മഞ്ഞച്ചരട്

Image may contain: 1 person, outdoor
നീ എന്റെ മോളെ പ്രേമിച്ചു വലയിലാക്കിയത് എന്റെ പൊന്നും പണവും കണ്ടിട്ടല്ലേ. അതൊരിക്കലും നടക്കില്ല, ഇറങ്ങിപോടാ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും.."
ഇതുകേട്ട് ഞാനവളുടെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു...
"നിങ്ങളുടെ സ്വത്തും മുതലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടല്ലാ ഞാനവളെ സ്നേഹിച്ചതും മനസ്സിലാക്കിയതും.
എനിക്കവളെ ഒരുപാടു ഇഷ്ടമാണ് അവൾക്കു എന്നെയും..
ജീവിക്കുകയാണെങ്കിലും മരിക്കുകയാണെങ്കിലും ഞങ്ങളൊരുമിച്ചായിരിക്കും, ഇതെന്റെ വാക്കാണ്...
ഞാൻ അവളുടെ അച്ഛനോട് ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അവൾ പറഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു ഞാനവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയതും അവളുടെ അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചതും.
പക്ഷെ അവളുടെ അച്ഛന്റെ സംസാരം അഹങ്കാരവും ഭിഷിണിയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു..
എനിക്ക് അവളെ കെട്ടിച്ചുതരില്ലെന്നും, അവളെ ഇനി കാണുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ എന്റെ കൈയും കാലും തല്ലിയോടിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു..
പക്ഷെ ഈ സംഭവം നടന്നു, മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി. എതിർപ്പുകൾ തുടർന്നപ്പോൾ ഞാനവളുടെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടി...
എന്നിട്ട് നേരെ ചെന്നത് അവളുടെ അച്ഛന്റെ മുന്നിലേക്കായിരുന്നു. എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ നല്ല നാല് ഡയലോഗ് അടിക്കാൻ തന്നെ..
അവിടെയെത്തിയപ്പോ അങ്ങേരു ഞങ്ങളെ കണ്ടു ഞെട്ടി..
ഞാനവളെയും കൊണ്ടു അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്കു നടന്നു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
"അച്ഛൻ ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം, ഞാനവളുടെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടി..
ഒരുതവണ ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു...
എനിക്കവളെ ഇഷ്ടമാണെന്നും അവളെ ഞാൻ കെട്ടുമെന്നും പക്ഷെ അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ഭിഷിണിപ്പെടുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു പറ്റില്ലെന്ന്..
വീട്ടുകാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെയും സമ്മതത്തോടെയും ഒന്നിച്ചു ജീവിതം തുടങ്ങണമെന്ന്. ആഗ്രഹമുള്ളതുകൊണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ അച്ഛനോട് വീട്ടിൽ വന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞത്....
പക്ഷെ അച്ഛൻ അതിനെ എതിർക്കുകയാണ് ചെയ്തത്..
അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങയൊരു തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടി വന്നത്...
പിന്നെ പൊന്നും പണവുമല്ല എന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ പോകുന്നത് നിങ്ങളുടെ മകളാണ്..
അതുകൊണ്ടു തന്നെ എനിക്ക് പൊന്നിനോടും പണത്തിനോടും, ആർത്തിയും ആഗ്രഹുമില്ല..
അഥവാ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങളെക്കാൾ വലിയൊരു കോടിശ്വരന്റെ മകളെ ഞാൻ പ്രേമിച്ചുകെട്ടുമായിരുന്നു...
പക്ഷെ പ്രണയം ആർക്കും ആരോടും തോന്നാം എനിക്ക് തോന്നിയത് നിങ്ങളുടെ മോളോടാണ്...
അത് ജാതിയോ മതമോ പണമോ നോക്കിയല്ല, സ്നേഹമുള്ളൊരു മനസ്സ് കണ്ടിട്ടാണ്....
ഏതൊരു അച്ഛനുംഅമ്മയ്ക്കും, അവരുടെ മക്കളെകുറിച്ചു ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും കാണും...
അതുപോലെ തന്നെ മക്കൾക്കും കാണും സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും, നിറഞ്ഞൊരു ജീവിതം..
ഇത്രയൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..
ആ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു...
പറയാനുള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളെയും വിളിച്ചു വീട്ടിന്റെ ഗെയിറ്റ് കിടന്നിട്ട്..
ഞാൻ എന്റെ ഫോണെടുത്തു അവളുടെ അച്ഛനെ ഒന്നുവിളിച്ചു...
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
"അച്ഛന്റെ സമ്മത്തോടെ മാത്രമേ ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടു.
ആ അനുഗ്രഹമില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല...
അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെയും സമ്മതത്തോടെയും അവളെ കൈപിടിച്ച് തരുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും..
പിന്നെ ആ താലിയും കല്യാണവും അച്ഛന്റെ അഹങ്കാരം മാറ്റാനുള്ള ചെറിയൊരു നാടകമായിരുന്നു..
ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്നൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടുമ്പോൾ എനിക്കെന്തിനാണ് പൊന്നും പണവും..
എനിക്ക് അവളെ മാത്രം മതി..
അച്ഛൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം..
ആ താലി അവൾ സ്വയംകെട്ടിയൊരു മഞ്ഞച്ചരട് മാത്രമാണ്...
പിന്നെ അച്ഛന് അവളോട് കുറച്ചെങ്കിലും സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ അവളെ വീട്ടിലേക്കു വിളിക്കണം...
അവൾ ഗെയിറ്റിനു പുറത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്...
ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ..
പോകാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു നിൽക്കുമ്പോൾ. അച്ഛൻ അവളെയും നോക്കി ഗെയിറ്റിനു അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അതുകണ്ട ഞാൻ വേഗം അവൾക്കൊരു ടാറ്റയും കൊടുത്ത് സ്ഥലംവിട്ടു...
അല്ലെങ്കിൽ ശരിക്കും എന്റെ കൈയും കാലും അങ്ങേര് തല്ലിയോടിക്കും....
(ശുഭം)
സ്നേഹത്തോടെ ...ധനു

ഓഖീ അരുത് (കവിത )


ഭൗമ ചലനങ്ങളിൽ ത്വരിത ഭ്രമണങ്ങളിൽ 
സമയനിയമങ്ങളെഴുതുന്ന കരങ്ങളിൽ നിന്നോ, 
നീ ഉയിർകൊണ്ടു വന്നത് ഓഖീ.. ?
തീക്ഷ്ണ യൗവനത്താൽ നിന്റെ ശിരസിൽ 
തിളയ്ക്കുന്ന കാമമോ, രൗദ്രമോ
നീലിമ നുരയുന്ന ലഹരിക്കയങ്ങളിൽ 
കടൽകൂട്ട് കൂടി നീയാടിത്തിമർക്കുന്നു.
പകയുടെ ചോദനകൊണ്ടു പുളയുന്ന 
കണ്ണിണകളാൽ നീ ഇരുൾമേഘഭീതിയെ 
മഴയെ, കെടുതിയെ, 
എന്തിനു തീവ്രശരവേഗതാളത്തിലിവിടെയെറിയുന്നു.
ഇവിടെയീ മണ്ണിന്റെ ഹൃത്തിൽ, 
ഈ ജനസാഗരങ്ങളുയിരോടെ ശയിക്കുന്ന 
നിബിഡഭൂവിന്റെ മനവും നിനവും തകർക്കുവാൻ ഒരു വേള നീ നിനച്ചിരിക്കാമെങ്കിലും, വേണ്ട മടങ്ങുക 
നീ ഓഖീ.
കലിതുള്ളിയപ്പെരുമഴക്കാലപുറപ്പാട് വേണ്ട, 
ഇനി യാത്ര മതിയാക്കി മടങ്ങുക നീ 
ഉയിർകൊണ്ടെതെവിടെയോ അവിടേക്ക് തന്നെ.
ഓഖീ അരുത് നീ മടങ്ങുക.
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""''"'"""""""""""""""
പ്രമോദ്കൃഷ്ണൻ
വള്ളിക്കോട് കോട്ടയം
പത്തനംതിട്ട.

കാണാതായവരിൽ ചിലർ

Image may contain: 1 person, smiling, selfie, closeup and indoor

കാണാതായവരിൽ ചിലർ....
തട്ടിൻ പുറത്തെ പിച്ചളയിൽ
ഓർമകളുടെ ക്ലാവ്
പടിഞ്ഞാറേ പറമ്പിൽ
കൊന്നപ്പെണ്ണിന് പൂക്കാലം
ഓലമടലിൻ തുമ്പിൽ
അടർന്നു വീണ കാക്കപ്പൊന്നു
താഴത്തെ പുല്ലാനിക്കാട്ടിൽ
ഊരിയെറിഞ്ഞ പാമ്പുറ
മുളങ്കാടിന്റെ കാണാപ്പൊത്തിൽ
കുളക്കോഴിക്കു കല്യാണം
പോക്കുവെയിലിൽ പാത്തു പാത്തു
കീരി ക്കാരണവരുടെ വര ത്തു പോക്ക്
കൊയ്ത്തൊഴിഞ്ഞ പാടത്തു കൊറ്റി -
പെണ്ണിന്റെ തപസ്സ്..
കൂവ പൂത്ത കുന്നിൻ മുകളിൽ
ചെമ്പോത്തിനു വിരുന്ന്..
ഒരു തുടം വെള്ളത്തിൽ
പൊന്മ പെണ്ണിന് മുങ്ങികുളി...
കണ്ണീരിറ്റിയ നാക്കിലയിൽ 

By: Simi Sathessh

കാലാന്തരം

Image may contain: 1 person, standing, mountain, sky, outdoor and nature

പലപ്പോഴും നീയെന്നെ
തഴുകി പോയിട്ടുണ്ട്
ഒരിക്കലും നീയെന്നെ 
ഗാഢമായി പുൽകിയിട്ടില്ല
ഒരിക്കൽ നിനക്കെന്നെ
പ്രണയിച്ചേ മതിയാകു..
അന്ന് നിൻ കത്തിയെരിയുന്ന
മടിയിൽ കിടന്നെല്ലാം
മറന്നുറങ്ങും ഞാൻ
കീറിയ സഞ്ചിയിൽ പൊട്ടിയ
സ്ലേറ്റുമായി വല്ലപ്പൊഴും സ്നേഹിച്ച
പള്ളിക്കുടം കഴിഞ്ഞ് വന്നെന്നെ
പിശാചെന്ന് വിളിച്ച പൈതലിനെ
ദയനീമായി നോക്കിയതും
അറിയാത്ത ചോദ്യം
മൗനിയാക്കിയതും
ബാല്യം
അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല പലതിനും
ഉത്തരം മൗനമായി ഒഴുകിയെന്ന്
താടിയും മുടിയും നീട്ടി വളർത്തിയ
ഭ്രാന്തൻ
മുഷിഞ്ഞക്കുപ്പായക്കാരൻ
പിച്ചു പേയും പറയുന്നത് നോക്കി
ചിരിതൂകിയ ഞാനറിഞ്ഞില്ല
ഉള്ളിലൊരു കുന്നു നീറിപ്പുകഞ്ഞ്
പിച്ചും പേയും പറയുന്നുവെന്ന്
ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ ഭ്രാന്തനെന്ന്
ഒരിക്കൽ നിനക്കെന്നെ
പ്രണയിച്ചേ മതിയാകു
അന്ന് വഴിയോരത്ത് നിന്റെ
മടിയിൽ മയങ്ങുമെന്റെ
നെറ്റിയിൽ അവർ എഴുതും
അവരെ എഴുതിയ കവിയെന്ന്
രാജീവ് സോമരാജ്, കോന്നി

ഏയ്, ഒരിക്കലുമില്ല !


ഏയ്, ഒരിക്കലുമില്ല !
################
മോളെ, ന്റെ കെട്ട്യോളെ... എണീക്.
ദോശയും ചട്ണിയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. വന്നു കഴിക്ക്, പനി ഒന്ന് മാറിയതല്ലേ ഉള്ളൂ.
രേണു എഴുന്നേറ്റു വന്ന് മേശയിൽ നോക്കിയപ്പോ ഞെട്ടി പോയി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു രണ്ടു വർഷമായി, ഇന്നേ വരെ അടുക്കള കാണാത്ത മനുഷ്യൻ എനിക്ക് വേണ്ടി ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു !
രേണു സന്തോഷം കൊണ്ട് രവിയുടെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
അല്ലെടാ കെട്ട്യോനെ, ഇങ്ങളെ താടി വടിച്ചോ ? വല്ലാത്ത പതു പതുപ്പ്.
@@@@@@@@@@@@
ഡോ.... ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോവാണുട്ടോ.
രവിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് രേണു പെട്ടന്നു ഉണർന്നു .
ശ്ശെടാ. അപ്പോ താൻ കണ്ടത് സ്വപ്നം ആയിരുന്നോ ? ഈ തലയിണയെ ആണോ ഞാൻ ചുംബിച്ചത്? അല്ലെങ്കിലും തനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ ആണ്‌ വിധി. പെണ്ണായി പിറന്നു പോയില്ലേ ? ഭർത്താവിന്, ഭർത്താവിന്റെ കൂട്ടക്കാർക്, മക്കൾക്ക് ഇവർക്കെല്ലാം വെച്ചു വിളമ്പി പുകഞ്ഞു തീരാനാണ് എന്റെയൊക്കെ വിധി.
അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ആണായി പിറന്നാൽ മതി. ഒന്ന് ഓഫീസിൽ പോയി ഇരുന്നാൽ ശമ്പളം ആയി, അടിച്ചു പൊളിക്കലായി. ഈ പെണ്ണുങ്ങൾക് അങ്ങനെ ആണോ ? ഒരു ദിവസം എത്ര വിധത്തിലുള്ള പണികളാ ??
ഓരോന്നും പുലമ്പി കൊണ്ട് രേണു എണീറ്റു. ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിലെ മൂടി വെച്ച പാത്രങ്ങൾ കണ്ട് രേണുവിന് ദേഷ്യം വന്നു.
ഇന്നലെ കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ ബാക്കി കളയാതെ മൂടി വെച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ മടിയനായ കെട്ട്യോൻ.
എന്റീശ്വരാ.. ഈ മടിയന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ വയ്യ!ചത്താൽ മതി.
ഇത്രയും പറഞ്ഞു പാത്രങ്ങളുടെ മൂടി തുറന്നപ്പോൾ രേണു കണ്ടത് ആവി പറക്കുന്ന ദോശയാണ് !!!!
#######################
ഭർത്താവിനെ മുൻ വിധികളോടെ സമീപിക്കുന്ന ഭാര്യന്മാർക് ഈ കഥ സമർപ്പിക്കുന്നു

ഈ പ്രണയം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു........

ഈ പ്രണയം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു.........
നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ ഓർത്തു കരയാൻ ഇനി തനിക്കാവില്ല. നിങ്ങൾക്കെന്റെ തീരുമാനത്തെ തേപ്പ് എന്നൊക്കെ വ്യാഖാനിക്കാം. പക്ഷേ ഉചിതമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയൊരു തീരുമാനം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ജീവിതത്തിലെ ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്നും തന്നെ കൈപിടിച്ച് കയറ്റിയവൻ, സന്തോഷത്തിലും സങ്കടത്തിലും കൂടെ നിൽക്കുന്നവൻ ഇങ്ങനൊരാൾ പ്രണയാഭ്യർത്ഥന നടത്തിയാൽ ഏത് പെണ്ണാണ് അത് സ്വീകരിക്കാത്തത്. അത് തന്നെയാണ് താനും ചെയ്തത്.
തന്റെ ഭൂതകാലം അറിഞ്ഞു, തന്റെ ഓരോ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരുവൻ, ജീവിതം സന്തോഷകരമാവാൻ ഇതിൽപരം എന്തുവേണം.
പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ തന്നെ സന്തോഷകരമായിരുന്നു പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകൾ. പരസ്പരം മനസുകൾ കൈമാറിയും, വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചും കടന്നു പോയ നാളുകൾ......
രാത്രി മുതൽ പുലരുവോളം നീളുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ, ലോകം തന്നെ കീഴടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു ആ ദിവസങ്ങളിൽ.
തന്നെ കേൾക്കാൻ ഒരാൾ ഉള്ളതിൽപരം എന്ത് സന്തോഷമാണ് ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടത്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ സൗഹൃദങ്ങൾ അവനിലേക്ക് മാത്രമായ് ചുരുങ്ങി. എന്തും തുറന്ന് പറയാമായിരുന്ന സൗഹൃദപരമായ നിലപാടായിരുന്നു അവന്റേത് അതുകൊണ്ട് അവനിൽ നിന്നും തനിക്കൊന്നും മറച്ചുവയ്ക്കാനില്ലായിരുന്നു.
പിന്നീടെപ്പോളായിരുന്നു തങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയത്? ഒരുപക്ഷേ തന്റെ തുറന്നുപറച്ചിലുകൾ തന്നെയായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കവും. തന്റെ സംസാരത്തിൽ കടന്നു വരുന്ന ആൺ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വിശേഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു ആദ്യമായ് അവനെ ചൊടിപ്പിച്ചത്
" നീയെന്തിനാ ഈ ബോയ്‌സിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നത് " എന്നവൻ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ 'ഇങ്ങനൊരു കുശുമ്പൻ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനത് ചിരിച്ചുതള്ളി. അവന് തന്നെ അത്രയും ഇഷ്ടമുള്ളതുകൊണ്ടാണല്ലോ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് എന്നോർത്തു അന്ന് ഞാൻ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു. പക്ഷേ അത് ഞങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു.
ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വൈകിയെത്തുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ " നി നിന്റെ മറ്റവന്റെ കൂടെ പോയതായിരുന്നോടി " എന്നുള്ള ചോദ്യം അവൻ പതിവാക്കി.
'ചുമ്മാ അനാവശ്യം പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ 'എന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ
"ഓ നി ചെയ്യുന്നതല്ല ഞാൻ പറയുന്നതാണല്ലേ അനാവശ്യം "എന്നവന്റെ മറുപടി എന്നെയും ചൊടിപ്പിച്ചു. ചിലപ്പോൾ ഞാൻ വൈകി വന്നത് കൊണ്ടുള്ള ടെൻഷനിൽ പറഞ്ഞതാവുമെന്നോർത്തു ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും നേരമിരുട്ടി വെളുക്കുന്നത് വരെയുള്ള പിണക്കങ്ങൾ മാത്രമേ അന്ന് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽലുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷേ പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അത് ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും നീണ്ടു.
സംസാരങ്ങൾക്കിടയിൽ തർക്കങ്ങൾ പതിവായി തന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പാസ്‌വേർഡ് അവൻ കയ്യടക്കി, വാട്സാപ്പിലെ സൗഹൃദങ്ങളെ വെട്ടിക്കുറച്ചു, മറ്റുള്ള ഫോൺ കോളുകൾക്ക് പരിധികൾ കല്പിച്ചു., പക്ഷേ ഇതൊക്കെയും താൻ അനുസരിച്ചിരുന്നു.അവനെ നഷ്ടപ്പടുത്താൻ തനിക്കവുമായിരുന്നില്ല അത്രമേൽ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു തനിക്കവനെ......
വിലക്കുകൾ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു കോളേജും, വീടും അവനും മാത്രമായ് തന്റെ ലോകം ചുരുങ്ങി. പ്രണയത്തിനു ഒരു മനുഷ്യനെ ഇത്രത്തോളം അടിമപ്പെടുത്താൻ പറ്റുമെന്ന് താൻ മനസിലാക്കിയ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു അന്നൊക്കെ.
രണ്ട് കൈയും കൂട്ടിയിടിച്ചാലേ ശബ്ദമുണ്ടാവു എന്ന ബോധ്യമുണ്ടായത് കൊണ്ട് പലപ്പോളും താൻ മൗനം പാലിച്ചു. പക്ഷേ എന്നിട്ടുകൂടി പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെ ഈ ദിവസം വരെ എത്തിച്ചു.
അതെ ഇന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത് തന്റെ മാതാപിതാക്കളോടുള്ള സംസാരത്തിനു പോലും പരിധി നിശ്ചയിച്ച തന്റെ കാമുകനോട് ഞാൻ ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞ ദിവസം. ഒരുപക്ഷേ ഇത് തുടർന്നു പോയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു കുടുംബകോടതിയിൽ അവസാനിച്ചേക്കാമായിരുന്ന ബന്ധം. എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നില്ല അല്പം വൈകി പോയി എന്നെ ഉള്ളു. ഒരു പ്രണയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതല്ലലോ ജീവിതം ഇനിയും ജീവിച്ചു തീർക്കണം. പഠിക്കണം, ജോലി വാങ്ങണം അങ്ങനെ മാതാപിതാക്കളോടുള്ള കടമ നിറവേറ്റണം. ഇന്ന് ഈ തീരുമാനം ഞാൻ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ എനിക്കിതിനൊക്കെ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ പ്രണയം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു........ !
അപർണ

എന്‍റെ ഭാര്യ..!

എന്‍റെ ഭാര്യ..!
______________________
നാലഞ്ചു ദിവസായി കലശലായ പനിയാണ്..
ഉമ്മച്ചി ഇടക്കിടക്ക് റൂമില്‍ വന്ന് അടുത്തിരിക്കും.. അടുക്കളപ്പണി ചെയത് തഴമ്പിച്ച കൈകൊണ്ട് മൂര്‍ദ്ധാവിലൊന്ന് തലോടുംമ്പം തന്നെ ഉള്ളില് കോറിയിട്ട പനിയുടെ കുളിരിനൊരാക്കം കിട്ടും..!
പിന്നെ ചൂടുള്ള ചുക്കു കാപ്പി ജനാല്‍ക്കല്‍ നിന്നെടുത്ത് എന്‍റെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
"ഇതൊന്ന് വലിച്ച് കുടിക്ക് ഷാഹീ... ഉള്ളിലുള്ള പനിക്ക് നല്ല സുഖം കിട്ടും.."
"വേണ്ട ഉമ്മച്ചീ.. ഉള്ളവിടെക്കിടന്ന് പുകഞ്ഞോട്ടെ... ഉള്ളറിയുന്ന ഒരാളുണ്ടായിരുന്നല്ലോ ഇങ്ങടെ മരുമോളായ്ട്ട്.. നാലഞ്ച് ദിവസായിട്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയോ..?
അങ്ങനെ പുകഞ്ഞിട്ടെങ്കിലും ഇന്‍റെ മനസ്സിനൊരിത്തിരി സമാധാനം കിട്ടാണെങ്കി കിട്ടിക്കോട്ടെ.."
"സ്വന്തം ശരീരം ഇല്ലാതാക്കീട്ടാണോ സമാധാനം ഇണ്ടാക്കാന്‍ നടക്ക്ണേ..? ഇയ്യ് സുഖല്ലാതെ കെടക്കാന്ന കാര്യം ഓളറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവൂല.. ഷാഹ്യേ.. എങ്ങനെ അറിയാനാ..? ഇനി ഇയ്യിന്‍റെ മുഖത്തോട്ട് പോലും നോക്കരുതേ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ അന്ന് ഇയ്യോളെ പറഞ്ഞയച്ചത്..? ആ ദണ്ണം ആ പാവം കുട്ടിക്ക് ഇപ്പഴും ണ്ടാവും..!"
"ഉമ്മാ.. ഞാന്‍.. ദേഷ്യം പിടിച്ചപ്പൊ അന്ന് ഞാന്‍ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് പോയി..!
ഞാന്‍ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഓളിവിടെന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോവണായിരുന്നോ..
ഇങ്ങള്‍ക്കറിയുന്നതല്ലേ.. ന്‍റെ ദേഷ്യം അപ്പോക്കിന് മാറുന്നതാന്ന്."
"എല്ലാം ഈ ഉമ്മാക്കറിയാം ഷാഹ്യേ. പക്ഷേ.. അന്‍റെ ഈ മുന്‍ശുണ്ഢീ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത് നാശത്തിലേക്കായിരിക്കും.. അതോണ്ട് ആദ്യം ഇയ്യൊന്ന് ക്ഷമിക്കാന്‍ പഠിക്ക്..
അന്‍റെ ഫോണിങ്ങ് തന്നാ... ഞാനോളെ വിളിക്കാന്‍ പോവാ.. എത്ര ദിവസംന്ന് വെച്ചാ ഇങ്ങനെ തെറ്റീം പിരിഞ്ഞും ഇരിക്കാ..?"
കട്ടിലിനരികെയുള്ള ഫോണ്‍ വാങ്ങി ഉമ്മ ഷാനിക്ക് വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പൊഴേക്ക് ഞാനത് പിടിച്ച് വാങ്ങി..
"വേണ്ട ഉമ്മാ.. വിളിക്കണ്ട..."
"ഞാനിത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും അന്‍റെ വാശി വിടാന്‍ ഇയ്യ് കൂട്ടാക്ക്ണില്ലാ ലേ..? എന്തൊക്കെ ആയാലും അന്‍റെ പെണ്ണാണോള്.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാ അന്‍റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം ഷാനിക്കാ.. ഈ ഉമ്മാക്ക് ന്‍റെ കുട്ടീനെ നോക്കാന്‍ കയ്യാത്തോണ്ടല്ല ഞാന്‍ പറയുന്നേ...
ഒരു ഭാര്യ അവളുടെ ഭര്‍ത്ഥാവിനെ പരിചരിക്കുന്ന പോലെയാവില്ല ഉമ്മ.. പരിമിതികളുണ്ട്.. അത് മനസ്സിലാക്ക് ഷാഹീ.. ഇന്‍ക്ക് അന്‍റെ ഉമ്മയാവാനേ കഴിയൂ.. എന്നാല്‍ ഇയ്യ് നിക്കാഹ് ചെയ്ത് കൊണ്ടോന്ന ആ പെണ്ണിന് അന്‍റെ ഭാര്യ എന്നതിലുപരി ഒരുമ്മാന്‍റെ പരിചരണവും നല്‍കാനാവും..!"
ശരിയാണ് ഉമ്മ പറഞ്ഞത്.. ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവളങ്ങിനെത്തന്നെയായിരുന്നു...
ഒരു കളിക്കൂട്ടുകാരിയായ് എന്നെയവള്‍ സന്തോഷിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രണയിനിയായ് സംതൃപ്തിപ്പെടുത്താനും മറന്നില്ല...!
വാല്‍സല്യ നിധിയായ ഉമ്മാന്‍റെ സ്ഥാനം നല്‍കി സ്നേഹവും അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ എനിക്ക് കാണാനായിരുന്നു..
തിരിച്ച് വാത്സല്യവും സ്നേഹവും അവളുമവകാശപ്പെടുന്നതല്ലേ..?
"എന്താ ഷാഹീ.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞണ് അനക്ക് മനസ്സിലായില്ലാ എന്നുണ്ടോ..?"
"അതോണ്ടല്ല ഉമ്മാ.. ഓളെ ഇങ്ങട്ട് വിളിച്ച് വരുത്തണംന്ന് തന്യാണ് ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നേ..! പക്ഷേ.. ഈ ഒരവസ്ഥയില്‍.. ഞാന്‍ പനിച്ച് കിടക്ക്ണ നേരം തന്നെ ഓളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് വരുത്തിയാല്‍ സ്വന്തം കാര്യം ശെരിയാവാന്‍ എന്തും ചെയ്യും എന്നല്ലേ അവളതീന്ന് മനസ്സിലാക്കാ..?"
"അതാണ് ഷാഹീ നിനക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ്..!
ഒരു പെണ്ണ്.. അവളുടെ എല്ലാ വേഷത്തിലും ആത്മാര്‍ത്ഥത പുലര്‍ത്തുന്നളാണ്.. അങ്ങനെ ആവണം.. അല്ലെങ്കില്‍ അവളെ പെണ്ണെന്ന് വിളിക്കാന്‍ പാടില്ലല്ലോ..?
ഒരുമ്മാക്ക് മകനോളുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥത ഒരു പക്ഷേ.. മകന് ഉമ്മയോടുണ്ടായിക്കോളണം എന്നില്ല..!
അതുപോലെയാണ് ഒരു ഭാര്യക്ക് ഭര്‍ത്ഥാവിനോടുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥതയും.. പടച്ചോന്‍ അതങ്ങിനെയാണ് ക്രോഡീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്..!
ഞാനും ഒരു ഭാര്യയാണ്.. നിന്‍റുപ്പാന്‍റെ..
ഉപ്പാനോടുള്ള കടമയും കടപ്പാടും എത്രകണ്ടുണ്ടെന്ന് ഒരു പെണ്ണായിപ്പിറന്ന നിന്‍റെ ഉമ്മയായ ഇന്‍ക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ നിന്‍റെ ആപല്‍ഘട്ടങ്ങളില്‍ നിനക്ക് തണലേകാന്‍ നീ മഹറ് ചാര്‍ത്തിയ പെണ്ണ് ഒരിത്തിരി പോലും മടി കാണിക്കില്ല..!"
ഉമ്മ നീട്ടി തന്ന ചുക്കുകാപ്പി കുടിച്ച് എരിവ് വലിച്ച് വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
ആ കണ്ണുകളിലൂടെ എനിക്ക് ഷാനിയുടെ കറയില്ലാത്ത സ്നേഹം തുറന്ന് കാണിച്ചത് എന്‍റുമ്മ തന്നെയാണല്ലോ..!
ചെറിയൊരു കാര്യത്തിനു പോലും പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന എന്‍റെ നശിച്ച പ്രകൃതമാണ് എന്‍റെ ഷാനിയെ ഇന്നെന്നില്‍ നിന്നും അകറ്റിയത്..!!
ഓഫീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തോ തലവേദനക്കിടയില്‍ വീട്ടിലെക്ക് വിളിച്ചപ്പോള്‍ എന്തോ അവള്‍ ഫോണെടുത്തില്ല...
എനിക്കന്ന് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങേണ്ടി വന്നു..
മുന്‍പും പിന്‍പും നോക്കാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു..
ഒരുപാട് വഴക്ക് പറഞ്ഞു.. കാണുന്നതേ കലിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു...!
ഞാന്‍ തന്നെയാണവളോട് വീട്ടിലോട്ട് പോവാന്‍ പറഞ്ഞത്.. അവളാണ് ശരി.. അവളെന്നെ അനുസരിച്ചു.. അത്രമാത്രം..!!
എന്‍റെ തെറ്റ്..!
പശ്ചാതാപം ഖല്‍ബില്‍ അണപൊട്ടി ഒഴുകി ഉമ്മാന്‍റെ തോളില്‍ തല ചായ്ച്ചിരിക്കുമ്പൊഴായിരുന്നു തല താഴ്ത്തി.. വിറച്ച് വിറച്ചുകൊണ്ട് ഷാനി മുറിയുടെ വാതില്‍പടിക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടത്..!
കയ്യില്‍ കൊണ്ടുപോയ വസ്ത്രക്കവര്‍ അതുപോലെത്തന്നെ തിരികെക്കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു..!
"ആകാംക്ഷയും സന്തോഷവും കലര്‍ന്ന സ്വരത്തോടെ ഉമ്മ അവളുടെ അരിക് ചേര്‍ന്ന് ആ കൈകളില്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.."
"അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ്.. എന്നാലും ന്‍റെ കുട്ടോ ഇങ്ങ് വന്നല്ലോ.. അതുമതി ഈ ഉമ്മാക്ക്.."
ഉമ്മ വിളിച്ച് വരുത്തിയതാണവളെ എന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാനന്നേരം തന്നെ മുഖം തിരിച്ച് തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു..!
പക്ഷെ..!
"ഷാനീ.. ഞാന്‍ അന്നെ വിളിച്ച് വരുത്താന്‍ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടതാ.. ഇന്‍ക്കാണെങ്കി ഒറ്റക്ക് വിളിക്കാനൊന്നും കയ്യാത്തോണ്ട്..! ഓനാണെങ്കി വിളിക്കാന്‍ സമ്മയ്ക്ക്ണൂല്ല.."
"ഞാനെല്ലാം അറിയ്ണ്ടായിര്ന്നു ഉമ്മാ.. ശരീരം ആടെ ആണേലും മനസ്സും ഖല്‍ബും ഈടെയല്ലേ..! പെരുത്ത് പേടീണ്ടായിനു ഇങ്ങട്ട് വരാന്‍.. പക്ഷെ.. വരാണ്ടിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.."
അവള്‍ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
"എങ്ങനെ.. എങ്ങനെ അറിഞ്ഞൂന്നാ.? ഓന്‍ വിളിച്ചീനോ..?"
"ഇല്ല.. അവിടെ വീട്ടിലിരുന്നിട്ടും ന്‍ക്കൊരു സമാധാനം കിട്ട്ണില്ല.. പിന്നെ താഴേ വീട്ടിലെ നിഷി ഇത്താത്ത ഇന്നാ പറഞ്ഞേ.. ഇക്ക പനിച്ച് കെടക്കാണെന്ന്.. അതും കൂടെ കേട്ടപ്പൊ പിടിച്ച് നിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..! പേടിച്ചോണ്ടാ ഇങ്ങട്ട് വന്നേ..!"
"കണ്ട് പഠിക്ക് ഷാഹ്യേ..! പക്വത ഇല്ലാത്ത കാലത്ത് പെണ്ണ് കെട്ടിയാ ഇതാവും സ്ഥിതി.."
ഉമ്മ എന്‍റെ നേരെ നോക്കിയത് പറയുമ്പം പശ്ചാതപിക്കാന്‍ പോലും അര്‍ഹതയില്ലാത്ത ഹൃദയവുമായി ഞാനവളുടെ കണ്ണുകളിലോട്ട് നോക്കി.. ഭാവം കൊണ്ട് മാപ്പ് ചൊല്ലീ..
"ഇനി ഇയ്യ് വേണം ഷാനീ ഓനെ പക്വത പഠിപ്പിക്കാന്‍.."
എന്ന് ഷാനിയോട് പറഞ്ഞ് ഒരാശ്വാസച്ചിരിയോടെ ഉമ്മ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി..!
കണ്ണു രണ്ടും നിറഞ്ഞ് തല താഴ്ത്തി വിറച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ് ഷാനി എന്‍റെ മുമ്പില്‍..!
ഇടറിയ സ്വരത്തോടെ അവളെന്നെ വിളിച്ചു..
"ഇക്കാ...!"
എല്ലാം മറന്ന് ഇടറിക്കരയാനേ എനിക്കപ്പോ ആയുള്ളൂ..!
ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ എന്‍റെ ഭാര്യമുടെ മുന്‍പില്‍ മുഖംപൊത്തിക്കരയുമ്പോള്‍ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവളും എന്നിലേക്കടുത്തു..
"ന്‍റെ അല്ലാഹ്.. ഇക്കാ.. ഇങ്ങളെന്താ ഇത്.. കരയാ..? ഇന്നേം കൂടി സങ്കടാക്കല്ലേ...!"
"ഷാനീ.. ഞാ.. ഞാന്‍.. അന്ന്.. ന്‍ക്ക് തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി.."
"സാരോല്യ ഇക്കാ.. ഇക്കാന്‍റടുത്തൊരു തെറ്റും ഇല്യ.. ഞാനന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോവുന്നത് തെറ്റാണോ ശെരിയാണോ എനിക്കറിഞ്ഞൂടായിരുന്നു.. അന്ന് ഇക്കാനെ അനുസരിക്കാതെ നിന്നീര്‍ന്നേല്‍ കൂടുതല്‍ വഴക്കാവുംന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടായിരുന്നു..."
"ഷാനീ.. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്.."
"ഉം.. സാരല്യ.. അത് വിടീം.. പനി മാറീക്കില്ലേ..? നേരത്തിനും കാലത്തിനും മരുന്ന് കഴിച്ചീനോ.. അതോ... കുറുമ്പ് കാട്ടി നിന്നോ..?"
"മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ചീനു.. മനസ്സിനുള്ളിലെ പൊകച്ചില്‍ ഇയ്യന്ന് വീടുവിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പം തുടങ്ങീതാ..."
"സാരല്യ.. എന്തായാലും ഞാനിങ്ങ് വന്നീലേ.. ഇനി ഒക്കീനും മാറിക്കോളും ട്ടോ.."
"ഇല്ല.. മാറൂല..!"
"മാറൂലാന്നോ.. അതെന്തേ.?"
"ഇക്കാനെ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കിയേ.. നല്ല പൊള്ള്ണ ചൂടാ..!"
അവളെന്‍റെ അടുത്തിരിന്ന് കവിളിലും നെറ്റിയിലും കൈ വെച്ചപ്പോക്ക് ഞാനവളെ വലിച്ചെന്നോട് ചേര്‍ത്ത് എന്‍റെ കരവലയത്തിന്നകത്താക്കിയിരുന്നു..!
ഇടറുന്ന നിശ്വാസത്തോടെ എന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ടവള്‍ പറഞ്ഞു..
"ഇക്കാന്‍റെ മാറാത്ത ചൂട് ഈ കള്ളബഡ്ക്കൂസിന്‍റെ കണ്ണില്‍ കണ്ടപ്പം തന്നെ ഇനിക്ക് മനസ്സിലിയീനു.. കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാനാണെന്ന്.."
ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒന്നൂടെ ഞാനവളെ എന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു.. സീലീംഗ് ഫാനിന്‍റെ കാറ്റില്‍ അവളുടെ മുടിഇഴകഴെന്നെ ഇക്കിളിപ്പിടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
കോരിത്തരിക്കുന്ന പനിയുടെ വിറയലില്‍ ചൂട് പാറുന്ന ഉമ്മച്ചിയുടെ ചുക്ക്ക്കാപ്പിയോടൊപ്പം ഒരൊറ്റ പുതപ്പിന് കീഴില്‍ മഹറ് ചാര്‍ത്തിയ പെണ്ണിന്‍റെ നെഞ്ചിലെ ചൂട് കട്ടെടുത്തങ്ങ് കടന്നാല്‍ ഏത് പനിയും പമ്പ കടക്കും..!
സ്നേഹപൂര്‍വം ഷാഹില്‍ കൊടശ്ശേരി
______________________
പിണക്കങ്ങളേറെയുണ്ടെങ്കിലും ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് പവിത്രത നല്‍കി കറയില്ലാതെ സ്നേഹിക്കാന്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ളവരാണ് ഓരോ പെണ്ണും...
അവളാണ് ഭാര്യയും ഭാര്യയിലൂടെ ഉമ്മയുമാവുന്നത്..!
സ്നേഹമെന്നും വിജയിക്കട്ടെ.. പ്രിയ സഹോദരന്‍മാരുടെയും സഹോദരിമാരുടെയും ദാമ്പത്യം സന്തോഷപൂര്‍ണ്ണമാവാന്‍ നമുക്കാത്മാര്‍ത്ഥമായ് പ്രാഥത്ഥിക്കാം..!

Shahil

അഖികണ്ട കാക്കത്തൊള്ളായിരം കാഴ്ചകൾ ഭാഗം 7

അഖികണ്ട കാക്കത്തൊള്ളായിരം കാഴ്ചകൾ
ഭാഗം 7
പള്ളിയുടെ സൈഡിൽ കൂടിയുള്ള കോൺക്രീറ്റ് റോഡിൽ കൂടി വണ്ടി ഗേറ്റിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിലൂടെ ചുവന്ന പരവതാനി കണ്ണിൽ പെട്ടു. അങ്ങോട്ട് പോയതും പള്ളിയെ കടന്നായിരുന്നല്ലൊ. എന്തേ ഒന്ന് കയറി മുട്ടുകുത്താൻ തോന്നാ
ഞ്ഞതെന്ന് ഓർത്ത് അഖില വിഷമിച്ചു.
പള്ളിയുടെ ജനൽ അഴികളിൽ തൂങ്ങി നിന്ന് അകത്തെന്താ നടക്കുന്നതെന്നറിയാനുള്ള തത്രപ്പാട് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ അങ്ങനെ ഏന്തി വലിഞ്ഞു തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നതി
നിടയിൽ, തലയിൽ സ്കാർഫിട്ട് കുനിഞ്ഞ ശിരസുമായി നിൽക്കുന്നവരുടെ വരിയിൽ ലൂസിയെ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വരിയിൽ നിന്നവർക്കെല്ലാം അച്ഛൻ എന്തൊ വായിൽ വച്ചു കൊടുക്കുന്നത് എന്താണറിയാനായിരുന്നു അടുത്ത ആകാംഷ. അത് വീഞ്ഞിൽ മുക്കിയ അപ്പമാണന്നറിവ് അത്ര കണ്ട്പിടി കിട്ടിയില്ലങ്കിലും, അതൊന്ന് രുചിച്ചു നോക്കാനുള്ള കൊതി അടക്കാനായില്ല. തലയിൽസ്കർഫിട്ട് ലൂസിയോടൊപ്പം കയറി നിൽക്കുന്നതിനെ പറ്റി കാര്യമായി ആലോചിച്ചു. സിസ്റ്റഴ്സിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടാൽ കുഴപ്പമാകും, മാത്രമല്ല നരകത്തിൽ പോയാലോന്ന് ലൂസി ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് താനും ആ കാര്യത്തെപറ്റി ഗൗരവമായി ആലോചിച്ചതു തന്നെ. യേശുവിനെ കുരിശിൽ കയറ്റിയ ദുഷ്ടൻമാരോടൊപ്പം തിളച്ചെണ്ണയിൽ മൊരിയുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കാനെ വയ്യായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഓർമ്മകൾ അഖിലയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരിയുടെ മിന്നലാട്ടം ഉണ്ടാക്കി.
"നീ സംസാരിക്കാനെ മറന്നോ അഖി" അമലസിസ്റ്റർ തന്റെ വിരലുകളിൽ പിടിച്ചപ്പോഴാണ് വണ്ടി ഗേറ്റ് കടന്ന് കുറേ ദൂരം കടന്നതറിഞ്ഞത്. തന്റെ വിശേഷം പറച്ചിൽ കാരണം പഠിക്കാനെ കഴിയുന്നില്ലന്ന പരാതി പറഞ്ഞിരുന്ന ചേച്ചിയും ചോദിക്കുന്നു നിനക്കെന്തങ്കിലുമൊക്കെ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നൂടെ അഖീന്ന്. എന്തു പറയാൻ, പറയുന്നതും, കേൾക്കുന്നതുമൊന്നും ഇമ്പമുള്ള വിശേഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ പതിയുന്നില്ല, താനെന്തു ചെയ്യും. ആമി നിരത്തുന്ന വിശേഷങ്ങൾ പോലും പലപ്പോഴും മനസ്സിൽ തട്ടുന്നില്ല, അവളതിനു പലപ്പോഴും മുഖം വീർപ്പിക്കാറുമുണ്ട്. വർത്തമാനകാലത്ത് മനസ്സിനെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ ഇപ്പൊ തീരെ പറ്റാണ്ടായിരിക്കുന്നു. അതുതന്നെ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്, മനസ്സ് ദിശമാറിചലിക്കാനുള്ള മുന്നോടിയാണോന്ന ഭയം.
അമല സിസ്റ്റർ കൂടുതൽ സമയവും ഫോണിലായിരുന്നു, ഒരു പാട് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾക്കു നടുവിൽ നിന്നാണ് തനിക്കു വേണ്ടി സമയം കണ്ടത്തിയതെന്നു അഖിലക്കു മനസ്സിലായി. അഖില തന്റെ ഓർമ്മ കൂമ്പാരങ്ങളിലേയ്ക്കു തന്നെ വീണ്ടും ഒട്ടകപക്ഷിയെ പോലെ മുഖം പൂഴ്ത്തി. അരാണ് ഇപ്പൊ തന്റെ ശത്രു. സത്യത്തിൽ താനെന്തിൽ നിന്നാണ് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, വർത്തമാനകാലത്തിൽ നിന്നോ, അതൊ ഭാവിയിൽ നിന്നോ. നാളയെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള ധൈര്യമില്ലായ്മ ആണ് തന്റെ പ്രശ്നമെന്ന് തോന്നുന്നു. പല പ്രാവിശ്യം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ വീണപൂച്ചക്കുള്ള പേടി എങ്ങനെ മാറും. ഒക്കെ ശരിയാവുന്നെന്ന് ആശ്വസിക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും, അടുത്ത പ്രഹരത്തിനുള്ള ചാട്ടവാറ് വിധി ഒരുക്കി തുടങ്ങിയിരിക്കും.
വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഒരു കുരിശും,ചിറകു വച്ച കുതിരപ്പുറത്ത് വരുന്ന ഒരുപുണ്യാളന്റെ ചെറിയൊരു ഫോട്ടൊയും വച്ചിരുന്നു. മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും കുതിച്ചു വരുന്ന ചിറകു വച്ച കുതിര കൗമാരപ്രായത്തിൽ മിക്ക പെൺകുട്ടികളും താലോലിക്കുന്ന സ്വപ്നമാണന്നു തോന്നുന്നു. കുതിര പുറത്തിരിക്കുന്ന രാജകുമാരന്റെ മുഖം മാത്രം മാറുന്നു. താനും കണ്ടിരൂന്നു അതുപോലൊരു സ്വപ്നം. ആകാശത്തു നിന്നും തന്നെ കൊണ്ടുപോകാനും വന്നു ഒരു രാജകുമാരൻ, പക്ഷെ മോഷ്ടിച്ച കുതിരയും, കടം കൊണ്ടവേഷവുമായിരുന്നതറിയാതെ താനും കൂടെ കയറി. അരുതെന്ന് വിലക്കാനാളുണ്ടായിട്ടും. രാജകുമാരന്റെ വേഷം സ്വയം അഴിച്ച് ചെന്നായുടെ സ്വരൂപംകാട്ടാൻ കാലതാമസം വേണ്ടി വന്നില്ല. വേഷം കെട്ടി അരങ്ങത്തു തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നതിന് പരിധി ഉണ്ടല്ലൊ. എന്തെന്ന് അറിയാത്തൊരു പകപ്പായിരുന്നു ആദ്യമൊക്കെ, അതുൾകൊള്ളാൻ കാലം മനസ്സിനെ പാകപെടുത്തി. വിധിയിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാനുള്ള ധൈര്യവുമില്ലായിരുന്നു. വിലക്കിയവരുടെ കണ്ണുനിറയാതിരിക്കാൻ, പറ്റിയ ചതി മറയ്ക്കാനുള്ള തത്രപാടായി പിന്നെ. അതുകൊണ്ട് കേട്ടപോലെ അത്ര കുഴപ്പകാരനല്ലന്ന ആശ്വാസത്തോടെ അച്ചാമ പോയി. അമ്മ മാത്രം മനസ്സിലാക്കി
തന്റെ കണ്ണിലെ തിരകൾക്ക് ശാന്തത പുറമേയ്ക്കു മാത്രമാണന്ന്. നിന്റെ കെട്ടിയോന്റെ വേഷം കെട്ട് പുറത്തുള്ളവരോട് മതിയെന്നു അമ്മ പറയുന്നതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നോളൂ
തന്റെ വേഷം കെട്ടും. സംതൃപ്തയായ ഭാര്യയുടെ വേഷം അങ്ങനെ അഴിഞ്ഞു വീണു.
ഒരുമൂട്പടത്തിനും പെറ്റമ്മയുടെ കണ്ണും മനസ്സും മറയ്ക്കാനൊക്കില്ലന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയാൻ വൈകി. തരംപോലെ വേഷം കെട്ടി അരങ്ങത്തു കെട്ടിയാടി പ്രേക്ഷകരെ പിടിച്ചിരുത്താൻ മിടുക്കനായതുകൊണ്ട് തന്റെ വേഷം വിമർശിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു. നായകൻ വേഷത്തിൽ മാത്രമല്ല അഭിനയത്തിലും ഡയലോഗിലും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ച് പ്രേക്ഷകരുടെ കൈയ്യടി വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. നാടകത്തിന് തിരശ്ശീലയിടാൻ അമ്മ മുൻകൈയെടുത്തപ്പോൾ സത്യത്തിൽ അത്ഭുതം തോന്നിയിരുന്നു. കെട്ടത് ചുമന്നാൽ അടുത്ത തലമുറയും അത് ചുമക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അമ്മ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ലായിരുന്നു, ധൈര്യമില്ലായ്മയായിരുന്നു തന്റെ പ്രശ്നം. പിന്നെ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഭയവും. അനുഭവങ്ങൾ പലരിലും പല രീതിയിൽ മനസ്സിൽ തഴമ്പുണ്ടാക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു, ആമയുടെ തോടു പോലെ, പിന്നെ വരുന്ന വേദനകളൊക്കെ അതിൽതട്ടി ചിതറി കാഠിന്യം കുറഞ്ഞോളും. തനിക്കത് സഹനത്തിന്റേ മാത്രമായിരുന്നു.
അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഒരിക്കൽ പോലും താനാ തോടിൽ നിന്നു കഴുത്തു നിട്ടാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. പക്ഷെ അമ്മയ്ക്കത് ധൈര്യത്തിന്റെതും കൂടിയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ തല കൂടുതൽ സമയവും തോടിനുപുറത്തായിരുന്നു. അമ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന ആ തഴമ്പിന്റെ ബലത്തിൽ താനും പിടിച്ചു നിന്നു, പലപ്പോഴും പിടി വിട്ട്പോകുമെന്ന് ഭയന്നങ്കിലും.
സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ ചിറകിട്ടടിച്ച് കലപില ശബ്ദത്തോടെ ഇരതേടാൻ പോകുന്ന വവ്വാലുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന കോലാഹലം എന്നും കാവിൽ നിന്ന് കേൾക്കുമ്പോഴെ താൻ ചെവിപൊത്തുമായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടൊ വവ്വാലുകൾ എപ്പോഴും പ്രേത പിശാചുക്കളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആൽമരത്തിൽ ഞാന്നു കിടക്കുന്ന കറുത്ത തുണി കീറുകളുടെ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും താനെപ്പോഴും മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു. കോടതി വളപ്പിൽകണ്ട കറുത്ത കുപ്പായങ്ങളല്ലാം ആൽമരത്തിൽ ഞാന്നു കിടക്കുന്ന പ്രേതങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അവ രാത്രിയുടെ ഭീകരതയിൽ നിന്നും ഓർക്കാ പുറത്ത് മുന്നിൽ ചാടുമെന്ന് ഭയന്ന് മിക്ക രാത്രി കളിലുംഞെട്ടി ഉണർന്നു. പക്ഷെ ഞെട്ടി എഴുന്നേൽക്കുന്ന തനിക്കു നേരെ അമ്മയുടെ
കൈ എപ്പോഴും നീണ്ടുവന്നു. കുരുക്കുകളഴിക്കാൻ ഒരു പാട് സമയം എടുത്തു. തിന്നത്തുമില്ല തീറ്റിക്കത്തുമില്ലാത്ത ചെന്നായുടെ വേഷങ്ങളോരോന്നായി കൃഷ്ണൻ തന്നെ തന്റെ
മായാവിലാസത്താൽ കവർന്നെടുത്തു.
എല്ലാം സ്വസ് ഥമായി, പക്ഷെ തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും ആമിക്ക് കാട്ടികൊടുക്കാൻ താൻ കണ്ട കാഴ്ചകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പഴയ കാഴ്ചകളധികവും മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു. ബാക്കിയായവനരച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുതിയ അവകാശികൾ പുതിയ
ചായം തേച്ച് പുതിയ കാഴ്ചകളും ആക്കിയിരുന്നു. നഷ്ടങ്ങൾ അയവിറക്കി മേക്കർ പതം പറഞ്ഞുപ്പോഴെല്ലാം കുറ്റബോധത്തിന്റെ മുള്ളുകൾ തന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന്കുത്തിനോവിച്ചു.
എന്തുകൊണ്ടൊ എല്ലാം വിധിയാണന്ന് ആശ്വസിക്കാനും തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ആമി അമ്മയുടെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞിരുന്ന് കഥകൾ കേട്ട് മനസ്സുതുറന്ന് ചിരിക്കുന്ന കാഴ്ചയിൽ
നഷ്ട കാഴ്ചകളുടെ വേദന അലിഞ്ഞു പോയി.
എല്ലാം ഒന്നുശരിയായി വരുന്നുവെന്ന് ആശ്വസിക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും ചാരുകസേരയ്ക്കും കൈതപൂ മണക്കുന്ന പെട്ടിക്കും കൂട്ടായി, വെള്ള കൊതുകുവലയിട്ട അമ്മയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വീട്ടി കട്ടിലും. ആമിയുടെ വേദന തനിക്കു മാത്രം മനസ്സിലായി, ചാരുകസേര ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ തനിക്കുണ്ടായ അതേ വേദന. വീണ്ടും ചിറകൊടിഞ്ഞ പക്ഷിയായി ചേട്ടനും ചേച്ചിയും എപ്പോഴത്തേയും പോലെ ഒടിഞ്ഞ ചിറകിൽ മരുന്ന് പുരട്ടാനുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്
പതുക്കെ പറക്കാക്കാമെന്നായി. എത്ര നിർബന്ധിച്ചിട്ടും മലകയറാൻ കൂട്ടാക്കാതെ, അടുത്ത തലമുറയ്ക്കും കാവല് നിൽക്കുമെന്ന് ശഠിച്ച് വിധേയനെ പോലെ കൂടെനിന്നു മേക്കർ
ഷാജി. പഴനിമല ഇറങ്ങുമ്പോൾ മുരുകൻകൂടെ അയച്ചതാണവനെ എന്ന് അച്ചാച്ചൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. ആവശ്യം വന്നപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സുപോലെ നിറയെകൊടുത്ത് മല കയറ്റി വിട്ടതിന്റെ വിധേയത്വം അയാൾ എപ്പോഴും കാണിച്ചിരുന്നു. ആമിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾക്കു നിറം വച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴേയ്ക്കും, ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നൊരു
ചെന്നായ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നീന്തലറിയാതെ ആഴകടലിൽ പെട്ടുപോയ പകപ്പായിരുന്നു. രക്ഷപെടാൻ ചെറിയൊരു പൊങ്ങുതടിമാത്രം. തീരത്തെത്താറായപ്പോഴേക്കും
ഉണ്ടായിരുന്നചെറിയകാഴ്ചവട്ടവും നഷ്ടപെടുത്തേണ്ടി വന്നു. ഉള്ള പോലെകൊടുത്ത് മേക്കറെ നിർബന്ധിച്ചു മലകയറ്റി വിട്ടു, ചേച്ചിയോടൊപ്പം കൂടുകയെ നിവർത്തി ഉണ്ടായിരുന്നോളൂ, ആമി അനാഥയാവില്ലന്നുറപ്പിൽ.
‘'ഹോണടിച്ച് ബഹളം വയ്ക്കാതെ നീ ഇറങ്ങി തുറക്ക്വാവച്ചാ” ശബ്ദം കേട്ട് തല ഉയർത്തിയപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച അഖിലയ്ക്കു കണ്ണിലൊതുങ്ങില്ലന്നു തോന്നി. വാവച്ചന് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നില്ല, അതിനു മുൻമ്പേ വലിയ ഗേറ്റ് മലർക്കെ തുറന്നു. അകത്തോട്ട് വണ്ടി നീങ്ങും തോറും വിസ്മയ കാഴ്ചകളായിരുന്നു. വിശാലമായ മുറ്റവും കടന്ന് വണ്ടി കാർപോർച്ചിന്റെ സൈഡിലേയ്ക്ക് വാവച്ചൻ നിർത്തി. എവിടെയാണത്തിയതെന്നറിയാത്ത മനസ്സിലെ
പിടപ്പ് അഖിലയുടെ മുഖത്തും പ്രകടമായി. സ്വീകരിച്ചിരുത്തിയയാൾ തന്നെ ഒരു വീൽചെയറും ഉന്തി കൊണ്ട് വരുന്നതുവരയെ അതുണ്ടായിരുന്നോളൂ. വീൽ ചെയറിലിരുന്നയാളെ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ അഖില എഴുനേൽക്കാൻ കൂടി മറന്ന് സ്തംഭിച്ചിരുന്നുപോയി. അമല സിസ്റ്റർ കൊടുത്ത സർപ്രൈസ് അഖിലയെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.
ചുരിദാറിന്റെ ഷാളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്നു ഏങ്ങലടിച്ച അഖിലയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാകാതെ അമലസിസ്റ്ററും പകച്ചുപോയി. അഖില പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലെത്താൻ ഇത്തിരി സമയമെടുത്തു. പരിസരബോധം വന്നപ്പോൾ അവൾക്കു ജാള്യത തോന്നി. വീൽ ചെയറ് ഉന്തി കൊണ്ടുവന്ന മധ്യവയസ്കന്റയും കണ്ണുനനഞ്ഞന്നവൾക്കു മനസ്സാലായി. അപ്പോഴും ലൂസി
യുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈകളെ അമർത്തുന്നതവളറിഞ്ഞു. പണ്ടത്തെപോലെ അവളുടെ കൈകൾക്കു സുഖമുള്ള ചൂടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് ലൂസി അഖിലയുടെ കൈകളെടുത്ത്
സ്വന്തം കവിളത്തു ചേർത്തുവച്ചു വിളിച്ചു ‘ ശീതരക്ത ജീവി' അതു കേട്ട് ചിരിക്കുമ്പോഴും രണ്ടാളുടേയും കണ്ണ് തോർന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. 27വർഷം പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം പരുക്കനായങ്കിലും, ആ സ്നേഹം അന്നത്തേക്കാളും മൃദുലമായിരുന്നു.
രണ്ടാൾക്കും ഒരു പാട്പറയാനുണ്ടായിരുന്നങ്കിലും, അഖിലയ്ക്കു കേട്ടിരിക്കാനെ കഴിഞ്ഞോളൂ. "നീ കൊണ്ടുവരുന്ന അവലേസുണ്ടയുടേയും, അച്ചപ്പത്തിന്റെയും രുചി ഇപ്പഴും
നാവിലുണ്ട്. അതൊക്കെ മുമ്പിലെത്തുമ്പോഴെല്ലാം അമ്മച്ചി നിന്റെ കാര്യം പറയുമായിരുന്നു" ലൂസി പറഞ്ഞതു കേട്ട് അഖിലയുടെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു.
‘' ഇപ്പൊ ഞാനും ചേച്ചിയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ'’ കാര്യം മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാവും അപ്പോഴും വിടാതെ പിടിച്ചിരുന്ന കൈയ്കളിൽ ലൂസിയൊന്നമർത്തി, അശ്വസിപ്പിക്കാനായി.
"നീ പിന്നെ എങ്ങോട്ട് പോയി. അമല സിസ്റ്ററോട് ഞാനെപ്പോഴും അന്വേഷിക്കുമായിരുന്നു " ലൂസിയുടെ മറുപടി കേട്ട് അന്തരീക്ഷമാകെ അയഞ്ഞു.
"ഓ... ഒന്നും പറയണ്ട, ഏഴാം ക്ലാസ് തോറ്റന്നറിഞ്ഞപ്പോഴെ അപ്പനും അമ്മച്ചിക്കും സമാധാനമായി. അമ്മച്ചിക്കും പഴയപോലെ വയ്യായിരുന്നു. പുസ്തകം അടച്ച് അമ്മച്ചീടെ കൂടെ കൂടി ചില്ലറയുണ്ടാക്കിക്കോളാൻ അപ്പനോഡറിട്ടു. മീൻ വിൽക്കാൻ 7 ക്ലാസ് തന്നെ അധികം. ഞാനിപ്പോഴും ഏഴാം ക്ലാസ് ജയിച്ചില്ലടി. എന്നാലെന്നാ..... പത്താം ക്ലാസ് മൂന്ന് വർഷം പഠിച്ച കെട്ടിയോനെ കിട്ടിയി് ല്ലെ. " അത് പറഞ്ഞ് ലൂസി സ്നേഹത്തോടെ ജോസിനെ നോക്കി. ജോസിന്റെ മുഖത്ത് ചമ്മിയ ചിരി കണ്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. ആപത്തിൽ താങ്ങാൻ കൈകളും, സ്ഥിതിയും ഉള്ളതുകൊണ്ടാവും ലൂസിക്കിപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ
ചിരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതെന്ന് അഖില ഓർത്തു. അപ്പോഴേയ്ക്കും ലൂസി അടുത്ത വെടി പൊട്ടിച്ചു.
‘‘അപ്പച്ചന്റെ അസിസ്റ്റ് ന്റായിരുന്നടി പുള്ളിക്കാരൻ. പച്ച പിടിച്ചപ്പൊ കൊണ്ടുവരുന്നമീൻ വിൽക്കാൻ ആളെ ആവശ്യമുണ്ടന്ന് ഇട്ടപരസ്യം കണ്ട് ഞാൻ നേരിട്ടപേക്ഷ കൊടുത്തു.
ശമ്പളം തരാൻ പാങ്ങില്ലന്നു പറഞ്ഞ് സൂത്രത്തിൽ അതിയാൻ എന്നെയങ്ങ് കെട്ടി. "താൻ ചിരിക്കാൻ മറന്നു പോയിട്ടല്ലന്ന തിരിച്ചറിവ് അഖിലക്കുണ്ടായി. മക്കളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷി
ച്ചപ്പോഴും ലൂസി പറഞ്ഞ സരസമായ മറുപടി അഖിലയെ ചിരിപ്പിച്ചില്ല.
'’ മക്കളെ തരാൻ ദൈവം മറന്നു പോയടി. മക്കടെ കോളത്തിൽ പുള്ളി ഒരു വരയിട്ടങ്ങ് വിട്ടു. പിന്നെ വല്ലരക്ഷയും ഉണ്ടാ. കാശു കൊണ്ട് മായിക്കാൻ പറ്റുന്ന വരയല്ലല്ലൊ അതിയാൻ ഇടുന്നത്. പക്ഷെ നിന്റെ മോളെ അടിച്ചുമാറ്റിക്കോളാൻ പുള്ളിക്കാരനെനിക്ക് മെസേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ സൂത്രത്തിൽ വരുത്തിയതെന്തിനാണന്നാ വിചാരിച്ചത്." തനിക്കു വിഷമമായത് മനസ്സിലായതു കൊണ്ടാവും അവൾ തന്റെ കൈയിലമർത്തി.
"തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ കിട്ടിയതെല്ലാം മഹാഭാഗ്യമെന്നെ കരുതിയിട്ടുള്ളൂ. രണ്ടാളുടേയും സഹോദരങ്ങളും, ബന്ധുക്കളുമെല്ലാം കര പറ്റി. അപ്പനമ്മമാർ സമാധാനത്തോടെ
കണ്ണടച്ചു. കൈ നീട്ടിയവരെയൊന്നും നിരാശപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നില്ല. അപ്പനമ്മമാരുടെ സ്ഥാനത്തു നിന്ന് പല കല്യാണങ്ങളും നടത്തി. പിന്നെ ഈ ആക്സിഡൻഡുമാത്രം ഒന്നു നോവിച്ചു. ശരിക്കൊന്നു ഭയപ്പെടുത്തിയെന്നു പറയുന്നതാ സത്യം. പിന്നെ ഇതിയാൻ ഇങ്ങനെ മലപോലെ നിൽക്കുമ്പോൾ എന്നെ ആർക്കെങ്കിലും അടിച്ചോണ്ട് പോകാൻ പറ്റുമൊ.'
ലൂസിയത് പറഞ്ഞ് നിറയെ സ്നേഹത്തോടെ ജോസിനെ നോക്കുന്നത്കണ്ടപ്പോൾ അഖിയുടെ മനസ്സും കണ്ണും നിറഞ്ഞതു കൊണ്ടാവും പെട്ടന്നു അമല സിസ്റ്റർ ഇടക്കു കയറി.
"സഭയുടെ കീഴിലുള്ള പല ചാരിറ്റിക്കും ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നത് ജോസായിരുന്നു. അങ്ങനാഞങ്ങൾ പരിചയപെടുന്നത്. ഈയിടെ ഇവനെ കാണാൻ ഇവിടെ എത്തിയപ്പോഴല്ലെ നമ്മുടെ ചീവിടാ കെട്ടിയോളന്നറിഞ്ഞത്. "ക്ലാസിലെസംസാരം കാരണം ലൂസിക്കു ചീവിടെന്നും കരിയിലകിളിയെന്നുമൊക്കെ പേരുണ്ടായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ തനിക്കും മിക്കപ്പോഴും അവളുടെ ശിക്ഷ പകുത്ത് കിട്ടിയിരുന്നു.
‘'എന്നെ മനസ്സിലായില്ലടി, നമ്മള് ചീർത്ത മീൻ പോലെയായില്ലെ ഇതിപ്പോഴും മെലിഞ്ഞ് വാളപോലെ ഇരിക്കുന്ന കണ്ടില്ലെ. എനിക്കു തോന്നുന്നത് ഒരു ഇരുപത് കൊല്ലം കൂടി പോക്കറ്റിലൊളിപ്പിച്ച ചൂരലും വലിച്ചോണ്ട് പിള്ളേരെ ഓടിക്കുമെന്നാ. നിനക്കോർമ്മയുണ്ടോ എന്നെ ഓടിച്ചിട്ടടിക്കുന്നത്.'’
"ഇവടെ നാക്കിനിപ്പോഴും ഒരു ലൈസൻസും ഇല്ല സിസ്റ്ററെ " എന്ന് ജോസ് അൽപ്പം ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഖിലയും സത്യമെന്നോർത്തു.
"അവൾ പറയട്ടെ ജോസെ, അവൾക്കിപ്പോഴും കർത്താവു തമ്പുരാൻ അതിന് കഴിവു കൊടുത്തല്ലൊ, ചിരിക്കാൻ മറന്നു പോയ അഖിയെ വരെ അവൾ ചിരിപ്പിച്ചില്ലെ.” അവിടെ ചിലവഴിച്ച സമയമത്രയും അഖിലയും ലൂസിയും തങ്ങളുടെവല്ലായ്മകളെ കുറിച്ച് ഓർത്തതേയില്ല. മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെയായിരുന്നു ലൂസി അഖിലയെ യാത്രയയച്ചത്.
"ആമി കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞെത്തിയാലുടൻ രണ്ടാളും ഇവിടെത്തിയിരിക്കണം” വണ്ടിയിൽ കയറാൻ നേരവും ലൂസി ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോഴും അഖില മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ലൂസിയുടെ കൈകളിലൊന്ന് അമർത്തി. അതിന് അവർക്കു മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന കാക്കതൊള്ളായിരം അർത്ഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഗേറ്റു കടന്നപ്പോൾ അഖില തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ലൂസിയുടെ ചോരാത്തവീട് കൺകുളിർക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അഖിലയുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. കണ്ണനോടും കർത്താവിനോടും ലൂസിക്ക് ചോരാത്ത വീട് ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണേന്ന്താനെത്ര പ്രാർത്ഥിച്ചതാണന്ന്അഖില ഓർത്തു.
"ആമീടെ കാര്യമോർത്ത് നീ ഇനി എരിയണ്ട. അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളത്രയും പഠിക്കട്ടെ. ബാക്കി കാര്യങ്ങളും വഴിപോലെ നടന്നോളും. പക്ഷെ അപ്പാന്നും അമ്മേന്നും അവൾ ഞങ്ങടെ കണ്ണടയുന്നതു വരെ വിളിക്കണം" ലൂസി് പറഞ്ഞതോർത്ത് അഖില നിറഞ്ഞ മനസോടെ സീറ്റിലേക്കു ചാഞ്ഞിരുന്നു. ഇനി വരുമ്പോൾ ലൂസിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട അവലോസുണ്ടയും, അച്ചപ്പവുമെല്ലാം ചേച്ചിയെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിച്ചു കൊണ്ടു കൊടുക്കണമെന്ന് അഖില വിചാരിച്ചു. അമ്മയെ പോലെ ചേച്ചിയും മനസ്സുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കി സ്നേഹത്തോടെയാ എല്ലാവർക്കും വിളമ്പുന്നത്. പഴയതെല്ലാം തിരിച്ചുവരുന്നെന്ന തോന്നൽ അഖിലയെ ഒരു പാട്
സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ലൂസിക്കായി കൊണ്ടുപോയിരുന്ന പൊതിയുടെ പങ്കു പറ്റിയവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. പലർക്കു വേണ്ടിയും ഇല്ലായ്മകൾ അറിയിക്കാതെ അമ്മ ഒരു പാട് പൊതികൾ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. പലരും ആ രുചി മറന്നു. വേണ്ട ഇനി ഒന്നും ഓർക്കണ്ട. പഴം കാഴ്ചകളുടെ മുഷിഞ്ഞ ഏടുകളെല്ലാം കീറി കളയേണ്ട സമയമായി.
ആമീടെ കുഞ്ഞിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്താൻ താനില്ലങ്കിലും സാരമില്ല, ലൂസിയുണ്ടാകുമെന്ന ഉറപ്പ് മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു പാട് സ്നേഹത്തോടെ എന്തിനെന്നറിയാതെ അഖില അമല സിസ്റ്ററെനോക്കി ചിരിച്ചു. അച്ചാച്ചനു അമല സിസ്റ്റർ കൊടുത്ത ഗുരുദക്ഷിണക്കു പകരമായി, തനിക്കൊന്നും ഇല്ലല്ലൊ തിരിച്ചു കൊടുക്കാൻ എന്നചിന്ത അഖിലക്കുണ്ടായി.കാലം എന്തേലും ഒരുക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടാകും. വിതച്ചാൽ വിളവിന്റെ ഒരു പങ്ക് ദൈവം നമുക്കായി കരുതും. സമയമാകുമ്പോൾ നമുക്കല്ലങ്കിൽ വരും തലമുറയ്ക്കെലും അത് വിളമ്പുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അമ്മ പറയുമായിരുന്നു.
"ഈ ചിരി നീ മായാതെ നോക്കണം. അതിന് നീയും കൂടി വിചാരിക്കണം." അമല സിസ്റ്റർ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ചാച്ചന്റെ ' കൈവിരലുകളുടെ ഇളംതണുപ്പ്
അഖിലക്കനുഭവപ്പെട്ടു. അതെ ,നഷ്ട കാഴ്ചകളെല്ലാം മടങ്ങി വരുന്നു എന്ന് അഖിലക്കു ഉറപ്പായി. പത്തു വയസ്സുകാരിയുടെ മനസ്സുമായി അഖില പുറം കാഴ്ചകളിലേയ്ക്കു കണ്ണും മനസ്സും തുറന്നു വച്ചു. കാക്കതൊള്ളായിരം കാഴ്ചകൾ താനിനിയും കാണുമെന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
അവസാനിച്ചു.
അഖിയോടൊപ്പം അവളുടെ നൊമ്പരം ഏറ്റുവാങ്ങി യാത്ര ചെയ്ത
എന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് ഒരുപാട് സ്നേഹം. നല്ലെഴുത്ത് കുടുംബത്തിൽ
അംഗമാകാൻ ക്ഷണിച്ച ഉണ്ണി മാഷിനോട് എനിക്ക് ഒരു പാട് നന്ദിയുണ്ട് എപ്പോഴും നമ്മളെ പോലുള്ളവരുടെ കൂട്ടുകെട്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. നല്ലെഴുത്ത് കുടുംബത്തിന് നന്ദി...
_ Raju Sahaja

വരുന്ന ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷക്ക്

വരുന്ന ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷക്ക് കൂടി നീ കണക്കിന് എട്ടു മേടിക്കാണേൽ എന്റെ പുറകെ നടക്കണമെന്നില്ല ........
ഇടിത്തി പോലെയാണു അഞ്ജലി ശിവന്റെ വാക്കുകൾ ഈ ഒൻപതാം ക്ലാസുകാരന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചത് .....
അതായത് ഓണ പരീക്ഷയിൽ കണക്കു പരീക്ഷക്ക് ഞാൻ അമ്പതിൽ എട്ടു മാർക്ക് കരസ്ഥമാക്കിയതിനു ശേഷം ഇന്നലെ നടന്ന ക്ലാസ് ടെസ്റ്റിന് കൂടി എട്ടു മേടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ക്ലാസിലെ പ്രേമ ഭാജനം അഞ്ജലി ശിവൻ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് എടുത്തിട്ട നഗ്ന സത്യം ....
ഈ വരുന്ന ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷക്ക് കൂടി കണക്കിന് എട്ടു എന്നെ തേടിവന്നാൽ അവളെ തേടി ഇനി നടക്കണ്ടാന്നു ചുരുക്കം ......
ഞാൻ ആകെ തകർന്നിരിക്കുകയാണ് എന്റെ ഇടത്തും വലത്തും എന്റെ ആത്മമിത്രങ്ങളായ ഭോലോറാമും രാംലാലും ഉണ്ട് .....
ഇതിവന്മാരുടെ യഥാർത്ഥ പേരല്ലാട്ടോ ഭോലോറാമും രാംലാലും ബാലരമയിലെ കഥയിലെ രണ്ടു ചങ്ങാതിമാരാ പോരാത്തതിനു നല്ല ഇടിവെട്ടു
കൃഷിക്കാരും കൂടിയാണവർ ..
ഭോലോറാമിന്റെയും രാംലാലിന്റെയും കഥകൾ വായിച്ചു ഞാൻ അവരുടെ വലിയ ആരാധകനായി മാറി .....
ആരാധന മൂത്തു ഞാൻ എന്റെ പ്രിയ മിത്രങ്ങൾക്കു ആ പേരു അങ്ങു ചാർത്തി കൊടുത്തു ...
കഴിഞ്ഞ ഓണ പരീക്ഷക്ക്‌ കണക്കിനു അമ്പതിൽ നാലും ആറും സ്കോർ ചെയ്‌തു കട്ടക്കു കൂടെ നിന്ന ഭോലാറാമും രാംലാലും ഇന്നലെ നടന്ന ക്ലാസ് ടെസ്റ്റിൽ ഇരുപത്തിരണ്ടും ഇരുപത്തിയേഴും സ്കോർ ചെയ്‌തു ഈയുള്ളവനെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു .....
ഇന്നലെ വരെ രണ്ടും രണ്ടും എത്രയാണെന്നു ചോദിച്ചാൽ കണ്ണുംപൂട്ടി ഇരുപത്തിരണ്ടെന്നു വെച്ചലക്കുന്ന ടീമുകളായിരുന്നു രണ്ടും ...
ഒന്നിന്നു ഒമ്പതുവരെ ഇവന്മാരു എങ്ങനെ എത്തിന്നു
ഇവർക്കുപോലുമറിയില്ല ....
ആ മാറ്റം ഏതൊരു സാമൂഹ്യ ജീവിക്കും ഉള്ളതാണല്ലോ .....
ഇനി എന്റെ എട്ടിന്റെ കളി ...
എട്ടാം ക്ലാസ്സിനു ഒൻപതിലേക്കു ജയിച്ചു വന്നപ്പോൾ അല്ല ഞാനൊക്കെ ജയിച്ചൂന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാളും നല്ലത്
കുടിയേറി വന്നുന്നു പറയണം.
ഇങ്ങനെ ഒൻപതിലേക്കു കുടിയേറി വന്നപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലെ നമ്പറിൽ ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചു ....
എട്ടു വരെ ഏഴായിരുന്ന എന്റെ ക്ലാസ് നമ്പർ ഒൻപതിൽ എത്തിയോടുകൂടി എട്ടിലേക്കു മാറുകയുണ്ടായി ....
അവിടെ തുടങ്ങിയതാ എട്ടിന്റെ പണി ....
കണക്കു പരീക്ഷക്ക് എട്ടു മാർക്ക് ....
അക്കൊല്ലത്തെ സ്പോർട്സിൽ ഞാൻ ക്യാപ്റ്റനായി ഇറങ്ങിയ ഫുട്ബോൾ മാച്ചിൽ ഒൻപതു ബി യോട് എട്ടേ പൂജ്യത്തിന്റെ തോൽവി .....
ആറ് ഗോളേ മേടിക്കാർന്നോളൂ പിന്നെ വന്ന രണ്ടെണ്ണം കളിയറിയാത്ത ഭോലോറാമിന്റെയും രാംലാലിന്റെയും സെൽഫ്‌ ഗോൾ സംഭാവനകൾ ....
എതിർ ടീമിലെ കളിക്കാർ നല്ല മാസ്മരിക പാസ്സുകളുമായി ബോൾ കൊണ്ടൊവുമ്പോൾ എന്റെ ടീമിലെ കേമന്മാർ ഫസ്റ്റ് ഹാഫിൽ ഒരു തവണ പോലും
പന്തിൽ സ്പർശിച്ചു ഞാൻ കണ്ടില്ല ....തൽഫലമോ കളി ആദ്യപകുതി തീർന്നപ്പോൾ
4\0 ത്തിനു അവർ മുന്നിൽ ....
രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഇറങ്ങി എതിർ ടീമിലെ കളിക്കാരുടെ കാലു ഒടിക്കാൻ തന്നെ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു ....
പിന്നെ ഗ്രൗണ്ടിൽ നടന്നത് ശിവ തണ്ടാവും കാളിയ മർദ്ദനവും ആയിരുന്നു ...
ഒടുവിൽ ശിവ താണ്ഡവവും കാളിയ മർദ്ദനവും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭോലാ റാമിന്റെ ജേഴ്‌സിയുടെ മൂഡ് രണ്ടായി പിളർന്നു പോയി ....
പൂഴി പറന്നു തുടങ്ങിയ ഗ്രൗണ്ടിൽ രണ്ടു ടീമുകളും പരസ്പ്പരം ശരീരത്തിൽ ചവുട്ടിയും തൊഴിച്ചും മുന്നേറി ....
പൊടി തളം കെട്ടിയ ഗ്രൗണ്ടിൽ വായുവിൽ പന്തൊന്നു പൊങ്ങിയപ്പോൾ രാംലാൽ സിനിമയിലെ നായകനെ വെല്ലും വിധത്തിൽ വായുവിൽ കുതിച്ചു പൊങ്ങി ഒരൊറ്റ അടി ....
ഗോൾ കാണികൾ കയ്യടിച്ചു ഞങ്ങൾ രാംലാലിനെ തോളിലേറ്റി സന്തോഷിച്ചു ...
പക്ഷെ കണ്ണിൽ നിന്നും പൊടി വിട്ടു പോയപ്പോളാണ് മനസിലായത് രാംലാൽ വായുവിലൂടെ അടിച്ചു പറത്തി വിട്ടത് സ്വന്തം പോസ്റ്റിലേക്കർന്നു .....
അതോടെ ഞങ്ങൾ 8\0 നു തോൽവി നുണഞ്ഞു .....
ആ തോൽവിയോടെ എട്ട്
എന്റെ ജീവിതത്തെ ഏറ്റെടുത്തു എന്നു മനസിലായി ....
പിന്നെ എട്ടു നുണഞ്ഞ സംഭവങ്ങളായത് ഉറങ്ങി കിടക്കുമ്പോൾ മച്ചിൽ നിന്നും എട്ടുകാലി നൂറേ നൂറിൽ
മുഖത്തേക്കു മുള്ളിയതും ...
രാധാകൃഷ്ണൻ ചേട്ടന്റെ മോളുടെ കല്യാണത്തിനു സദ്യക്കിരുന്നപ്പോൾ സാമ്പാറിൽ നിന്നും എട്ടു മുരിങ്ങാക്കോൽ കിട്ടിയതും എട്ടിന്റെ പണിയായിട്ടാണ് ....
ഇപ്പൊ അവസാനം വന്നു നിൽക്കുന്നത് അഞ്ജലിയുടെ ഭീഷണി ആയിട്ടും ....
ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷക്ക്‌ ഇനി ഒരാഴ്ച്ച കൂടിയേ ഒള്ളു ....
എന്തേലും കാര്യമായിട്ടു പരീക്ഷക്ക്‌ ചെയ്‌തേ പറ്റു അല്ലേൽ അഞ്ജലി കൈ വിട്ടു പോകും ...
പരീക്ഷക്ക്‌ മുന്നോടിയായി കണക്കു പുസ്തകം ഒന്നു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ നല്ല ജീവനങ്ങു പോയി ...
കണക്കു രണ്ടു പാർട്ടായി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട് ....
ഒന്നിൽ ഗുണനം മുതൽ ഹരണം വരേയാണേൽ ....
മറ്റൊന്നിൽ കോണുകൾ അളവുകൾ എന്നിങ്ങനെ പോകും ..
കോണും അളവുകളും ഒരു വിധം ഒപ്പിച്ചെടുക്കാം ....
പക്ഷെ ഹരണം അതെന്റെ മരണം തന്നെ ....
പരീക്ഷ അടുക്കും തോറും മനസ്സിൽ ആധി കൂടി കൂടി വന്നു ....
അഞ്ജലിയും രാംലാലും ഭോലോറാമും മറ്റും കമ്പൈൻ
സ്റ്റഡി തകൃതിയായി നടത്തുന്നു ...
ഞാൻ അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരിക്കും അഞ്ജലി എനിക്കു പറഞ്ഞു തരൊക്കെ ചെയ്യും ...
അഞ്ജലി ലഘൂകരിക്കുക ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഞാനും ഭോലുവും രാംലാലും അതു നോക്കി ഇളിച്ചിരിക്കും ....
ഇളിക്ക്യാ എന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭാഷ്യവും ലഘൂകരണത്തിനു മുന്നിൽ ഞങ്ങൾക്കില്ലാർന്നു ...
അങ്ങനെ അവസാനം ആ ദിനമെത്തി നാളെ ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലെ കണക്കു പരീക്ഷ അല്ല എന്റെ അഗ്നി പരീക്ഷ ...
രാത്രി കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വരുന്നില്ല എന്തെങ്കിലും ഒന്നു ചെയ്‌തേ മതിയാവു ജയം അതെന്റെ നിഘണ്ടുവിലില്ല ..
എങ്ങനെയൊക്കെയോ നേരം വെളുപ്പിച്ചു....
നേരം പുലർന്നപ്പോ കുളിച്ചു അമ്പലത്തിലേക്കോടി ...
നന്നായി പ്രാർത്ഥിച്ചു നേരെ സ്കൂളിലേക്ക് വെച്ചടിച്ചു ....

സ്കൂളിൽ ആകെ ഒരു സ്മശാന മൂകത ...വെട്ടിയാൽ ചോരയില്ലാത്ത മുഖങ്ങൾ എങ്ങും ...ഇന്നെല്ലാവർക്കും ഒരു കണക്കാണ് പരീക്ഷ ...
പരീക്ഷ ഹാളിലേക്ക് കയറുന്നതിനു മുമ്പ് അവസാനമായി ഞാൻ ഒന്ന് കണക്കു പുസ്തകം മറിച്ചു നോക്കി ...
നേർത്തൊരു തേങ്ങൽ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായി ...
ഹാളിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു ...
ചോദ്യ പേപ്പർ കയ്യിൽ കിട്ടി ....
ഇരുമ്പുലക്ക വിഴുങ്ങിയ കണക്കെ ഭോലോറാമും രാംലാലും ഇരിക്കുന്നു ....
ഒരു നിസ്സഹായതയുടെ നോട്ടം അവരിലേക്ക് ഞാൻ പായിച്ചു..
ഞാൻ ചോദ്യപേപ്പറിൽ കണ്ണോടിച്ചു ....
ഇല്ല ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല
തല തരിച്ചു പോയി ....
ആ തരിപ്പു മാറാൻ തന്നെ ഞാൻ ഏതാണ്ടു അര മണിക്കൂർ എടുത്തു ....
രാംലാല് രണ്ടറിയോ മൂന്നറിയോ എന്നു ആംഗ്യ ഭാഷയിൽ എന്നോട്‌ ചോദിച്ചു ....
എനിക്കു ആകെ അറിയാവുന്ന ഒന്നും രണ്ടും ഇതിൽ പെടുന്നതല്ല എന്നു ഞാൻ അവനു മനസിലാക്കി കൊടുത്തു ....
ഓണ പരീക്ഷക്ക്‌ എട്ടു കിട്ടിയെങ്കിൽ ക്രിസ്മസ് പരീക്ഷക്ക്‌ രണ്ടു പോലും കിട്ടില്ലെന്നു എനിക്കു മനസിലായി ....
ഒടുവിൽ നിർവികാരനായി ഞാൻ പരീക്ഷ ഹാളിൽ ഇരുന്നു ....
പരീക്ഷ ടൈം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും എഴുതവസാനിപ്പിച്ചു പേപ്പർ മേശമേൽ വെച്ചു പുറത്തേക്കു പോയി ...
ഏറ്റവും അവസാനം ഞാനാണ് എണീറ്റത് ...
ഹാളിൽ ഞാൻ മാത്രം ...
ഞാൻ എന്റെ പേപ്പറും കൊണ്ടു മേശ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു ...പെട്ടെന്നു പരീക്ഷ ഹാളിലെ സാർ അപ്പുറത്തെ ക്ലാസിലെ സാറിന്റെ അടുത്തു എന്തോ ചോദിക്കാൻ പോയി ...
അതെ ഇതു തന്നെ അവസരം അതു വരെ ജീവച്ഛവം പോലിരുന്ന എന്റെ സകല ഞാടി ഞെരുമ്പുകളും ഉണർന്നു ....
ആൻസർ ഷീറ്റ് മുക്കുക ...
ഇതന്നെ രക്ഷ ....
ഒൻപതാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥി അനീഷ് പി ടി യുടെ കണക്കു പരീക്ഷയുടെ ഉത്തര കടലാസു തിരോധാനം ....
ഒന്നും നോക്കില്ല വേഗം ഉത്തര കടലാസു മടക്കി പോക്കറ്റിലിട്ടു ...
ഹാളിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരം സാർ തിരിച്ചു കയറി ..
ഉത്തര കടലാസു വെച്ചമാതിരി ഞാൻ ചിരിച്ചു തലയാട്ടി ....
പുറത്തിറങ്ങി നേരെ അഞ്ജലിയുടെ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു ...
അഞ്ജലി നന്നായി എഴുതി ജയിക്കും നല്ല മാർക്കുണ്ടാകും ...
അഞ്ജലിക്ക് സന്തോഷമായി ..
അവൾ അവളുടെ ഭീഷണിയിൽ ഞാൻ ചൂളി പോയ മാതിരിയിൽ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു ...
പാവം അവളറിയുന്നില്ലല്ലോ ഉത്തര കടലാസു കാണാത്തതു കാരണം ഒൻപതാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥി
ശ്രീ അനീഷ് പി ടി യെ നിരുപാധികം ജയിപ്പിക്കുമെന്നു ....
ഓളല്ല ഓൾടെ കുടുംബക്കാരു വിചാരിച്ചാലും നുമ്മ ഈ ജന്മത്തില് കണക്കു പരീക്ഷ പാസാവുല ...
അതെ നഹീന്നു പറഞ്ഞാൽ നഹീ .....
Aneesh...p. t

നല്ലെഴുത്തുകൾ ഓണ്ലൈൻ ദ്വൈമാസിക രചനാ റിവ്യൂ.. part 4



നല്ലെഴുത്തുകൾ ഓണ്ലൈൻ ദ്വൈമാസിക രചനാ റിവ്യൂ.. part 4
നല്ലെഴുത്തുകൾ ഓണ്ലൈൻ മാസിക. നിറയെ വിഭവങ്ങളുമായി വായിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ നല്ല സന്തോഷം തോന്നി. ഒരുപാട് നല്ല കഥകൾ, കവിതകൾ, ലേഖനം, കാർട്ടൂണ് . ഒരു നല്ല സാഹിത്യമാസിക തന്നെ.
*** ഗൂഗിൾ പ്ലേ സ്റ്റോറിൽ നിന്നും Nallezhuth ആപ്പ് ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുക. അതിൽ "നല്ലെഴുത്തുകൾ" മാസിക വളരെ സുഖകരമായി വായിക്കാവുന്നതാണ്. **
കഥ: ഇടത്താവളങ്ങൾ
അമ്മു സന്തോഷ്
പല മേഖലകളിലും തന്റേതായ കൈയ്യൊപ്പ് ചാർത്തിയ അമ്മു സന്തോഷിന്റെ "ഇടത്താവളങ്ങൾ" എന്ന കഥ ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നത് അതിന്റെ മികവ് കൊണ്ടുതന്നെയാണ്... വീട് എന്നത് ഒരു താവളമാണ്. ആന്മാവിന് ശരീരമെന്നത് പോലെ.. വിധിയുടെ താളപിഴകൾക്കിടയിൽ വൈരൂപ്യം ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്ന ദയാനന്ദൻ എന്ന ഗൃഹനാഥന്റെ അപകർഷതാ ബോധത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന കഥ നല്ലൊരു കുടുംബചിത്രം പോലെ മനോഹരവും ലളിതവുമാണ്.ഹൃദയസ്പർശിയായ ചില നിമിഷങ്ങളിൽ വായനക്കാരന്റെ ഉള്ളിലും ചിന്തയുടെ വിത്തുകൾ പാകാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്നത് എഴുത്തുകാരിയുടെ മികവ് തന്നെയാണ്. സ്വയം തിരിച്ചറിയപ്പെടെണ്ടുന്ന നിമിഷങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുമെന്നും ആ നിമിഷത്തിൽ തിരുത്തപ്പെടേണ്ടത് അത്യാവശ്യമെന്നുമുള്ള സന്ദേശം നൽകിയ രചന എല്ലാവരും വായിച്ചിരിക്കേണ്ടത് തന്നെ. അത്തരമൊരു തിരിച്ചറിവിലൂടെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുന്ന കഥാനായകനൊപ്പം, ഒരു മടങ്ങിവരവിന് അയാളെ പ്രാപ്തനാക്കിയ സാഹചര്യവും, എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്..
ദയാനന്ദനും ഭാര്യ മായയുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ കഥയുടെ പൊരുൾ സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സ് വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നത് കഥയുടെ ആഴം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടാണ്....
ഒരുപാട് മൂല്യമേറിയ ഉപദേശങ്ങളും കാമ്പുള്ള അനുഭവകുറിപ്പുകളും സമ്മാനിക്കുന്ന അമ്മു സന്തോഷിന്റെ തൂലിക ഇനിയും ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കട്ടെയെന്ന് ആശംസിക്കുന്നു...
#############################
കവിത. : പരേതൻ
ശ്രീനിവാസൻ തൂണേരി
ഒരുപാട് മൂല്യമേറിയ രചനകളിലൂടെ ആസ്വാദകഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കിയ പ്രതിഭയാണ് ശ്രീനി സർ..
ഒരാളുടെ മരണം അയാളെ എപ്രകാരം വിശുദ്ധനാക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിൽ പെടുന്ന കവിതയാണ് "പരേതൻ". ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഒരു പുഴുവായിപ്പോലും ജീവിക്കാനറിയാതിരുന്ന ഒരാൾ മരണശേഷം വിശുദ്ധനായി മാറിയതിന്റെ സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് പരേതൻ എന്ന കവിത.എളുപ്പം വ്യാപരിക്കുന്ന ഭക്തിയുടെ അന്തസ്സില്ലാത്ത അഹങ്കാരത്തിലേക്കും അഭ്യസ്തവിദ്യരെങ്കിലും നമ്മുടെ ബുദ്ധിശൂന്യതയിലേക്കും ചൂണ്ടുവിരൽ തറപ്പിച്ച ചോദ്യങ്ങളാണ് കവിതയിലുടനീളം.ഒരുപാട് പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന കവിത ഒരുതരത്തിൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ് നൽകുന്നത്. ആൾദൈവങ്ങളുടെ കപടതയിൽ മുങ്ങികുളിച്ചു സർവ്വവും കീഴടക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ വ്യഗ്രതക്കെതിരെ കാലത്തിനൊപ്പം തെളിച്ചു പിടിച്ച അക്ഷരവിളക്കാണ് "പരേതൻ". വായിക്കുക. അറിയുക..
ഇനിയും ഇതേപോലെ ജ്വലിക്കുന്നതും ഒരു പിൻവിളിയായി അബോധമനസ്സിനെ ഉണർത്താൻ തക്കവിധം ശക്തമായതുമായ രചനകൾ സമ്മാനിക്കാൻ ശ്രീനിവാസൻ തൂണേരിയെന്ന അതുല്യ പ്രതിഭയ്ക്കാവട്ടെയെന്നും എന്നാശംസിക്കുന്നു...
ഇതുപോലുള്ള സഹിത്യരത്നങ്ങളിലൂടെ നല്ലെഴുത്ത് ഇനിയും ഉയരട്ടെയെന്നാശംസിക്കുന്നു.. പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു..

Aswathy

.........കുടംമ്പുളി.............

.........കുടംമ്പുളി.............
പത്ത് പതിനാല് മണിക്കൂർ വിമാനയാത്ര ഏലിയാമ്മച്ചിയെ വല്ലാതെ തളർത്തി.ചെങ്കുത്തായ ഏറാന്മല കെട്ടിയോന്റെ കൂടെ കട്ടക്ക് കട്ടക്ക് നിന്ന് കയറിയിട്ടുണ്ട്. അതും പത്ത് നാൽപ്പത് കിലോ ചാണകപ്പൊടിയുമായി.ഇതിപ്പോ മസ്സിലും പിടിച്ച് ഒരേ ഇരുത്തോല്ലെ. പെറ്റ് വീണിട്ട് ഇതുവരെക്കും ഇങ്ങനെ അടങ്ങിയിരുന്നിട്ടില്ല. അടുത്തുള്ള പെങ്കൊച്ചാണേൽ കമാന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടണില്ല. ചെവിലെന്തോ കുത്തിനിറച്ച് കയ്യിൽ സ്ലേറ്റു പോലുള്ള സാധനത്തിൽ എന്തോ കുത്തി കുറിക്കുവാണ്.
അല്ലേല് ഇളയ മോൻ സെബാന്റെ ഒറ്റ നിർബന്ധമാണ് അമ്മച്ചിയെ അമേരിക്ക കാണിക്കണോന്ന്. പാലാക്കാരുടെ അഭിമാനപ്രശ്നമാണല്ലേ അമേരിക്കൻ യാത്ര. എംബസിയിൽ നല്ല ജോലിയുള്ള മോനേം കെട്ടിയോളെയും മക്കളെയും കാണാൻ കൊതിയില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല.പക്ഷെ ഇഞ്ചിം, കപ്പേം, ഏലോം, റബ്ബറും, പശും, പന്നിനേം വിട്ടു പോകുക എന്നത് ഏലിയാമ്മച്ചിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ വയ്യാ.അറുപത്തെട്ടാം വയസ്സിലും അതൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ അല്ല ജീവന്റെ ഭാഗമായി തന്നെ അവരത് കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.
അയൽക്കാരി ത്രേസ്യ അമേരിക്കൻ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയൊരു പൂതികേറി എന്നുള്ളത് സത്യാണ്. അതിന്റ കൂടെ സെബാന്റെ നിർബന്ധം കൂടിയായപ്പോൾ ഏലിയാമ്മച്ചി അമേരിക്കൻ യാത്രയ്ക്ക് സമ്മതിച്ചു.
മഞ്ഞുകാലമയതിനാൽ ഒരു കമ്പിളി കുപ്പായം ഇട്ടേച്ചു വരാൻ മോൻ പറഞ്ഞത് നന്നായി. നന്നായി തണുക്കുന്നുണ്ട്. കടലുപോലെ നീണ്ട എയർപ്പോർട്ട്. തോമാശ്ലീഹാ ആണ്ടുനേർച്ചക്ക് പോലും ഇത്രം തിരക്ക് കാണുല്ല.പെട്ടെന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് പോലിസുകാർ വന്ന് ഏലിയാമ്മച്ചിയെ ഒരു മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചോണ്ട് പോയി. നാട്ടീന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ബാഗ് അവിടെ തുറന്ന് വച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ നിന്ന് ഒരു കവറെടുത്ത് പൊട്ടിച്ച് വച്ചിരിക്കുവാണ്. കുടംമ്പുളി. സെബാന് ഇഷ്ട്ടമുള്ള കുടംമ്പുളി ഇട്ട് വച്ച ആവോലിക്കറിക്ക് വേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നത്. അത് എന്താണെന്നാണ് അവര് ചോദിക്കുന്നത്. ഇടക്കിടെ മണത്ത് നോക്കുന്നുണ്ട് പോലിസുകാർ. അവർക്ക് സംഗതി എന്താണെന്ന് അങ്ങട്ട് മനസ്സിലാവണില്ല.
ഏലിയാമ്മക്കറിയാവുന്ന പച്ച മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.'
'' കുടംമ്പുളിയാ സാറന്മാരെ.ഇതുട്ടിട്ട് ആവോലിക്കറി വച്ചാലുണ്ടല്ലോ.... രണ്ടിടങ്ങഴി കുത്തരിച്ചോറുണ്ണാം."
അതോടെ സാറന്മാർക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി ഇത് ഒരു നടക്ക് പോവൂല്ലാന്ന്. അവർ കുറച്ച് ദൂരെ നിന്ന് മൊബെലിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു മലയാളിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി.
"യൂ ഫ്രം..?''
'' ഐം ഇന്ത്യ, കേരള മലയാളി, മൊഗ്രാല്, കാസർഗോഡ് " മുറി ഇംഗ്ലിഷിൽ മൂപ്പർ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
ഏലിയാമ്മച്ചിയുടെ കുടംമ്പുളി പൊതികാണിച്ചു കൊടുത്ത് ചോദിച്ചു.
'' യു നോ വാട്ടീസ് ദിസ്...?''
അയാൾ അതിനെ സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു.പടച്ചോനെ ഇത് എന്ത് സാധനം? കർത്തിറ്റ് (കറുത്തിട്ട് ) പഞ്ഞി പോൽത്തെ.? നമ്മളെ നാട്ട്ല് ഇങ്ങൻത്തെ ഒന്നൂല്ലല്ലോ.ഏലിയാമ്മച്ചിയെ നോക്കി. എനിപ്പോ ഈ തൊണ്ടി (കെളവി) മയക്കുമരുന്നോറ്റോ കോണ്ടന്നതാണോ.? എടങ്ങേറായല്ലോ? മല്ലെ ബെലിയാം ( മെല്ലെ തടിയൂരാം) അയാൾ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി
'' ഐ നോ.എനിക്കറിയില്ല. സോറി ഐ ഡോൺഡ് നോ സർ.''
സംഗതി മൂപ്പർ കൈവിട്ടെന്ന് ഏലിയാമ്മക്ക് തോന്നി.
"എടാ കൊച്ചനെ കാസർകോട് കാരാ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് കൊട്ക്കെടാ.ഇത് കുടംമ്പുളിയാടാ.മീനേലും, ഇറച്ചിലും ഇട്ട് വെക്കണ സാധാനാടാ..."
കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അയാള് നടന്നകന്നു. പോലിസുകാർ അവസാനം ഏലിയാമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മകന്റെ നമ്പർ വാങ്ങി വിളിച്ചു വരുത്തി, സെബാൻ വന്നു. മോനെ കണ്ടതോടെ അമ്മച്ചിക്ക് സമാധാനമായി.കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി.
ഇന്റർനെറ്റിൽ കുടംമ്പുളിയുടെ ഏ റ്റു ഇസെഡ് കാര്യങ്ങൾ പോലീസുകാരെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി.അവസാനം ഏലിയാമ്മയോട് പോലീസുകാർ ക്ഷമ ചോദിച്ചു യാത്രയാക്കി.
മഞ്ഞു വീണ റോഡിൽ കൂടി സെബാന്റ വണ്ടി പതുക്കേ പോവുകയാണ്.
"ഡാ സെബാനെ.. " ഏലിയാമ്മ വിളിച്ചു.
'' എന്നതാ അമ്മച്ചി.?"
" കപ്പല് മുങ്ങി നടുക്കടലിൽ താണാലും കാസർഗോഡ്കാരോട് സഹായം ചോദിക്കരുതെടാ....''

James

കോരൻ തെയ്യം....

കോരൻ തെയ്യം.....
പ്രിയരേ എൻ്റെ കോരൻ തെയ്യത്തേ അകമഴിഞ്ഞ് പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ഒരുപാട് നന്ദി.
തീചാമുണ്ടി അഥവാ ഒറ്റക്കോലത്തിൻ്റെ ഐതിഹ്യം:
മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ നാലാമത്തെ അവതാരമായ നരസിംഹമൂർത്തിയേയെയാണ് വിഷ്ണുമൂർത്തി തെയ്യമായി കെട്ടിയാടിക്കുന്നത്.വിഷ്ണുമൂർത്തിയുടെ മറ്റൊരു വകഭേദമാണ് തീചാമുണ്ടി.വിഷ്ണുമൂർത്തി തെയ്യം എല്ലാ കളിയാട്ട സ്ഥലങ്ങളിലും പരദേവതയായി കെട്ടിയാടിക്കുമെങ്കിലും തീചാമുണ്ടിക്ക് അതിൻ്റെതായ പ്രത്യേക ഇടങ്ങളുണ്ട്...
ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊന്നതിന് ശേഷവും നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ കോപം അടങ്ങാത്തതിനെ തുടർന്ന് ശിവൻ തൻ്റെ തൃക്കണ്ണ് തുറന്ന് അഗ്നിയുണ്ടാക്കുകയും ആ അഗ്നിയിൽ ചാടി അഗ്നി ശുദ്ധി വരുത്തിയതിനെ തുടർന്ന് നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ കോപം കെട്ടടങ്ങിയതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് തീചാമുണ്ടി തെയ്യത്തിൻ്റെ തീ പണക്കം(തീ കൂനയിൽ വീഴുന്നത്)എന്നാണ് ഒരു ഐതിഹ്യം... എന്നാൽ തൻ്റെ ഭക്തനായ പ്രഹ്ളാദനെ ഹിരണ്യകശിപു തീയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞപ്പോൾ രക്ഷിക്കാൻ എത്തുന്ന ഭക്തവത്സലനായാണ് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്.. രണ്ടാമത്തേത് ആവാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യതയും കാരണം,തെയ്യം കെട്ടി പുറപ്പെട്ടതിന് ശേഷമുള്ള തോറ്റം പാട്ടിൽ അക്കാര്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്
തീചാമുണ്ടി തെയ്യത്തെ കുറിച്ച്:
മറ്റ് തെയ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വിഭിന്നമാണ് തീചാമുണ്ടി അഥവാ ഒറ്റക്കോലം.ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിവസത്തെ വ്രതാനുഷ്ഠാനം ഈ തെയ്യം കെട്ടുന്ന കോലാധാരിക്ക് വേണം.തലേന്ന് രാത്രി മുതൽ കത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തീ പുലർച്ചയാകുമ്പോഴെക്കും ഒരു വലിയ തീകനൽ കൂനയായി മാറിയിട്ടുണ്ടാവും.അതിനെ മേലേരി എന്നാണ് പറയുന്നത്. മേലേരി തയ്യാറാക്കുന്നവർക്കും പ്രത്യേക വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളുണ്ട്..
തെയ്യം കെട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ കോലാധാരി കമിഴ്ന്നാണ് മേലേരിയിലേക്ക് വീഴുന്നത് അതുകൊണ്ട് തന്നെ രണ്ട് പേർ രണ്ട് ഭാഗത്ത് നിന്നും പിടിച്ച് വലിക്കണം..ആ വലി ഒരു പോലെയല്ലെങ്കിൽ കെട്ടിയ ഉടയുടെ ഉള്ളിലൂടെ തീകനൽ വീണ് കോലാധാരിയുടെ നെഞ്ചും വയറും വെന്തുരുകും..അതുകൊണ്ട് തന്നെ കോലാധാരിയേക്കാൾ ശ്രദ്ധയും കഷ്ടപ്പാടും വലിക്കുന്നവർക്ക് വേണം..ഇങ്ങനെ വലിക്കാൻ കോലാധാരിയുടെ അരയുടെ ഇരു വശത്തും തെങ്ങോല കൊണ്ട് പ്രത്യേക രീതിയിൽ മടഞ്ഞ കയറ് കാണും അതിനെ 'കൊട്ടുംകൈ 'എന്നാണ് പറയുക..ഒരു തവണ മേലേരിയിലേക്ക് വീഴുന്നതിനെ 'ഒരു കൈ' വീണു എന്നാണ് പറയുക..നൂറ് തവണ വീണാൽ 'നൂറ് കൈ'..
ഇത്രയും വിവരിച്ചത് കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനാണ്...ഇനി കഥയുടെ തുടർച്ചയിലേക്ക്.....
............കോരൻ തെയ്യം-3....
................................................
അങ്ങനെ ഇരുപത്തിയൊന്ന് ദിനരാത്രങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ചാമുണ്ടി കോട്ടത്ത് തെയ്യം കൂടിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് മൂന്നാംനാൾ.നാളെ പുലർച്ചയാണ് തീചാമുണ്ടിയുടെ അഗ്നി പ്രവേശം.അതിനായുള്ള മേലേരി തയ്യാറാക്കുകയാണ് വാല്യക്കാർ.പുറത്തെ കുച്ചലയിൽ ധ്യാനനിഗമനനായി കോരൻ പണിക്കർ..തൻ്റെ മനസ്സും ശരീരവും തീചാമുണ്ടി എന്ന തൻ്റെ പരദേവതേയെ ആവാഹിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ്.
പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ...
പുറത്തെ അണിയറയിൽ നിന്ന് അണിയലത്തിൻ്റെയും കാൽചിലമ്പിൻ്റെയും ശബ്ദം... കോരൻ പണിക്കർ ഒരുങ്ങുകയാണ്.. തീചാമുണ്ടിയുടെ വരവറിയിച്ച് ആകാശത്തേക്ക് തുടരെ തുടരെ കതിന ഉയർന്നു..ഭക്ത ജനങ്ങളുടെ ചുണ്ടിൽ 'നാരായണ...നാരായണ' മന്ത്രം.വാദ്യക്കാരൻ്റെ ഒറ്റക്കോൽ ചെണ്ട ശബ്ദിച്ചു..പുറകേ ഇലത്താളത്തിൻ്റെയും കുറംകുഴലിൻ്റെയും ശബ്ദം... മറ്റ് വാദ്യക്കാരും തങ്ങളുടെ ചെണ്ടകളെ തോളിലേറ്റി.ആസൂര വാദ്യം മുഴങ്ങി...
തീചാമുണ്ടിയുടെ കോമരവും മേലേരി കൂട്ടിയ വാല്യക്കാരും മേലേരിയെ മൂന്ന് തവണ വലംവച്ചു.തീചാമുണ്ടി പാരണക്കിരുന്നു.കോമരവും വാല്യക്കാരും മേലേരിയിലേക്ക് നഗ്നപാദരായി ഓടി കയറി..
കോരൻ പണിക്കർ മുഖാരിയെടുത്ത് തൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കി..കണ്ണുകൾ ചുഴറ്റി...ഇനി കോരൻ പണിക്കർ എന്ന വ്യക്തിയില്ല രൗദ്രഭാവം പൂണ്ട നരസിംഹമൂർത്തിയായ തീചാമുണ്ടി മാത്രം..
'ഇന്ധനം പോലെ മല കത്തി ജ്വലിപ്പിച്ചതിൽ
നിർത്തിയിട്ടുണ്ടെൻ ഭക്തനാം പ്രഹ്ളാദനെ-
ദുഷ്ടനാം ഹിരണ്യകശിപു
അഗ്നിയിൽ കുരുത്ത വൃക്ഷമാണല്ലോ-
വിഷ്ണുമൂർത്തി
അതിനു തിരുവാട്ടകേട് വന്നിരിക്കുന്നതായൊരുപരാധത്തിന്
ഇടവരുത്തരുതല്ലോ,ആയതൊന്ന് ഞാൻ പരീക്ഷിക്കട്ടെ.'
തോറ്റം മുറുകി..ചെണ്ടകളുടെ പുറത്ത് ചെണ്ട കോലുകൾ ശക്തിയായി പതിച്ചു..തീചാമുണ്ടി തീയെ പരിരംഭണം ചെയ്യാനുള്ള പുറപ്പാടിനായി മേലേരിയെ വലംവച്ചു. മേലേരിയിൽ വീഴുന്ന കോലകാരനെ വലിച്ചുകയറ്റുന്ന വലിക്കാരായി 'കെട്ടുംകൈ' പിടിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ പണിക്കറും ചാത്തു പണിക്കറുടെ മരുമകനും.തീചാമുണ്ടി മേലേരിയെ ഒരു കൈ പുണർന്ന് കഴിഞ്ഞു... കോരൻ പണിക്കർ ആ പഴയ പതിമൂന്ന് വയസ്സുകാരനായി,തൻ്റെ ശരീരത്തിന് പ്രായമായിട്ടില്ല എന്ന് തെളിയിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..
കെട്ടുംകൈ പിടിച്ച കണ്ണൻ പണിക്കർക്ക് തളർച്ച ബാധിച്ചതോ അതോ മനപൂർവമോ? കണ്ട് നില്ക്കുന്ന ഭക്തജനങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും കോരൻ പണിക്കർ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞു..കാരണം അയാൾ ധരിച്ച ഉടയുടെ ഉള്ളിലൂടെ മേലേരിയിലെ തീകനൽ കടന്ന് കോരൻ പണിക്കറുടെ നെഞ്ചും വയറും വെന്തെരിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. പുറത്ത് മാത്രമേ ഉഗ്രരൂപിയായ നരസിംഹമൂർത്തിയായ തീചാമുണ്ടിയുള്ളു..അകത്തുള്ളത് ഒരു മനുഷ്യനാണ് മജ്ജയും മാംസവും ഉള്ള പച്ച മനുഷ്യൻ..
പിന്നെയും ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണൻ പണിക്കർക്ക് തളർച്ച ബാധിച്ചു.. ഇരുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ കൈയും മേലേരിയെ പുണർന്നു... കോരൻ പണിക്കർക്ക് കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറിതുടങ്ങി.ഇരുപത്തിയാറാം കൈ മേലേരിയെ പുണരുക്കുമ്പോഴേക്കും കോരൻ പണിക്കർ ചോര ശർദ്ദിച്ചു..വാടി തളർന്ന ചേമ്പില പോലെയായി ആ നല്ല തെയ്യക്കാരൻ്റെ ശരീരം..തന്നെ ചതിച്ചവൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി,ആ നോട്ടം നേരിടാനാവാതെ കണ്ണൻ പണിക്കർ മുഖം തിരിച്ചു.കോരൻ പണിക്കറുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു..ആ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടയാൻ തുടങ്ങി..അപ്പോൾ കണ്ടു അങ്ങ് വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഭക്തവത്സലനായാ ഭഗവാൻ തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു....
****
കോരൻ പണിക്കറുടെ മരണ ശേഷം ചാമുണ്ടി കോട്ടത്ത് ആര് തീചാമുണ്ടിയെ കെട്ടിയാലും ആ കോലം പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല.തീചാമുണ്ടി കെട്ടിയവരെല്ലാരും ചോര ശർദ്ദിച്ച് മൃത്പ്രായരായാണ് ചാമുണ്ടി കോട്ടം വിടുന്നത്...പിന്നെ ഒരു മലയൻ പണിക്കർക്കും ചാമുണ്ടി കോട്ടത്തേക്ക് വരാൻ ധൈര്യമില്ലാതായി.
****
കഴിഞ്ഞ വർഷം സ്വർണ്ണ പ്രശ്നം വച്ചപ്പോഴാണ് കോരൻ പണിക്കറുടെ ശാപമാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അർഹമായ സ്ഥാനം കോട്ടത്ത് കൊടുത്താൽ മാത്രമേ ഇനിയിവടെ തീചാമുണ്ടിയെ കെട്ടിയാടിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളുവെന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്...അതിൻ്റെ ഫലമായാണ് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ഈ തെയ്യം കൂടൽ..
അതിനിടയിൽ കോരൻ പണിക്കറുടെ മക്കളായ കൃഷ്ണനും മുരളിയും തെയ്യം കലയിൽ വൈദ്ഗധ്യം നേടി വാഴുന്നോരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് പട്ടും വളയും വാങ്ങി പണിക്കർ സ്ഥാനം ആചാരപ്പെട്ടിരുന്നു...ആ അച്ഛൻ്റെ പാരമ്പര്യം കാക്കാൻ രണ്ട് ഉശിരുള്ള ആൺമക്കൾ...
കോരൻ പണിക്കറുടെ മരണശേഷം ഒരു രാത്രിയിൽ എന്തോ കണ്ട് പേടിച്ച് മതിഭ്രമം ബാധിച്ച കണ്ണൻ പണിക്കരെ കുതിരവട്ടം മാനസികരോഗാശൂപത്രിയിൽ കൊണ്ടു പോയി ചിക്തിസിപ്പിച്ചു.രാത്രിയിൽ തീചാമുണ്ടി വന്ന് തന്നെ പേടിപ്പിച്ചു എന്നാണ് കണ്ണൻ പണിക്കറുടെ ഭാഷ്യം..ഇപ്പോഴും നല്ല തണുപ്പുള്ള രാത്രിയിൽ പോലും ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന നീറ്റലോടെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്ന കണ്ണൻ പണിക്കർ നാട്ടുക്കാർക്ക് ഒരു പരിഹാസ കഥാപാത്രമാണ്....
...........................................................
"നീയൊന്ന് ബേഗം ബന്നേ പെണ്ണേ...ഇപ്പം കോരൻ തെയ്യത്തിൻ്റെ തോറ്റെറങ്ങും..ഉയ്യ് ഓറെല്ലാം ബല്ല്യ മനിച്ചനായിരുന്നു".നാണിയമ്മയുടെ നടത്തതിന് വേഗത കൂടി.
പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ....
കോരൻ തെയ്യം ഉറഞ്ഞ് തുള്ളി കൊണ്ട് തൻ്റെ ഭക്തർക്ക് അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്നു...കോരൻ തെയ്യത്തിൻ്റെ സ്വരൂപത്തെ കെട്ടിയാടുന്നത് കോരൻ പണിക്കറുടെ മൂത്തമകൻ കൃഷ്ണൻ പണിക്കർ... സ്വന്തം അച്ഛൻ്റെ ദൈവിക രൂപം കെട്ടിയാടാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച മകൻ...
അപ്പോൾ പുറത്തെ അണിയറയിൽ തൻ്റെ അച്ഛന് കെട്ടി പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റാത്ത ആ തീചാമുണ്ടി എന്ന വിശ്വരൂപത്തെ ആവാഹിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു കോരൻ പണിക്കറുടെ ഇളയ മകൻ മുരളി പണിക്കർ...(ശുഭം)
N.P: കോരൻ തെയ്യം എന്നത് വെറുമൊരു ഭാവനാസൃഷ്ടി മാത്രമാണ്.അങ്ങനെയൊരു തെയ്യം ഒരു തെയ്യാട്ട കാവുകളിലും കെട്ടിയാടിക്കുന്നില്ല...
സമർപ്പണം:ഉത്തര മലബാറിലെ എല്ലാ തെയ്യം കലാക്കാരന്മാർക്കും
ചില പദ പരിചയങ്ങൾ:
മുഖാരി(മുഖം നോക്കുന്ന കണ്ണാടി.കോലക്കാരൻ വേഷമെല്ലാം കെട്ടിയതിന് ശേഷം മുഖാരിയിൽ നോക്കിയാണ് തങ്ങൾ കെട്ടിയ ദൈവസ്വരൂപത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നത്)
കോമരം(ഓരോ തെയ്യത്തിനും ഓരോ കോമരങ്ങൾ ഉണ്ടാവും.അത് ഏത് സമുദായകാരുടെതാണോ ആ കോട്ടം ആ സമുദായത്തിലെ ഒരു വ്യക്തിയായിരിക്കും കോമരമാകുക..അതിന് പ്രത്യേക ചടങ്ങുകൾ ഉണ്ട്)
മനിച്ചൻ:മനുഷ്യൻ.
ബിജു പെരുംചെല്ലൂർ

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo