Showing posts with label മാജിദനൗഷാദ്. Show all posts
Showing posts with label മാജിദനൗഷാദ്. Show all posts

പകൽക്കിനാവ്

പകൽക്കിനാവ്
വായനശാലയിൽ വെച്ചാണ് അവനെ ഞാനാദ്യമായി പരിചയപ്പെടുന്നത്..... വെള്ളാരം കണ്ണുകളിറുക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചിരപരിചിത ഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റീലാന്നു പറയുന്നതാണ് കൂടുതൽ ശരി....
'ഏതു ബുക്കാ എടുത്തെ....??' അവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ കൈയിലെ പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കി..
'ബാല്യകാല സഖി'
'റൊമാൻസ് ഇഷ്ടാണോ....??'അവനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.... ഞാൻ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു....
'അതിഷ്ടല്ലാത്തോരാരാ ല്ലേ.... അത് വല്ലാത്തൊരു സുഖല്ലേ....' ഞാനൊന്നും മിണ്ടാത്തോണ്ടാവണം മറുപടിയും അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞു....
'ആണോ.,, നിക്കറിയൂലാ.... ഞാനിതുവരെ പ്രേമിച്ചിട്ടില്ലാ...' അവന്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാവാതെ ഞാൻ നടത്തത്തിനു വേഗത കൂട്ടി.... എന്നാൽ അവ എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.... എന്തോ... അത് ഞാനും വെറുതെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു......
വീട്ടിലേക്കു കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ അലസതയോടെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി... കക്ഷി പിറകിൽ തന്നെയുണ്ട്...
'എങ്ങോട്ടാ മാഷേ.... ഈ വഴിക്ക്...??, ' ഞാൻ പരമാവധി അത്ഭുതഭാവം വരുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്...
'ദാ .... ആ വീട്ടിലെ പേയിംഗ് ഗസ്റ്റാ ഞാൻ...'
അവൻ ഞങ്ങളുടെ എതിർവശത്തെ വീട്ടിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.....
'ഇതാണല്ലെ തന്റെ വീട്....' അപ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് ആ കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.... എന്തൊ എനിക്കും വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി...
പിന്നീടങ്ങോട്ട് എന്നും ഞാനും ഷഹാനും ലൈബ്രറിയിൽ പോകുന്നത് ഒന്നിച്ചായി. പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ചും എഴുത്തുകാരെക്കുറിച്ചും വീട്ടിലെ രസങ്ങളും എല്ലാം ഞങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തു.... പലപ്പോഴും പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ വാചാലനായി.... അതു കേൾക്കുമ്പോൾ സുഖമുള്ളൊരു നോവ് എനിക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി... എന്താന്നറിയില്ല.. അവന്റെ മൂർച്ചയേറിയ വെള്ളാരങ്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു തീക്കനൽ പാഞ്ഞു പോകുന്ന പോലെയാണ്.... സത്യത്തിൽ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് പോകുന്നതു പോലും ഈ കൂടിക്കാഴ്ചകൾക്കു വേണ്ടിയായി..... തിങ്കളാഴ്ച ദിവസങ്ങളിൽ ലൈബ്രറി അവധിയാണെന്ന് പലപ്പോഴും മന:പൂർവം ഞാൻ മറന്നു.... പക്ഷെ ഇതെല്ലാം ഒത്തിരിയൊത്തിരി കണ്ണുകൾ കാണുന്നുണ്ടെന്നൊന്നും ഞാൻ ഓർത്തതേയില്ല.
അന്നും അവന്റെ കൂടെ ലൈബ്രറീന്ന് വരുമ്പോഴാണ് പോസ്റ്റ്മാൻ ചേട്ടൻ എന്നെ വിളിച്ചത്...
'ന്നാ അനക്കിന്നും ഒരു കത്ത്ണ്ട്...' അയാൾ ഒരു കവറെടുത്ത് നീട്ടി.... എന്നിട്ടു പതിയെ ചോദിച്ചു
'ഇതാരാ ....?'
'ന്റെ ഫ്രണ്ടാ.... ഷഹാൻ' കത്തു വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ അൽപം പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു
' ഉം....' അയാൾ ഏറു കണ്ണിട്ട് അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടൊന്നിരുത്തി മൂളി....
അവൻ ആ കവർ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങി
' പേരും അഡ്രസൊന്നും ഇല്ലല്ലോ... തന്റെ ലവറിന്റെ കത്താണോ '
മങ്ങിയ ചിരിയോടെ അവൻ ചോദിച്ചു
'ഏയ്.... അല്ലെന്നേ..... ന്റെയൊരു പെൻഫ്രണ്ടാ...'
പിന്നെയും ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളിലെ സംശയം കണ്ടപ്പോൾ ഞാനതു വശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു.
' കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ന്റെയൊരു കാപ്സ്യൂളുകഥ മനോരമേല് വന്നാര്ന്നു.... അതു കണ്ട് അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ടാ എനിക്ക് ആദ്യായിട്ട് അനുക്കാടെ കത്ത് വന്നെ.... അതിന് ഞാനും മറുപടി അയച്ചു.... പിന്നെ എല്ലാ ആഴ്ചേം മുടങ്ങാതെ വരും.... നല്ലൊരു എഴുത്തുകാരനാ....നിക്ക് നല്ല നല്ല ഉപദേശങ്ങളൊക്കെ തരും.....'
എന്തോ അതൊന്നും അവനിഷ്ടായില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ കൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എനിക്കും ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു പൊള്ളൽ... ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവന്റെ ഹൃദയം കിടന്നു പിടക്കുകയാണെന്നു തോന്നി....
പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ഇലഞ്ഞിമരച്ചുവട്ടിലെത്തിയപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ഭാവം മാറിയത്.... അവൻ എന്റെ മുന്നിൽ ദയനീയതയോടെ നിന്നു.... എന്റെ കൈ പിടിച്ചു നേഞ്ചോട് ചേർത്തു.... എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു
' ഐ ലവ് യൂ... ഒരായിരം വട്ടം ഇഷ്ടാണ്....'
ഞാനാകെ പതറിപ്പോയി.... എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..... എനിക്കിഷ്ടാണ്. പക്ഷെ തുറന്നു പറയാൻ എന്തോ ഒരു പേടി...
' ആരെങ്കിലും കാണും.... വിട്' ഞാൻ കൈ കുടഞ്ഞു എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കൾ പെറുക്കാനും അവയുടെ മാദക ഗന്ധമാസ്വദിക്കാനും മറന്ന് ഞാൻ തലകുനിച്ചു നിന്നു..... ദൂരെ നിന്നും വേലായുധേട്ടൻ വരുന്നത് കണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു
' നാളെ എനിക്കൊരു മറുപടി തരണം ട്ടൊ....'
ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ പേടിയോടെ തിരിഞ്ഞോടി. അപ്പോഴും വേലായുധേട്ടന്റെ രൂക്ഷമായ കണ്ണുകൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അന്നു രാത്രി ഞാൻ പേടിച്ചതു തന്നെ സംഭവിച്ചു. ഉപ്പ എന്നെ നന്നായി വിചാരണ ചെയ്തു... സംഭവിച്ചതെല്ലാം എനിക്കു പറയേണ്ടി വന്നു...
'ഇതൊക്കെ എല്ലാടത്തും നടക്കുന്നതെന്യാ....,,'
അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം ഉപ്പ കുറച്ച് കനത്തോടെ പറഞ്ഞു
' പക്ഷെ ശരിക്കും സ്നേഹംണ്ടെങ്കിൽ പെങ്കുട്ട്യാൾടെ പൊറകെ ഇങ്ങനെ നടക്കാണോ ചെയ്യാ.... ഓനാണാണെങ്കിൽ ,അന്റെ ബാപ്പ ണ്ടല്ലോ ഇവ്ടെ.... ഇന്നോട് വന്ന് ചോയ്ക്കട്ടെ... '
ഉപ്പ സമാധാനത്തോടെയാണിത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും കുറച്ചു ദിവസം എന്നോടു പുറത്തിറങ്ങണ്ടെന്ന് കർശനമായി പറഞ്ഞു.....
ഞാനാകെ തകർന്നു പോയി.... ഇതിനു മുമ്പേന്നോ ഷഹാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കേറിക്കൂടീട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കന്നാണ് ശെരിക്കും മനസിലായത്.... ഷഹാനെക്കാണണം.... ഒരുപാടൊരുപാടിഷ്ടാണെന്ന് പറയണം.....
നീയില്ലാതെ നിക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ലാന്ന് പറയണം
പക്ഷെ .... എങ്ങനെ?
ഉപ്പാനെ ധിക്കരിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.... എന്റെ മനസ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായി....
ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ എന്റെ ചെടിയും നനച്ച് മുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അനൂപേട്ടൻ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.... ഷഹാൻ താമസിച്ചിരുന്ന വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ മകൻ.... അവനെക്കുറിച്ച് പലതും ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ചോദിച്ചില്ല.
'പിന്നെ.... ഷഹാൻ പോയിട്ടൊ.... നിന്നോട് പറയാൻ പറഞ്ഞു....' ഞാനാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി.
'എങ്ങോട്ട്?'
'അറിയില്ല..... നിന്നെ ഒരുപാടിഷ്ടായിരുന്നു ട്ടോ...
നിനക്കിഷ്ടല്ലാന്ന് മനസ്സിലായതോണ്ടാ പോയത്. നിന്നെയൊരിക്കലും മറക്കാൻ കഴീലാന്നും ന്നാലും
ഒരിക്കലും ഈ കൺമുമ്പിൽ വരൂലാന്നും പറയാൻ പറഞ്ഞു....' എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.... കാഴ്ച മങ്ങി.... മുറ്റത്തു വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പനിനീർ പൂക്കളെല്ലാം അവ്യക്തമായ ചായക്കൂട്ടുകൾ പോലെ....
യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങവെ അനുപേട്ടൻ എന്തോ ഓർത്തെടുത്ത പോലെ പറഞ്ഞു...
' അനു എന്ന ഷഹാന്റെ അഡ്രസ്സില് ഇനി കത്തെഴ്തണ്ടാട്ടൊ. അവരവിടന്ന് വീട് വിറ്റ് താമസം മാറി...'
എന്ത്....?? എന്താ അനൂപേട്ടൻ പറഞ്ഞത്....? എന്റെ മനസ് കവർന്ന ഷഹാനും ഒരു വർഷത്തോളമായി ബന്ധമുള്ള എന്റെ അജ്ഞാത സുഹൃത്ത് അനുക്കയും ഒരാളാണോ...?അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശെരിക്കും അമ്പരന്നത്.
എനിക്ക് ഷഹാനെ ശരിക്കും നഷ്ടമാവുകയാണെന്ന സത്യം വേദനയോടെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... ആ നിമിഷം തന്നെ ഇഷ്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയാര്ന്നു... എന്നാൽ എന്തു തടസ്സമുണ്ടായാലും അവൻ ഇവിടുന്ന് പോവില്ലാര്ന്നു....എനിക്ക് വല്ലാത്ത നഷ്ടബോധം തോന്നി.
ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ മുറിയിലേക്കോടി. അവിടെ മേശക്കു മുകളിലെ പുസ്തകത്തിൽ അനുക്കാന്റെ അവസാനത്തെ കത്തുണ്ടായിരുന്നു. അതു പൊട്ടിച്ചു നോക്കിയിട്ടു പോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഞാൻ വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ അത് തുറന്നു...
'അതിനകത്ത് അനുവും ഷഹാനും ഒരാളാണെന്നും എഴുത്തിലൂടെ തന്നെ എന്നെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടായെന്നും ,ആ ഇഷ്ടം തിരിച്ചുമുണ്ടോന്നറിയാ നാണ് ഇവ്ടെ വന്നതെന്നുമൊക്കെയുണ്ടാര്ന്നു.
ഇനി തനിക്കിഷ്ടായില്ലെങ്കിലും എന്റെ സ്നേഹത്തിന് ഒരു കുറവുമുണ്ടാവില്ലെന്നും എന്നും എന്റെ മനസിൽ താൻ മാത്രമേണ്ടാവുള്ളൂവെന്നും അവൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.'
എന്റെ കണ്ണുകൾ പിന്നെം പിന്നേം ചാലിട്ടൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ കത്താകെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു .... അക്ഷരങ്ങൾ പടർന്നു ..
അവനെയിനിയൊരിക്കലും കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന ബോധം എന്നെ കുത്തിനോവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എനിക്ക് സങ്കടവും നിരാശയും സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ഞാൻ ആ കത്ത് തുണ്ടു തുണ്ടുകളായി കീറി തറയിലേക്കെറിഞ്ഞു.
'എന്താടി അവ്ടെ ..?'ഉമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി....
അയ്യോ.... എന്തൊക്കെയാ ഇപ്പൊ സംഭവിച്ചത്. ഞാൻ തറയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പേപ്പർ കഷ്ണങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി....
പടച്ചോനെ .... നാളെ കാണിക്കാനുള്ള സയൻസിന്റ അസൈൻമെന്റ്.... ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു ചളിപ്പോടെ അവ പെറുക്കിയെടുത്തു...
'എഴുതിയത് ശരിയായില്ല.... തിരുത്തിയെഴുതണം.. '
ഞാൻ ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ ഉമ്മാനെം അനിയത്തിമാരെം നോക്കി. എന്റെ മനസിൽ റനീഷ് സാറിന്റെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്ന 'മുഖം...
പക്ഷെ .... അപ്പോഴും സാറിന്റെ പിറകിലായി ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമായി ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ എന്നെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....
സമർപ്പണം: മനോഹരമായ പകൽക്കിനാക്കൾ കാണുന്ന എല്ലാ സുന്ദരീ സുന്ദരൻമാർക്കും....
മാജിദ നൗഷാദ്

അമ്മേ.. ആരാ എന്റെ അച്ഛൻ.....???

അമ്മേ.. ആരാ എന്റെ അച്ഛൻ.....???.' അതു ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സ്വരത്തിന് നല്ല മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു....ഒത്തിരി നാളുകളായി ഉത്തരമില്ലാത്ത സമസ്യയായി ആ ചോദ്യം എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു...പല സന്ദർഭങ്ങളിലായി അതിനെ വിഴുങ്ങി വിഴുങ്ങി അവയെല്ലാം കൂടി ചങ്കൂറ്റത്തിന്റെ രൂപം പ്രാപിച്ചിരിക്കുകയാണിപ്പോൾ.....
പക്ഷെ .... എന്റെ ചോദ്യം അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ പരിഭ്രാന്തിയുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.... കുറ്റം കണ്ടു പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനാവണം ചോദ്യം കേൾക്കാത്ത പോലെ അമ്മ ധൃതി പിടിച്ച് അടുക്കളപ്പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.....
'അമ്മേ.... ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ.... എന്റെ അച്ഛനാരാന്ന്.....' ഞാൻ അമ്മയെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.... എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാനാവാതെ അവർ തലയും കുമ്പിട്ടു നിന്നു.....
'ഒരുപാട് നാളായി ഞാൻ ചോദിക്കണംന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.... അമ്മയ്ക്കു വെഷമാവൂലോന്നോർത്താ ഞാൻ മിണ്ടാതിര്ന്നെ. പക്ഷെ... ഇനിയെനിക്ക് വയ്യ..... എനിക്കത് അറിഞ്ഞേ പറ്റൂ..... '
സത്യായിട്ടും അമ്മയെ സങ്കടപ്പെടുത്തണംന്ന് എനിക്കാഗ്രഹമില്ലാ ...... പക്ഷെ.... നിഖിലിന്റെ ഡാഡി ഇന്നലെ പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പോ... ഞാനങ്ങ് ഇല്ലാണ്ടായിപ്പോയി....
'ടാ.... നിഖീ...പ്രേമിക്കുമ്പോ നോക്കീം കണ്ടുമൊക്കെ വേണ്ടേ...... നിന്റെ കോളേജീ തന്നെ വേറെ എത്ര നല്ല പെമ്പിള്ളാരൊണ്ട്..... സ്വന്തം അച്ഛനാരാന്നു പോലും അറിയാത്ത ഇവളെ മാത്രേ നിനക്ക് കിട്ടിയുള്ളൂ.....'
എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി അയാളതു പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.... അല്ലെങ്കിലും എന്തു മറുപടി പറയാനാ...... സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ അച്ഛനാരാണെന്ന് എനിക്കു പോലുമറിയില്ലല്ലോ.... അമ്മയുടെ അവിഹിത ബന്ധത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ് ഞാനെന്ന് ഇതിനിടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു' പക്ഷെ അതാരാന്നറിയണം. എന്തു വില കൊടുത്തും '... നിഖിലിന്റെ ഡാഡിക്കു മുന്നിൽ നിർത്തി 'ഇതാണെന്റെ അച്ഛൻ 'ന്ന് പറഞ്ഞ് ഷെയ്ക്ക് ഹാൻഡ് കൊടുപ്പിക്കണം
' പറ..... പറയമ്മേ.....' സർവ്വ നിയന്ത്രണങ്ങളെയും വകവെയ്ക്കാതെ എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഉച്ചത്തിലായി..... നിവൃത്തിയില്ലെന്നു തോന്നിയിട്ടാവും..... അമ്മ വിങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു
'മോളേ... നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മേം എല്ലാം ഞാൻ തന്നെയാ...... അതു പോരേ നിനക്ക്?'
ശരിയാണ്..... അച്ഛന്റെ കുറവറിയിക്കാതെ തന്നെയാണ് അമ്മ എന്നെ വളർത്തിയത്.... എന്നു വെച്ച് ഒരച്ഛനില്ലാതെ ഞാൻ ജനിക്കില്ലല്ലോ ... എന്റെ അച്ഛനാരെന്ന് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ഞാനെങ്കിലുമറിഞ്ഞിരിക്കണ്ടേ.....
'അമ്മേ...... ഞാൻ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നുമല്ല.... ദിവ്യ ഗർഭം ധരിക്കാൻ നിങ്ങൾ കുന്തീ ദേവിയൊന്നുമല്ലല്ലോ..... ഞാൻ ചോദിച്ചത് വ്യക്തമായ ഒരുത്തരമുള്ള ചോദ്യല്ലേ...?? അയാളാരാണ്.....??? ഇപ്പൊ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ? എങ്കിൽ എവ്ടെയാണ്....? എനിക്കയാള്ടെ അഡ്രസ് മാത്രം മതി....' എന്റെ സ്വരത്തിന് നല്ല കനമുണ്ടായിരുന്നു. അതവരെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് ആ മുഖത്ത് നിന്ന് ഞാൻ വായിച്ചെടുത്തു...... അക്ഷമയോടെ നഖം കടിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന ആ നിറകണ്ണുകളെ നേരിടാനാവാതെ ഞാൻ തല കുനിച്ചു...
'അച്ചൂ.... ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ .... അങ്ങനെയൊരാളില്ല.... ' അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം അവർ പറഞ്ഞു ..
' നീ എന്തു മനസ്സിലാക്കിയാലും കൊഴപ്പെല്ല.... അതിനെ ക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്.'
ഞാനാകെ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു..... അമ്മ ചോദ്യത്തിനുത്തരം തന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല , ഒരൊറ്റ വാചകം കൊണ്ട് അതറിയാനുള്ള എന്റെ അവകാശത്തിനു മുന്നിൽ പോലും വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചിരിക്കയാണ്....... പിന്നീട് ഞാൻ അമ്മയോട് എങ്ങനെയായിരുന്നു പ്രതികരിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി ഓർമയില്ല,
പക്ഷെ 'നിങ്ങടെ സഹായമില്ലാതെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റോന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ ' ന്നുള്ള വെല്ലുവിളി എന്റെ അകത്തളങ്ങളിലെവിടെയോ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
നുരഞ്ഞുപൊങ്ങിയ വാശിയോടെ എന്റെ ബാഗുമായി അവിടുന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഉയർന്നു വരുന്ന തേങ്ങലും ,,,,, ' അച്ചൂ.... മോളേ.... ഈ അമ്മേ വിട്ട് പോവല്ലേടാ .....' ന്നുള്ള ചിലമ്പിയ വിളികളും ഞാൻ കേട്ടതേയില്ല..... ഗേറ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും അവർ ഓടി വന്നു കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു.... ആ കൈകൾ കുതറിത്തെറിപ്പിച്ച് ഞാൻ നടന്നകലുമ്പോൾ ..... ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ അദൃശ്യമായിക്കിടന്നിരുന്ന ആ പൊക്കിൾക്കൊടി ഒന്നു വലിഞ്ഞു മുറുകിയോ.... അതിനു വല്ലാതെ വേദനിച്ചിരിക്കണം.... എവിടെയൊക്കെയോ വല്ലാത്തൊരു നോവ് ... ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എന്റെ കൈകൾ പൊങ്ങി എന്റെ വയറിൽ പതിയെ തൊട്ടു..... എന്നിട്ടും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്നു.....
***************** **************** *************
ആ വീടിന്റെ ഗെയ്റ്റ് കടന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ എന്റെ യുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരങ്കലാപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഞാൻ കട്ട പാകിയ വഴിയിലൂടെ നടന്നു..... അവിടെ ആ സ്വീകരണ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ അപരിചിതത്വം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി..... 'അതായിരിക്കും മംഗലത്ത് മാധവൻ നായർ .....എന്റെ അമ്മാവൻ .....'
'കുട്ടി ഏതാ .....?? മനസ്സിലായില്യാ' ' 'പറഞ്ഞാലറിയും..... ഇഷ്ടാവോന്നാ ..... ' അദ്ദേഹം എന്നെ സംശയത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി..... ' എന്നാ പറയൂ....'
ഞങ്ങടെ സംസാരം കേട്ട് അമ്മയേക്കാളും പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ വാതിൽക്കലേക്ക് വന്നു. 'നന്ദിനിയമ്മായി..... 'എന്റെ മനസ് പറഞ്ഞു.... അവരുടെ ചുണ്ടിലും അപരിചിത്വത്തിന്റെ വിളറിയ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.....
'ന്റെ പേര് അശ്വതി ന്നാ..... പറയാന്ള്ള അർഹതയുണ്ടോന്നറിയില്ല..... പറഞ്ഞ് വെരുമ്പോ ഞാനും ഈ കുടുംബത്തിലെയാവും.....' അപ്പോഴും ആ നാലു കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്ത് രക്തബന്ധത്തിന്റെ ഛായ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു
എനിക്ക് പിന്നെയൊന്നും പറയേണ്ടി വന്നില്ല.... അമ്മാവൻ തന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടക്കുക കൂടി ചെയ്യാതെ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറ്റി.....
'വാ.... അച്ചൂ.... അകത്തേക്കു വാ..... ' എനിക്ക് ശെരിക്കും ആശ്ചര്യം തോന്നി. അമ്മ അവരെയൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതല്ലേ....!!? എന്നിട്ടും അവർ എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണ് എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നത്....
'മോളങ്ങു വളർന്നു വല്യ പെണ്ണായല്ലോ...??' അമ്മായിയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു...
'അല്ലാ.... പ്രീതിയെന്താ വരാണ്ടിരിന്നെ...? അവൾക്ക് ഞങ്ങളെയൊന്നും കാണാൻ ഒരു മോഹോം ഇല്ലേ...?'അതൂടി കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ വല്ലാതെ അമ്പരന്നു പോയി....
'ഇല്ലാ.... ഞാനിങ്ങോട്ടാണെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞില്ല.... 'എന്റെ സ്വരത്തിലെ രസക്കേട് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാവും.... സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി....
'പിന്നെ നീയെങ്ങനെ ഈ വീട് കണ്ടു പിടിച്ചെ....?' 'ഈ വീടിനെക്കുറിച്ചും വീട്ടുകാരെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ അമ്മ ഒത്തിരി പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്.... അമ്മ പഠിച്ച അങ്ങാടിക്കാവ് ജി.എൽ.പി സ്കൂളിനും വീടിനും ഒരു മതിലാണ് ന്നും ഒക്കെ.... അപ്പോ പിന്നെ ഗൂഗിൾ മാപ്പില് സ്കൂളിന്റെ അഡ്രസ് കൊടുത്തു നോക്കി... പിന്നെ ഇവ്ടെയെത്താൻ ഒരു പ്രയാസോം ണ്ടായില്ല'
അദ്ദേഹം ദീർഘമായൊന്നു നിശ്വസിച്ചു...
'എന്നാലും പ്രീതിയെക്കൂടി കൊണ്ടരായിരുന്നു നിനക്ക്.... ' അമ്മാവന്റെ വാക്കുകളിലെ നിരാശ എന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കി...
' അമ്മാവാ... ഞാൻ ഒരു വാശീല് എറങ്ങിപ്പോന്നതാ' ആ തറവാടിന്റെ ചുമരിൽ തൂക്കിയ രവിവർമ്മ ചിത്രങ്ങളിൽ അലക്ഷ്യമായി കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു
' എന്തു വാശി ?'
'എനിക്കെന്റെ അച്ഛനാരാന്നറിയണം.... കാണണം ...... സംസാരിക്കണം ....' അമ്മാവൻ വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ നിശ്വസിച്ച് തന്റെ നെഞ്ഞ് തടവാൻ തുടങ്ങി
'അമ്മയെ കൊന്നാലും അതാരാന്ന് പറയില്ല.... എന്നാ പിന്നെ ഞാൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചോളാം ന്ന് വെല്ലുവിളിച്ച് പോന്നതാ ഞാൻ '
അദ്ദേഹം തന്റെ ചാരു കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു...... ചിന്തയിലാണ്ട പോലെ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി...
' അമ്മാവാ..... അമ്മാവനെന്നെ സഹായിക്കാൻ കഴിയും ന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്ക്ണു....' എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും അദ്ദേഹം കണ്ണുകൾ തുറന്നില്ല... പക്ഷെ ആ അടഞ്ഞ കൺപോളകളെ ഭേദിച്ച് കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിളുകളിൽ ചാലുകൾ തീർത്തിരുന്നു.... കുറേ നേരം ഞങ്ങളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല....
'ഇത്രയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി നിന്നോടെന്തിനാ മറച്ചു വെക്കണെ...?' അദ്ദേഹം ഒത്തിരിയൊത്തിരി പുറകോട്ട് എത്തിനോക്കുന്ന പോലെ ഒന്നിളകിയിരുന്നു.... വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
'അന്ന് പ്രീതി പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കാര്ന്നു.... മിടുമിടുക്കിയായിര്ന്നു അവള് ..... പ്രീഡിഗ്രിടെ റിസൾട്ട് വന്നപ്പോ അവള്ക്ക് റാങ്ക് ണ്ടായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ കോളേജ്കാര് അവളെ അഭിനന്ദിക്കാൻ ഒരു മീറ്റിംഗ് നടത്തി.... ഒരു ഞായറാഴ്ച.... അതു കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽക്ക് വര്യായി രുന്നു. മ്മടെ എൽ.പി സ്കൂളിന്റെ അവടെയെത്തിയപ്പോ അവള്ക്ക് ഒരാഗ്രഹം ആ സ്കൂളിന്റെ മുറ്റത്തൊന്നൊറ്റയ്ക്കിരിക്കണം ന്ന്.. തനിക്ക് ഈ വിജയം സമ്മാനിച്ച ആദ്യപടി ആ സ്കൂളാണെന്ന് അവൾ ഓർത്തിട്ട്ണ്ടാവും.... അവൾ അങ്ങോട്ട് കയറിപ്പോണത് ആരൊക്കെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്....'
'എന്നിട്ട് ....?'ഞാൻ ഒരാന്തലോടെയാണ് ചോദിച്ചത്
' എന്നിട്ടെന്താ....?? ഇരുട്ടു പരന്നിട്ടും അവളെ കാണാനില്ല... പലയിടത്തും അന്വേഷിച്ചു.... കണ്ടെത്താനായില്ല.... അപ്പൊഴാണ് അവൾ സ്കൂളിൽ ക്ക് കേറിപ്പോണത് കണ്ടു ന്ന് ആരോ പറഞ്ഞത്....!!അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ....ന്റെ കുട്ടി ണ്ട് ബോധല്ലാണ്ട്.... ചുരുണ്ടുകൂടി കെടക്ക്ണ്... മേത്ത് തുണീം ല്ലാണ്ട്..... ' അദ്ദേഹം തന്റെ കൈ കൊണ്ട് വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടു പൊത്തിപ്പിടിച്ചു
ഞാനും ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി.... അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി ..... അദ്ദേഹം തന്റെ തോളിലെ മുണ്ടെടുത്ത് കണ്ണുകൾ തുടച്ചു....
'ന്റെ ഷർട്ടൂരി അതില് പൊതിഞ്ഞാ അവളെ ആശുത്രീ കൊണ്ടോയത്.... രണ്ടൂസം കഴിഞ്ഞപ്പോ ബോധം തെളിഞ്ഞു.... പക്ഷെ അപ്പളേക്കും അവള്ടെ മനോനില തെറ്റിയിര്ന്നു..... 'ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ അമ്മാവനെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു
എന്തൊക്കെയാ ഞാനീ കേൾക്കണെ...!!! അമ്മ ഒരു രോഗിയായിരുന്നെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞതേയില്ലല്ലോ..!
'പിന്നെ ഭ്രാന്താശുത്രീലെ ആ തടവറേല്..... അവിടെത്തെ ഡോക്ടറാ പറഞ്ഞത് അവളുടെ വയറ്റില് ജീവന്റെ തുടിപ്പ്ണ്ട് ന്ന്..... അതൂടി കേട്ട് ഞങ്ങളാകെ തകർന്നു പോയി.... അതങ്ങ് കളഞ്ഞാലോന്ന് പലവട്ടം കരുതിയതാ..... പക്ഷെ ... പക്ഷെ അപ്പോഴത്തെ അവളുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി മോശമാണെന്നു പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ സമ്മതിച്ചില്ല.... മാത്രമല്ല ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടായാൽ അവളുടെ മാനസിക നില ശരിയായേക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു .... അങ്ങനെയാ...... അങ്ങനെയാ നീയുണ്ടായത്... ' ഒരു സ്വപനത്തിലെ അശരീരി പോലെ അമ്മാവന്റെ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങി.....
ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ഒരു മരവിപ്പോടെ അങ്ങനെ ഇരുന്നു..... മനസ്സിനകത്ത് അറപ്പിന്റെയോ വെറുപ്പിന്റെയോ ഒക്കെ വിചാരങ്ങൾ എന്നെ ഉലയ്ക്കുന്ന പോലെ..... അതിന്റെയും അകത്തളങ്ങളിലെവിടെയോ ഉടുതുണിയില്ലാതെ ബോധമറ്റ് കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം....അതിനരികിലായി ചുണ്ടിൽ ക്രൂരമായ ചിരിയും ചിരിച്ച് ...... ആരാണയാൾ....?? എന്റെ സിരകളിലെ രക്തത്തിന് പകയുടെ ചൂട് .... അത് കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി..... അയാളെ 'അച്ഛൻ'ന്ന് വിളിച്ച ഈ നാവിനോടു പോലും എനിക്കവജ്ഞ തോന്നി...
'അരാണയാൾ...??'
അങ്ങകലെ സ്കൂൾ വരാന്തയിലൂടെ ഓടിപ്പോകുന്ന ലഹരി മൂത്ത ആ കണ്ണുകളെത്തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
'നീയതറിയേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു മോളെ.... അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ....'
അദ്ദേഹം ആവശത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു. എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.... അലമാരക്കകത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു ഫയലെടുത്ത് എന്റെ മുന്നിലേക്കിട്ടു.....അതിനകത്ത് പഴകി മഞ്ഞ നിറം പിടിച്ച കുറെ പത്രക്കട്ടിംഗുകൾ .... തികട്ടി വന്ന സംശയങ്ങൾ അടക്കി ഞാനാ തലക്കെട്ടുകൾ വായിച്ചു....!
'' അങ്ങാടിക്കാവ് കൂട്ട ബലാത്സംഗം: പെൺകുട്ടി ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ''
''അങ്ങാടിക്കാവ് കൂട്ട ബലാത്സംഗം: നാലുപേർ പിടിയിൽ''
ഇനിയും കുറെയുണ്ട്... മുഴുവനും വായിക്കാനുള്ള ക്ഷമ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.... എനിക്കറിയേണ്ടത് എന്റെ അച്ഛനാരെന്നാണ്... അതും ഇതും തമ്മിലെന്താ ബന്ധം.... ഒത്തിരിയൊത്തിരി സംശയങ്ങൾ മനസിൽ മുളച്ചുപൊങ്ങുന്നു... ഞാൻ ചങ്കിടിപ്പോടെ അമ്മാവനെ നോക്കി....
'അതെ ആ ദുഷ്ടൻമാരെയെല്ലാം നീതിദേവത കണ്ണിലെ കെട്ടഴിക്കാതെ തന്നെ ശിക്ഷിച്ചു.... ന്നിട്ടും ന്റെ കുട്ടിക്ക് അപമാനം മാത്രം ബാക്കിയായി.... അസുഖം മാറിയിട്ടും അവൾക്ക് പഴയ പ്രീതിയാവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.... പക്ഷെ അവൾ നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു..... നിന്റെ അച്ഛനാരാന്ന് അറിയാൻ ഡിഎൻഎ ടെസ്റ്റ് നടത്തി കേസ് മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോവാൻ എല്ലാരും ഒരുപാട് നിർബന്ധിച്ചു... പക്ഷെ ഇത്രയും വെല കുറഞ്ഞ ഒരച്ഛനെ ന്റെ അച്ചൂന് വേണ്ടാന്നവള് തന്നെ തീരുമാനിച്ചതാ... ഇവിടെ നിന്നാൽ മോളിതൊക്കെ അറിയുംന്നും വെഷമിക്കും ന്നും അവൾക്ക് നല്ല പേടിണ്ടായിരുന്നു... അതാ ഞങ്ങളോട് പോലും മിണ്ടാതെ അവൾ നാടുവിട്ടത്....ഇനീപ്പൊ നിനക്കത് അറിയണംന്ന് ണ്ടെൽ.....'
മുഴുവിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഞാനാ വായ പൊത്തി.
'അമ്മാവാ... നിക്ക് അമ്മയെ കാണണം....' കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഉരുകി അവശയായിരുന്നു ഞാൻ.
************** *************** ****************
അമ്മാവന്റെ കൂടെ കാറിൽ ചെന്നിറങ്ങുമ്പോൾ മുറ്റത്ത് ചെറിയൊരാൾക്കൂട്ടമുണ്ടായിരുന്നു.... 'ദൈവമേ ... എന്റെ അമ്മ'
വിറക്കുന്ന കാലടികളോടെ പൂമുഖത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരങ്ങൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി....
' മോളെവ്ടെയാര്ന്നു... ഞങ്ങളെവ്ടൊക്കെ തെരഞ്ഞു....' അപ്പുറത്തെ ലക്ഷ്മിച്ചേച്ചിയാണ്.
'ചേച്ചീ... അമ്മയ്ക്കെന്താ പറ്റിയെ?'
ചേച്ചി എന്നെം കൂട്ടി അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.... അവിടെ.... അവിടെ ആ കാലിൽ അമ്മയെ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു.... ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഞാനാകെ തകർന്നു പോയി..
'ആരാ... ആരാ ന്റെ അമ്മയോടിത് ചെയ്തത്..?' ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മെടെ കെട്ടഴിച്ചു... അമ്മ അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയെപ്പോലെ എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു.....
'നിന്നെ കാണാനില്ലാന്നും പറഞ്ഞ് ഭയങ്കര ബഹളാര്ന്നു മോളേ....' ഞാൻ അമ്മയെം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.... അമ്മയപ്പോഴും നിർവികാരമായി എന്നെ നോക്കി....
' പ്രീതി വാ .... നമുക്കു പോവാം.... '
അമ്മാവൻ അമ്മയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപിച്ചു... അനുസരണയോടെ അമ്മ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം നടന്നു.... പെട്ടെന്ന് എന്തോ മറന്ന പോലെ അമ്മ തിരിഞ്ഞോടി.... ലക്ഷ്മിച്ചേച്ചീടെ അടുത്തു ചെന്നു നിന്നു.... ഉറക്കെ ചിരിച്ചു
'പിന്നെയ്.... ന്റെ അച്ചു അവൾടെ അച്ഛനെം തെരഞ്ഞ് പോയതാ.... മണ്ടി... അവൾക്കത് കഴീല... എന്താന്നറിയോ.... അവൾടെ അച്ഛൻ ഞാൻ തന്നെയാ...' അമ്മ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു രഹസ്യം പോലെ പറഞ്ഞു.
'പിന്നെ... ന്റെ അച്ചു വെരാണെൽ അവൾടെ അച്ഛനും അമ്മീം ഒക്കെ ഞാനാന്ന് പറയണെ'
എന്റെ കൂടെ പോരുമ്പോഴും അമ്മ ക്ഷീണിച്ച സ്വരത്തിൽ പിറുപിറുത്തു....
'അതെയമ്മേ.... എന്റെ അച്ഛനുമമ്മയുമൊക്കെ ഈ അമ്മ തന്നെയാ..... വില കുറഞ്ഞ ഒരച്ഛന്റെ മകളാകാൻ സമ്മതിക്കാതെ എന്നെ വളർത്തിയ എന്റെ അമ്മ' ഞാൻ അമ്മയെ ഒന്നു കൂടി മുറുകെ ചേർത്തു പിടിച്ചു...
കാറിലേക്കു കയറുമ്പോൾ എന്റെയും അമ്മാവന്റെം കണ്ണുകൾ തുടക്കാൻ പോലുമാവാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു...
മാജിദ നൗഷാദ്

ബന്ധങ്ങൾ

ബന്ധങ്ങൾ
************
'ഇക്കാ... അറിയാഞ്ഞിട്ടു ചോദിക്ക്യാ...അഞ്ചു മണി വരെയല്ലെ നിങ്ങടെ ഓഫീസ് ടൈം.. പിന്നെ ഇത്രേം നേരം നിങ്ങൾക്കെന്താ പരിപാടി '
ഈ വൈകി വരവ് ഒരു ശീലമാക്കിയപ്പോൾ സഹികെട്ടാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത് ...
'ആ.... ഒരു കോൺഫറൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നു' ഇക്ക എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
'രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിക്കോ' അദ്ദേഹം ക്ലോക്കിലേക്കു നോക്കി.,,.. പന്തണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
'ആ ... അതു കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളോരോന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന് നേരം പോയി ... അല്ലെങ്കിലും നീയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്?'
എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു .... എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ നാവ് മരവിച്ച പോലെ ...
എന്നും കൃത്യം ആറിനു വീട്ടിലെത്തിയിരുന്ന ആളാ... ഇപ്പോൾ രാത്രി ഒത്തിരി വൈകുന്നു .... ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടേ വരൂ... രാവിലെ നേരത്തെ പോകുന്നു.... എന്താ ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥം? എന്റെ മനസിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് വീണ് മുള പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.ഇതേതായാലും ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല...???
പിറ്റേന്നു രാവിലെയും ഇക്ക നേരത്തേ ഇറങ്ങി. ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ചോദിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം....??
അന്ന് മക്കളെ സ്കൂളിൽ പറഞ്ഞു വിട്ട ശേഷം ഞാൻ വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോണെടുത്ത് ഇക്കാടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ജയാ മാഡത്തിന്റെ നംബർ ഡയൽ ചെയ്തു .
'ഹലോ.... ഐഷൂ... ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാനിരിക്കയായിരുന്നു... '
'എന്താ മാഡം...??'
'അതേയ്.....ഷരീഫിന്റെ പോക്കത്ര ശരിയല്ലാ ട്ടൊ ' ഞാൻ ഇടി വെട്ടേറ്റതു പോലെ നിന്നു. അങ്ങനൊരു സംശയം തോന്നിയതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ് അവരെ വിളിച്ചത്.... എങ്കിലും 'നീ അവനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കയാ ഐഷൂ'ന്ന് ളള മറുപടിയാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചത്... ഇതിപ്പോൾ...
' ഐഷു... നീയെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ.... ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കുന്നുണ്ടോ....??' അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഇക്ക ജോഗിങ്ങിനു പോലും പോവാതെ അതിരാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നതും.... വരാൻ ഒത്തിരി താമസിക്കുന്നതും ......ചോദിച്ചാൽ എവിടെം തൊടാതെ മറുപടി പറയുന്നതും ..... ചില ദിവസങ്ങളിൽ അസമയത്ത് ഫോൺ കാൾ വരുന്നതും എല്ലാം ഞാൻ മാഡവുമായി പങ്കു വെച്ചു.
മാഡം എന്നോടു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അതിനേക്കാൾ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
' ഐഷു..... ഞങ്ങൾക്കും ചില സംശയങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്.... ഇവിടെ അടുത്തൊരു വീട് അവൻ വാടകയ്ക്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്...... രാവിലെ നേരത്തെ അവനവിടെ എത്തുന്നുണ്ട്... അതുപോലെ ഓഫീസിലെത്തിയാൽ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അവിടെ പോവും.... ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പഴും അവന്റെ വണ്ടി ആ മുറ്റത്തുണ്ടാവും. പിന്നെ.... പിന്നെ..... ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ് അവിടെ താമസിക്കുന്നത്...' എന്റെ കണ്ണിൽ ആകപ്പാടെ ഇരുട്ടു കേറി...... ഒന്നു കരയാൻ പോലും മറന്ന് അങ്ങനെ നിന്നു.....
വിഷമിക്കേണ്ടെന്നും... ഇതെങ്ങനെയെങ്കിലും പരിഹരിക്കാൻ സഹായിക്കാമെന്നും ഉറപ്പു തന്ന് ജയാ മാഡം ഫോൺ വെച്ചെങ്കിലും... എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.....
അന്ന് ഞാൻ ആറു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഇക്കാനെ നിരന്തരം ഫോൺ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. 'ഞാൻ അൽപം വൈകു 'മെന്നു തന്നെയാണ് മൂപ്പർക്ക് പറയാനുള്ളത്......
'ഇന്നും വൈകിയാൽ ഈ ഐഷു ആരാന്ന് നിങ്ങളറിയും...'
എന്റെ സ്വരത്തിലെ ഭീഷണി ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞിട്ടാവണം ...... ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.... ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു.... പക്ഷെ ഫോൺ സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫ് ..... ഞാൻ ആകെ പുകഞ്ഞു....
അന്ന് പക്ഷെ ഇക്ക അൽപം നേരത്തെ എത്തി. ജയാ മാഡം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ എനിക്കാ മുഖത്തേക്കു പോലും നോക്കാൻ തോന്നിയില്ല......
'എന്താടീ ...???ഗൗരവത്തിലാണല്ലോ... '
ഒരു തുടക്കം കിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കയായിരുന്നു ഞാൻ ........
'രാവിലെ ഒരുങ്ങിക്കെട്ടി കണ്ടവളോടൊപ്പം അഴിഞ്ഞാടാൻ പോകുന്ന നിങ്ങളോടൊക്കെ പിന്നെങ്ങനാ വേണ്ടത്....'
പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുമ്പെ ' ടീ ' എന്നൊരലർച്ചയോടെ ഇക്ക എന്റെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചു...... ആ കൈകൾ മുറുകി.... എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടി..... കണ്ണു നിറഞ്ഞു..... മക്കൾ പേടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി......
ഇക്കാന്റെ ഫോൺ റിംഗ് കേട്ടപ്പോഴാണ് ആ കൈ വിട്ടത്...... ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ കുട്ടികൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇക്ക ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ധൃതിയിൽ കാറിന്റെ കീയുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി...... എന്നെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചത് പോലുമില്ല. കാറിന്റെ ശബ്ദം അകന്നു പോകുന്നതിനനുസരിച്ച് എന്റെ തേങ്ങൽ ഉയർന്നുയർന്നു വന്നു.
ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ജയാ മാഡത്തെ വിളിച്ചു. ഇന്നുതന്നെ ഇതിനു തീരുമാനമുണ്ടാക്കണം.... ഒന്നുകിൽ അവൾ.... അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ....
ഞങ്ങൾ ഓഫീസിലെ മറ്റുള്ളവരേം കൂട്ടി ആ വീടിനു മുന്നിലെത്തി... കാർ മുറ്റത്തു തന്നെയുണ്ട്. ഞാൻ അവിടുത്തെ കുറച്ച് നാട്ടുകാരെം വിളിച്ചു കൂട്ടി... ഇന്ന് രണ്ടിന്റെം തൊലിയുരിക്കണം.... ഒരു തേവിടിശ്ശിക്കു വേണ്ടി എന്നെ ഉപദ്രവിച്ച അയാൾ നാണം കെടണം...... ഈ പണി ഇതോടെ നിർത്തിക്കണം...... എന്റെ വാശി നുരഞ്ഞു പൊങ്ങി.
ഞാൻ തന്നെയാണ് ബെല്ലടിച്ചത്...... അയാൾ വാതിൽ തുറന്നു..... ആദ്യം എന്നെയും പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെയും കണ്ട് ആ കണ്ണുകളിൽ അമ്പരപ്പ് നിറയുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.... പിന്നാലെ അവളും.....
'ആരാ ഇവരൊക്കെ....??'
'ഓ...ചോരേം നീരുള്ള ഞാനവ്ടെണ്ടായിട്ടും നിങ്ങക്ക് കെടന്ന്ട്ട് കെടപ്പൊറക്കാത്തത് ഇവളെ കണ്ടിട്ടാ ലെ....'
'അനാവശ്യം പറയരുത് '
'ഓ.. നമ്മളു പറയുന്നില്ലേ... നിങ്ങളു ചെയ്തോളിം'
അതോടെ അവിടെ കൂടിയവരും മുറുമുറുപ്പ് തുടങ്ങി.
' ഐഷൂ ... വായിത്തോന്നിയതു വിളിച്ചു പറയാതെ ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് കേൾക്ക് ' എന്നും പറഞ്ഞ് അയാളെന്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടു പോയി അടഞ്ഞു കിടന്ന മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു...
അതിനകത്തെ കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന രൂപത്തെ കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി...... ഇക്കയുടെ ഉമ്മ....!!!
കഴിഞ്ഞ കുറെ വർഷങ്ങൾ ഉമ്മ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ മക്കളേം നോക്കി പണികളും ചെയ്തു തന്ന്...... അതിനിടെ ഉമ്മ കിടപ്പിലായതാണ്.,,, പരാശ്രയമില്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ... അപ്പോഴാണ് ഉമ്മ ഒരു ശല്യമായി എനിക്കു തോന്നിയത്.... ഇക്കാക്ക് ഉമ്മയോട് ഒത്തിരി സ്നേഹമായിരുന്നിട്ടും എന്റെ വാശിക്കു വഴങ്ങിയാണ് ഉമ്മയെ വൃദ്ധസദനത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയത്...... പിന്നെ ഉമ്മയെങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി...... എനിക്കൊരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല......
ഞങ്ങളുടെ പിറകെ വന്ന ജയാ മാഡം ഏതാണ്ട് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി ആൾക്കൂട്ടത്തെ പിരിച്ചു വിട്ടിരുന്നു.അവർ ഇക്കയോട് വിവരങ്ങൾ തിരക്കി......
'മാഡം.....ഇവൾക്ക് വെറുപ്പാണെന്നു വെച്ച് എനിക്കെന്റെ ഉമ്മയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പറ്റില്ല... ഉപ്പയില്ലാത്ത എന്നെ ഞാനാക്കിയത് എന്റെ ഉമ്മയാണ്.... അതു പറഞ്ഞാൽ ഇവൾക്കു മനസിലാവില്ല..... അതെങ്ങനെ..... സ്നേഹത്തിന്റെ വില ഇവൾക്കറിയില്ലല്ലോ.... '
എനിക്കൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.
'ഇനിയൊരു പെറ്റുമ്മയെ എനിക്കു കിട്ടില്ല......... പക്ഷെ ഭാര്യയെ വെറെയും കിട്ടും....... എന്നിട്ടും അത് ചെയ്യാത്തത് ........ ഇവളെ എനിക്കത്രേം ഇഷ്ടായതോണ്ടാ.......' തല കുനിച്ച് നിൽക്കുന്ന എന്നെ ചൂണ്ടി ഇതു പറയുമ്പോൾ ഇക്കാന്റെ ശബ്ദമിടറിയിരുന്നു..... ഒരു മരവിപ്പോടെ നിൽക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകളിലെ രോഷം മാഞ്ഞ് നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... ജയാ മാഡം ഇക്കയോട് സോറി പറഞ്ഞിറങ്ങി....
എന്റെ ഉമ്മയെ ആങ്ങളമാർ സദനത്തിൽ ചേർത്തപ്പോഴും 'നിന്റുമ്മയല്ലെ.... ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടു പോരെന്ന് ' പറഞ്ഞ ആളാണ് ഇക്ക... അതൊരു ശല്യമാവുമെന്ന് ഭയന്ന് ഞാൻ വിലക്കി്.... എന്നെ വളർത്തിയെന്നു മാത്രമല്ല.... എന്റെ രണ്ടു ഗർഭകാലത്തും പൂർണ വിശ്രമം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ എന്റെ ഉമ്മ എന്നെ എത്രമാത്രം പരിചരിചരിച്ചിരുന്നു.... അതു ഞാൻ ഓർത്തതു പോലുമില്ലല്ലോ......എനിക്കു വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി.....
' ഐഷൂ..... താനാരാണെന്നു പോലും ഓർമ്മയില്ലാത്ത എന്റെ ഉമ്മയെ നോക്കാൻ എന്നെക്കാൾ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള വേറാരാ ഉള്ളത്...... ആരെയാ ഞാൻ വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപിക്കേണ്ടത്.......?? '
ഞാൻ ഒരു നെടുവീർപ്പുമായി ഒരു നിമിഷം ഉമ്മയെ നോക്കി നിന്നു... എന്നിട്ട് അവരെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. ആ പെൺകുട്ടിയും ഒരു ചെറുചിരിയോടെ എന്നെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ഞാൻ ക്ഷമിക്കണേയെന്ന ഭാവത്തോടെ അവളെ നോക്കി...... പണത്തിനു വേണ്ടിയാണെങ്കിലും തന്റെ ആരുമല്ലാത്ത ഒരു ഉമ്മയെ വളരെ നന്നായി പരിചരിച്ച അവളോട് എനിക്ക് ബഹുമാനമാണ് തോന്നിയത്.
'നിനക്കൊരു സഹായത്തിന് അവളെക്കൂടി കൂട്ടിക്കോ'
കാറിൽ കയറുമ്പോൾ ഇക്ക നിറഞ്ഞു വരുന്ന തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....
കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ അവളോടൊപ്പമിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഫോണിലെ കോൺടാക്ട് ലിസ്റ്റിൽ എന്റെ ഉമ്മയെ കൊണ്ടാക്കിയ വൃദ്ധസദനത്തിലെ ഫോൺ നമ്പർ തിരയുകയായിരുന്നു.......
മാജിദ നൗഷാദ്

ജീവിതം

ജീവിതം
'ഡോക്ടർ..... എനിക്ക് ഇനി എത്ര കാലം ഗ്യാരണ്ടിണ്ട് ' ശരത്തിന്റെ സ്വരത്തിന് ഇടർച്ചയോ നിരാശയോ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.എന്നിട്ടും ചുണ്ടിൽ ഒരു വിളറിയ ചിരി മായാതെ നിന്നു.
ഡോക്ടർ അയാളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
' ലുക് മിസ്റ്റർ ശരത്.... മെഡിക്കൽ സയൻസിന് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്നല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ. ഞങ്ങടെ ശാസ്ത്രം തോറ്റിടത്ത് മനസ്സ് വിജയിച്ച അനുഭവങ്ങളുണ്ട്.'
അദ്ദേഹം നീട്ടിയ പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ കൈകൾക്ക് വിറയൽ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു.
'ആം റിയലി സോറീ ശരത്ത്.... ഇറ്റ്സ് ടൂ ലേറ്റ് '
അവിടെ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോഴും ആ നനഞ്ഞ വാക്കുകൾ തന്റെ അന്തരംഗങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പുതിയ അഗ്നി ഗോളങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നല്ലോ.
വീട്ടിലെ പോർച്ചിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോഴാണ് ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നത്. ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് മാത്രം ഓർമയുണ്ട്. പിന്നീടെപ്പോഴാണ് കാറിൽ വന്നു കയറിയത്..... ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്....
ഒന്നും അറിഞ്ഞതു പോലുമില്ല.
'എന്താ ശരത് ഈ നേരത്ത്.?'അവളുടെ മുഖത്തെ അമ്പരപ്പ് അയാൾ വായിച്ചെടുത്തു. അവളെങ്ങോട്ടോ പോകാനിറങ്ങിയതാണെന്നു തോന്നുന്നു.
'ഒന്നുല്ല..... ചെറിയ ഒരു തലവേദന'
തത്ക്കാലം നന്ദു ഒന്നും അറിയണ്ട. അവൾക്കത് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.... തന്റെ ഭാര്യയാകുന്നത് വരെ അനാഥത്വത്തിന്റെ കയ്പ്പു തിന്നു ജീവിച്ചവളാണ്. ഇനിയും....
ശരത് അകത്തു കയറി. അവശതയോടെ കിടക്കയിൽ ചെന്ന് വീണു .തല വെട്ടിപ്പൊളിയ്ക്കുന്ന വേദന. അയാൾ തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി. അ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.തലയിണ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു .
'നല്ല വേദനയുണ്ടോ?' അവളുടെ വിരലുകൾ ആ മുടിയിഴകളിലൂടെ പാഞ്ഞു നടന്നു .
' ഇപ്പൊ കുറവുണ്ട്.'
അയാൾ വേദന കടിച്ചമർത്തി. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും നനഞ്ഞ തലയിണയും അവൾ കാണാതിരുന്നെങ്കിൽ..... അയാൾ മുഖമുയർത്തിയതേ ഇല്ല .
'ശരത്..... ഞാൻ വിളിക്കാനിരിക്കയായിരുന്നു. ഞാനൊരിടം വരെ പൊയ്ക്കോട്ടെ?,' പേടിയോടെയാണ് നന്ദു ചോദിച്ചത്. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തിരിച്ചും മറിച്ചും ചോദ്യം ചെയ്യാറുള്ളതല്ലേ താൻ.
'ഉം... പൊയ്ക്കോളൂ... ആം ഓൾ റൈറ്റ്. '
അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയെന്നു തോന്നുന്നു.
'ശരത് റെസ്റ്റെടുക്കൂ..... ഞാൻ പെട്ടെന്നു വന്നേക്കാം '
താഴെ അവളുടെ കാറിന്റെ ശബ്ദം അകന്നു പോയി. അയാൾ ആശ്വാസത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.ഡോക്ടർ നൽകിയ പെയിൻ കില്ലർ എടുത്തു കഴിച്ചു .ഒരാശ്വാസം.
അയാൾ വെറുതെ ആ പുസ്തകങ്ങളിലൊ ന്നെടുത്തു മറിച്ചു..... നിരവധി രോഗികളുടെ അനുഭവക്കുറിപ്പുകൾ ..... അവയിലൂടെ കണ്ണും മനസ്സും ഓടുന്നതിനനുസരിച്ച് തനിക്ക് പുതിയ ഒരു ഉണർവ് കൈവന്ന പോലെ.....
************ ************* *****************
'എന്താ രാജീവ് ..... എന്താ കാണണമെന്നു പറഞ്ഞത്. '
തലയും കുമ്പിട്ടിരിക്കയാണ് രാജീവ്. അവന്റെ മൗനത്തിന് വല്ലാത്ത കനം. അതവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
'എന്താ .... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?'
അവൾ ആര്യയുടെ നേരെ നോക്കി.
'എനിക്ക് വേഗം പോകണമായിരുന്നു. ശരത്തിന് നല്ല സുഖമില്ല.'
സുഖമില്ലാതെ ശരത്തിനെ വിട്ടുപോരാൻ തനിക്കു തീരെ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ വളരെ അത്യാവശ്യമായി ഒരു കാര്യം സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്നു രാജീവ് പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാ....
' ഉം 'രാജീവ് തന്റെ കൈയിലെ ഫയൽ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി....
'ശരത് ഇപ്പൊ എന്റെ പേഷ്യന്റാണ് നന്ദൂ..... അവന് കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി കടുത്ത തലവേദനയാ....'
അവൾ ഞെട്ടലോടെ രാജീവിനെ നോക്കി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതൊന്നും അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഫയൽ മറിച്ച് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഫയലിലെ അക്ഷരങ്ങൾ അവളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. തന്റെ സർവ നാഡികളും തളർന്നു പോകുന്ന പോലെ.
ഡോ.രാജീവിന്റെയും ഭാര്യയുടെയും വാക്കുകൾക്ക് എന്തോ ഒരു ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അതവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു .
'നന്ദൂ... നമ്മൾ തമ്മിൽ പരിചയമുള്ള കാര്യം ശരത് അറിയണ്ട. നീയിതൊന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഓ കെ., ' മടങ്ങുമ്പോൾ രാജീവ് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
'ഉം.. ' ദയനീയതയിലും ആ മൂളലിന് കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു.
'നീ എജുക്കേറ്റഡ് അല്ലെ നന്ദൂ... നിനക്കീ സിറ്റ്വേഷൻ നന്നായി ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും ന്നാ എന്റെ വിശ്വാസം. 'ആര്യയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. അവിടുന്ന് മടങ്ങുമ്പോഴേക്ക് നന്ദുവിന്റെ മനസിൽ ചില ചതുഷ്ക്രിയകൾ നടക്കുകയായിരുന്നു.
************** ***************** **********
അന്ന് കുട്ടികൾക്ക് ഏറെ സന്തോഷമുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. കാരണം അവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്നാണ് അത്താഴം കഴിച്ചത്. ഇതിനു മുമ്പ് ഇങ്ങനെയൊന്നുണ്ടായിട്ടില്ല. കുട്ടികൾ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞേ ശരത് വീട്ടിലെത്താറുള്ളൂ.
നന്ദു കഴിക്കാതെ കാത്തിരിക്കും. പക്ഷെ... അയാൾ കഴിച്ചിരിക്കും. പാതിരാക്കെപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ വീണ് ഉപ്പു ചുവയ്ക്കുന്ന ഭക്ഷണം അവൾ കഴിച്ചെന്നു വരുത്തും.
'ഏതായാലും ക്രിസ്മസ് വെക്കേഷനല്ലെ.... ഞാനും ഒരാഴ്ച ലീവെടുത്തു ട്ടൊ....' അയാൾ മക്കളുടെ മുഖത്തു നോക്കി നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.
ഒന്നും അറിയിക്കാതെ തങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന ശരത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയമൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ അവർ കിടന്നു. അയാൾ എഫ് ബി യും ട്വിറ്ററും മറന്നു ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു....... നന്ദുവിനെ തന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു.ആ നെഞ്ചിലെ ഇട തൂർന്ന രോമങ്ങൾ അവളുടെ കണ്ണീരിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു....... അയാളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല .ഇനിയെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ താൻ കരഞ്ഞു പോകുമെന്ന് അയാൾ ഭയന്നു.
'ശരത്... എന്തായാലും ലീവിലല്ലെ.... നാളെ നമുക്കൊരിടം വരെ പോവണം'
നന്ദു ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
'ഉം... '
************ ****************** **************
'എത്ര കൊല്ലങ്ങളായി താനീ വഴിക്കൊക്കെ വന്നിട്ട് .' തറവാട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് വന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അയാളോർത്തു. അവിടെ വരാന്തയിൽ തന്നെ അവരെയും കാത്തിരിക്കയായിരുന്നു അമ്മ. വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും വേച്ച് വേച്ച് അമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു.
'മക്കളേ... ' അമ്മയുടെ കാലുകൾ മാത്രമല്ല ശബ്ദവും ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.
'എടാ.... ഈ കണ്ണടയ്ണേന്റെ മുന്നെ നിന്നെയൊന്ന് കാണാൻ പറ്റീലോ....'
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവനെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തി. അമ്മേ.... ആദ്യം അടയാൻ പോണത് അമ്മയുടെ മോന്റ ഈ കണ്ണുകളാണെന്ന് അമ്മ അറിയുന്നുണ്ടോ....
തനിക്ക് നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ ഒരു താൽപര്യവും ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലായപ്പോഴാണ് അമ്മ തന്റെ മരുമകളായി നന്ദുവിനെ കണ്ടെത്തിയത്.
'അനാഥക്കുട്ടികൾക്ക് അച്ഛനമ്മമാരോട് വല്യ
സ്നേഹം ണ്ടാവും' ന്നാണ് അമ്മയുടെ നിഗമനം.
അതു വളരെ ശരിയാണ് താനും. നന്ദുവിന് എന്നും അമ്മയോടൊപ്പം ഇവിടെ നിൽക്കാനാണ് ഇഷ്ടം.
എന്റെ സുഖവും സൗകര്യവുമോർത്ത് ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവൾ മക്കളേം കൂട്ടി ഇവിടെ വരും.
പക്ഷെ... ഞാൻ..... ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു പോയിട്ട് കൊല്ലങ്ങളായിരിക്കുന്നു. വല്ലപ്പോഴും ഒന്നു വിളിക്കും. താനെന്തേ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ മറന്നു പോയി. ദൈവമേ..... തിരിച്ചറിവു വന്നപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയല്ലോ....
അമ്മയെയും അണച്ചുപിടിച്ചു വരാന്തയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു .
നന്ദുവിന്റെയും......
**************** ************* **********
'മനസു നിറയെ ഒത്തിരി തീരാദു:ഖങ്ങൾ പേറി നടക്കുന്ന കുറച്ചാളുകൾ ചേർന്ന് സൃഷ്ടിച്ച അതി മനോഹരമായ സ്വർഗം' എന്ന് " സ്വാന്തന "ത്തെ കുറിച്ച് നന്ദു പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് അയാൾ ഓർത്തു. ഇവിടെയിരിക്കുമ്പോൾ ഏതോ അത്ഭുതലോകത്തെത്തിയ പോലെ... ഈ മതിൽക്കെട്ടിനപ്പുറത്തെ തിരക്കുപിടിച്ച ലോകം തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.
"സാന്ത്വനം.... " നന്ദു വളർന്ന അനാഥാലയം.
അവളെ കൊണ്ടുപോയ ശേഷം താനീ വഴിക്കു വന്നിട്ടില്ല. എന്നിട്ടും എത്ര നിഷ്കളങ്കമായാണ് അവരെന്നെ സ്വീകരിച്ചത്.....
അവിടുത്തെ അന്തേവാസികൾക്കെല്ലാം നന്ദുവും മക്കളും ചിരപരിചിതരാണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. അവർക്കിടയിലൂടെ നന്ദു ഒരു ദേവതയെ പോലെ പാറി നടന്നു. വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു.
വസ്ത്രങ്ങളും മിഠായികളും വിതരണം ചെയ്തു.
എന്തോ തനിക്കിതെല്ലാം പുതിയ അനുഭൂതിയായി പടരുന്നതയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ നന്ദു അയാളുടെ അടുത്തുവന്നിരുന്നു.... തന്റെ കൈവിരലുകൾ അയാളുടെ വിരലുകളുമായി കൊരുത്തു .
'ശരത്........ ഒരിക്കൽ ഒരു അഴുക്കുചാലിൽ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്കു പോലും വേണ്ടാതെ.... ഉറുമ്പരിച്ച്.,,,,, മരിക്കാനായ ഒരു ചോരക്കുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നു. ആ അവസ്ഥയിൽ പോലും അവൾ ഈ മണ്ണിൽ പിച്ച വെയ്ക്കാൻ കൊതിച്ചു.ഈ ഭൂമിയിലെ സൗഭാഗ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കണമെന്ന വാശിയിൽ കാലിട്ടടിച്ചു.... കരഞ്ഞു....... ആ വാശിയായിരിക്കണം അവളെ ഇന്നത്തെ ഈ നന്ദന ശരത്തിലേക്കെത്തിച്ചത്.'
അയാൾ ആ വിരലുകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു.
************** ************* ************
അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ...... നീണ്ട അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു ചാൺ മാത്രം നീളം പറഞ്ഞിരുന്ന തന്റെ ജീവൻ മരണത്തെ കബളിപ്പിച്ച് ഇവിടെ വരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു .
പിന്നീട് ഒരു ചെക്കപ്പും നടത്തിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ തലവേദനയ്ക്ക് നല്ല കുറവുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് ഒന്നു എം.ആർ.ഐ ചെയ്യാമെന്നാണ് ഡോ.രാജീവ് പറയുന്നത്. എന്നാൽ നോക്കാമെന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു.ഇനിയിപ്പൊ റിസൾട്ട് എന്താണെങ്കിലും താനത് നേരിടും.കാരണം കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ താൻ ശരിക്കും ജീവിക്കുക തന്നെയായിരുന്നു. ഇടക്കിടെ ദു:സ്വപ്നമായെത്തിയ യമദേവനെ സമയമായില്ലെന്നു പറഞ്ഞു എത്ര തവണ മടക്കി അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി മരിച്ചാലും തനിക്കൊരു നഷ്ടവുമില്ല......
ശരത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകാൻ തയാറായി. നന്ദനയെ അടുത്തു വിളിച്ചു. ചേർത്തു പിടിച്ചു.
'നന്ദൂ...... ഇന്നെനിക്കൊരു പരീക്ഷയുണ്ട്.....'
'ഈ പരീക്ഷയിൽ ശരത് തീർച്ചയായും വിജയിക്കും.... ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. '
നന്ദു തേങ്ങലടക്കാൻ പാടുപെട്ടു. അവൾ കരയുന്നതിന്റെ കാരണമറിഞ്ഞിട്ടും അയാൾ പറഞ്ഞു.....
'നീയെന്തിനാ നന്ദൂ സങ്കടപ്പെടുന്നെ....... ഇതൊരു സിമ്പിൾ എക്സാമല്ലെ...!!!'
അയാൾ അവളുടെ മുഖമുയർത്തി....... കണ്ണുകൾ തുടച്ചു...... ആ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി....
*******************

By
Majidha Noushad

ഉപ്പച്ചീടെ മാത്രം മോളു

ഉപ്പച്ചീടെ മാത്രം മോളു
എന്റെ ഏറ്റവും ഏറ്റവും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഉപ്പച്ചീ,
എനിക്ക് ഉപ്പച്ചീനെ കാണാൻ കൊതിയായിട്ടു വയ്യ.... ഉപ്പച്ചി എന്താ ഈ മോളൂനെ കാണാൻ വരാത്തേ? ഉപ്പച്ചി ശെരിക്കും എങ്ങോട്ടാ പോയേ? എന്താ മോളുനെ കൂടി കൊണ്ടോവാത്തെ...??? അന്നു പറഞ്ഞതു കേൾക്കാതെ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചതിന് ഉപ്പച്ചി മോളൂനോട് പെണക്കാണോ...?? ഇനി ന്റെ ഉപ്പച്ചി എന്തു പറഞ്ഞാലും മോളു അനുസരിച്ചോളാം... ഉപ്പച്ചി വരുവോ..??
പിന്നെണ്ടല്ലോ ഉപ്പച്ചീ.... ഉപ്പച്ചില്ലാത്ത ഈ വീട്ടിൽ മോളൂന് ഒരു രസോല്ല... ഉമ്മച്ചിപ്പൊ പഴയ പോലെ മോളൂന്റെ കൂട്ടത്തിൽ കളിക്കാനൊന്നും വെരൂല്ല..... ഉമ്മച്ചീടെ നുണക്കുഴി കാട്ടിള്ള ചിരി ചിരിച്ച് കളി പറയാനും വെരൂല്ല....
പിന്നെയ് ആരോടും പറീലെങ്കിൽ മോളു ഉപ്പച്ചീനോടൊരു കാര്യം പറയട്ടെ...?ഉമ്മച്ചിണ്ടല്ലോ രാത്രി എല്ലാരും കെടന്നൊറങ്ങിട്ട് നമ്മടെ കുഞ്ഞാവനെം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് തേങ്ങി തേങ്ങി കരയ്ണത് ഈ മോളു എന്നും കാണാറുണ്ട്....
അതു കാണുമ്പോ മോളൂനും കരച്ചില് വരും..... മോളു കരയ്ണത് കണ്ടാ ഉമ്മച്ചിക്ക് പിന്നെം സങ്കടാവൂലെ...??അതോണ്ട് മോളു ഈ കുഞ്ഞുവായ പൊതപ്പോണ്ട് പൊത്തിപ്പിടിക്കും.
ഉപ്പച്ചീ....... ഉമ്മച്ചി എന്തിനാ കരയ്ണത് ......?? ഉപ്പച്ചീനെ കാണാൻ കൊതിയായിട്ടാണോ ...?? നമ്മുടെ ഉമ്മച്ചി പാവല്ലെ....? ഉപ്പച്ചി ഇങ്ങോട്ടു
വന്നു ഉമ്മച്ചീനെ ഒന്നു ചിരിപ്പിക്ക്വോ..??
ഉപ്പച്ചീ.... ഉപ്പച്ചീടെ ബൈക്ക് കാണുമ്പോ... ഇപ്പഴും മോളൂന് വെഷമാവും... അതാകെ പൊട്ടി കേടായിപ്പോയിനി.... അപ്പറത്തെ സുബേറാക്ക അതൊക്കെ നന്നാക്കിക്കൊണ്ടന്നു..... ഞാനും ഉപ്പപ്പിം അത് ഉപ്പച്ചി കഴുകി വെക്കണപോലെ തന്നെ വെച്ചിട്ടുണ്ട്... പിന്നെയ്.... അതില് ചോര ണ്ടായിര്ന്നു ട്ടൊ ഉപ്പച്ചീ.... ഉപ്പച്ചീടെ ചോരയാണോ അത്...???അത് കണ്ടപ്പോ ഉപ്പപ്പെം ഉമ്മമ്മെം ഒക്കെ കരയ്ണ്ടാരുന്നു... ഉപ്പാപ്പ മാരൊക്കെ കരയോ ഉപ്പച്ചീ...??? അതു കണ്ടു മോളും കരഞ്ഞു പോയി...
പിന്നൊരു കാര്യണ്ട് ട്ടൊ.... ആപ്പാപ്പാനോടും മൂത്താപ്പാനോടും ഒക്കെ ഈ മോളു പെണങ്ങിയിരിക്കാ.... എന്താന്നറിയോ ...?? അവരെന്തിനാ ന്റെ ഉപ്പച്ചീന്റെ കുപ്പായൊക്കെ ഊരി വെള്ളത്തുണീല് പൊതിഞ്ഞെ.....??? അതു മാത്രല്ല..... 'ന്റെ ഉപ്പച്ചീനെ കൊണ്ടോവല്ലെന്ന് ഈ മോളു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞില്ലേ...??? എന്നിട്ടും കേക്കാതെ ഉപ്പച്ചീനെ കൊണ്ടോയി ആരും ഇല്ലാത്ത പള്ളിക്കാട്ടിലാക്കി പോന്നിലേ...???' ന്റെ ഉപ്പച്ചിക്ക് അവടെ പേടിയാവും' ന്ന് മോളു പറഞ്ഞപ്പം മുഖം പൊത്തി മിണ്ടാതിരുന്നിലേ...???
ഇന്നലെ ഉപ്പപ്പ പറയാ....' ഉപ്പച്ചി ഇപ്പൊ സ്വർഗത്തിലെത്തീട്ടുണ്ടാവുംന്ന്.....' ആണോ ഉപ്പച്ചീ..?? അവിടെ വല്യ കൊട്ടാരം ണ്ടാക്കാൻ പോയതാണ് ഉപ്പച്ചീന്നും പണി കഴിഞ്ഞാ നമ്മളെ കൂടി അങ്ങട്ട് കൊണ്ടോവും ന്നും പറഞ്ഞു ...... നേരാണോ....??? ന്നാ വേഗം കൊട്ടാരം ണ്ടാക്ക് ട്ടൊ ഉപ്പച്ചീ.... ഞങ്ങള് കാത്തിരിക്കാം ട്ടൊ
എന്ന് ,
ഒത്തിരിയൊത്തിരി സ്നേഹത്തോടെ
ഉപ്പച്ചീടെ മാത്രം മോളു
മാജിദ നൗഷാദ്

എന്റെ ഒരു ദിവസം

എന്റെ ഒരു ദിവസം
രാവിലെ നാലിന് അലാറം കാറുന്നത് കേട്ടാണ് ഉണർന്നത്..... അതിന്റെ മണ്ടക്കിട്ടൊരു കിഴുക്കും കൊടുത്ത് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അപ്പോഴും കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്ന കെട്ട്യോനെ അസൂയയോടെ നോക്കി.... മുടിയും വാരിച്ചുറ്റി ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് കേറി....
പിന്നെ പാത്രങ്ങളുമായി ഒരു മൽപ്പിടുത്തമായിരുന്നു.... ചായ ,കടി, ചോറ് ,കറി, തോരൻ എല്ലാം വേണം.... മക്കൾക്ക് ആറു മണിക്ക് മദ്രസയിൽ പോണം.... അവരെ വിളിച്ചുണർത്തി ..... പിന്നത്തെ കാര്യം പറയണ്ട .. ഒന്നു പല്ലു തേക്കണങ്കിൽ കൂടി അവറ്റകളുടെ പിന്നാലെ വടിം കൊണ്ടോടണം..... പിന്നെ കുളി... ഒരുക്കം.... അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടാലെ ശ്വാസം നേരെ കിട്ടുള്ളൂ....
ഉമ്മ എഴുന്നേറ്റാൽ കൂടി ഒന്നു സഹായിക്കാൻ വരില്ല.... പുയ്യാപ്ലയാണെങ്കിൽ ഉണർന്നാൽ പിന്നെ ഒരു നെട്ടോട്ടമാണ്... 'ടീ അതെടുക്ക്... ഇതെടുക്ക്... ചീർപ്പെവ്ടെ.. ബെൽറ്റെവടെ.. ടീ...' ഈ 'ടീ' വിളി തീരണെങ്കിൽ മൂപ്പര് ഇവ്ടെന്നെറങ്ങണം..
വീണ്ടും കീ കൊടുത്ത പാവ പോലെ അടിക്കലും തുടക്കലും എല്ലാം തീർക്കുമ്പോഴേക്ക് മക്കളെത്തും.. പിന്നെ അവരെം കൂട്ടി സ്കൂളിലേക്ക്....
'പടച്ചോനേ.. ഇന്നും അഞ്ച് മിനിട്ട് ലേറ്റ് ' .. ഏതായാലും ഹാഫ് ഡെ സാലറി കട്ട്...!! പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ പഞ്ച് ചെയ്തു.
ഇന്നൊരു പര്യഡ് പോലും ലെഷർ ഇല്ല... വൈകുന്നേരം ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ പോകാൻ വേണ്ടി ധൃതിയിൽ ബാഗെടുത്തു
'ഈ ശുഷ്കാന്തി രാവിലെ വരുമ്പോഴില്ലല്ലോ ടീച്ചറേ 'ന്നൊരു മുഖഭാവത്തോടെ പ്രിൻസിപ്പൽ വരാന്തയിൽ നിൽപുണ്ട്....
ഒരു അരണ്ട ചിരി ചിരിച്ച് ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ഇത്തിരി വെള്ളം കുടിക്കാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി..... 'ന്റെ റബ്ബേ...' ഉച്ചയ്ക്ക് തിന്ന പാത്രം പോലും അതുപോലെ കിടപ്പുണ്ട്... എനിക്ക് തല പെരുത്തു .
അങ്ങേരു വന്നപ്പോ കൈയിൽ ഒന്നരക്കിലോ ബത്തൽ മീൻ.... ഇനി അതൊരു വഴിയാക്കണം.....എനിക്കങ്ങോട്ടു ദേഷ്യം വന്നു...
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...
ഓഫീസിൽ നിന്നു വന്നാൽ മൂപ്പർക്കു നല്ലൊരു ചായ വേണം... ഞാൻ ചായയുണ്ടാക്കി മേശയിൽ വച്ചു....
'ടീ.... അത് ഗ്ലാസിലൊഴിച്ചു താ ടീ.. '
'ഓ.... ഇനിപ്പൊ കുടിച്ചു കൂടി തരണ്ടി വര്വോ '
പിറുപിറുപ്പോടെ ചായ ഗ്ലാസ് കൈയിൽ വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അങ്ങേരു കൈക്കു പിടിച്ച് അടുത്തേക്കു വലിച്ചു.... സോപ്പിടാനുള്ള പരിപാടിയാണ്....കൃത്യ സമയത്തു ഉമ്മ വന്നതു കൊണ്ട് മൂപ്പരു പിടി വിട്ടു..
പണികളെല്ലാം ഒതുക്കി... മക്കളെ പഠിപ്പിക്കലുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് പതിനൊന്ന്....
'ന്റെ റബ്ബേ നളേക്ക് ഒന്നും പ്രിപ്പയറായിട്ടില്ലല്ലോ '
ഇത്തിരി നേരം വായിച്ചു..... ഹൊ... എന്തൊരു ക്ഷീണം .... നേരം വെളുത്താൽ തൊടങ്ങ് ണ ഓട്ടല്ലെ...ഒരു യന്ത്രം പോലെ... കണ്ണിനൊക്കെ ഭയങ്കര കനം...
മുറിയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ മൂപ്പരുണ്ട് ഫോണിലും തോണ്ടിയിരിക്കണ്.... ഏ..... കക്ഷി ഒറങ്ങീട്ടില്ലെ..
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചു... എന്നെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി...എന്റെ കുശുമ്പ് ഇപ്പഴും മാറീട്ടില്ല... ഞാൻ ഗൗരവം വിടാതെ പോയി കിടക്കയിൽ പുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്നു... അങ്ങേരുടെ കൈകൾ പിറകിലൂടെ എന്നെ പുണർന്നു... ഞാനാരാ മോൾ... അങ്ങനെ വിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റ്വോ .... നല്ല ശക്തിയോടെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി
' എന്താ മോളെ...... നീയാകെ കൊഴങ്ങി ലേ.'
സങ്കടം വന്നെങ്കിലും ഞാൻ മസിലും പിടിച്ച് കിടന്നു.
'ന്റ കണ്ണില് നോക്ക് ... എന്തൊരു ക്ഷീണം ണ്ട് ന്ന്.. ന്നട്ടും ഞാൻ നിന്നെം കാത്തിരിക്കയാരുന്നു... '
'ന്നാ പിന്നെ ഒറങ്ങിക്കൂടായ്ര്ന്നോ? ന്തിനാ ഇത്രേം എടങ്ങേറായി കാത്തിര്ന്നെ....?'
'ന്റ മുത്തെ.... നീ അവ്ടെ കെട്ന്ന് കഷ്ടപ്പെടുമ്പോ ഇനിക്കെങ്ങനാ ഒറക്കം വെരോ?'
'ഹും ... എന്തൊരു സ്നേഹം..... ന്റെ എടങ്ങേറ് അറിഞ്ഞിട്ട് തന്ന്യാ ങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി വെച്ച ചായിം കൂടി ന്നെ ക്കൊണ്ടൊഴിപ്പിച്ചത്....'
'എന്റെ പൊന്നെ..... യ്യ് ഇങ്ങനൊന്നും പറയല്ലെ..... അല്ലെങ്കിപ്പൊ ഒരു ചായ എടുത്തു കുടിക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞിട്ടാണോ.... ഓഫീസിന്നു തളർന്നു വരുമ്പോ.... നിന്റെ മുഖം കാണണതും, നിന്റെ കൈയിന്ന് ഒരു കപ്പ് ചായ വാങ്ങിക്കുടിക്കണതും, നിന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കെടക്ക്ണതും ഒക്കെയല്ലെ എനിക്കാകെയുള്ള ഒരു സുഖം...'
അപ്പൊഴേക്കും എന്റെ ദേഷ്യമെല്ലാം ഉരുകിപ്പോയിരുന്നു..... ക്ഷീണവും...
പകരം ഭയങ്കര ഉൻമേഷം.... മൂപ്പരെ വാക്കുകൾ എന്നെ റിചാർജ് ചെയ്ത പോലെ...... രാവിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കണമെന്ന ചിന്ത പോലും എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചില്ല....
'എന്റെ പൊന്നിക്കാ ..... ങ്ങളെ കൊഞ്ചല് വല്ലാത്തൊരു മരുന്നന്യാ ട്ടൊ.... പണ്ട് നമ്പോലൻ കുടിച്ചിരുന്ന പോലത്തെ ശക്തി മരുന്ന്' എന്നും മനസ്സിലോർത്ത് ഞാൻ ഇക്കാനെ ഒന്നു കൂടെ മുറുകെ പുണർന്നു
മാജിദ നൗഷാദ്

അന്ധത


അയാൾ കൂനിക്കൂടിയിരുന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ഇൻബോക്സിൽ ചികഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. മെസേജുകളുടെ മഹാ പ്രളയം.... അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ചിരി തെളിഞ്ഞു. ഇന്നലെ വരെ ഒരു ഹായ് പോലും വന്നിരുന്നില്ല തന്റെ ഇൻ ബോക്സിൽ..... അല്ലെങ്കിലും ഒരു നാൽപത്താറു കാരന്റെ 'ഹായ്' യ്ക്കു മറുപടി തരാൻ ആർക്കെങ്കിലും താത്പര്യം കാണുമോ? ഇനി തന്നാൽ തന്നെ ചെറിയ ചെറിയ ഉപചാര വാക്കുകൾ... പിന്നെ ഒന്നുമില്ല... ഇനി അങ്ങോട്ടെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാലോ.... 'സോറീ ട്ടൊ... ഇത്തിരി ബിസിയാണേ.... ' എന്ന പതിവു പല്ലവിയും....
അതുകൊണ്ടാണ് അയാൾ കളിയൊന്നു മാറ്റിക്കളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്.... പുതിയ രൂപത്തിൽ ,പുതിയ ഭാവത്തിൽ , പുതിയ പേരിൽ മുഖപുസ്തകത്തിൽ ഒന്നു മേഞ്ഞു നടക്കാൻ...
അന്നു മുതൽ അയാൾ 'സഞ്ജയ് മോഹൻ ' എന്ന അവിവാഹിതനായ ഇരുപത്തിനാലുകാരനായി ..... ഗൂഗിളിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലെവിടെനിന്നോ കിട്ടിയ സുന്ദരന്റെ മുഖവുമായി വിലസിയ അയാളെ തേടി ഓൺ ലൈൻ ലോകത്തെ സുന്ദരിമാരുടെ റിക്വസ്റ്റുകൾ വന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അതിനിടയിലാണ് പുതിയ തലമുറയുടെ സ്വപ്ന സുന്ദരി 'പാർവതി ' യുടെ മുഖച്ചിത്രമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്. 'കീർത്തന ' അതാണവളുടെ പേര്. അയാൾ അവളുടെ ഇൻബോക്സിലേക്കൊന്നു എത്തിനോക്കി.
' ആക്ടീവ് നൗ ' ... അയാൾക്ക് രോമാഞ്ചമായി.
'ഹായ് കീർത്തന '
അധികം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല .മറുപടി വന്നു
'ഹായ് സഞ്ജു ' അതയാൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു... എന്തൊരു ചുറുചുറുക്ക്...
'ഈ ചായ തണുത്തൂ ട്ടൊ.... നിങ്ങളിപ്പഴും അതില് തോണ്ടി ഇരിക്കാണോ?'ഭാര്യയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ അയാളെ മുഷിപ്പിച്ചു... അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതായി പോലും ഭാവിച്ചില്ല.ഒരു കാലത്ത് സുന്ദരിയായിരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടെന്താ.. ഇപ്പൊ മെലിഞ്ഞുണങ്ങി കോലാടിന്റ രൂപമാണവൾക്ക്.... അയാൾ ആ മുഖത്തു നോക്കാൻ പോലും മടിച്ചു.
' അച്ഛനും മോളും വീട്ടിലെത്ത്യാ ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചിരിക്കാനെ നേരള്ളൂ..... നേരം വെള്ത്ത് അന്ത്യാവോളം വെച്ച്ണ്ടാക്കി ചാകാനായ ഒരു ജൻമം ഇവടുണ്ട് ന്ന്ള്ള ഒരു ചിന്തയൂല്ല...' അയാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവളെന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു.
ചാറ്റിംഗിന്റെ രസച്ചരട് മുറിഞ്ഞ നീരസത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു വന്നു തണുത്ത ചായ മൊത്തിക്കുടിക്കുമ്പോഴാണ് മോളെ ഓർത്തത്. അവൾ പ്ലസ് ടുവിനാണ്. പത്തിൽ മുഴുവൻ എ പ്ലസ് ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. ഇക്കൊല്ലവും അവൾ തന്റെ അഭിമാനമാകുമെന്ന് അയാൾക്കുറപ്പുണ്ട്. പഠിക്കുകയാവും... അയാൾ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. അവളവിടെ ഫോണിൽ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. അയാൾക്കു ദേഷ്യം വന്നു....
'നീയെന്താ ചെയ്യ്ണെ?'
'അച്ഛാ.... ഞാൻ വെറുതെ..... ഫേസ് ബുക്കൊന്നു നോക്കിയതാ.. '
അയാൾക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.....
'മൊട്ടേന്നു വിരിഞ്ഞില്ല... അപ്പഴക്കും തൊടങ്ങിയോ. അതൊന്നും ശരിയല്ല... ഫോണെടുത്തു വച്ചു പഠിക്കാൻ നോക്ക്....' അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. വിഷമമായെന്ന് തോന്നുന്നു ....
രാത്രി എല്ലാവരും കിടന്ന ശേഷമാണ് അയാൾ മൊബൈൽ തുറന്നു നോക്കിയത്.... കുറേ തരുണീമണികൾ ചിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങളുമായി കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു വൃത്തങ്ങളിലേറി പറന്നു വന്നിരിക്കുന്നു. അതിലൊന്നിൽ പാർവതിയുടെ രൂപത്തിൽ കീർത്തനയുമുണ്ടായിരുന്നു.
അന്നു മുതൽ ആ സൗഹൃദം വളർന്നു. വളർന്നു വളർന്നു മാനം മുട്ടി..... അവരുടെ സംസാരം എല്ലാ അതിരുകളെയും ഭേദിച്ചു... താൻ ഒരു നാൽപത്താറുകാരനാണെന്ന് അയാൾ മറന്നു പോയി..... തനിക്കു ഭാര്യയും മകളുമുണ്ടെന്ന് അയാൾ ഓർത്തതേ ഇല്ല....
അവൾക്ക്.... ആ പതിനെട്ടുകാരിക്ക് സഞ്ജു എല്ലാമെല്ലാമായി മാറുന്നത് അയാൾ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു..... അതു പോലെ അവൾ പാർവതിയുടെ ഛായയുള്ള തന്റെ 'കിന്നു 'വാകുന്നതും
പക്ഷെ ... എന്തൊക്കെ തന്നെ സംസാരിച്ചാലും അവൾ അവളെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.... ചോദിക്കുമ്പോഴൊക്കെ വഴുതി മാറാൻ അവൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു . മാത്രമല്ല സഞ്ജുവിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ ' അന്വേഷിക്കാറുമില്ല..... അയാൾക്ക് അത് വളരെ ഉപകാരമായി തോന്നി.
' ഇപ്പൊ തന്നെ എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ നേരിട്ടു കാണുമ്പോൾ ഒന്നും പറയാനുണ്ടാവില്ല' എന്നാണ് അവളുടെ നിലപാട്.
അവളോട് നാല് പഞ്ചാര പറയാതെ അയാൾക്ക് ഉറക്കം വരാതായി.... ഇന്നിപ്പൊ .....ദാ.. പുതിയൊരാഗ്രഹം..... അവളെ ഒന്ന് കാണാതെ തനിക്കിനി ഇരിക്കപ്പൊറുതിയുണ്ടാവില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി....
'എന്റെ കിന്നൂ. നിന്നെ കാണാതെ ഇനി എനിക്കു വയ്യ.' മെസേജ് കേറുന്നതും അതിന്റെ അരികിലായി അവളുടെ മുഖം വന്നു നിൽക്കുന്നതും അയാൾ കണ്ടു...... കുറെ നേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം അവളുടെ മറുപടി വന്നു... ഉമ്മ വെക്കുന്ന മൂന്ന് സ്മൈലികൾ.... അയാളുടെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം ലഡുകൾ പൊട്ടി. അയാളുടെ സന്തോഷത്തിനു അതിരില്ലായിരുന്നു.
' എന്നാ നിന്റെ മൊബൈൽ നമ്പർ താ കിന്നൂ.....'
'അതു വേണ്ട സഞ്ജൂ.... ഇതമ്മേടെ ഫോണാ.... ഞാനെവിടെയാ വരണ്ടത് ന്ന് പറഞ്ഞാ മതി. ഞാനവിടെ എത്തിക്കോളാം'
'എന്നാൽ..... സിറ്റി പാലസിൽ വാ... അവിടെ 22ാം നമ്പർ മുറിയിൽ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും....'
നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ലോഡ്ജാണ് സിറ്റി പാലസ്..... വി.വി.ഐ.പി. പരിഗണന കിട്ടും. എത്ര പണം കൊടുത്താലും അവിടെ ഒരു മുറി കിട്ടുക എന്നത് പ്രയാസമാണ്. കിന്നു വരുംന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് മുറി മുൻകൂട്ടി ബുക് ചെയ്ത തന്റെ ബുദ്ധിയിൽ അയാൾ സ്വയം അഭിമാനിച്ചു.
'അല്ല മോളെ.... എനിക്കെങ്ങനെയാ നിന്നെ മനസ്സിലാവാ? ആ സമയത്ത് വേറാരെങ്കിലും മുറിയിൽ കയറി വന്നാലോ... ആകെ പണിയാവില്ലേ..?' ആ ആശങ്കയ്ക്കും അവളുടെ അടുക്കൽ പരിഹാരമുണ്ടായിരുന്നു.
'സഞ്ജു..... നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ബ്ലൂ കളറിലുള്ള ചുരിദാറിട്ടിട്ടാ ഞാൻ വരുന്നെ.... '
അയാളുടെ മനസു നിറഞ്ഞു.....
'ഗുഡ് നൈറ്റ് ഡിയർ.... നാളെ കാണാം'
'പിന്നെയ്..... സഞ്ജൂ ..... എന്നെ ചതിക്കില്ലല്ലോ?'
അതു പറയുമ്പോൾ മാത്രം അവളുടെ ഉശിര് ഇത്തിരി കുറഞ്ഞ പോലെ തോന്നി അയാൾക്ക്.
'എന്താ കിന്നൂ ഇത്... ഞാൻ നിന്നെ ചതിക്കുമോ? നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടാവോന്നാപ്പൊ എന്റെ പേടി...'
'അങ്ങനൊന്നും പറയല്ലെ ടാ.... എനിക്കിനി നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റൊരാളെ സങ്കൽപ്പിക്കാനേ വയ്യ.. ' ഇതു പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾക്ക് കണ്ണീരിന്റെ നനവുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി...
'സിറ്റി പാലസി 'ലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം നമ്പർ മുറിയിൽ അക്ഷമയോടെ അയാൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. സമയം തീരെ മുന്നോട്ടു പോകാത്ത പോലെ.... ഒരോ സെക്കന്റിനും ഒരു മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു...... തന്റെ കിന്നു ഇപ്പോൾ വരും. തന്നെ കാണുമ്പോൾ അവളെങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമോ ആവോ....? ഒരു ഇരുപത്തിനാലുകാരന്റെ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ കണ്ടാൽ........ ഇല്ല.... ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.... സഞ്ജു അവളെ അത്ര മാത്രം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവൾ വരുമ്പോൾ ആദ്യം തന്നെ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കണം.... നിറയെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടണം.... പിന്നെ... പിന്നെ...
അയാൾക്ക് ആവേശമായി.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞാൽ അവളെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒഴിവാക്കണം..... മെല്ലെ ഇവിടുന്ന് മുങ്ങണം.
 തന്റെ യഥാർത്ഥ മേൽവിലാസം മറച്ചു വെച്ച് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ നായകനാകാൻ സഹായിച്ച സഞ്ജയ് മോഹനോട് അയാൾ നന്ദി പറഞ്ഞു..... സഞ്ജുവിനെ സൃഷ്ടിച്ച തന്റെ ബുദ്ധിയെ അഭിനന്ദിച്ചു....
'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഞ്ജയ്....... ഇന്ന് നീ അവസാനിക്കുകയാണ്....... എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ..' അയാൾ മുഖപുസ്തകം തുറന്ന് 'സഞ്ജയ് മോഹൻ' എന്ന പേരിലുള്ള തന്റെ അക്കൗണ്ട് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.തന്റെ വെള്ളക്കുപ്പായത്തിൽ കറ പുരളാതിരിക്കാൻ എല്ലാ മുൻകരുതലുകളും അയാളെടുത്തിരുന്നു
അയാൾ ഒരു വട്ടം കൂടി അൽപം പൗഡർ പൂശി.... കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ചിരിച്ചു.... ഇരയെ കിട്ടിയ വേട്ടമൃഗത്തിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോഴയാൾക്ക്.
കാത്തിരിപ്പുകൾക്കൊടുവിൽ വാതിലിൽ മൃദുവായി മുട്ടുന്ന ശബ്ദം...
'യെസ്.... കം ഇൻ.... ' അയാൾ കണ്ണാടിയിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിക്കാതെ പറഞ്ഞു
അവളകത്തു കയറി.... പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു 'സഞ്ജു ..... '
അതെ...... അവളെത്തിയിരിക്കുന്നു. അയാൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.....
പക്ഷെ...... പക്ഷെ അവിടെ..... നീല ചുരിദാറു ധരിച്ച് ....അതിസുന്ദരിയായി..... ചെറിയ നാണത്തോടെ നിൽക്കുന്ന തന്റെ മകളെ കണ്ട് അയാൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി.......
അപ്പോൾ.... അപ്പോൾ..... സ്വന്തം ഭാര്യയെയും മകളെയും മറന്ന് താൻ പഞ്ചാര വർത്താനം പറഞ്ഞ് രോമാഞ്ചം കൊള്ളുമ്പോൾ .... അടച്ചിട്ട മുറിക്കകത്തു നിന്ന് തന്റെ മോളായിരുന്നോ കിന്നു വായി തന്നെ സുഖിപ്പിച്ചത്.....
കഴിഞ്ഞ രാത്രികളിൽ സഭ്യതയുടെ എല്ലാ മാനദണ്ഡങ്ങളും മറന്ന് താൻ അഴിഞ്ഞാടിയത് തന്റെ സ്വന്തം മോളോടൊത്തായിരുന്നോ......... ഇന്നിവിടെ ഈ മുറിയിൽ പിച്ചിച്ചീന്തണമെന്ന് താൻ മോഹിച്ചത് തന്റെ പൊന്നുമോളെയായിരുന്നോ.......? അയാൾക്ക് തന്നെയോർത്ത് അറപ്പു തോന്നി... അടിവയറ്റിലെവിടെയോ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ ഉരുണ്ടുകൂടി ഓക്കാനിക്കാൻ വരുന്ന പോലെ.....
അയാൾ വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ തന്റെ മോളെ നോക്കി....... അവളും ആകെ അമ്പരന്നു നിൽക്കുകയാണ്..... കുറച്ചു നേരം രണ്ടു പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല......
'അച്ഛാ.......' അവൾ ദയനീയമായി വിളിച്ചു
'അച്ഛാ...... ന്റെ സഞ് ജൂനെന്താ പറ്റിയെ....? '
അയാളാകെ കുഴങ്ങി..... തന്റെ നാവിന് തന്നെക്കാൾ ഭാരമുണ്ടോ......? അയാൾക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അല്ലെങ്കിലും 'ഞാനാണ് മോളേ നിന്റെ സഞ്ജു 'വെന്ന് തനിക്കെങ്ങനെ അവളോട് പറയാൻ കഴിയും...!?
അവൾ തന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു .അയാളുടെ കോളറിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.....
'അച്ഛാ.... അച്ഛൻ അവനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ......? പറയച്ഛാ........ എനിക്കവനില്ലാതെ പറ്റില്ല.... പ്ലീസ്..... അവനെ എനിക്ക് തിരിച്ച് താ....' അവൾ അലറിക്കരഞ്ഞു...... അവൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.അയാൾ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിക്കടിച്ച് ഏങ്ങലടക്കാൻ പാടു പെടുകയായിരുന്നു അയാൾ.....
********** ********** ************** *******
ബോധം തെളിയുമ്പോൾ അവൾ ആശുപത്രിക്കിടക്കയിലായിരുന്നു. താനെങ്ങനെയാ ഇവിടെയെത്തിയതെന്ന് അവൾ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. തന്റെ ചുറ്റും തന്നെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിടുന്ന മുഖങ്ങൾ' അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ..... അവൾ തന്റെ അമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അച്ഛൻ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
'അച്ഛാ' അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു.
'എനിക്ക് എന്റെ സഞ്ജൂ നെ കാണണം'
 അയാളാകെ വിയർത്തു പോയി .
'മോളെ.... അത്.... മോൾ അച്ഛനോട് ക്ഷമിക്കണം' അയാൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു
' വേണ്ടച്ഛാ' അത് ഒരലർച്ചയായിരുന്നു. അയാൾ വേവലാതിയോടെ അവളെ നോക്കി.... അവളുടെ മുഖഭാവം മാറി മാറി വരുന്നത് കണ്ട് അയാളുടെ ഹൃദയം നൊന്തു .പേടിയും പകയും ദുഃഖവുമെല്ലാം ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു
'കൊന്നതാല്ലെ ?,..... ന്റെ സഞ്ജൂ നെ അച്ഛൻ കൊന്നതല്ലെ..... പേടിയാ..... എനിക്ക് നിങ്ങളെ പേടിയാ..... ' അവൾ അക്രമാസക്തയായി.
എല്ലാവരും കൂടി അവളെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് സെല്ലിൽ പിടിച്ചിടുമ്പോഴും അയാൾക്ക് ഒരു മരവിപ്പോടെ നോക്കി നിൽക്കാനെ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ആരോ പതിയെ തന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചപ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് പരിസരബോധം വന്നത്.... തിരിഞ്ഞു നോക്കി...ഭാര്യയാണ്.... കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അവൾ അയാളെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി.
'എനിക്കറിയാം..... അവളുടെ നല്ല ഭാവിക്കു വേണ്ടി നിങ്ങളെന്തെങ്കിലും ചെയ്തിരിക്കും..... അതിങ്ങനെയായി ലേ....'
ഫേസ്ബുക്കും വാട്സ് ആപ്പും അതിലെ ചതിക്കുഴികളുമെന്തെന്നറിയാത്ത അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കത അയാളുടെ ഹൃദയത്തെ കൊത്തി വലിച്ചു.അത് അവളുടെ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ മുഖത്തെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കുന്നതു അന്നാദ്യമായി ആ വേദനയ്ക്കിടയിലും അയാൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി നിന്നു .. .....

മാജിദ നൗഷാദ്

ഇപ്പഴും കൊതി തീർന്നിട്ടില്ല


ഇപ്പഴും കൊതി തീർന്നിട്ടില്ല.....
ഇനിയും എനിക്ക് ആ പഴയ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയാവണം.
എന്റെ പഴയ തറവാട് വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് കണ്ണു പൊത്തി കളിക്കണം.
മുറ്റത്തെ നെല്ലിമരത്തിലെ പുഴുവിനെ തിന്നാൻ വരുന്ന ചെമ്പോത്തിനോട് "ചെമ്പോത്തെ.... വേഗം ഒളിച്ചോ ..... നിന്റെ അമ്മായി വരണുണ്ട് " ന്ന് പറയണം.
നെല്ലീടെ ചോട്ടിലെ നെല്ലിക്ക തിന്നിട്ട് വെള്ളം കുടിക്കണം.ആ മധുരമുള്ള വെള്ളം'.
കിഴക്കേ തൊടിയിലെ ചീനി മരത്തിന്റെ നെറുകിൽ കയറി ' ഇവിടെര്ന്നാൽ തേക്ക് മ്യൂസിയം കാണാലോ 'ന്ന് അനിയത്തിമാരെ കൊതിപ്പിക്കണം.
പൂച്ചെടിടെ ഇലയും കായും കയനി മുള്ളും കൂട്ടി മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ചു തുപ്പണം.
മേലേ തൊടിയിൽ പടർന്നു പിടിച്ച കുന്നിമണിച്ചെടിയിൽ നിന്ന് വീണു കിടക്കുന്ന ഒറ്റക്കണ്ണൻമാരെ പെറുക്കി സോഡാ കുപ്പിയിൽ നിറയ്ക്കണം .
ഓഫീസ് കുന്നിൽ നിന്ന് പാറി വരുന്ന അപ്പൂപ്പൻ താടിയെ ഊതി ഊതി തിരിച്ചു പറത്തണം.
പഞ്ചമിടെ അച്ഛന്റെ പെട്ടി പീടീന്ന് അഞ്ച് രൂപയ്ക്ക് ബാലരമ വാങ്ങണം. എന്നിട്ട് മാഞ്ചോട്ടിലിരുന്ന് ഒറ്റയിരുപ്പിന് വായിച്ച് തീർക്കണം .
ഖദീജാത്തന്റെ അതിരിലുള്ള എൽമാപ്പൊട്ടി (ഇലമുളച്ചി ) പറിച്ച് പുസതകത്താളില് വെക്കണം.
അതിന്റെ അറ്റത്ത് മുളവരണുണ്ടോന്ന് മറിച്ചു നോക്കണം.
കിണറിനടുത്തുളള തൊട്ടാവാടിക്കാടിനെ വിരൽത്തുമ്പു കൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ തൊട്ടു റക്കണം .
ഉച്ചനേരത്ത് എല്ലാരും മയങ്ങുമ്പോൾ മഞ്ചയിൽ നിന്ന് ഒണങ്ങിയ പുളിയെടുത്ത് പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് ഓടണം.
അണ്ടിക്കാലത്ത് പറങ്കിമാങ്ങ പിഴിഞ്ഞ് ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്ന കടിച്ചാ പറച്ചി പറങ്കിമാവിലയിൽ വിളമ്പി നക്കിത്തുടക്കണം.
പഴുത്ത തേൻവരിക്ക തിന്ന് കൈയിലെ വെളഞ്ഞി കളയാതെ ഒപ്പന കളിക്കണം.
അവധിക്കാലത്ത് കൊയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞ പാടത്ത് എല്ലാരെക്കാളുമുയരത്തിൽ പട്ടം പറത്തണം.
മഴ പെയ്ത് പുഴ നിറയുമ്പോൾ ഉപ്പന്റ കൂടെ മീൻ പിടിക്കാൻ പോവണം. ഉപ്പ പിടിച്ചു തരുന്ന പിടയ്ക്കുന്ന മീനിനെ ഈർപ്പയിൽ കോർത്ത് തൂക്കിപ്പിടിക്കണം.
അങ്ങനെ..... അങ്ങനെ...
.........................................
..........................................
..........................................
തിരിച്ചു കിട്ടില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും .... എന്തോ.,.... പറഞ്ഞാൽ തീരാത്ത ഈ കൊതികൾ എന്നെ വിട്ടു പോകുന്നില്ല....
മാജിദ നൗഷാദ്

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo