്കാമായിരുന്നു." വിമൽ ഫോണിലൂടെ അരിശപ്പെട്ടു .

"അടിച്ചുപൊളിക്കാനൊക്കെ ഇനിയും സമയം ഒരുപാട് ഉണ്ടല്ലോ വിമൽ, ദേ പിന്നെ എന്റെ അച്ഛനെ കുറ്റം പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ നീ വിവരമറിയും." എന്നും പറഞ്ഞു ഫോൺ വെക്കുമ്പോഴും ലച്ചുവിന്റെ മനസ്സാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നത് അച്ഛന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു. "സ്നേഹത്തിനും, വിശ്വാസത്തിനുമൊക്കെയൊപ്പം സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനും പഠിക്കണം " എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥങ്ങൾ ആഴത്തിൽ അവളിലേക്ക് പതിയുകയായിരുന്നു.

Aswathy Joy Arakkal....


കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓണവിശേഷങ്ങൾ

ഓണം എല്ലാവരെയും പോലെ എനിക്കും സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു.വിഭവസമൃദമായ സദ്യയിലോ ഓണക്കോടിയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല എന്റെ ഓണം...

ഒതുങ്ങാത്തവയുംകൂടി ചേർത്ത്‌ ഒന്നിച്ച്‌പറയാം..

അന്നത്തെക്കാലത്ത്‌ പഠനം എന്നത്‌ എനിക്ക്‌, ഭീമാകാരനായ ഒരാൾ കുന്നുകയറുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
അതിനാൽ കുപ്പായവും തീറ്റിയും ഒന്നുമല്ല...ഓണത്തിനു കിട്ടുന്ന അവധിയായിരുന്നു മുഖ്യം..ബിഗിലെ...

ഈ ഓണ സമയത്താകും കണ്ടത്തിലെ നെല്ല് വിളവെടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന് മുറ്റത്ത്‌ നിരത്തുന്നത്‌...
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നെയാണ് കറ്റതല്ലുകയും മെതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്‌. ഇതും എന്റെ ഓണ ഓർമ്മകളിൽ ഉണ്ട്‌.

മെതിയും അളവും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌
ഇവർ പോയതിനുശേഷം ഞാനും എന്റെ സഹോദരിയും അവരെപ്പോലെ വേഷമൊക്കെധരിച്ച്‌,
തലയിൽ തോർത്തൊക്കെ ചുറ്റി
അവിടെകിടക്കുന്ന വൈക്കോൽ കെട്ടി അവരെപോലെ തന്നെ തടിയിൽ അടിച്ചുകളിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഓണത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽതെളിയുന്നതാണ്.

ആ സമയത്ത്‌ വീടും പരിസരവുമെല്ലാം പുതുനെല്ലിന്റെയും വൈക്കോലിന്റേയുംമൊക്കെ പ്രത്യേകതരം ഗന്ധമാണ്.
തറയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന മിച്ചം നെല്ലുകടത്തുവാനായി ഉറുമ്പുകളുടെ പടയോട്ടവും അതിന്റെ ആക്രമണങ്ങളുമെല്ലാം ഓണ ഓർമ്മകളിൽ മറക്കാൻ പറ്റില്ല.

ഞങ്ങൾ സഹോദരങ്ങൾ നാലുപേരാണ്...
ഈ നാലുപേർക്കും ഓണക്കോടി എടുത്തുതരുന്നത്‌ അച്ഛന്റെ ജേഷ്ടനാണ്..
അന്നൊക്കെ റെഡിമെയിഡു ഡ്രസ്സുകൾ അല്ലായിരുന്നു...
തുണിയെടുത്ത്‌ തയ്യൽക്കടയിൽ പോയി അളവെടുത്തു തയിക്കുന്ന രീതിയായിരുന്നു.
ഓണത്തിനു വളരെമുൻപ്‌ തന്നെ തുണിയെടുത്തുതൈക്കാൻ കൊടുത്താലെ ഓണത്തിനു കുപ്പായം കിട്ടു..
തയിച്ചുകിട്ടാൻ വേണ്ടി ക്ഷമയോടെ ഇരുന്ന നാളുകൾകൂടിയാണ് ഓണം.
ഓണമാകുമ്പോൾ വീടിനുപെയിന്റടികൾ ഞങ്ങൾ തന്നെ ചെയ്യും ഹെഡ്‌ മേസ്തിരി മൂത്ത ജേഷ്ഠനാണ്.
മൂത്തചേട്ടന്റെ കയ്യെത്തത്ത മേഖലകളില്ല.
ഞങ്ങളുടെ പശുത്തൊഴുത്ത്‌ അന്ന് ഓലമേഞ്ഞതായിരുന്നു.
വരുന്ന പണിക്കാരുടെകൂടെ ചേട്ടനും ഓലകൈമാറാൻ കൂടും.
മെടഞ്ഞ ഓല വരിഞ്ഞുകെട്ടുന്ന, വാട്ടിയ ഓലക്കാലുവിതരണം ചെയ്യാൻ ഞാനും കൂടിയിട്ടുണ്ട്‌.
അതുകഴിഞ്ഞാൽ വൈക്കോൽ തുറു ഇടീൽ മഹാമഹമാണ്.
പണിക്കാളുണ്ടെങ്കിലും ഞാനും മൂത്തജേഷ്ഠനും ആ പരിസരത്തുതന്നെ ചുറ്റിനിൽക്കും.
രണ്ടാമത്തെ ചേട്ടൻ പഠനത്തിൽ കേമനായതുകൊണ്ട്‌.
ആ പരിസരത്തേക്കുപോലും ചേട്ടനെ അച്ഛൻ അടുപ്പിക്കില്ല.
എന്നാൽ കള്ളപ്പണികളുടെ രായതന്ത്രങൾ ഹൃദ്യസ്ഥമാക്കിയ എന്നെപോലെയല്ലായിരുന്നു പുള്ളി.
എത്ര കഠിനമായപണികൾക്കുപോലും ചാടിവീഴും...
എന്നാൽ ഞാനാണേൽ അവിടെ എന്തേലും രായതന്ത്രം വീശിയെറിഞ്ഞ്‌ കാഴ്ചക്കാരനാകുകയും ചെയ്യും.

ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കല്പക എന്ന ഒരു സംഘടനയുണ്ടായിരുന്നു.
തിരുവോണ ദിവസമാണ് അതിന്റെ വാർഷികാഘോഷം.(രണ്ടുദിവസമുണ്ട്‌)
ഉത്രാട ദിനം മുതൽ മൈക്കിൽകൂടി പാട്ടുകൾ കേട്ടുതുടങ്ങുന്നതോടുകൂടി ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ഉത്സവ പ്രതീതിയാകും.
തിരുവോണദിവസം രാവിലെ തുടങ്ങുന്ന കായികപരിപാടിമുതൽ ഉച്ചക്ക്‌ ബ്രേക്കിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദ്യപാരായണം വരെ കല്പക നഗറിൽ തന്നെയുണ്ടാകും.
വിശപ്പുമൂത്ത്‌ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ആരുടേയും കൈ സഹായമില്ലാതെ രണ്ടുകൂട്ടം പായസമുൾപ്പടെ അടിപൊളി സദ്യ അമ്മ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും.

കേമമായി തട്ടി എന്റെചെറിയ മാവേലിവയറുതടകി വീണ്ടും ഓണാഘോഷ പരിപാടികൾക്കായി ഊളിയിടും...
നമ്മൾ ഉള്ള കാലത്തോളം നമ്മുടെ ഓർമ്മകൾക്ക്‌ മരണം ഇല്ലെല്ലോ..
ഓണക്കാല ഓർമ്മകൾ ഇതൊക്കെയാണങ്കിലും അമ്മയുണ്ടാക്കിത്തരുന്ന ചില പ്രത്യേക വിഭവങ്ങളിൽ ഞാനിന്നും വീണുപോകാറുണ്ട്‌..
എല്ലാവർക്കുമെന്റെ ആശംസകൾ...


*റാംജി..

ചുവന്ന പൂക്കളങ്ങൾ(കഥ)

" നോക്ക് ഏട്ടാ, പൂക്കളം ഇടാൻ അമ്മ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. ഞാനിട്ട പൂക്കളം കാലുകൊണ്ട് തട്ടിത്തെറുപ്പിച്ചു". വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എന്നെ കാത്തിരുന്നു അവൾ സങ്കടം പറയാൻ.

മുറ്റം നിറയെ പൂക്കൾ ചിതറി കിടക്കുന്നു. അതിൽ കൂടുതലും ചുവന്ന പൂക്കളാണ്.
"സാരമില്ല മോളേ, ഏട്ടൻ വന്നല്ലോ. നമുക്ക് നാളെ പൂവിടാം."
"ഏട്ടാ ഞാൻ പൂവിറുത്തു വയ്ക്കട്ടേ".
"ശരി മോളേ. പൂ ഇറുക്കാൻ വെളിയിൽ എങ്ങും പോവണ്ട. ഇവിടെ ഉള്ളത് മാത്രം മതി."
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

അമ്മയുടെ മുഖം മ്ലാനമായിരുന്നു.
എന്തിനാ അമ്മേ അവളെ വെറുതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്. അവൾക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ എന്ന് ചോദിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചു. വേണ്ട, ഒന്നും ചോദിക്കണ്ടെന്നു പിന്നെ തോന്നി.
അമ്മയ്ക്ക് ഒരിക്കലും ഒന്നും മറക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ.

ഒരു ഓണക്കാലത്ത് അച്ഛൻ വരാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഓണക്കോടി കൊണ്ട് വരും എന്നുറപ്പായിരുന്നു. അവൾ ചെറിയ കുട്ടി. കാത്തിരുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
അമ്മയും ഞാനും ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരുന്നു.
എന്താണാവോ വരാത്തത് അമ്മ അസ്വസ്ഥയായി പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. കുഴപ്പങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാവാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.

രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനായ അച്ഛൻ എപ്പോൾ വരാൻ വൈകിയാലും അമ്മ ഇങ്ങനെയാണ്. പേടിക്കാതെ വയ്യല്ലോ. രാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകുന്നവരിൽ ചിലരെയെങ്കിലും പലപ്പോഴും വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ്ക്കുന്നത് വെട്ടിനുറുക്കിയ നിലയിൽ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി കൊടിയും പുതപ്പിച്ച് റീത്തുകളും വച്ച് മുദ്രാവാക്യങ്ങളും മുഴക്കിയായിരിക്കും. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും കൊലപ്പെടുത്തിയാണ് രാഷ്ട്രീയ പകപോക്കൽ. എന്ത് നേടാനാണ് ഇവരെല്ലാം ഇങ്ങനെ?
ഇത്രയേറെ പ്രവർത്തകരെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുത്തിട്ട് ഇവർക്കൊക്കെ ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിയെ വളർത്താനോ, തളർത്താനോ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

അവർക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ലല്ലോ. അവർക്ക് ലാഭമല്ലേ ഉള്ളൂ. ഒരു രക്തസാക്ഷി ദിനം കൂടി ആചരിക്കാൻ രക്തസാക്ഷിയെ കിട്ടും.

നഷ്ടം ഞങ്ങൾക്കു മാത്രമല്ലേ !!
അങ്ങനെയൊരു പകപോക്കലിൻറെ, നഷ്ടപ്പെടലിൻറെ ഇരകളാണ് ഞങ്ങൾ.
ഓണക്കോടിയുമായി വന്ന അച്ഛനെ വീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള വഴിയിൽ വച്ച് വെട്ടിനുറുക്കിയപ്പോൾ തെറിച്ചു വീണ ചുവന്ന ചോരപ്പാടുകൾ പുരണ്ട ഓണക്കോടിയും
കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ അലമുറയിട്ടുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നോക്ക് മക്കളേ ഈ ഓണക്കോടി മുഴുവൻ ചുവന്ന പൂക്കളങ്ങൾ പോലെയായി.... ചുവന്ന പൂക്കളങ്ങൾ പോലെയായി.....

"ഏട്ടാ, നോക്കിയേ, ഇത്രയും പൂക്കൾ മതിയോ".
"മതി ധാരാളം."
പൂക്കളിൽ നിന്നും ചുവന്ന നിറമുള്ള പൂക്കൾ ഞാൻ എടുത്തു മാറ്റി.
"അയ്യോ ഏട്ടാ അത് മാറ്റാതെ. പിന്നെ കുറച്ചു പൂവല്ലേ ഉള്ളൂ."

ചുവന്നചോരപ്പാടുകൾ അമ്മയിൽ ഏല്പിച്ച ആഘാതത്തിന് ഇന്നും മാറ്റമില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ ഇട്ട ചുവന്നപുക്കൾ നിറഞ്ഞ പൂക്കളം ഇന്ന് തട്ടിത്തെറുപ്പിച്ചത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ.

"ഇത് മതി മോളെ. നമുക്ക് ചുവന്ന പൂക്കൾ വേണ്ട. വെളുത്ത പൂക്കൾ മതി."

അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഇത് പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു.

*രാധാ ജയചന്ദ്രൻ, വൈക്കം.*
03.09.2020.

താടകയും മാലാഖയും (കഥ)


'' അളിയാ..!'' പരിചയമുള്ള ശബ്ദം. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ആശ്ചര്യമായിരിക്കുന്നു. ''അളിയാ നീയോ? എത്ര കാലമായെടാ കണ്ടിട്ട് ?'' പരസ്പരം കെട്ടി പിടിച്ചു.വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു.വർഷങ്ങൾ നീണ്ടു നിന്നിരുന്ന സൗഹൃദത്തിൻ്റെ വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുപോയ ഇടവേളകൾ ഇല്ലാതായി. കുറേ നേരത്തെ സംസാരത്തിനൊടുവിൽ സുഹൃത്ത് അവൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അതും ഇപ്പൊത്തന്നെ ചെല്ലണം. മറ്റൊരു ദിവസമാകട്ടെയെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും സുഹൃത്ത് വിടുന്ന മട്ടില്ല. ഒടുവിൽ സുഹൃത്തിൻ്റെ കാറിൽ അവൻ്റ വീട്ടിലേക്ക്. യാത്രയിൽ അവൻ ഇന്ന് തീയേറ്ററിൽ കണ്ട സിനിമയെ പറ്റി വാചാലനായി. നല്ലൊരു സിനിമയാണെന്ന് അവൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.

''എന്തേ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയത് ? ഭാര്യയെക്കൂടി കൂട്ടാമായിരുന്നില്ലേ?'' ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.ശരിക്കും അപ്പോഴാണ് അവൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വാചാലനായത്.
''ആ ബെസ്റ്റ് .. ഭാര്യ..! എൻ്റെ മാഷേ ഒരു ശല്യമാ.. ഒരു സ്വസ്തതയില്ലെന്നേ.. അവിടെ പോകല്ല് ഇവിടെ പോകല്ല്.. അത് ചെയ്യരുത് ഇത് ചെയ്യരുത്.. അതെന്താ അങ്ങനെ ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ.. എവിടേലും പോകാനിറങ്ങിയാ അപ്പൊ തുടങ്ങും സൂക്കേട്, അവളേം കൊണ്ടു പോണമെന്നും പറഞ്ഞ്.ശരിക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതായെടോ.കല്യാണം കഴിക്കണ്ടാരുന്നൂന്ന് തോന്നാറുണ്ട് ചില സമയം. എടാ പെണ്ണുക്കെട്ടുവാണെങ്കി ഇതു പോലുള്ളതിനെയൊന്നും കെട്ടിയേക്കല്ലേ.ജീവിതം കോഞ്ഞാട്ടയാകും. അല്ലേതന്നെ എന്തിനാ കെട്ടിയിട്ട്? ഇപ്പൊ നിനക്കൊരു സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടല്ലോ അതങ്ങ് ഇല്ലാണ്ടാവത്തെയൊള്ളു ഒരു പെണ്ണ്കെട്ടിക്കഴിഞ്ഞാ..'' അങ്ങനെ ഭാര്യയുടെ കുറ്റങ്ങളും എനിക്കുള്ള ക്ലാസുകളുമായി യാത്ര സുഹൃത്തിൻ്റെ വീട്ട് പടിക്കലെത്തി. ഗേറ്റ് കടന്ന് വണ്ടി മുറ്റത്തേക്ക് കേറിയപ്പൊ ഒരു സുപ്രധാന നിർദ്ദേശവും..''എൻ്റെ പൊന്നളിയാ ഞാൻ സിനിമക്ക് പോയ കാര്യം അറിയാതെ പോലും നിൻ്റെ വായീന്ന് വീണേക്കല്ലെ.. പിന്നതുമതി ആ താടകയ്ക്ക്..''
ഞാൻ ചിരിച്ചു. അവൻ കണ്ട സിനിമ ഏതാരുന്നുവെന്ന് ആദ്യമേ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും വീണ്ടും ഞാൻ ചോദിച്ചു ''നീ കണ്ട സിനിമ ഏതാണെന്നാ പറഞ്ഞേ?'' അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു..
'' കെട്ട്യോളാണെൻ്റെ മാലാഖ ..!!!''

Written by PraveenKumar Saseendran

മുഖംമൂടി വിൽക്കുന്ന കമ്പോളം (കഥ)

ശാന്തമായൊഴുകുന്ന നദിക്കരയിലാണ്.ഒരു കാർണിവൽ പോലെ ആൾക്കൂട്ടവും, വ്യാപാരങ്ങളും നടക്കുന്നത്. നദിയുടെ മറുകരയിൽ ഇടതിങ്ങി വളർന്നു നിൽക്കുന്ന വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വനം. ആൾക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഞാൻ നടന്നു. എന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എല്ലാപേരും അവരവർക്ക് ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾക്കായി വ്യാപാര ശാലകൾക്ക് മുന്നിലായി തിക്കിതിരക്കുന്നു.
ഞാനും ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ നടന്നു.
പതിവുപോലെ ആ സ്വപ്നത്തിൻ്റെ പിൻപ്പറ്റിയായിരുന്നു. നിദ്രയിലിന്നും എൻ്റെ യാത്ര.
നദിയും, വനവും മറഞ്ഞു.
മുന്നിൽ കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം മരുഭൂമിയാണ്. നാഴികകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു ഞാനതിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങിയിട്ട്. ഈ മരുഭൂമിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത് എവിടെയോ ആ കമ്പോളം ഉണ്ട്.
ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നവിടെ ഉണ്ടാകുമോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് ആവശ്യമായത് അവിടെ കിട്ടുമോ?
മനസ്സ് ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഉപ്പു മുതൽ കർപ്പൂരം വരെ സകല വ്യാപാരങ്ങളും നടക്കുന്ന കമ്പോളം. വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളിൽ മാത്രം അവിടെ വ്യാപാരികൾ ഒത്തുകൂടുമായിരുന്നു.
മരുഭൂമിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ആദ്യം വഴിമുറിച്ച് കുറുകെ ഒഴുകി വരുന്നൊരു ജലപാതയുണ്ട്.
അകലെ നിന്നും ഇഴഞ്ഞു വരുന്ന പാമ്പിനെ പോലെ മരുഭൂമിയുടെ മണലിലൂടെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ് അതൊഴുകുന്നു. പാദങ്ങൾ നനച്ചു ഞാൻ അതിലേക്കിറങ്ങി നടന്നു. നഗ്നമായ പാദങ്ങൾക്കടിയിലായി മുനയുള്ള ഉപ്പു കല്ലുകളായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ആഴി ആയിരുന്നത് നികത്തിയതിൻ്റെ പ്രതിഷേധം. രത്നങ്ങൾ ഗർഭമായി ധരിച്ചിരിക്കുന്നവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും, നനവായി ഉന്നതിയിലേക്ക് ഉയർന്നു വന്നു മുകളിൽ ഉപ്പുകല്ലിൻ്റെ മുള്ളുകളാൽ ഒരു വെളുത്ത പരവതാനി വിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജലപാതയിൽ നിന്ന് നനഞ്ഞ പാദങ്ങൾ ഉപ്പു കല്ലുകൾ ഞെരിച്ചമർത്തി ഞാൻ ആ കമ്പോളം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അകലെ മരച്ചില്ലയിൽ പക്ഷികൾ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നതു പോലെയാണ് ആദ്യമെനിക്ക് തോന്നിയത്. മരുഭൂമിയിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന മണൽക്കൂനയ്ക്ക് മുകളിൽ വ്യാപാരം നടക്കുന്ന കമ്പോളത്തിൻ്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ആയിരുന്നത്. ഞാൻ നടക്കുന്നതിൻ്റെ വേഗത കൂട്ടി. ഉപ്പു കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം കഴിഞ്ഞു. ചുവന്ന പഞ്ചസാര മണൽത്തരികളും ചവിട്ടി കുഴിച്ച് ഞാൻ ആ കമ്പോളത്തിലെത്തി.
തിരികെ യാത്രയ്ക്കായി ഞാൻ അടയാളമിട്ട
എൻ്റെ കാൽപ്പാദങ്ങൾ മണ്ണിൽ കുഴിഞ്ഞുണ്ടായ അടയാളങ്ങളപ്പോൾ കാറ്റ് വന്നു മായ്ച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

കമ്പോളത്തിൽ കവാടത്തിന് അരികിലായി വിൽ പ്പനയ്ക്ക് വർണ്ണ കടലാസ്സുകൾ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു.
വിവിധയിനം പക്ഷികളുടെ തൂവലുകൾ തൂലികകളായും ഉണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടി കുപ്പികളിൽ പല നിറക്കൂട്ടുകളായി ചായങ്ങളും ഉണ്ട്.
അതെല്ലാം കണ്ടു ഞാൻ കമ്പോളത്തിന്
ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. അടുത്തതായി പഴങ്ങളും, ധാന്യങ്ങളും അടങ്ങിയൊരു വിഭാഗമായിരുന്നു.
എല്ലാപേരും എന്നെ കൈമാടി വിളിച്ചു.
അവർ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷ എനിക്ക് പരിചിതമായിരുന്നില്ല. അവരുടെ വേഷങ്ങൾ പണ്ടെന്നോ കണ്ടു മറന്ന ചില ചുവർച്ചിത്രങ്ങൾ എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ജീവനോടെയുള്ള പക്ഷികളും, മൃഗങ്ങളും ആയിരുന്നു. അടുത്തതായി അവിടെ വിൽപ്പനയ്ക്കായി നിർത്തിയിരുന്നത്.
ദയനീയമായി ഒരു ആട് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെ തറയിൽ ചരിച്ചു കിടത്തി ഒരാൾ കഴുത്ത് മുറിച്ച് മാറ്റിയപ്പോൾ ചോര ചുറ്റിനും ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. അവിടം മുതൽ തൊലിയുരിച്ച് രക്തം വാർന്നൊഴുകിയ മാംസങ്ങൾ, ചൂണ്ട പോലെ ഒരു വശം കൂർത്ത ഇരുമ്പിൽ കോർത്തിട്ടിരിക്കുന്ന മാംസ വ്യാപാര ശാലകളായിരുന്നു. മഞ്ഞ നിറത്തിൽ കൊഴുപ്പും രക്തവും കലർന്നൊഴുകി താഴെ വീണ മണ്ണിൻ്റെ നിറം കറുപ്പായി മാറിയിരുന്നു.
ഈച്ചയാർക്കുന്ന ആ മണ്ണിൽ നിന്നും പറന്നുയരുന്ന ഈച്ചകൾ അറവുകത്തിയുമായി നിൽക്കുന്ന അയാൾക്ക് ചുറ്റിനും പറക്കുന്നുണ്ട്.
വികൃതമായ പല്ലുകൾ പുറത്തു കാട്ടി അപരിചിതമായ ഭാഷയിൽ അവർ എന്നെ ജീവനില്ലാത്ത പച്ച മാംസം വാങ്ങാനായി വിളിച്ചു.
അവിടെന്നും ഞാൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
ലഹരി നുരയുന്ന പാനീയങ്ങൾ. അതു കുടിച്ച് മദോൻമത്തരായവർ പച്ച മാംസം തീയിൽ ചുട്ടെടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നു.
ലഹരിയുടേയും, പച്ചമാംസം കരിഞ്ഞതിൻ്റെയും മണം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം.
ചൂതുക്കളിക്കാരുടെ നിരാശയാർന്ന കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സുകളും, വിജയികളുടെ പൊട്ടിച്ചിരികളും

അവിടെ നിന്ന് മുന്നോട്ട് പൂക്കളുടെ സുഗന്ധമായിരുന്നു. കിലുങ്ങുന്ന നിറമാർന്ന വളകളും തിളങ്ങുന്ന മുത്തുമാലകളും പല വർണ്ണങ്ങളിലുമായി ഇരുവശങ്ങളിലും നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ചുവപ്പും, നീലയും, പിങ്കും അടങ്ങിയ കടുത്ത നിറങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അടുത്ത വ്യാപാരശാലകൾ. സ്ത്രീകൾ ആയിരുന്നു അവിടത്തെ വ്യാപാരക്കാർ.
വ്യാപാരശാലകൾക്ക് പുറകിലായി വെള്ള നിറത്തിലെ നേരിയ വസ്ത്രത്തിനാൽ നാലു ഭാഗം മറച്ചു ചെറിയ മുറികൾ തീർത്തിരുന്നു.
നിഴൽ പോലെ നാലുകാലുകൾ അതിനുള്ളിൽ ഒന്നു ചേർന്നു ചലിക്കുന്നുണ്ട്. സുഖസീൽക്കാരത്തിൻ്റെ ഒച്ചയും, ഗന്ധവും അവിടത്തെ വായുവിൽ കലർന്നിരുന്നു.
വ്യാപാരശാലയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നവർ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കടാക്ഷത്തോടെ എന്നെ ക്ഷണിച്ചു.
വെളുത്ത് സുന്ദരിയായ ഒരുവൾ ഞാൻ പഴയ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു.
വെള്ളം വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന അവൾക്ക് ചുറ്റിനും നിലാവ് പോലെ ഒരു പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു.
"ജീവനുള്ള മാംസം വിൽപ്പനയ്ക്കായുണ്ട്. "
അവൾ അന്ന് കാതിൽ പറഞ്ഞത് ഞാനോർത്തു.

എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അതായിരുന്നുന്നില്ല.
ഞാനതും തിരഞ്ഞു വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു.
സുഖകമ്പോളവും അവസാനിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്കാവശ്യമുള്ള ഞാൻ തിരഞ്ഞിരുന്ന പീടിക കണ്ടത്. മരുഭൂമിയ്ക്ക് നടുവിലായി ഇരുവശത്തും നീളത്തിൽ കെട്ടിനിർത്തിയ രാസിയിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന അനേകം മുഖംമൂടികൾ.
വ്യാപാരി എന്നെ കണ്ടു. എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. ആറടിയോളം പൊക്കമുള്ള ഒരു യുവാവ്. അല്ല യുവതി. അല്ല, ഒരു കൈ അലസ്സമായി സ്ത്രൈണതയുടെ താളത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചായിരുന്നു ആ രൂപം നടന്നു വന്നത്.
ഒരു കൈ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി യുവാവിനെ പോലെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടേതു പോലെ വളർന്ന മാറിടങ്ങൾ.
"വരണം മാഷേ വരണം ബൃഹളയുടെ വ്യാപാരശാലയിലേക്ക് സ്വാഗതം എന്താണ് വേണ്ടത്.?"
അവനോ? അവളോ? സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.
പൗരുഷമായിരുന്നു ആ ശബ്ദം. അവൻ..?
അല്ല! അവൾക്ക് ആ ശബ്ദം ഒട്ടും ചേരുന്നതല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ആ ഭാഷ എനിക്ക് പരിചിതമായതായിരുന്നു.
എനിക്ക് മുഖം മൂടി വേണം.
ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന മുഖം മൂടി. അവൾ നിരത്തിയിട്ടിരുന്ന കുറെ മുഖംമൂടികൾ ഞാനവിടെ നോക്കി.
ഒന്നും എൻ്റെ മനസ്സിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല.
ഓരോ മുഖംമൂടികൾ എടുത്തു വച്ചു നോക്കുമ്പോഴും ബൃഹള ഒരു കണ്ണാടി എനിക്ക് നേരെ പിടിക്കും.
ഒന്നൊരു ക്രുദ്ധനായ മുഖഭാവമായിരുന്നു.
മറ്റൊന്ന് കോമാളിയുടെ മുഖം. കവിൾത്തടങ്ങൾ പിളർന്ന് കർണ്ണങ്ങളെ എച്ചിലാക്കുന്ന വിധം വായ് തുറന്ന കോമാളി.
"അല്ല ഇതൊന്നുമല്ല എനിക്ക് വേണ്ടത്. "
ഞാൻ ബൃഹളയോട് പറഞ്ഞു.
നിരാശയോടെ ഞാൻ തിരികെ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവൾ അതു പറഞ്ഞത്.
"ഒരു മുഖം മൂടിയുണ്ട്. വില ലേശം ജാസ്തിയാകും."

"വില ഒരു പ്രശ്നമല്ല. ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ എന്തു വില നൽകിയും ഞാനത് സ്വന്തമാക്കും"

ബൃഹള വലിയൊരു ഭാണ്ഡക്കെട്ടിനുള്ളിൽ നിന്നുമൊരു മുഖം മൂടി പുറത്തെടുത്തു.

"എന്താണ്‌ ഈ മുഖംമൂടിയുടെ പ്രത്യേകതകൾ?"
എൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമായി ബൃഹള അത് ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"ഇതു അണിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങളിൽ നിങ്ങളെ കാണുന്നവർ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അത് നൽകുവാൻ കഴിയും.
ഏത് ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലും നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും. നിങ്ങളെ കാണുന്നവർക്ക് തമാശയാണ് വേണ്ടതെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് അവരെ ചിരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.സങ്കടമെങ്കിൽ അത്, ക്രോധം എങ്കിൽ അത്. കണ്ടോ"
ബൃഹള ഒരു കണ്ണാടി എടുത്ത് എനിക്കു നേരെ പിടിച്ചു.

"കണ്ടോ അത് അണിഞ്ഞിട്ട് ഇതിലേക്ക് നോക്കിക്കോളു. "

ഞാൻ ആ മുഖം മൂടി എടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.

"ഒരു കാര്യം കൂടെ ഇത് ഒരിക്കൽ അണിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അഴിച്ചു വയ്ക്കാൻ പാടില്ല.
അഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇതിൻ്റെ പഴയ ഗുണങ്ങൾ തിരികെ ലഭിക്കില്ല." ബൃഹള പറഞ്ഞു.

പുറമെ മഞ്ഞ നിറവും അകത്തൊരു നീല നിറവും കലർന്ന മുഖം മൂടി.
ഞാനത് പതിയെ മുഖത്തണിഞ്ഞു.
ആ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. ഞാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു.രണ്ടായിരം റൂബിൾ എന്നായിരുന്നു. ബൃഹള അതിനു വില പറഞ്ഞത്. ഞാനത് നൽകി. തിരികെ യാത്ര തിരിച്ചു.
വന്ന വഴിയിൽ വച്ചിരുന്ന അടയാളങ്ങൾ മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു. നേർത്ത വെള്ള വസ്ത്രം മറച്ചു നിർമ്മിച്ച കൂടാരത്തിന് പുറത്ത് കറുത്ത നിറത്തിലൊരു പെണ്ണ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഞാനുമായി ഭോഗിക്കാനായി ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാൻ ആ കൂടാരത്തിനകത്ത് കയറി. അവളുമായി രതിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. കേശവർണ്ണവും ചർമ്മ നിറവും വേർതിരിച്ചറിയാനാകാത്ത ഒരു കറുത്ത ഗോത്ര വർഗ്ഗക്കാരിയായിരുന്നു. അവൾ.
പുറത്തിറങ്ങി ഞാൻ ലഹരിയുടെ പാനീയം നുണഞ്ഞു. പച്ച മാംസം ചുട്ടത് ഭക്ഷിച്ചു.
ചൂതുകളിച്ചു. ഒടുവിൽ കമ്പോളത്തിൻ്റെ കവാടത്തിനരികിലെത്തി.
വർണ്ണക്കടലാസ്സുകൾ, പക്ഷിത്തൂവലുകൾ ചായക്കൂട്ടുകൾ എല്ലാം ഞാൻ വാങ്ങി കൂട്ടി.
ഒരു സ്വപ്നം സത്യമായിരിക്കുന്നു.
തിരികെ എത്തിയ ഞാൻ അതിശയിച്ചു.
ആ മുഖം മൂടി ധരിച്ച് എല്ലാപേരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് നൽകാൻ കഴിഞ്ഞു.
ചിരിപ്പിച്ചു, ചിന്തിപ്പിച്ചു, വെറുപ്പിച്ചു, കരയിപ്പിച്ചു.
ഒരു കൗതുകത്തിനായി ഞാൻ എന്നെ കാണുവാനായി ഒരു ദിവസം മുഖം മൂടി അഴിച്ചു.
മുറിയ്ക്കുള്ളിലെ കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി.
എൻ്റെ മുഖം മാറിയിരുന്നു.
എനിക്ക് മുഖം മൂടി വിലയ്ക്ക് നൽകിയ സ്ത്രൈണ സ്വഭാവം ഉള്ള ബൃഹളയുടെ മുഖം ആയിരുന്നു. എൻ്റെത്.
എൻ്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം എവിടെ?
അത് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
എനിക്ക് എൻ്റെ മുഖം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
അവൾ! അല്ല അവൻ ബൃഹള എന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു.
എൻ്റെ മുഖം ബൃഹള മോഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
നദിക്കരയിലൂടെ, വനത്തിനുള്ളിലൂടെ മരുഭൂമിയിലൂടെ ഞാൻ ആ കമ്പോളം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുകയായിരുന്നു.
മുന്നിലെ തിരക്കുകൾ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ മുഖം മൂടി വാങ്ങിയ പ്രദേശത്ത് എത്തി.
ആ പ്രദേശം വിജനമായിരുന്നു.
കാറ്റിൻ്റെ ഒച്ച കടൽത്തിരമാല പോലെ വന്ന് കാതടപ്പിച്ചു. മരുഭൂമിയിലെ മണൽ ചുറ്റിനും പാറി പറന്നു. മുഖം മൂടി വ്യാപാരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മണലിൽ പൂഴ്ന്നവിടെ നിലത്തൊരു കണ്ണാടി കഷണം കിടന്നിരുന്നു.
ബൃഹള എനിക്ക് മുഖം നോക്കാൻ തന്ന കണ്ണാടി.
ഞാൻ അതെടുത്തു നോക്കി. എൻ്റെ നഷ്ടമായ മുഖം ഞാൻ ആ ചെറിയ കണ്ണാടി കഷണത്തിൽ കണ്ടു. എൻ്റെ മുഖം തിരികെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
മുഖം മൂടിയല്ല. എന്നെ കാണുന്ന കണ്ണാടിയായിരുന്നു എനിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത്.
ശരിയാണ് സ്വപ്നത്തിൽ ഞാനതും അന്വേഷിച്ചായിരുന്നു. വാങ്ങാനിറങ്ങിയിരുന്നത്.
എന്നെ കാണുന്ന കണ്ണാടി.
എന്നിലെ എന്നെ കാട്ടിത്തരുന്ന കണ്ണാടി.
മുഖം മൂടി വ്യാപാരി സഞ്ചരിച്ച മണ്ണിൽ പുതഞ്ഞ കാൽപ്പാദങ്ങൾക്ക് പുറകെ ഞാൻ നടന്നു.
ആ വ്യാപാരിയെ തേടി.
ആ കണ്ണാടി സ്വന്തമാക്കാനായി.
#ജെ...

അറിയുന്നു ഞാൻ (കഥ)


"അമ്മക്കൊരു കല്യാണം കഴിക്കണം മോളേ..."
ഭാനുമതി പറഞ്ഞത് അനുപ്രിയ ഒന്ന് ഞെട്ടി...

"ന്തേ...
മോള് ഞെട്ടിയോ..."
ഭാനുമതി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അനുവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു...

"ഞെട്ടിയോ ന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഞെട്ടി.."
അനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

"അതെന്താ....
നിനക്ക് മാത്രം കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോയാൽ മതിയോ...
അമ്മയും ചെറുപ്പമല്ലേ..
ഇപ്പോളും നമ്മൾ രണ്ടാളും കൂടി നടന്നു പോയാൽ..
എല്ലാരും ചോദിക്കാറില്ലേ...
അനിയത്തിയാണോ..
ചേച്ചിയാണോ എന്നൊക്കെ.."
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭാനുമതി പറഞ്ഞു..

"അമ്മ സീരിയസായി പറഞ്ഞതാണോ..."
ഇത്തവണ അനുവിന്റെ ശബ്ദം ഇച്ചിരി കട്ടിയായിരുന്നു...

"മ്മ്.."
ഭാനുമതി മൂളി..

"അമ്മേ..."
ഇത്തവണ അനുവിന്റെ ശബ്ദം തെല്ലുയർന്നു..

"അമ്മ ഇത് ന്ത് ഭാവിച്ചാ..
രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ ന്റെ കല്യാണമാണ് അത് മറന്നോ അമ്മ.."

"അത് കൂടി ഓർത്തത് കൊണ്ടാണ് മോളേ...
ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം.."

"ന്ത് ഓർത്തു ന്ന്.."

"മോൾക്ക് ഞാൻ പറയാതെ തന്നേ അറിയാലോ
നമുക്ക് നമ്മൾ രണ്ടാളും മാത്രമേയുള്ളൂ വെന്ന്..
തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുമ്പോ നമ്മൾ രണ്ടാളും കൂടി ആലോചിച്ചല്ലേ എടുക്കാറ്..
അതാണ്..."
ശബ്ദം വല്ലാതെ നേർത്തിരുന്നു ഭാനുമതിയുടെ...

"എന്നാലും അമ്മേ..
അമ്മക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി പെട്ടന്ന്.."

"പെട്ടന്നല്ല മോളേ..
കുറച്ചു നാളായി ഞാൻ ഈ കാര്യം ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ട്.."
ഭാനുമതിയുടെ മറുപടി കേട്ട് അനു വീണ്ടും ഞെട്ടി..

"പരസ്പരം മനസിലാക്കി ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടും..
പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഈഗോയും കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ വിവാഹമോചനമായിരുന്നു ആദ്യം കണ്ട പോംവഴി..."

"ഇരു വീട്ടുകാരും അതിന് മൗനനുവാദം നൽകി..
അത് കൊണ്ട് ഡിവോഴ്സ് കിട്ടുമ്പോ മോൾക്ക് പ്രായം ഏഴു വയസ്...
പിന്നെ പതിമൂന്ന് വർഷം..
അതിൽ പത്തു വർഷം എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും തണലിൽ മോൾടെ വളർച്ച..
അവർ കൂടയുള്ള കാലം വരേ ഒറ്റപ്പെടൽ ഫീൽ ചെയ്തിരുന്നില്ല..
പക്ഷേ..
രണ്ടുപേരുടെയും പെട്ടന്നുള്ള മരണം..
അത് തളർത്തിയത് എന്റെ ജീവിതമായിരുന്നു..
ഇപ്പൊ മൂന്ന് വർഷം..
മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും ഇല്ലാതായിട്ട്...
ശരിക്കും ആ വിടവ് അറിയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..
പക്ഷേ...
മോൾക്ക് കൂടെ മോൾടെ അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നു എന്നും..
എപ്പോ വേണേലും മോൾക്ക് അദ്ദേഹത്തെ പോയി കാണാം..
ആളുടെ കൂടെ താമസിക്കാം..
പക്ഷേ..
അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദനയറിയുകയായിരുന്നു...
ഇനി മോള് വിവാഹം കഴിഞ്ഞു പോയാൽ..
ഞാൻ..."

പാതിയിൽ നിർത്തി ഭാനുമതി..

"അമ്മക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നോ..
ഞാൻ അച്ഛന്റെ കൂടെ പോയി നിൽക്കുന്നതിൽ.. "

"ദേഷ്യമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല..
അറിവ് വെക്കും കാലം വരേ എന്റെ ചൂട് കൊണ്ടല്ലേ വളർന്നത്..
പിന്നെ മോൾക്ക് സ്വയം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള പ്രാപ്തിയായ്..
അച്ഛനെ കാണണം..
അച്ഛന്റെ കൂടെ താമസിക്കണം..
ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ ഒരിക്കലും ഞാൻ എതിർത്തില്ല..
കാരണം..
അത് മോൾടെ അവകാശമാണ് ല്ലോ ഏന്ന് ഞാൻ കരുതി..
അദ്ദേഹത്തിന് മോളൊരു ബാധ്യതയവരുത് എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു പ്രാർത്ഥന..
അതും ഈശ്വരൻ കേട്ടു..
നൽകാൻ കഴിയാതെ പോയ സ്നേഹം മുഴുവനും മോൾക്ക് നൽകി കൂടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..
ഇപ്പൊ അതോർക്കുമ്പോ ഒരു സുഖമാണ്..
മോൾക്ക് അച്ഛനുമമ്മയുമുണ്ടല്ലോ..
പക്ഷേ എനിക്കോ..
എനിക്കാരാ.. ഉള്ളത്.."
ഇത്തവണ ഭാനുമതിയുടെ ശബ്ദം വിങ്ങിയിരുന്നു..

"എന്നിട്ട്...
അമ്മ ആരേലും കണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ..."
അനുവിന്റെ ചോദ്യം ഭാനുമതിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി...

"കണ്ട് വെച്ചതല്ല മോളേ...
തെറ്റേറ്റ് പറഞ്ഞു കൂടെ കൂട്ടുമോ ന്ന് ഞാൻ പോയി ചോദിച്ചതാ അദ്ദേഹത്തോട്..."
വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി ഭാനുമതി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അനു തിരിഞ്ഞു നോക്കി...

"അച്ഛൻ...."
അനു ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു..
അതോടൊപ്പം അവൾ ഓടിച്ചെന്നു സേതുവിനെ വാരി പുണർന്നു...

"അച്ഛാ...
സത്യമാണോ അച്ഛാ..
ഇതെല്ലാം സത്യമാണോ..."

"മ്മ്..
മോളേ..
ചില സത്യങ്ങൾ മനസിലാക്കാൻ ഒരുപാട് കാലം വേണ്ടി വരും..
അതറിയും വരേ കാത്തിരിക്കാനുള്ള ക്ഷെമയുണ്ടേൽ..
നമുക്കൊന്നും നക്ഷ്ടപ്പെടില്ല മോളേ..."

അനുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു സേതു പറയുമ്പോൾ കൂപ്പുകൈയ്യുമായി ഭാനുമതി സേതുവിനെ നോക്കി നിന്നു..

"വാ..."
സേതു ഭാനുമതിയേ വിളിച്ചു...
ഒറ്റടി വെച്ച്...
വേച്ചു വേച്ചു ഭാനുമതി സേതുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുവന്നു..
ഒടുവിൽ ആ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നു വീണു..

"ഏട്ടാ..."
ഭാനുമതി പതിയെ വിളിച്ചു...
ആ വിളിയിൽ സർവ്വം പുണർന്നു പുൽകി കൂടെ ചേരുന്ന പുതിയ ജീവിതത്തെ അവർ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു...

ശുഭം...

Written by Unni K Parthan

വിവാഹിതരാവുകയാണ്!!


 നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇതൊരു ക്ഷണമായി സ്വീകരിച്ചു ഇവരെ അനുഗ്രഹിക്കണം..നമ്മുക്കെല്ലാം പ്രിയങ്കരിയായ പൊറോട്ടയും ബീഫും വിവാഹിതരാവുകയാണ്!! . ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അച്ഛൻ മരിച്ചുപോയ പൊറോട്ടയെ വളർത്തിയത് അമ്മ മൈദയാണ്. ബന്ധത്തിന്ആദ്യമൊക്കെ അമ്മ മൈദ എതിർപ്പ് ഉയർത്തിയതിനു കാരണം ബീഫും മദ്യവും തമ്മിലുള്ള ചങ്ങാത്തം ആയിരുന്നു. . പൊതുവെ ബീഫ് മുരടനായിരുന്നെങ്കിലും പൊറോട്ടയുടെ മനസ്സിൽ മാന്യനും സ്നേഹമുള്ളവനും ആയിരുന്നു

കാണാൻ സുന്ദരിയും സുമുഖയും ആയ പൊറോട്ടക്ക് കല്യാണആലോചനയുമായി ആടും കോഴിയും കൂർക്കയും എന്തിന് പഴം പൊരി വരെ എത്തിയിരുന്നു.. എങ്കിലും ബീഫില്ലാതെ തനിക്കുജീവിക്കാൻ ആവില്ലന്ന പൊറോട്ടയുടെ വാശിക്ക് മുൻപിൽ, അമ്മ മൈദക്ക് സമ്മതം മൂളേണ്ടിവരികയായിരുന്നു!.

കോറോണയുടെ വിലക്കുകൾ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് ചടങ്ങുകൾ ലളിതമായ രീതിയിൽ നടത്തിയതിനുശേഷം രണ്ടുപേരും നിങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ എത്തുന്നതാണന്നു ബീഫിന്റെ ചങ്കുകളായ പെരുംജീരകവും വറ്റൽ മുളകും കൊത്തമല്ലിയും ഉപ്പേട്ടനും അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതോടൊപ്പം ചടങ്ങിൽ പദ്മശ്രീ കുഞ്ഞുള്ളിയും , നടനും സംവിധായകനുമായ കണ്ണേട്ടന്റെയും (കണ്ണൻ തേങ്ങാ )സജീവസാനിധ്യം അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതോടൊപ്പം പ്രശസ്ത മൃദഗവിദ്വാൻ ചക്കക്കുരുവും, പിന്നണി ഗായകരായ ഉരുളക്കിഴങ്ങും കോഴിമുട്ടയും ചേർന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്ന സംഗീതസദസും വാഴയിലപന്തലിൽ വെച്ചു നടക്കുന്നതാണ്.

എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥനയും അനുഗ്രഹവും ഉണ്ടാകണം..

പൊറോട്ട പോത്തിറച്ചി കിഴിക്കുവേണ്ടി.......

സ്നേഹത്തോടെ
✍️ജനീഷ് പതാരംചിറ (JP)

ആദ്യത്തെ ഡേറ്റ് (കഥ)

 


ഇക്കഴിഞ്ഞ വാലൈൻ്റെൻ ദിനത്തിൽ ഒരു ഡേറ്റിങ്ങ് ആപ്പിൽ വെച്ചായിരുന്നു അവർ ഇരുവരും ആദ്യമായി പരിചയപ്പെട്ടത് .

ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് തന്നെ ഇരുവരും വളരെയധികം സൗഹൃദത്തിലായി.അങ്ങനെ ഒരു മാസ്സത്തിനു ശേഷം അവർ നേരിൽ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.

വീട്ടിൽ പല കള്ളങ്ങളും പറഞ്ഞ് രണ്ട് ധ്രുവങ്ങളിൽ നിന്ന് അവർ ഇരുവരും നഗരത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു .നഗരത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം ഒരു പാർക്കിൽ വച്ച് അവർ കണ്ടുമുട്ടി.ഏറെ നേരത്തേ സംസാരത്തിന് ശേഷം അന്നൊരു ദിവസ്സം മാത്രം റൂമെടുത്ത് താമസ്സിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു .അങ്ങനെ വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് ഓരോ കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞ് നഗരത്തിലേ ഒരു മുന്തിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് നീങ്ങി .
വേഗം തന്നെ ഒരു റൂം എടുത്തു. പിന്നീട് ആരും ശല്യപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ മൊബൈൽ ഫോൺ രണ്ടും ഓഫാക്കി വെച്ചു. ശേഷം നീല വെളിച്ചമുള്ള നന്നേ തണുത്ത ആ റൂമിൽ ആ രണ്ടു ശരീരങ്ങളും ഒന്നായി മാറി .
അടുത്ത ദിവസ്സം രാവിലെ എണീറ്റ് മൊബൈൽ ഫോൺ ഓണാക്കിയപ്പോൾ സക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന ആ വാർത്ത കണ്ട് ഇരുവരും ഞെട്ടി

'ഇന്നലെ അർധരാത്രി മുതൽ രാജ്യത്ത് ലോക്ഡൗൺ ആയിരിക്കുന്നു'.


Written by Aswin TS

പച്ചമുളക്..(കഥ)

ഗ്രോബാഗിൽ നട്ടിരുന്ന ചെടിയിൽ നിറയെ പച്ചമുളക് കായ്ച്ചുകിടന്നിരുന്നു.

ഇത് അനുഗ്രഹ. എൻ്റെ ഭാര്യ ഒരു ചെടിയെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇതിന് നല്ല പച്ചനിറമുണ്ടാവും എരിവ് കുറവുമായിരിക്കും.
ഞാൻ വേറൊരു ചെടിയെ ചൂണ്ടി തമാശയായി ചോദിച്ചു.
ഇതേതിനമാ?
അവൾ ആവേശത്തോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
അത് 'ഉജ്ജ്വല'. ചുവപ്പ് നിറമാകും. എരിവ് കൂടുതലാണ്.
നിരയായി അടുക്കി വച്ചിരുന്ന ഗ്രോബാഗുകളിലെ അങ്ങേത്തലയ്ക്കലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി അവൾ തുടർന്നു.
അത് മഞ്ജരിയാണ്.
മഞ്ജരിയോ? ഞാൻ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
മഞ്ജരി , ജ്വാലാമുഖി ഇവയൊക്കെ മികച്ചയിനം പച്ചമുളക് വർഗ്ഗങ്ങളാണ്.
എപ്പോഴോ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഗ്രോബാഗിൽ ശോഷിച്ചുനിന്ന ഒരു ചെടിയിൽ ഉടക്കി. എൻ്റെ ചിന്ത വായിച്ച വണ്ണം ഭാര്യ പറഞ്ഞു.
അന്നുവാങ്ങിയതിൽ ആ ഒരു തൈ മാത്രം ഗുണം പിടിച്ചില്ല.
ഞാൻ ശോഷിച്ചുനിന്ന ആ ചെടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കവേ പിറകിൽ നിന്നവൾ പിന്നേയും പറഞ്ഞു.
അത് പിഴുതുകളഞ്ഞിട്ട് പുതിയ തൈ നടണം.
കുറച്ചിലകളുമായി നേർത്ത ഒരു ചെടി. അതിൻ്റെ തളർന്ന കൊമ്പുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പച്ചമുളക് ആർക്കും വേണ്ടാതെ പഴുത്തുകിടന്നിരുന്നു.
ദേ ഇതും കായ്ച്ചിട്ടുണ്ട്.
എൻ്റെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് നാണിച്ച് കായ്ച്ചതാവും .അവളുടെ ചിരി ഞാൻ കേട്ടു.
ആ ചെടിയുടെ ഇനത്തെപറ്റി ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല. ഭാര്യ അത് പറഞ്ഞതുമില്ല.
എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനവിടെ കുറച്ചുനേരം നിന്നു.
പണ്ട് ഞാനും...
എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ച് ഞാൻ വാക്കുകൾ വിഴുങ്ങി. .
പഴുത്തുനിന്ന ചെറിയ പച്ചമുളക് ഞാൻ അടർത്തിയെടുത്ത് ഞാനവൾക്കുനേരേ നീട്ടി.
നേർത്ത കമ്പുകളാട്ടി ചെടിയെന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതിനാവാതെ വന്നപ്പോൾ ഒരു പഴുത്തയില എൻ്റെ കാൽച്ചുവട്ടിലേക്ക് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരായി കൊഴിഞ്ഞു വീണു.

...പ്രേം മധുസൂദനൻ...

പുതുപ്പെണ്ണിന്റെ ചായ (കഥ)


ടീ,നീയീ വെളുപ്പാൻക്കാലത്തെണീറ്റ് എങ്ങോട്ടാ?

അടുക്കളയിൽ കയറട്ടെ.ഒന്നാമത് ഏട്ടൻ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിറക്കികൊണ്ട് വന്നത് ഏട്ടന്റെ അമ്മക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടിട്ടില്ല അതിന്റെകൂടെ കിടന്നുറങ്ങുകയും കൂടി ചെയ്‌ത്‌ ഇഷ്ടക്കേട് കൂട്ടണ്ടല്ലോ.

അതിന് നീയീ നേരം വെളുക്കും മുന്നേ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു?

ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി ചായയിട്ട് അമ്മേനെ എണീപ്പിച്ചു കൊടുക്കാം.

അതൊക്കെ കുറച്ചു ഓവറല്ലേ? അത്രയ്ക്ക് വേണോ??

ഫസ്റ്റ് ഇമ്പ്രഷൻ ഈസ് ദി ബെസ്റ്റ് ഇമ്പ്രഷൻ എന്നല്ലേ..ഏട്ടൻ കിടന്നോ ഞാൻ ചായയുമായി വന്ന് വിളിക്കാം.

ഒന്ന് നിന്നെ..അതിന് നിനക്ക് ചായ ഇടാൻ അറിയുമോ?നിന്റെ വീട്ടിൽ ജോലിയൊന്നും ചെയ്യിപ്പിക്കില്ല,അടുക്കളയിൽ കയറാറെ ഇല്ലെന്നല്ലേ നീയെന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.അതുകൊണ്ട് ഞാനൂടി വരാം.

അതൊന്നും വേണ്ട ഒരു ചായയല്ലേ അതൊക്കെ ഞാനിട്ടോളാം.

എങ്കിൽ ഓക്കേ ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ്.

പാത്രം കഴുകി പാലുമൊഴിച്ചു വെള്ളവും ചേർത്ത് അടുപ്പത്തു വെച്ച് ലൈറ്ററെടുത്തു ഗ്യാസ് സ്റ്റവ് കത്തിക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും സൗണ്ട് അല്ലാതെ തീ മാത്രമില്ല.പണ്ടാരമടങ്ങാൻ ഇതെങ്ങനെയാ ഒന്ന് കത്തിക്കുന്നത്..തലങ്ങും വിലങ്ങും നോക്കിയിട്ടും നോ രക്ഷ. ഏട്ടനെ തന്നെ വിളിച്ചോണ്ട് വരാം.

ഏട്ടാ..ഏട്ടാ..ഒന്നെണീറ്റെ..

ആഹാ മിടുക്കി,ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ചായയായോ.

അതല്ല,വന്നാ അടുപ്പൊന്നു കത്തിച്ചു തന്നേ..ഞാനെത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും കത്തുന്നില്ല.

ഓ വെളുപ്പാൻക്കാലത്തു മനുഷ്യനെ മെനെക്കെടുത്താനായിട്ട്,നടക്കങ്ങോട്ട്..

ദേ നോക്കങ്ങോട്ട്,ഇപ്പൊ കത്തിയത് കണ്ടോ.

ഇപ്പൊ കത്തിയല്ലോ,ഏട്ടൻ താഴെ സിലിണ്ടറിൽ എന്താ ചെയ്തത്?

റെഗുലേറ്റർ ഓഫ് ആയിരിക്കും,അത് തിരിച്ചു വെക്കണം പൊട്ടി.

ആ ഇനി ഏട്ടൻ പോയിക്കിടന്നോളൂ,ചായയായിട്ട് വിളിക്കാം.

ഇനി ഞാൻ പോണില്ല,പാൽ അടുപ്പിൽ വെച്ചല്ലോ ചായയിപ്പോ ആകും.

അത് വേണ്ട,എന്നിട്ട് ചായ ഏട്ടനിട്ടെന്നു പറയാനല്ലേ.പോയെ..പോയെ..പോയിക്കിടന്നുറങ്ങിയേ.

ഭർത്താവിനെ ഉന്തി തള്ളി റൂമിലോട്ട് വിട്ടശേഷം തെയിലക്കും,പഞ്ചസാരക്കും വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി.കുപ്പികൾ ഓരോന്നായി തുറന്നു നോക്കി,ഭഗവതീ പരീക്ഷണമാണോ..അയ്യോ പാലും തിളച്ചു പൊങ്ങുന്നല്ലോ.ഭാഗ്യം തെയില കിട്ടി,കുറച്ചെടുത്തിട്ടു.അപ്പോഴേക്കും പാൽ തിളച്ചു പൊങ്ങി പോയിത്തുടങ്ങി.വെപ്രാളത്തിൽ പാത്രം പൊക്കി മാറ്റാൻ നോക്കി കയ്യും പൊള്ളി.ഓഫാക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് നടക്കുന്നുമില്ല.

ഏട്ടാ...എട്ടാന്നും വിളിച്ചു റൂമിലേക്കോടി.
മനുഷ്യാ ഒന്നെണീറ്റെ,വേഗം അടുക്കളയിലോട്ട് വന്നേ..

ചായയായെങ്കിൽ നിനക്കിങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നൂടെ ഞാനങ്ങോട്ട് വരണോ.

ചായയല്ല,ചക്ക തരാം ഇങ്ങോട്ട് എണീറ്റ് വാ മനുഷ്യാ..

അടുക്കളയിലെത്തി നോക്കിയതും അടുപ്പും,സ്ലാബും കുളമായി കിടക്കുന്നു.

ഇതെന്താടി,ഇതെങ്ങനെ ചരിഞ്ഞുപോയി?

ചരിഞ്ഞുപോയതല്ല തിളച്ചു പൊങ്ങി പോയതാ..സമയത്തു തേയിലയും,പഞ്ചസാരയും കിട്ടിയില്ല.കിട്ടിയപ്പോളേക്കും...

എങ്കിൽ നിനക്ക് അടുപ്പ് ഓഫ് ആക്കിക്കൂടാരുന്നോ?

ഞാൻ വെപ്രാളത്തിൽ കുറെ നോക്കി.അവസാനം ഊതി അണക്കാനും നോക്കി.പക്ഷെ അണഞ്ഞില്ല.

ദൈവമേ ഗ്യാസ് അടുപ്പ് നീ ഊതിയണക്കാൻ നോക്കിയോ..ഭാഗ്യം നീ വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചു അണക്കാഞ്ഞത്.അടുത്ത തവണ നീ ഫയർ ഫോഴ്സിനെ വിളിക്കുമോ..

അപ്പോഴേക്കും സംസാരം കേട്ട് 'അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കെത്തി.

എന്താടാ രണ്ടു പേരും കൂടി വെളുപ്പാൻകാലത്തു അടുക്കളയിൽ?

അതുപിന്നെ അമ്മെ ഞങ്ങൾ ഒരു ഗ്യാസ് അടുപ്പ് വാങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ചർച്ച ചെയ്യുവാരുന്നു.
ഗ്യാസ് അടുപ്പ് പുതിയതിനിപ്പോ എന്താമ്മേ വില??

ശുഭം(അല്ല )

Written by Alex John Joffin

ചിറകുമുളച്ച സ്വപ്നങ്ങള്‍ (കഥ)


ഇതുവരെ ചായയായില്ലേടീ..അവക്കടെ മക്കള്‍ക്ക് കൂച്ചാന്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അവക്ക് നേരോണ്ട്...അമ്മായിയപ്പന്‍റെ ആക്രോശം.ഇന്നൊരു നേരമാണ് അല്പം വൈകിയത് .അതിനാ ഈ തുള്ളല്‍.പതിവില്ലാതെ രാവിലത്തെ ഓണ്‍ലൈന്‍ ക്ലാസ്സിനുമുന്‍പ് മനുക്കുട്ടന്‍ വന്ന് കാപ്പി ചോദിച്ച് ബഹളം വച്ചു. പുറകേ നടന്നു നിര്‍ബന്ധിച്ചാലേ സാധാരണ അവന്‍ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കൂ.അവന് ഇമ്പത്തിനനുസരിച്ച് ആറ്റിത്തണുപ്പിച്ച് കൊടുത്തപ്പോഴേയ്ക്കും അഞ്ചുമിനിറ്റ് വൈകി.

അപ്പനുമമ്മയ്ക്കുമുള്ള
ചായ വേഗം മേശപ്പുറത്തെടുത്തുവച്ചു.പെണ്‍മക്കളെ രണ്ടുപേരേം ഫോണ്‍വിളിച്ചു പറയാന്‍ ഒരു കാരണമായി.കേട്ടാലറയ്ക്കുന്ന കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍ കേട്ടു ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കൊല്ലം ഇരുപതായി.ഒറ്റമകനായതുകൊണ്ട് ഇട്ടെറിഞ്ഞു മാറിത്താമസിക്കാനും തോന്നിയില്ല.പെണ്‍മക്കളുടെ കെട്ട്യോന്‍മാരോട് എന്നാ സ്നേഹമാ അപ്പനുമമ്മയ്ക്കും.അതുപോലെ വന്നുകയറിയതല്ലേ ഞാനും.
കഴിഞ്ഞദിവസംതന്നെ തറ തുടയ്ക്കുന്ന മോപ്പ് ചാരിവച്ചിരുന്നത് താഴേയ്ക്ക് വീണു ശബ്ദമുണ്ടായി.അതുപോലെ റൂമിന്‍റെ ഡോറടച്ചപ്പോള്‍ അല്പം ശബ്ദം കൂടിപ്പോയി.ഈ നിസ്സാര കാര്യത്തിന് എന്നാ ബഹളമായിരുന്നു.എന്തുകാര്യമുണ്ടായാലും എന്‍റെ അപ്പച്ചനും ആങ്ങളമാര്‍ക്കുമാ കിടക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്തെ.കേട്ടു കേട്ടു മടുത്തു.ഇപ്പയിപ്പം ഞാനും വല്ലോം തിരിച്ചുപറയും.
ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ചത്തുജീവിച്ച ആളാ.അപ്പോ നോക്കിയത് ഞാനല്ലേ.ഒരു കുറവും വരുത്തിയില്ലല്ലോ.ഇത്തിരി നേരെ നിക്കാറായപ്പം തുടങ്ങി.കെട്ട്യോനാണെങ്കില്‍ വളര്‍ത്തിയതും പഠിപ്പിച്ചതുമൊക്കെയോര്‍ത്ത് സെന്‍റിയടിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടില്ല.പക്ഷേ ഇന്നെന്തോ ആ തിരുവായീന്ന് ആദ്യമായി ഒച്ചപൊങ്ങുന്നതുകേട്ടു.അവളു നടുവേദനകൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുവാ.എന്നിട്ടും സമയത്ത് വച്ചുവെളമ്പി തരുന്നില്ലേ.അമ്മയ്ക്ക് കഴിയില്ലേ ഒരു ചായയുണ്ടാക്കാന്‍.രാവിലത്തെ മോണിംഗ് വാക്ക് മുറ്റത്തൂന്ന് മാറ്റി അടുക്കളേലോട്ടാക്കിയല്ലോ അമ്മ .അതെന്നേത്തിനാ.പുറകില്‍ കൈയും കെട്ടി എന്നുമുള്ള ആ സൂപ്പര്‍വിഷനങ്ങു നിര്‍ത്തിയേരെ.ജോലി കഴിഞ്ഞ് മടുത്തുവരുമ്പോള്‍ എനിക്കല്പം സ്വസ്ഥത വേണം.
ഇച്ചായന്‍ കേട്ടോ.നമ്മുടെ നേരേ ചെറുവിരലനക്കാത്തോനാ.അവളെ പറഞ്ഞപ്പം അവനങ്ങു കേറികൊണ്ടു.ഒരുതരി സ്വത്ത് ഇനി അവനു കൊടുക്കണ്ട.
അക്കരപ്പറമ്പിനിക്കണ തടിയെല്ലാം അല്ലേലും വില്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആളെ ഏര്‍പ്പാടാക്കിക്കഴിഞ്ഞു.ചിത്രമോളുടെ ചെക്കന് സെമസ്റ്റര്‍ ഫീസ് കൊടുക്കാറായി.രാഖീടെ മോള്‍ക്ക് ബാംഗ്ലൂരിലെ അഡ്മിഷനും കാശു കുറേ വേണം.അല്ലേലും ഇവക്കും മക്കള്‍ക്കും അനുഭവിക്കാന്‍ ഞാനൊന്നും കൊടുക്കത്തില്ല.
എല്ലാം ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉറക്കെ പറയ്വാ.ഒരു ഒടുക്കത്തെ പെണ്‍മക്കള്‍ സ്നേഹം .ഇവിടേമുണ്ട് രണ്ടു കൊച്ചുങ്ങള്‍.അവരെന്താ ഇവരുടെ പേരക്കുട്ടികളല്ലേ.
കഴിഞ്ഞയാഴ്ച പൊരിച്ചമീനിന്‍റെ എണ്ണം കുറഞ്ഞൂന്നു പറഞ്ഞ് എന്നാ ഒരു ബഹളമാര്‍ന്നെന്നോ.ഇറച്ചീം മീനും കൂട്ടാത്ത ഞാന്‍ വച്ചുവിളമ്പുന്നതും പോരാ ചീത്തേം കേള്‍ക്കണം.അമ്മ കൂടെക്കൂടെ പൊരിച്ചമീനുമായി കെട്ട്യോന്‍റെ അടുത്തേയ്ക്ക് രഹസ്യമായി പോയകാര്യം സഹികെട്ടു ഞാനും വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.അല്ലപിന്നെ,എത്രാന്നുവച്ചാ സഹിക്ക്യാ.
അമ്മ അപ്പനു കൊടുക്കുന്നപോലെ നീയും എനിക്ക് രഹസ്യമായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ താടീന്നു രമേശേട്ടന്‍റെ പുന്നാരം പറച്ചില്‍.ഈ അപ്പനുമമ്മയുമുള്ളിടത്ത് എനിക്കതു പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.എന്‍റെ കണ്ണടയുന്നതിനുമുന്‍പ് സമാധാനമായി ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ജീവിച്ചാമതിയായിരുന്നു.എനിക്ക് ഒരു കൊച്ചുവീടുമതി.വാടകയ്ക്കായാലും വേണ്ടില്ല എന്ന് രമേശേട്ടനോട് എത്ര കെഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു.ഇനി ഞാനെന്നാ ഒന്നു സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്ക്യാ.ഓണം വന്നാലും ക്രിസ്മസ് വന്നാലും കണ്ണീരു മാത്രം മിച്ചം.
മനുക്കുട്ടന് വയസ്സ് പത്തൊന്‍പതായി.സ്വാതിയ്ക്ക് പതിനഞ്ചും.ആറോ ഏഴോ വര്‍ഷം കഴിയുമ്പോള്‍ അവനൊരു പെണ്ണിനെ കൊണ്ടുവരുന്ന പ്രായമാകും.അപ്പോഴേയ്ക്കും രമേശേട്ടന്‍ റിട്ടയറാകും.ജീവിതത്തിന്‍റെ നിറവും മണവുമൊക്കെ കൊതിയ്ക്കുന്ന സാധാരണ ഒരു പെണ്ണാ ഞാനും.സന്തോഷം വരുമ്പോള്‍ ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും സങ്കടം വരുമ്പോള്‍ ആ നെഞ്ചിലൊന്ന് തലചായ്ക്കാനും കൊതിയ്ക്കുന്ന വെറും പെണ്ണ്.അതിന് മഴവില്ലിന്‍റെ നിറമുള്ള ഒരു കൊച്ചുവീട് വേണം .ചിറകുമുളച്ച എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ അതിനുള്ളില്‍ പറന്നുനടക്കണം.തൊട്ടാല്‍ തരളിതയാകുന്ന പഴയ ഇരുപതുകാരിയായി,രമേശേട്ടന്‍റെ താലി നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ന്നനാള്‍ മുതലുള്ള ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിക്കണം.യൗവ്വനത്തിന്‍റെ അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍ മാടി വിളിക്കുമ്പോഴും ഒരു മടക്കയാത്രയ്ക്കു മോഹം....

രതിമോള്‍ ജിനി
04/09/2020.

വീണ്ടും വസന്തം(കഥ)


സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ കയറുമ്പോൾ കോവിഡ് പ്രോട്ടോക്കോളിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ടെമ്പ്റേച്ചർ പരിശോധന നടക്കുന്ന നേരം സഞ്ജയന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പരിശോധന കഴിഞ്ഞയുടൻ അയാൾ വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം വായിച്ചു, പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ കീർത്തനയുടെ മെസ്സേജുകളും അതിലുണ്ട്. വീട്ടിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുമ്പോൾ വാങ്ങേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് ടൈപ്പ് ചെയ്തിട്ടതുണ്ട്, എന്നാലും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി തിരികെ വീട്ടിലെത്തുന്നത് വരെയും പിന്നെയും പിന്നെയും ഓരോന്നിന്റെ പേരിങ്ങനെ പുതിയ സന്ദേശങ്ങളായി എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പതിവായതിനാൽ സഞ്ജയൻ അതുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു കൗതുകത്തിന് ഇതിനു മുൻപ് കീർത്തനയുമായുള്ള വാട്സാപ്പ് സന്ദേശങ്ങൾ വെറുതെ മുകളിലേക്ക് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു നോക്കി, കൂടുതലും വീട്ടു സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തന്നെ , അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പിനാവശ്യമായ എന്തെങ്കിലും... അയാൾക്ക് ചിരിയടക്കാനായില്ല. സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ മുകൾനിലയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ സ്റ്റെയർകേസിന് അഭിമുഖമായി ചുമരിൽ ഒട്ടിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അയാൾ തന്റെ ചിരി ആസ്വദിക്കുമ്പോളാണ് പരിസരബോധമുണ്ടായത്, ഭാഗ്യം വേറാരും കണ്ടിട്ടില്ല! അയാൾ വീണ്ടും ഭാര്യയുമായി നടത്തിയ വാട്സാപ്പ് സംഭാഷങ്ങൾ വെറുതെ വായിച്ചും കേട്ടുകൊണ്ടുമിരുന്നു. പ്രണയാർദ്രമായ ശബ്ദസന്ദേശമോ, വാക്കുകളോ, ഇമോജികളോ, അനേകം സന്ദേശങ്ങൾക്കിടയിലും പരസ്പരം കൈമാറിയതായി കാണാനായില്ല. അതിനൊരപവാദമെന്നോണം ഏതോ ഒരു ദിവസം കീർത്തനയുടെ ഒരു ലവ് ഇമോജി കണ്ടു. അവൾക്കെന്തോ നല്ല ശാരീരിക ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്ന ദിവസം "ഇന്ന് നടന്നു പോകാൻ വിഷമമാണെന്ന്” അറിയിച്ചതിനാൽ ഓഫീസിൽ നിന്ന് കാറിൽ പിക്ക് ചെയ്തു വീട്ടിലെത്തിച്ചതിന് അവൾ പ്രകടിപ്പിച്ച സ്നേഹമായിരുന്നു ആ ഇമോജി, മറുപടിയായി താൻ മൂന്നു ലവ് ഇമോജികൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

“തിരക്ക് പിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിൽ കുടുംബബന്ധങ്ങൾ തകരുന്നു, ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരമുള്ള കരുതലുകളും കുട്ടികളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും മറക്കുന്നു”. പ്രമുഖ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ യൂടൂബ് വീഡിയോ ഇടക്കെപ്പോളോ കുറച്ച് സമയം കണ്ടപ്പോൾ ശ്രദ്ധയിൽ വന്ന വാക്കുകൾ സഞ്ജയന് ഓർമ്മവന്നു.

ഓഫീസ്‌ജോലിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണമായിരിക്കും. എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ പോലുമുള്ള മാനസികാവസ്ഥയായിരിക്കില്ല. വീട്ടുജോലികൂടി ചെയ്തു രാത്രി കിടപ്പറയിലെത്തി, കിടക്ക കാണുമ്പോളെക്കും ഉറങ്ങിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് കീർത്തനക്ക്. മറ്റുകാര്യങ്ങളെല്ലാം എത്രയോ കാലമായി ഉറക്കത്തിലലിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. . വല്ലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന വൈകാരിക കൂടിച്ചേരലുകൾക്കിടയിലും മനസ്സിൽ ജീവിതത്തിരക്കിന്റെ സംഘർഷങ്ങൾ കയറിവന്നു രസംകൊല്ലിയാകും. ഇനി മനസ്സ് എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും മുക്തമായിരിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുമായുള്ള എന്തെങ്കിലും കലപിലകളോ, തന്റെ മുൻശുണ്ഠിയുടെ ഫലമായുള്ള ഏതെങ്കിലും മൂർച്ചയേറിയ വാക്കുകളോ അവളുടെ സമാധാനം നശിപ്പിക്കാൻ ധാരാളമാവും.

എന്തൊക്കെ ചിന്തകളാണ് കടന്നുവരുന്നത്, എല്ലാമുണ്ടായിട്ടുംചിലസമയങ്ങളിൽ ജീവിതത്തിന് യാതൊരു അർത്ഥമില്ലാത്തത് പോലെ സഞ്ജയന് തോന്നാറുണ്ട്. “പക്ഷെ അതിലൊന്നും തളരരുത്, ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണ് ജീവിതമെന്നും ഇതിനിടയിൽ സന്തോഷമുണ്ടാകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു മുന്നേറുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന” ആരുടെയോ ഉപദേശം അയാൾ ഓർത്തു.

"അതേയ് , സഞ്ജയേട്ടാ , ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ ? അടുത്തയാഴ്ച മുതൽ ഞാൻ രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് ഞാൻ ഓഫീസിൽ അവധിയിലാണ്, ബാക്കിയുള്ള കുറച്ച് അവധി ദിവസങ്ങൾ നിർബ്ബന്ധമായും എടുത്തു തീർത്തേ മതിയാകൂ, അല്ലെങ്കിൽ അത് ലാപ്സാകും".

കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് അതാതിന്റെ സ്ഥാനങ്ങളിലും ഫ്രിഡ്ജിലുമായി വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു

"ഹാവൂ, രണ്ടാഴ്ചക്കാലം ആശ്വാസമായി , വൈകിട്ട് ഞാൻ വീടണയുമ്പോ എനിക്കെന്റെ പഴയ കീർത്തനയുടെ പ്രസന്നവദനം കാണാനാകുമല്ലോ, പിന്നെ.. ആഹ്.. മറ്റുള്ളതൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാലോ" സഞ്ജയൻ അർത്ഥഗർഭമായ മൂളലോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

"ഓ, കള്ളന്റെയൊരു സാഹിത്യവും , വയസ്സാൻ കാലത്തെ ഒരു ശ്രംഗാരവും", അയാളുടെ ഭാവപ്പകർച്ച ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് കീർത്തനയും മറുപടി നൽകി.

"നാൽപ്പ ത്തിയൊന്നിൽ മനുഷ്യന് വയസ്സാകുവോടോ ? അതൊക്കെ പണ്ട് , ഇപ്പൊ നാൽപ്പതുകളിലാണ് യൗവനം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ. ഒപ്പം എന്നെപ്പോലെ പക്വതയും " സഞ്ജയൻ കൈയുയർത്തി മസിലിലേക്ക് നോക്കി ആരോഗ്യചിഹ്‌നം കാട്ടി ചിരിച്ചു .

"ഉവ്വ്വ്വ്, യുവകോമളനെ കണ്ടാലും മതി" കീർത്തന കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.

അവിചാരിതമായി കടന്നുവന്ന സന്ദർഭത്തിലെ സുന്ദരമുഹൂർത്തങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും ഏറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

"കീർത്തന, നമ്മുടെ വിവാഹത്തിന് ശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ കുറച്ച് നാളുകൾക്ക് ശേഷം നമ്മുടെ അടുപ്പവും പ്രണയവുമെല്ലാം തീരെ കുറഞ്ഞു പോയി.. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ കിരൺ പിറന്നതിന് ശേഷം, പിന്നെ സുപ്രിയയും , കാർത്തികും നമ്മുടെ അംഗങ്ങളായതോടെ അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായും കൈമോശം വന്നെന്ന് പറയാം.. നിന്റെ ജോലിയും, വീട് നോക്കലും ഒക്കെ കൂടി ആകെ തിരക്കും ബഹളവും.. എന്നും ഗൗരവമുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്തു".

"പക്ഷെ ഒന്നും കരുതിക്കൂട്ടിയല്ലല്ലോ സഞ്ജുവേട്ടാ , നമ്മൾ പോലും വിചാരിക്കാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സമയം കടന്നുപോകുന്നു.. എന്നാലും നമ്മൾ ഇതിന് കൂടിയും സമയം നീക്കിവക്കേണ്ടതുണ്ട്...അത് ശരിയാ".

അടുത്തയാഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ , പതിവുപോലെ ഒൻപത് മണിക്ക് ഓഫീസിലേക്ക് പോയി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പത്തരയോടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സഞ്ജയിനെ കണ്ടു കീർത്തന അത്ഭുതം കൂറി.

"ഇതെന്താ, ഓഫീസിൽ പോയില്ലേ ? എന്ത് പറ്റി ?"

കുറച്ചു നേരം ഗൗരവം നടിച്ച സഞ്ജയ് പൊട്ടിചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ,

"ഒന്നും പറ്റിയില്ലെടോ, ഞാനിന്ന് ലീവെടുത്തു"

"ആഹാ, അസുഖം വന്നു കിടപ്പിലായാലും ഓഫീസേന്നും പറഞ്ഞു ഓടിപ്പോകുന്നയാൾ ഇന്ന് ലീവെടുക്കുകയോ, ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീഴുമോ ഭഗവാനേ" കീർത്തന ഭർത്താവിനെ ഇടക്കണ്ണിട്ടു നോക്കി.

"ആകാശം വീഴട്ടെടോ, അതിന്റെയും മേലെ ഇരുന്നു ,നമ്മളിന്ന് .. ... നമ്മളിന്ന്.. നമ്മളിന്ന് .. ഒരുമിച്ചു പുറത്ത് നിന്നും ലഞ്ച് കഴിക്കും, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം.. ഇന്ന് കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളെങ്കിലും നമ്മുടേതായ ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും അങ്ങനെയിരിക്കണം... നമുക്ക് വാതോരാതെ കുറെ സംസാരിക്കണം , കുറച്ച് സമയം ഒന്നും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കിയിരിക്കണം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ നമുക്ക് തിരിച്ചു പിടിച്ചു തുടങ്ങണം, നീ വേഗം റെഡിയാക്" സഞ്ജയ് സ്നേഹമൂറുന്ന കണ്ണുകളോടെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ കുട്ടികൾ ? അവരെ കൂടാതെ നമ്മൾ ഇതുവരെ പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ ..എനിക്കെന്തോ ഒരു .. "

പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കാൻ സഞ്ജയ് കീർത്തനയെ അനുവദിച്ചില്ല, അയാൾ പറഞ്ഞു..

"കിരണും സുപ്രിയയും ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സിൽ, കാർത്തിക് ഓമനേച്ചിയുടെ കൂടെ നിന്നോളും, എല്ലാ ദിവസവും നീ ഓഫീസിൽ നിന്നും വരുന്നത് വരെ അവരുടെ കൂടെ തന്നെയല്ലേ അവൻ ചെലവഴിക്കുന്നത് , ഏറിയാൽ മൂന്നോ നാലോ മണിക്കൂർ.. കുട്ടികളെയൊക്കെ കൂട്ടിയാണോ നമ്മൾ പ്രേമിക്കാൻ പോകേണ്ടത് .. ഈ മണിക്കൂറുകൾ നമ്മൾ മാത്രം.. നീ വേഗം വാ"..

"എനിക്കൊന്ന് ഫ്രഷ് ആവണം, പെട്ടെന്ന് റെഡിയാകാം". സന്തോഷത്തോടെ കീർത്തന അകത്തേക്ക് പോയി

ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ കീർത്തന അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി. എന്നോ അലമാരിയിൽ പൂട്ടിവെച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ എടുത്തണിഞ്ഞു, ഏറ്റവും പുതിയതും നല്ല ചേർച്ചയുള്ളതുമായ വേഷം ധരിച്ചുവന്ന കീർത്തനയെ കണ്ടു സഞ്ജയ് മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു. അകത്തേക്ക് കയറിവന്നിരുന്ന സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി , അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന നെക്ലേസിലെ കല്ലിൽ നിന്നുള്ള നീലവെളിച്ചം അയാളുടെ മുഖത്തെ പ്രണയഭാവത്തിന് നിറം നൽകി. ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അയാൾ അഭിമാനം കൊണ്ടു.

കോവിഡ് പ്രോട്ടോകോൾ അനുസരിച്ച് ഭാഗികമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും , സാമൂഹിക അകലം പാലിച്ചു കസ്റ്റമേഴ്‌സിനെ അനുവദിക്കുന്ന മുന്തിയ റെസ്റ്റോറന്റിൽ നേരത്തെ തന്നെ രണ്ടു സീറ്റുകൾ റിസർവ് ചെയ്ത, ബഹളമില്ലാത്ത ഒരു മൂലയിലുള്ള ടേബിളിനീരുവശവുമിരുന്നു ആവശ്യത്തിന് സമയമെടുത്തു , കമിതാക്കളെ പോലെ സല്ലപിച്ചു അവർ ആസ്വദിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കീർത്തനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചോക്ളേറ്റ് ഫ്ലേവറിലുള്ള ഐസ്ക്രീം , കേക്ക് .. ഡിസേർട്സ് ആയി ടേബിളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു..

കുശാലായ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ബീച്ചിൽ പോയിരുന്നു. അവരുടെ പഴയ കാലം പുനഃസൃഷ്ടിച്ചു. എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു .. കഴിഞ്ഞുപോയ കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുത്തു വികാരഭരിതരായി. ആർത്തലച്ചുവന്നു തീരത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ തിരമാലകൾ ദമ്പതികളായ ആ പ്രണയജോഡികളെ നോക്കി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

കുട്ടികളുടെ ക്‌ളാസ് അവസാനിക്കുന്ന സമയം കണക്കാക്കി അവർ തിരികെ വീട്ടിലെത്തി. അങ്ങനെ മറക്കാനാകാത്ത പുതിയൊരു ദിവസം അവർ കണ്ടെത്തി.

പിറ്റേ ദിവസത്തെ പ്രഭാതം ഏറെ പുതുമയുള്ളതായിരുന്നതായി അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

“കീർത്തനേ , സന്തോഷം നാം തന്നെ കണ്ടെത്തേണ്ടതാണെടോ”, സഞ്ജയ് അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൻ ചൂടിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർന്നു കിടന്നു.

-മുഹമ്മദ് അലി മാങ്കടവ്

01/09/2020

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo