കൊച്ചൂന്റെ കള്ളത്തരങ്ങൾ

കൊച്ചൂന്റെ കള്ളത്തരങ്ങൾ
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
-" ങ്ങള് സ്കൂളിൽ പോകാതെ പുതുക്കോട്ട് കുളത്തിൽ ചാടിയതിന്റെയും, ഉമ്മ കാണാതെ അണ്ടി പെറുക്കി വിറ്റ് സിനിമക്ക് പോയതിന്റെയും കഥകൾ ഫേസ് ബുക്കിലൂടെ എഴുതി മക്കളെയും നാട്ടുകാരെയും അറിയിച്ച് അവിടെ ഗൾഫിൽ ഇരുന്നോളീ.. മകൻ ഇവിടെ ങ്ങൾക്ക് പഠിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടുണ്ട് ..!! "

രാവിലെ ഉണർന്ന പാടെ "ന്താ വർത്താനം" എന്ന സ്ഥിരം ചോദ്യം ഫോണിലൂടെ അങ്ങോട്ട് ആവർത്തിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ മോൻ കൊച്ചൂന്റെ ഉമ്മ സുലൂന്റെ പരാതിക്കെട്ടുകൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ചെവിയിൽ വീണ് ചിതറി.

-"അയ്നിപ്പം ന്താ ണ്ടായത് സുലോ ?

എന്റെ മോൻ പിന്നെ എനിക്കല്ലാതെ വേറെ ആർക്കെങ്കിലും പഠിക്കുമോ എന്റെ സുലോ എന്ന് പറയാനാണ് വന്നതെങ്കിലും തൽക്കാലം സംയമനം പാലിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധിയെന്ന് സുലൂന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലായി.

കാരണം സുലു നല്ല ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു..!!

-" ആയ്ചയിൽ ഒരീസം എന്ന് പറഞ്ഞ മാതിരി കൊച്ചൂന് ഉസ്കൂളിൽ പോകാൻ ഒരു കള്ളത്തരം കുടുങ്ങീക്ക്ണ്.. എന്ത് ചെയ്തിട്ടും കാര്യല്ല. എത്ര അടിച്ചാലും കണ്ണിലേക്കു നോക്കി അങ്ങനെ കരയും. ന്നാലും ഉസ്കൂളിൽ പോകൂല.. എന്നിട്ട് ഇന്ന് ഓൻ എന്നോട് പറഞ്ഞ മറുപടി കേക്കണോ ങ്ങൾക്ക് ..?? "

ദേഷ്യത്തോടെയും സങ്കടത്തോടെയും ഉള്ള സുലൂന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുമ്പിൽ പതറാതെ, ആകാംഷയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

-" എന്താ സുലു കൊച്ചു പറഞ്ഞത്..??
കേൾക്കട്ടെ..!! "

-" ഉപ്പ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സ്കൂളിൽ പോകാതെ ഭയങ്കര കള്ളത്തരമായിരുന്നെല്ലോന്ന്..!! "

ഇത് പറയുമ്പോൾ സുലൂന്റെ സ്വരത്തിലും ഒരു പരിഹാസത്തിന്റെ ചുവ എനിക്ക് നന്നായി ഫീൽ ചെയ്തു. പക്ഷെ അത് ഞാൻ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

പതിവുപോലെ ഫോൺ കൊച്ചൂന് കൊടുക്കൂ എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവി ആവർത്തിക്കാൻ ഇപ്രാവശ്യം തോന്നിയില്ല. വേഗം ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

നന്നായി പഠിക്കുന്നില്ലേ..??

ഹോം വർക്ക് ചെയ്തോ..??

എക്സാം എന്നാണ്..??

നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങില്ലേ..??

എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്ഥിരം ചോദ്യങ്ങളല്ലാതെ, അവന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഒരു ഉപ്പയിൽ നിന്നും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കുശലന്വേഷണവും തന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലെല്ലോ എന്ന ചിന്ത വൈകിയാണെങ്കിലും ഇപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കിയത്.

ഒരുപിതാവിന്റെ ഭാഗം അഭിനയിച്ചു തീർക്കുന്നതിനിടയിൽ പലർക്കും പറ്റാവുന്ന ഒരു വീഴ്ച..!!

* നമ്മുടെ ഉപദേശങ്ങളെയല്ല മറിച്ച് ചെയ്തികളെയാണ് നമ്മുടെ മക്കൾ അനുകരിക്കുക * എന്ന ആപ്തവാക്യം ഒരിക്കൽ കൂടി ഇവിടെ അർത്ഥവത്താവുകയായിരുന്നു

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.

മുത്തിമലയിലെ നീർചോലകൾ

ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിന് കാവലിരിക്കുന്ന മുത്തിമലയുടെ മടിയിൽ കുടിൽ കെട്ടി ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങുവാനുള്ള എന്റെ പ്രചോദനം മുത്തിമലയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ തെളിനീരായി ഒഴികുന്ന നീർചോലകളായിരുന്നു. പുറത്ത് അനുസ്യൂതം ഒഴുകുന്ന നീർചാലുകൾക്കപ്പുറം, വയറ്റിൽ ഒരു വൻ ജലസ്രോതസ്സിനെ മുത്തിമല ഗർഭം ധരിച്ചിരുന്നു.

അതിരാവിലെ തന്നെ മൂത്താശാരി അച്ചുവേട്ടന്റെ മുഖമാണ് ഇന്നത്തെ കണി.

കയ്യിലുള്ള മുഴക്കോല് കൊണ്ട് തെക്കു ഭാഗത്തെ വരാന്തക്കു ചാരി ഒരു വൃത്തം വരച്ച് അതിനു നടുവിൽ ഒരു മുളം കമ്പ്‌ കുത്തി നിറുത്തി അച്ചുവേട്ടൻ നേരെ ഉമ്മറത്ത് കേറി നിന്ന് കുത്തി നിറുത്തിയ മുളംകമ്പിലേക്കു ഒരു കണ്ണ് ചിമ്മി തല ചരിച്ച് നേരെ സൂത്രം നോക്കി.

പല്ലിനിടയിൽ കുടുങ്ങിയ അടക്കയുടെ കഷ്ണങ്ങൾ നാവുകൊണ്ട് തോണ്ടിയെടുത്തു പുറത്തേക്ക് തുപ്പിക്കൊണ്ട് അച്ചുവേട്ടൻ മൊഴിഞ്ഞു.

-" മ്മളെ സ്ഥലത്തിന്റെ കിടപ്പനുസരിച്ചു ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കിണറ് കാണണം. അതുകൊണ്ട് അവിടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാം..!!

കിണറിനു കുറ്റിയടിച്ച് അച്ചുവേട്ടൻ പോവുമ്പോൾ മുത്തിമല വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്നുകൂടെ അമർന്നിരുന്നു. തലയിലെ മുടി കൈകൊണ്ട് ഒന്നുകൂടെ മാടിയൊതുക്കി.

അച്ചുവേട്ടൻ വരച്ച വൃത്തത്തിന്റെ അരികു പറ്റി കുഞ്ഞേട്ടന്റെ പിക്കാസ് മണ്ണിനെ അരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്തേക്കു തള്ളുന്ന മണ്ണിനെ കുട്ടയിൽ നിറച്ചു കാർത്യായനി ചേച്ചി കുറച്ചപ്പുറത്ത് കൂട്ടിയിട്ടു. പുതുമണ്ണിൽ പൊന്തി വന്ന പുഴുക്കളെ കോഴികൾ കൂട്ടത്തോടെ വന്ന് കൊത്തി വലിച്ചു. കാക്കകൾ പക്ഷെ കാർത്യായനി ചേച്ചിയെ പേടിച്ച് മാവിൻകൊമ്പിൽ തന്നെ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു.

ഉപ്പയുടെ കാലത്ത് തറവാട്ടിൽ എട്ട് കിണറുകൾ കുഴിച്ചു. ഓരോ കിണറും പ്രത്യാശയുടെ ഊറ്റത്തിൽ കുഴിച്ചു കുഴിച്ച് അവസാനം പാറയിൽ തട്ടി മുഴങ്ങി നിൽക്കും. ഫലം നിരാശ തന്നെ. എന്നാൽ ഉപ്പ തന്റെ ധൗത്യത്തിൽ നിന്നും ഒട്ടും പിന്മാറാൻ തയ്യാറായില്ല.

സ്വരുക്കൂട്ടിയും കടം മേടിച്ചും ഉപ്പ തൊടിയിൽ പിന്നെയും കിണറുകൾ കുഴിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. നിരാശയുടെ ആവലാതിയിൽ പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ അവയിൽ ഓരോന്നും മണ്ണിട്ട് മൂടി.

പക്ഷെ അവസാനം കുത്തിയ കിണറിന്റെ അടിയിൽ പാറ കൊഞ്ഞനം കുത്തി നിവർന്ന് കിടന്നപ്പോഴും ഉപ്പ ആ കിണർ മണ്ണിട്ട് മൂടിയില്ല.

അതിനു കാരണമുണ്ടായിരുന്നു..!!

രാമൻ കുട്ടി നായരാണ് ആ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞത്.

-" ആ കിണറിന്റെ അടിയിൽ കണ്ട പാറമ്മല് നമുക്കൊരു കുഴൽകിണറ് കുഴിച്ചു നോക്കാം..!!

പാറയും പിളർന്നു ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്നും വെള്ളം പുറത്തേക്ക് ചീറ്റി വരുന്നത് ഉപ്പ അന്ന് മുതൽ സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങി.

കുറച്ചു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ തറവാട്ട് തൊടിയിൽ കുഴൽ കിണർ കുഴിക്കുന്ന മെഷീൻ കിണറ്റിലെ പാറയെ തുരക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ നിരാശ ബാക്കി വെച്ച്, പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്ന പാറപ്പൊടി തൊടിയിൽ പുകപടലം നിറച്ചതല്ലാതെ വെള്ളം മാത്രം കിട്ടാക്കനിയായി അവശേഷിച്ചു.

മുന്നിൽ വലിയ പാത്രത്തിൽ ഉമ്മയും, അതിനു പിറകിലായി കുഞ്ഞു പാത്രങ്ങളിലായി കുട്ടികളും തലച്ചുമടായി വെള്ളം കൊണ്ട് വന്നിരുന്നത് കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള അയ്യപ്പേട്ടന്റെ കിണറ്റിൽ നിന്നായിരുന്നു.

സ്വന്തം വീട്ടിൽ കിണറും വെള്ളവും ഇല്ലാത്തതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കിയ അന്ന് മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടതാണ് ഈ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വീട് വെക്കുന്നെങ്കിൽ അത് മുത്തിമലയുടെ മടിയിൽ തന്നെ എന്ന്.

സമൃദ്ധമായി വെള്ളം കിട്ടുന്ന ഒരു കിണർ!!

ആ സ്വപ്നം പൂവണിയാൻ പോവുന്നു..!!

കുഞ്ഞേട്ടന്റെ പിക്കാസ് തുരപ്പനെ പോലെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് തുരന്നു കേറി. പുറത്തേക്കു തുപ്പുന്ന മണ്ണിനെ കാർത്യായനി ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

മൺകൂനയുടെ നിറം മാറി തുടങ്ങി. ചുവന്ന മണ്ണിൽ നിന്നും വെളുത്ത ചെവിടി മണ്ണിലേക്കുള്ള മാറ്റം വെള്ളത്തിന്റെ വരവിനെ സൂചിപ്പിച്ചു.

മുത്തിമലയിൽ നിന്നും കുത്തിയൊലിച്ച തെളിനീർ കിണറിന്റെ അടിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തിളച്ചു മറിയാൻ തുടങ്ങി.

ആഹ്ലാദത്തിന്റെ ഇരമ്പൽ മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടിയ നിമിഷം.

ഒരു പാളത്തൊട്ടി കിണറ്റിലേക്കിറക്കി.

ആദ്യം കിനിഞ്ഞ തെളിനീർ മുക്കിയെടുത്ത് അതിൽ അവിലും ശർക്കരയും കലക്കി. അത് എല്ലാവരുടെയും തൊണ്ടയിൽ കൂടി കിനിഞ്ഞിറങ്ങി സന്തോഷത്തിന്റെ ദാഹമകറ്റിയപ്പോൾ മാവിൻകൊമ്പത്തിരുന്ന കാക്കകൾ കലപില കൂട്ടി ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കാളികളായി.

മുത്തിമലയുടെ തെളിനീരുറവ ആ കിണറ്റിൽ നിറഞ്ഞു വന്നു. അലകളില്ലാതെ കണ്ണാടി പോലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ കാക്ക തന്റെ രൂപം കണ്ടു. പേടിച്ച കാക്ക ചിറകിട്ടടിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ അലകളിൽ തന്റെ പ്രതിബിംബം അലിഞ്ഞില്ലാതായി.

മൗനത്തിലാണ്ട് ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന കിണറിലെ വെള്ളത്തെ പാളത്തൊട്ടി ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുണർത്തി കലപില കൂട്ടി. കിണറിനുള്ളിൽ അലയൊലികൾ തിരമാലകളായി, വെള്ളത്തിന്റെ പള്ളക്കടിച്ച പാളത്തൊട്ടി നിറയെ വെള്ളവുമായി കപ്പിയുടെ സീൽക്കാര ശബ്ദത്തോടൊപ്പം മുകളിലേക്ക് കേറിവന്നു. ഒപ്പം കിണറിനടിയിലെ വായുസഞ്ചാരം കൂടി.

വെള്ളം ധാരയായി മൂർദ്ധാവിൽ ഒഴിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ തണുത്ത വെള്ളം മനസ്സിനെ കൂടുതൽ ഉന്മേഷവാനാക്കി. അരിയിടാൻ സമയമായി എന്നറിയിച്ച് മൺകലത്തിലെ വെള്ളം തിളച്ചു മറിഞ്ഞു. സാമ്പാറിനുള്ള പച്ചക്കറികൾ ചട്ടിയിലെ വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു കിടന്നു. നന്നാക്കാനുള്ള മത്തി കറിച്ചട്ടിയിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നു. കാക്കകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പുമായി കറിച്ചട്ടിയിലെ മത്തിയുടെ മുകളിൽ ഒരു കത്തി വിശ്രമിച്ചു. പാളത്തൊട്ടിയിൽ ബാക്കി വന്ന വെള്ളം കുടിച്ച് കുരുവികൾ കുടിലിന് ചുറ്റും പാറി നടന്നു.

കിണറിൽ നിന്നും പാളത്തൊട്ടിയിൽ മുക്കിയെടുത്ത വെള്ളം തൊടിയിലെ നീർച്ചാലിലൂടെ ഒഴുകി വെണ്ടയ്ക്ക, പാവയ്ക്കാ, മത്തൻ, ചീര, പയർ എന്നീ പച്ചക്കറികളുടെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കേറി. അവക്ക് കൂടുതൽ ജീവൻ വെച്ചു.

വെള്ളം കോരിക്കോരി കയ്യിനും കാലിനും നല്ല വ്യായാമം കിട്ടി. ശരീരം നന്നായി വിയർത്തു. രാത്രി ഉറക്കം സ്വർഗീയാനുഭൂതിയായി.

കുടിലിൽ നിന്നും കോൺക്രീറ്റ് കൂടിലേക്കുള്ള പരിണാമം അനിവാര്യമായപ്പോൾ വീടിന്റെ നെറുകയിൽ ഒരു വാട്ടർ ടാങ്ക് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ പൈപ്പുകൾ കിണറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊഴ്ന്നിറങ്ങി പൊക്കിൾ കൊടിയെ നോവിച്ചു. പാളത്തൊട്ടി അഴിച്ചു വെച്ചു. കപ്പി തുരുമ്പെടുത്ത് വെറും നോക്കു കുത്തിയായി. വെള്ളത്തിലെ അലകൾ നിലച്ചു. വായു സഞ്ചാരമില്ലാതെ വെള്ളത്തിന്റെ മുകളിൽ ഒരു പാട തളം കെട്ടി.

ദാഹം മാറ്റാൻ ടാങ്കിനു മുകളിൽ കേറിയ കാക്കകൾ അവിടെ കാഷ്ഠിച്ചു വെള്ളം മലിനമാക്കി. മത്തിയുടെ തലയും വേസ്റ്റുകളും അവിടെ കൊണ്ടിട്ടു.

മഹേന്ദ്ര പമ്പിന്റെ മുരടനാക്കിയുള്ള മൂളക്കം കിണറിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ സംഘർഷം സൃഷ്ട്ടിച്ചു. പെരുമ്പാമ്പിന്റെ വയറ്റിലൂടെ മേൽപ്പോട്ടു കയറിയ വെള്ളം ടാങ്കിൽ തലതല്ലി വീണു കരഞ്ഞു.

ജോലിയെല്ലാം യന്ത്രങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ മെയ്യനങ്ങാതെയായി. ശരീരത്തിൽ കൊഴുപ്പു അടിഞ്ഞു കൂടി. പാൻക്രിയാസ് പണിമുടക്കാൻ തുടങ്ങി. ആവശ്യമുള്ള ഗ്ലൂക്കോസ് കിട്ടാതെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അവയവങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനം മന്ദഗതിയിലായി.

മുത്തിമലയുടെ മടിയിൽ കോൺക്രീറ്റ് കൂടുകൾ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം കിണറുകളും. ഓരോ ടെറസിനെയും വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയ പെരുമ്പാമ്പുകൾ വാട്ടർ ടാങ്കിലേക്ക് ധാര ധാരയായി വെള്ളംതുപ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മുത്തിമലയുടെ അരക്കെട്ടിലെ നീർച്ചോലകൾ നൂലുപോലെ നേർത്തു വന്നു. മഹേന്ദ്ര പമ്പുകളുടെ മുരടനക്കൽ മുത്തിമലയുടെ ചെവിക്കല്ല് പൊട്ടിച്ചു. പനി പിടിച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ മുത്തിമല കിടന്നു വിറച്ചു. ശരീരത്തിലെ അവസാനത്തെ ഉറവയും ടാങ്കിലേക്ക് ഊറ്റിയെടുക്കുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ രക്തത്തിന്റെ അളവ് കൂടി വരുന്നത് കണ്ട കാക്കകൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച് മുത്തിമലയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ചെന്നിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും..

നീർച്ചോലകൾ വരണ്ടുണങ്ങിയ മുത്തിമലയുടെ അരക്കെട്ടിൽ തുളച്ചിറക്കാൻ ഭീമാകാരനായ ഒരു യന്ത്രം തമ്പടിച്ചിരുന്നു.

===============
നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.

തണലാവുന്ന പെൺമരങ്ങൾ (ചെറുകഥ)

പത്തു വർഷത്തെ നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ഇന്നാണ് എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് സൈദ്ന്റെ വീടിന്റെ പടി ചവിട്ടുന്നത്. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ കഷായത്തിന്റെയും, കുഴമ്പിന്റെയും രൂക്ഷ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. സൈദ് കിടക്കുന്ന കട്ടിലിന് അരികുപറ്റി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഒരു വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ തന്നെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു.

സമയം രാവിലെ പത്തു മണിയായതു കൊണ്ട് സൈദിന്റെ മോള് സഫിയ, അവളുടെ ജോലിയെല്ലാം പെട്ടെന്ന് തീർത്തതിനു ശേഷം ഒരു കെട്ട് മാക്സി എടുത്ത് തലയിൽ വെച്ച് വീട്‌ വീടാന്തരം കേറിയിറങ്ങിയുള്ള കച്ചവടത്തിന് അവൾ പുറപ്പെട്ടു.

-" സഫിയ മോളാണ് എന്റെയും ആയിശൂന്റെയും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത്..

-" അപ്പൊ സഫ്‌വാനോ ? ഞാൻ ചോദിച്ചു.

-" അവൻ കുടുംബവുമായി ബാംഗ്ളൂരാ..ജോലിത്തിരക്ക് കാരണം വരാറൊന്നുമില്ല..

അതു പറയുമ്പോൾ സെയ്ദിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലായ്‌മ മുഴച്ചു നിന്നു.

-" സഫിയ മോൾ രാവിലെ അഞ്ചുമണിക്ക് അടുക്കളയിൽ തുടങ്ങുന്ന അവളുടെ ജോലി ഒമ്പതരയോടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്, എന്നെ ബാത്‌റൂമിൽ എടുത്തു കൊണ്ടു പോയി പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്യിപ്പിച്ച് , ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ കുളിപ്പിച്ച്, ബെഡ്ഷീറ്റും മറ്റും വൃത്തിയാക്കി, നല്ല വൃത്തിയുള്ള കുപ്പായമൊക്കെ അണിയിച്ച് അവളിറങ്ങും ജോലിക്ക്.

സൈദ് ഇത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തു പ്രകടമായ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ ഓർമ്മകൾ ഒരുപാട് പിറകിലേക്ക് ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

നിലമ്പൂരിൽ നിന്നും ഗൂഡല്ലൂർ ചുരം കയറി കേരളാ അതിർത്തി വരെയുള്ള മൈൽകുറ്റികളിൽ കിലോമീറ്റർ ദൂരം എഴുതുന്ന കരാറ് എടുത്ത സമയം. പൊരിവെയിലത്തു ഓരോ മൈൽകറ്റിയുടെയും അരികിൽ ഇരുന്ന് വിയർത്തു കുളിച്ച് അവൻ ഏഴുതികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പൊതുവെ മടിയനും, മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ പെട്ടെന്നു സിമ്പതി പിടിച്ചു പറ്റുന്ന രീതിൽ മെലിഞ്ഞ ശരീരവുമുള്ള ഞാൻ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാതെ തണലിൽ ഇരുന്നു സമയം കളയുമ്പോൾ സൈദ് ഒരു ദയനീയ നോട്ടം നോക്കും.

-" ഗോപാലാ ഒരു കണ്ണീച്ചോരയും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ ഒന്ന് വന്നു സഹായിച്ചൂടെ അനക്ക് ?

സാധാരണ "ഗോപാ" എന്ന് വിളിക്കുന്ന സൈദ് "ഗോപാലാ " എന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചാൽ അപ്പൊ ഉറപ്പിക്കാം സൈദിന്റെ എല്ലാ ക്ഷമയും കെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന്..!!

അന്തരീക്ഷം അത്ര പന്തിയല്ല എന്ന് തോന്നിയ ഞാൻ സൈദിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ബ്രഷ് വാങ്ങി.

സൈദ് വരണ്ടുണങ്ങിയ തൊണ്ടയിലേക്കു വെള്ളം ഒഴിച്ച് തന്റെ റേഡിയേറ്റർ തണുപ്പിച്ച്
തണലിൽ ഇരുന്നു.

ബ്രഷ് കറുത്ത പെയ്ന്റിൽ മുക്കി ഞാൻ എഴുതാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് പൊ ള്ളാച്ചിയിൽ നിന്നും നാടുകാണി വഴി കന്നുകാലികളെ എടക്കര കാലി ചന്തക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന ആൾക്കാരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ, മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഞാൻ മൈൽകുറ്റിയുടെ മുമ്പിൽ അഭ്യാസം കാണിക്കുന്നത് കാണുന്നത്.

അത് കണ്ടു നിന്ന ഒരാൾ ഉടനെ സ്വരമുയർത്തി സെയ്ദിനോടായി ഒരു ചോദ്യം ..!!!

-" ഇത്രേം തണ്ടും തടിയും ള്ള ജ്ജ് ആ നീച്ചു നിക്കാൻ ജീവല്ലാത്തോനെ കൊണ്ട് പണി എടുപ്പിച്ച് ആ തണലത്ത് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ നാണല്ലേ ന്റെ ചെങ്ങായ്‌ അനക്ക്..?!!

അതിരൂക്ഷമായി നോക്കി അദ്ദേഹം അത് പറയുമ്പോൾ, അതുവരെ ജോലി ചെയ്തു തളർന്ന സെയ്ദിന്, ഇടിവെട്ടേറ്റവനെ പാമ്പ് കടിച്ച അവസ്ഥപോലെ ആയി.

സൈദ് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ ഞാൻ വേഗം അടുത്ത വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു.

-" അല്ല സൈദേ സഫ്‌വാനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള കടവും കള്ളീം വാങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ നീ. എന്നാൽ സഫിയ മോൾ അതുപോലെ നിന്റെ കുട്ടിയല്ലേ..? അവളുടെ കാര്യത്തിൽ നിനക്കെന്താ ഇത്ര ശുഷ്‌കാന്തി ഇല്ലാത്തത്..?

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട സൈദ് ഒരു വലിയ കൗശലക്കാരന്റെ ഭാവത്തിൽ പറയാൻ തുടങ്ങി.

-" എടാ ഗോപാ..പെൺകുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ട് എന്ത് കിട്ടാനാ. അവരെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടാൽ, നമ്മള് ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവഴിച്ച് പഠിപ്പിച്ചതൊക്കെ വെള്ളത്തിലാവൂലെ..അവർ അന്യ തറവാട്ടിൽ പോകേണ്ടവരല്ലേ? അതുകൊണ്ട് ഒരു പതിനെട്ട് വയസ്സായാൽ സുരക്ഷിതമായ ഏതെങ്കിലും കയ്യിൽ അവരെ ഏൽപ്പിച്ച് ആ ബാധ്യത അങ്ങ് തീർക്കുക..അത്രന്നെ..!!

* വയസ്സാൻ കാലത്ത് ഒരു മൂലയ്ക്ക് തളർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ നിന്റെയൊക്കെ ചന്തി കഴുകിത്തരാൻ * ഈ പറയുന്ന പെൺകുട്ടികളെ ഉണ്ടാവൂ എന്ന് പറയാൻ നാവിൽ വന്നെങ്കിലും, വന്ന വാക്കു തിരിച്ചു മടക്കി നാവിൽ തന്നെ തിരിച്ചുവെച്ചു.

സൈദ് പിന്നെയും വാചാലനാവുകയാണ്.

-" ആൺ കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ നമുക്ക് ഗ്യാരണ്ടി ഉണ്ട്. അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് എത്ര മുടക്കിയാലും അത് നമുക്ക് തിരിച്ചു പിടിക്കാലോ. അത് കൊണ്ടല്ലേ വീട് പണയം വെച്ചും, വിദ്യാഭ്യാസ വായ്പസംഘടിപ്പിച്ചും സഫ്‌വാനെ എം.ബി.ബി.എസ്സിന് ചേർത്തത്!!

ഓരോ ദിവസവും ഇത്തരത്തിലുള്ള ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ സഫിയ മോളെ പെട്ടെന്ന് കല്യാണം കഴിച്ചുവിട്ടു. സഫ്‌വാന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ കൂടി ആയിരുന്നു ആ തീരുമാനം പെട്ടെന്ന് എടുത്തത്.

സഫ്‌വാൻ പഠനാവശ്യാർത്ഥം ബാംഗ്ളൂരിലേക്കും പോയി.

ദിവസങ്ങളും മാസങ്ങളും കടന്നു പോയി. ഒരു ദിവസം പുഴക്ക് കുറുകെയുള്ള പാലത്തിന്റെ അടിയിൽ പെയിൻറ് കൊണ്ട് മാർക്ക് ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാനും സൈദുവും.

പാലത്തിന്റെ കൈവരിയിൽ നിന്നും കയർ അരയിൽ കെട്ടി, തൂങ്ങി കിടന്ന് അതിസാഹസികമായി സൈദ് ആ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ പാലത്തിന്റെ മുകളിൽ
നിന്നുകൊണ്ട് പുഴയുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. സൈദ് വളരെ ഉച്ചത്തിൽ പാടുന്ന പാട്ടിന്റെ ഈണം മുകളിലോട്ടു ഒഴുകി വരുന്നുണ്ട്..അത് ഇങ്ങിനെയായിരുന്നു..

"തങ്ക ഭസ്മ കുറിയിട്ട തമ്പുരാട്ടി നിന്റെ
തിങ്കളാഴ്ച നൊയമ്പിന്ന് മുടക്കും ഞാാാാ
ഞാഞാഞാഞാഞാഞാഞാഞാൻ..!!!

അവസാനത്തെ വരിയിലെ * ഞാൻ * എന്ന വാക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ഭീതിയുളവാക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ നീണ്ടു പോയപ്പോൾ ഓടിച്ചെന്നു നോക്കി.

അപ്പോഴാണ് കയറു പൊട്ടി, വിമാനത്തിൽ
നിന്നും പാരച്യൂട്ട് വഴി ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കും പോലെ സെയ്ദ് താഴേ പുഴയിലേക്ക് പതിക്കുന്നത് കണ്ടത്.

അന്നത്തെ ആ വീഴ്ചയിൽ തളർന്ന ശരീരമാണ് ഇന്നീ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നത്.

കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ എല്ലാം തകിടം മറിയുകയായിരുന്നു.

സഫ്‌വാൻ എം.ബി.ബി.എസ് കഴിഞ്ഞതോടെ കൂടെ പഠിച്ച സഹപാഠിയെ തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ച് ബാംഗലൂരിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി.

വർഷത്തിൽ * ഫാതേർസ്‌ ഡേ * ക്ക് ഫേസ് ബുക്കിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള സെൽഫി എടുക്കാൻ മാത്രമായി ഉപ്പാന്റെ അടുത്തേക്കുള്ള അവന്റെ വരവ്..!!

സഫിയ മോളുടെ വിവാഹ ജീവിതം കൂടുതൽ കാലം നിലനിന്നില്ല. അവൾ എല്ലാം കെട്ടിപ്പെറുക്കി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോന്നു.

പക്ഷെ സഫ്‌വാന് കൊടുത്ത വിദ്യാഭ്യാസം അന്ന് സഫിയയ്ക്ക് കൊടുക്കാതിരുന്നത് ഒരു തരത്തിൽ അനുഗ്രഹമായി തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ..!! ഒരാളുടെ ജീവിതം നശിക്കുമ്പോൾ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വളമാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ജീവിക്കാനുള്ള കൊതി മൂലം പലപ്പോഴും മനുഷ്യൻ സ്വാർത്ഥനാവുന്നു. അതിന്റെ ഒരു പ്രതിഫലനമായിരിക്കാം സഫിയയ്ക്കു തുടരെ വരുന്ന പുനരാലോചനകൾ സ്വന്തം ഉപ്പാക്ക് തന്നെ മുടക്കേണ്ടി വന്നത്.

ആലോചിക്കുമ്പോൾ വിചിത്രമായി തോന്നി. മനുഷ്യാവസ്ഥകൾ പലവിധം. നിർവചിക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം സങ്കീർണമായി അത് പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷം നീ എവിടെയായിരുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു എന്റെ ചങ്ങാതീ. ഞാൻ തിരിച്ചു പോവുകയാണ്. എന്റെ മക്കൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരുക്കി വെച്ച ആ കൂട്ടിലേക്ക്‌. എന്നെ പോലെ വാർദ്ധഖ്യം ബാധിച്ചവരെ കൊണ്ട് തള്ളുന്ന സ്ഥലം. അവിടെ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ. ജാതിയില്ല, മതമില്ല..എല്ലാവരുടേയും ദുഖത്തിന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവന്റെ രോദനത്തിന്റെ മുഖം മാത്രം .

ഇന്ന് എനിക്ക് ഒരു ദിവസത്തെ പരോളായിരുന്നു. അത് തീരുകയാണ്. നിനക്കുള്ളത് പോലെ ഒരു മകൾ എനിക്കില്ലാതെ പോയെല്ലോ എന്നാണ് എന്റെ ഇന്നത്തെ ദുഃഖം.

* വയസ്സാൻ കാലത്ത് ഒരു മൂലയ്ക്ക് തളർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ നിന്റെയൊക്കെ ചന്തി...*

ആ വാക്കുകൾ മുഴുമിക്കാൻ കഴിയാതെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി കിടന്നു , തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ മക്കൾ ഒരുക്കി തന്ന ആ കാരാഗ്രഹം മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സിൽ..!!

----------------------------

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.

പാദസരം

ഗോപേട്ടന്റെ കാല്പാദം ആക്‌സിലേറ്ററിൽ അമരും തോറും വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കാണിക്കുന്ന മീറ്ററിലെ സൂചി വലത്തോട്ട് കൂടുതൽ ചാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. മരുഭൂമിയെ വകഞ്ഞു മാറ്റി നെടും നീളത്തിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്ന ഈ ഹൈവേയിൽ കൂടി വണ്ടി ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങൾ പത്ത് കഴിഞ്ഞു. ആയിരത്തി ഒരുനൂറ്‌ കിലോമീറ്റെർ വിശ്രമമില്ലാതെ വണ്ടി ഓടിച്ചാലേ വൈകുന്നേരമെങ്കിലും റൂമിൽ തിരിച്ച് എത്തുകയുള്ളൂ.

വെള്ളിയാഴ്ച്ച അവധിയായതിനാൽ വ്യാഴാഴ്ച രാത്രിയോടെ നാട്ടുകാർ എല്ലാവരും റൂമിൽ ഒത്തു കൂടും. പിന്നെ വെള്ളിയാഴ്ച പുലരുന്നതു വരെ നാട്ടുവർത്തമാനവും, കളിയും ചിരിയും ബഹളവുമായിരിക്കും റൂമിൽ. അതു കൊണ്ടു തന്നെ ഇന്നത്തെ ദിവസം വല്ലാത്ത ദൃതിയാണ് റൂമിലെത്താൻ.

ആക്‌സിലറേറ്ററിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടുമ്പോഴും ഒരു മണിക്കൂർ മുമ്പേ പോയ സലാമിന്റെ വണ്ടി തിരയുന്നുണ്ട് ഗോപേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ. എത്ര സ്പീഡിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചിട്ടും അവന്റെ പൊടിപോലും കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് വ്യാകുലപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷെ അടുത്ത പെട്രോൾ പമ്പിൽ വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി തനിക്കു വേണ്ടി അവൻ കാത്തു നിൽക്കും
എന്ന് ഗോപേട്ടനു നല്ല ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു വലിയ കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം പേറി വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പ്രവാസം തുടങ്ങിയ സലാം ഏകദേശം ഇരുപത്തേഴു വർഷം പൂർത്തിയായിട്ടും നാട്ടിൽ പോയി ഒരു വിശ്രമ ജീവിതം നയിക്കാൻ പറ്റാത്തതിൽ നിരാശനാണ്.

നല്ല സമയത്ത് അദ്ധ്വാനിച്ചതെല്ലാം കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി ചിലവഴിച്ചു. കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. സ്വന്തം കുടുംബവും കുട്ടികളുമൊക്കെയായി അവരെ നോക്കേണ്ട സമയം ആയപ്പോൾ ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചു. ഷുഗർ, പ്രഷർ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടാനും തുടങ്ങി.

ഒരു ദിവസം ഏതോ ഒരു സാമൂഹിക സംഘടന നടത്തിയ മെഡിക്കൽ ക്യാമ്പിലാണ് രോഗ വിവരം അറിയുന്നത്. അന്ന് റൂമിൽ വന്നിരുന്നു ഒരുപാട് കരഞ്ഞു. പിന്നീടുള്ള മാസങ്ങളിൽ ഭാര്യ ആയിശു നാട്ടിൽ നിന്നും വരുന്നവരുടെ കയ്യിൽ മരുന്ന് പെട്ടികൾ കൊടുത്തയക്കുന്നതു ഒരു മാമൂലുപോലെ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഹൈവേയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അപകടങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ഒട്ടകങ്ങൾ റോഡ് മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോഴാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ റോഡിനിരുവശവും ഇരുമ്പു വേലികൾ കെട്ടി വേർതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഒട്ടകങ്ങൾ മുറിച്ചു കടന്നുള്ള അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ. കൂടാതെ യാത്രക്കാർക്ക് അപകട സൂചന നൽകുന്ന ബോർഡുകൾ വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചം തട്ടി തിളങ്ങുന്നതും വഴി നീളെ കാണാം.

ഈ ഹൈവേയിലൂടെയുള്ള ഓട്ടപ്പാച്ചിലിൽ എത്രയോ അപകടങ്ങൾ കാണുന്നു. കണ്ടാലും നമുക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടും, പിന്നെ ധൃതിപിടിച്ച പാച്ചിലായതുകൊണ്ടും ഇതൊന്നും ആരും ശ്രദ്ദിക്കാറില്ല.

-" ഗോപേട്ടാ നോമ്പിന് നമ്മൾ എല്ലാ പ്രാവശ്യവും അയക്കാറുള്ള ഈത്തപ്പഴം, ബദാം, പിസ്താ, ചോക്കലേറ്റ്, പിന്നെ വെള്ളം കലാക്കാനുള്ള ടാങ്ക് എല്ലാം വാങ്ങി വണ്ടിയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് റൂമിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം കാർഗോ അയക്കണം..!!

-" പിന്നെ കുഞ്ഞോൾക്കുള്ള പാദസരവും വാങ്ങി പേഴ്സിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചിട്ടുണ്ട്..

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങിയിരുന്നു. കാരണം അവന്റെ മോൾ കുഞ്ഞോൾക്ക് കൊടുത്ത വാക്കായിരുന്നു. പത്താം ക്ലാസ്സിൽ മൊത്തം എ പ്ലസ് വാങ്ങിയാൽ പാദസരം വാങ്ങി തരാമെന്ന്.

ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും ഗോപേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ സലീമിനെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി ഇപ്പോൾ നൂറ്റി എൺപതു സ്പീഡിൽ ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിൻ കണക്കെ കുതിച്ചു പായുകയാണ്. രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞതു കൊണ്ട് റോഡിൽ വാഹനങ്ങൾ വളരെ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പൊടിക്കാറ്റടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ മുന്നോട്ടുള്ള കാഴ്ച മങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് ഒന്ന് കുറച്ചു.

അപ്പോൾ..!!

അനന്തമായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഹൈവേയിൽ, അങ്ങു ദൂരെയായി ബീക്കൺ ലൈറ്റും, ഹസാർഡ് ലൈറ്റും ഘടിപ്പിച്ച പോലീസ് വാഹനവും, ആംബുലൻസും അടുത്തടുത്ത് തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഒരു അപകടം നടന്നതിന്റെ സൂചന മണക്കുന്നുണ്ട്. വണ്ടിയുടെ വേഗത കുറച്ചു കൊണ്ട് വരുംതോറും കാക്കിയിട്ട പോലീസുകാരുടെ രൂപവും തെളിഞ്ഞു വന്നു.

ഗോപേട്ടൻ വണ്ടി പതുക്കെ സൈഡാക്കി, ഗ്ലാസ്സിനിടയിലൂടെ അലക്ഷ്യമായി നോക്കി.
ഒട്ടകവുമായുള്ള ഇടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ, വണ്ടിയുടെ മുൻവശം പിറകിലോട്ട് വളഞ്ഞു ചേരട്ട ചുരുണ്ടതു പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്. മുന്നിലെ ഗ്ലാസ്സ് പൊട്ടി ഒട്ടകത്തിന്റെ ഭീമാകാരമായ ശരീരം അതിനുമുകളിൽ അമർന്നിട്ടുണ്ട്. എൻജിന്റെ അടിഭാഗത്തു കൂടി ഓയിലിന്റെ കൂടെ രക്തം ധാര ധാരയായിട്ടു റോഡിലേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ട്. ഇതിനുള്ളിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന ശരീരം പുറത്തേക്കെടുക്കാൻ വേണ്ട വഴികൾ തേടുകയാണ് പോലീസുകാർ. അതിൽ
ഒരു പോലീസുകാരൻ കയ്യിൽ ഒരു കമ്പിപ്പാരയുമായി വന്നു ചുരുണ്ടു കൂടിയ വാതിൽ വെട്ടിപ്പൊളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒരുപാട് നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനു ശേഷം വാതിൽ അടർന്നു പോന്നപ്പോൾ അതിന്റെ കൂടെ ചതഞ്ഞരഞ്ഞ ശരീരവും റോഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. പക്ഷെ ഒരു കാല് ഗിയറിന്റെയും സീറ്റിന്റെയും ഇടയിൽ കുടുങ്ങി കിടന്നിരുന്നു. എല്ലാം കൂടെ പെറുക്കിയെടുത്ത് റോഡിന്റെ സൈഡിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. ആംബുലൻസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്ന ഡോക്ടർ മൃത്യദേഹത്തിനടുത്തു വന്നു എന്തൊക്കയോ പരിശോധിച്ച് വെള്ളത്തുണി കൊണ്ട് മൂടാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ശേഷം രണ്ടു പേർ സ്‌ട്രെച്ചറിൽ എടുത്തു വെച്ച് ആംബുലൻസിൽ കിടത്തി. ആംബുലൻസ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ബീക്കൺ ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. ലൈറ്റുകൾ ഹെലികോപ്ടറിന്റെ പ്രൊപ്പല്ലർ പോലെ കറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. ആംബുലൻസ് അടുത്ത ആശുപത്രി ലക്‌ഷ്യം വെച്ച് നീങ്ങി. അകമ്പടിയായി പോലീസ് ജീപ്പും പിറകെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പാഞ്ഞു.

വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാത്തതു കൊണ്ട് ഒന്നും വ്യക്തമായി കണ്ടില്ല. അല്ലെങ്കിലും വ്യക്തമായി കാണാതിരുന്നത് ഒരു വിധത്തിൽ നന്നായി. കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇവിടെത്തന്നെ തല കറങ്ങി വീണേനെ..ഗോപേട്ടൻ ഓർത്തു.

ഒരഞ്ചു കിലോമീറ്റർ ഓടിയപ്പോൾ പെട്രോൾ പമ്പ് കണ്ടു. ഉടനെ പമ്പിൽ വണ്ടി കേറ്റി ഗോപേട്ടൻ സലാമിനെ തിരഞ്ഞു. തൊട്ടപ്പുറത്തെ *ബാർണീസ് കോഫി * ഷോപ്പിന്റെ കൗണ്ടറിൽ ചാരി അവനതാ നിൽക്കുന്നു. വണ്ടി കുറച്ചപ്പുറത്തു മാറ്റി നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഗോപേട്ടനെ കണ്ടതും അവൻ ഒരു കോഫിക്ക് കൂടെ ഓർഡർ ചെയ്തു. അത് കുടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖം അസാധാരണമായ ഒരു പ്രകാശം വലയം ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം അവനെ വലയം ചെയ്തിരുന്നു.

-" വാ പോകാം ഗോപേട്ടാ..!!

അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഗോപേട്ടൻ ചോദിച്ചു..

-" എങ്ങോട്ട്?

അവന്റെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും നാട്ടിലേക്കയക്കാൻ വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം ഗോപേട്ടന്റെ വണ്ടിയിൽ എടുത്തുവെച്ചപ്പോൾ ചോദിച്ചു.

-" അപ്പൊ നിന്റെ വണ്ടി എടുക്കുന്നില്ലേ..?

- " ഇല്ല..നമുക്ക് നിങ്ങളെ വണ്ടിയിൽ പോവാം..!! മാത്രമല്ല നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പോവുന്നതു ഒരു ഇരുനൂറ് കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുള്ള ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കാണ്..

മറുത്തെന്തെങ്കിലും പറയാനുള്ള ധൈര്യം ചോർന്ന് പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൻ എന്റെ വണ്ടിയിൽ കയറിയ ഉടനെ തന്നെ ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ ഗോപേട്ടനെ നോക്കി ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു. ഗോപേട്ടന്റെ കാല് വീണ്ടും ആക്‌സിലേറ്ററിൽ അമർന്നു. വണ്ടി മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു.

സലാം ഫോണെടുത്തു..അതിൽ ഓരോ നമ്പർ കുത്തുമ്പോഴും ഭാര്യ ആയിശുവിലേക്കുള്ള ദൂരം കുറഞ്ഞു വന്നു. ഫോൺ ബെല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറു തലക്കൽ നിന്നും ആയിശൂന്റെ ശബ്ദം ഒഴുകിയെത്തി..!!

ഇക്കാ..!!

-" എടീ ഇപ്രാവശ്യത്തെ നോമ്പിനുള്ള സാധനമൊക്കെ വാങ്ങീട്ടുണ്ട്. പിന്നെ കുഞ്ഞോൾക്കുള്ള പാദസരവും.. ഇതെല്ലം കൂടി ഞാൻ ഗോപേട്ടനെ ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..

-" പിന്നെ നിനക്കെന്താ വേണ്ടത് മുത്തേ..?

ആ ചോദ്യം സ്ഥിരമായിട്ടു ചോദിക്കുമെങ്കിലും ആയിശുവിൽ നിന്നും മൗനമായിരിക്കും ഉത്തരം. ഇത്രയും കാലത്തെ വിരഹത്തിനു വിരാമമിടാൻ നിങ്ങളെന്റെ അടുത്തു വേണം എന്നാണ് ആ മൗനത്തിന്റെ അർഥം. അത് സലാമിനും നന്നായി അറിയാം. പിന്നെ കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവനും കിട്ടാറില്ല.

-" ഞാനൊരു നീണ്ട യാത്ര പോവാണ്‌. കുറച്ച് ദിവസം എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കിലും വിഷമിക്കരുത്. ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടാവും. ആയിശൂ കുട്ടികളെ നല്ലോണം നോക്കണം ട്ടോ..

മറുതലക്കൽ നിന്നും ഒരു തേങ്ങലിന്റെ അലയൊലി കാതിൽ വന്നു പതിച്ചപ്പോൾ സലാം ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

സലാം നിർദേശിച്ച പ്രകാരം ഗോപേട്ടന്റെ വാഹനം അടുത്തു കണ്ട ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ കോമ്പൗണ്ടിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട ആംബുലൻസും പോലീസ് വണ്ടിയും കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോലീസുകാരന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അദ്ദേഹം എന്നെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയതിനു ശേഷം എന്റെ കൈപിടിച്ചു മോർച്ചറിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. നിര നിരയായി കിടത്തിയിരിക്കുന്ന മയ്യത്തുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരു മയ്യത്തിന്റെ മുഖത്തെ തുണി പൊക്കി...

ആ മുഖം കണ്ട എന്റെ ശരീരം മോച്ചറിയിലെ കൊടും തണുപ്പിലും നിന്ന് വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണിൽ കൂരിരുട്ട് കേറുന്ന പോലെ. മുഖം ആകെ വിളറി വെളുത്തു. അലറി വിളിച്ചു കരയണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഒച്ച പുറത്തു വരുന്നില്ല.

ഒരു നിമിഷം, സ്ഥലകാല ബോധം വന്ന ഞാൻ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചോടി, ഒരലർച്ചയോടെ..!!

അവിടെ ആരെയും കാണുന്നില്ല. വണ്ടിയുടെ അകത്തേക്ക് സലാം എടുത്തു വെച്ച സാധനങ്ങളൊന്നും അവിടെയില്ല. ഞാൻ വണ്ടിക്കു ചുറ്റും, ആ ആശുപത്രിയുടെ പരിസരം മുഴുവനും സലാമിനെ തിരഞ്ഞു. കണ്ടില്ല..
അതെ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നേ പറ്റൂ. ആ മോർച്ചറിയിൽ കിടക്കുന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം..

-" ആയിശൂ നിനക്കെന്താടി വേണ്ടത്?

-" കുഞ്ഞോൾക്കുള്ള പാദസരം ഗോപേട്ടൻ അയച്ചു തരും..!!

-" ഇപ്രാവശ്യത്തെ നോമ്പിന് ഒരു കുറവും വരാൻ പാടില്ല..എല്ലാം ഗോപേട്ടനെ ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..!!

-" ആയിശൂ ഞാനൊരു നീണ്ട യാത്ര പോവുകയാണ്..!!

മോർച്ചറിയിൽ ഈ വാക്കുകൾ നിരന്തരം ബഹളം വെച്ചു.

---------------------------------------------------------------------

* മരുഭൂമിയിൽ ചത്തു കിടക്കുന്ന ഒട്ടകത്തിന്റെ അടിയിൽ ചതഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ വാഹനത്തിന്റെ അടിയിൽ ഈത്തപ്പഴവും, ബദാമും, പിസ്തയും, ചിതറിക്കിടക്കുന്നത് പിറ്റേ ദിവസത്തെ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തമായി കണ്ടു. അപ്പോഴും ആ പാദസരം മോർച്ചറിയിൽ കിടക്കുന്ന മയ്യത്തിന്റെ പേഴ്സിൽ കിടന്നു തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു *

*************************

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.

കല്യാണ വിശേഷം

*1982 ലെ ഒരു മാർച്ച് മാസം.*

നല്ല " എം എസ് " വെള്ള ഒറ്റ മുണ്ടും, സ്കൈ ബ്ലൂ , അല്ലെങ്കിൽ ഉപ്പാന്റെ ഭാഷയിൽ ബിസ്‌ക്കറ്റ് കളർ ഷർട്ടും, കാലിൽ ഒരു ലതർ ചെരിപ്പും, തോളിൽ നേർത്ത ഓയിൽ വെള്ള മുണ്ടും..ഇത്രയും ആയാൽ ഉപ്പയായി.

തോളിൽ മുണ്ട് ഇട്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ പാടത്തു കുത്തിയ കള്ളിത്തറി പോലെയാണെന്നാണ് ഉപ്പയുടെ ഭാഷ്യം. മാത്രമല്ല നടക്കുമ്പോൾ ഇടക്കിടക്ക്‌ അത് തോളിൽ നിന്നും എടുത്തു ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം വായുവിൽ ഒന്ന് കുടഞ്ഞു വീണ്ടും തോളിലിടും. അതാണ് ഉപ്പാന്റെ ഒരു ശൈലി.

റോഡിൽ നിന്നും ഒരമ്പതടി ദൂരമേയുള്ളൂ വീട്ടിലേക്ക്. അതുകൊണ്ടു വീട്ടിലേക്ക് തിരിയാൻ നേരം ഉപ്പ കൃത്യമായി ഒന്ന് ചുമക്കും. നടന്നുകൊണ്ടു തന്നെ അത് ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിക്കും. സത്യത്തിൽ ഇത് ഉമ്മാക്കുള്ള ഒരു സിഗ്നലാണ്. ഞാനിതാ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്. പിന്നെ നടന്ന് വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എത്തുന്നതോടെ കാലിലെ ലതർ ചെരുപ്പ് ഉമ്മറത്ത് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചവിട്ടിയിൽ രണ്ട് ചവിട്ടും.. ഒരു നിരക്കലും..ഇത് കഴിയുന്നതോടെ ഉമ്മയുടെ മുഖം വാതിൽ പാളിയുടെ പിന്നിൽ നിന്നും ഉപ്പയെ എത്തിനോക്കും.

ഉമ്മറപ്പടിയിലെ ചാരുകസേരയിൽ നിവർന്നൊന്ന് ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മധുരമൂറുന്ന ഒരുവിളിയുണ്ട് ഉമ്മാനെ ... ഉപ്പാക്ക്..!!

-"ടീ കുഞ്ഞോ..

ഈ വിളി കേൾക്കുന്നതോടെ ഉപ്പാക്ക് കുടിക്കാനുള്ള കഞ്ഞി വെള്ളവുമായി ഉമ്മ ഉപ്പാന്റെ മുമ്പിൽ ഓടിയെത്തും.

ഈ സമയത്തു ഉപ്പ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ പിറകിലുള്ള വാതിൽ പാളിയുടെ പിറകിൽ നാണം കുണുങ്ങി നിൽപ്പുണ്ടാവും എന്റെ നേരെ താഴെയുള്ള " ഇരട്ട " സഹോദരിമാർ.

അവരുടെ കല്യാണമാണ് നാളെ. ഉപ്പയുടെ മുഖത്തു അതിൻറെ ഒരു വെപ്രാളമൊക്കെ
അലയടിക്കാൻ തുടങ്ങിട്ട് കുറച്ചു ദിവസമായി.

കല്യാണം ആദ്യം ഒത്തുവന്നത് സൽമക്കായിരുന്നു. ഇരട്ടക്കുട്ടികളായതുകൊണ്ട് കുൽസുവിനും കൂടി ഒത്തതിന് ശേഷം കല്യാണം നടത്തിയാൽ മതി എന്ന് എല്ലാവർക്കും നിർബന്ധമായിരുന്നു. ദൈവാധീനം കൊണ്ട് ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ കുൽസുവിന്റെ കല്യാണവും അങ്ങനെ ഒത്തുവന്നു.

കല്യാണത്തിന്റെ എല്ലാ ബാധ്യതകളും ഉപ്പാന്റെ തലയിലായിരുന്നു. ഞാൻ പഠിക്കുന്ന കാലമായതുകൊണ്ട് അത്തരം ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്വമൊന്നും എനിക്കില്ല എങ്കിലും, കല്യാണത്തിന് ക്ഷണിക്കുക, പന്തൽ, മൈക്ക് സെറ്റ് ഏൽപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. ഒരാഴ്ചയായിട്ട് വിശ്രമില്ലാത്ത ഓട്ടമായിരുന്നെങ്കിലും കല്യാണതലേന്ന് തന്നെ ബന്ധുക്കളൊക്കെ എത്തിത്തുടങ്ങിയതോടെ എന്നിലെ ക്ഷീണമെല്ലാം എങ്ങോട്ടോ വഴിമാറി. പകരം സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു ലഹരിയിൽ ഈ ബഹളത്തിനിടയിൽ ഞാനും അഭിരമിച്ചു നടന്നു.

അങ്ങിനെ നാളെ എന്റെ സഹോദരിമാർ തീർത്തും അപരിചിതരായ ഓരോരുത്തരുടെയും കൈപിടിച്ച് ഒരു അന്യ തറവാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ഇത്രയും കാലം കളിച്ചും വഴക്കു കൂടിയും നടന്നിരുന്നതാണ്.

ഞങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള വഴക്കിനു മധ്യസ്ഥം നിൽക്കാനേ ഉമ്മാക്ക് എന്നും നേരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

രാത്രി അത്താഴം കഴിക്കാനിരുന്നാൽ ഉപ്പയുടെ അടുത്ത് ഒട്ടി നിന്നാണ് ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. കാരണം ഉപ്പ കഴിക്കുന്ന പ്ലേറ്റിൽ ബ്ലേഡുകൊണ്ട് മുറിച്ച പോലെ കാൽ ഭാഗം ഭക്ഷണം പ്ലേറ്റിൽ ബാക്കി വെക്കുന്ന ശീലമുണ്ട് ഉപ്പാക്ക്.

അത് പക്ഷെ ഉമ്മാക്ക് വേണ്ടി ബാക്കി വെക്കുന്നതാണെങ്കിലും അത് ഉമ്മാക്ക് ഒരിക്കലും കിട്ടാൻ ഞങ്ങൾ അവസരം കൊടുക്കാറില്ല. എന്നു മാത്രമല്ല ആ ഭക്ഷണം സ്വന്തമാക്കാൻ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ദിവസവും പൊരിഞ്ഞ വഴക്കും നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. മൂത്ത ആൺതരി എന്ന ഒരു ചെറിയ അഹങ്കാരത്തിൽ എല്ലായിടത്തും എന്റെ ഒരു മേൽക്കോയ്മ നിലനിർത്തുന്നതിൽ ഞാനും ഒരു പ്രത്യേക സുഖം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

ഇങ്ങനെ ഓർമ്മകൾ ഓരോന്ന് കാടു കേറുമ്പോഴാണ് മൂസ്സാൻ കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം കാതിൽ വന്നലച്ചത്.

-" ബാവുട്ടിയെ ആ ഇറച്ചിപ്പണിക്കാർക്കുള്ള ചായ ആയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം കൊടുത്തു വിടാൻ പറ ഇത്താത്താനോട്..

ഇത്താത്താനെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, ഓല കൊണ്ട് കെട്ടി മേഞ്ഞ പന്തലിന്റെയുള്ളിൽ സാരി കൊണ്ട് ഡെക്കറേഷൻ ചെയ്യുന്നവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് എല്ലാം വീക്ഷിച്ചു നിന്നു. നാട്ടിൽ ഇതിനായിട്ടു ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാർ ഉണ്ട്. അയൽ പക്കത്തു നിന്നും മറ്റും ശേഖരിക്കുന്ന സാരികൾ കൊണ്ട് പന്തലിന്റെ ഉൾവശം മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കുന്നത് ഇവരാണ്. നേരം വെളുക്കുന്നതു വരെ ഇവരുടെ ഈ പരിപാടി നീളും.

ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവരും എത്തിത്തുടങ്ങി. അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം വിളമ്പാൻ നേരമായി. അടുപ്പിന്റെ അടുത്തു ചെന്നപ്പോൾ ചോറും, മോര് കാച്ചിയതും റെഡിയായി വരുന്നേയുള്ളൂ. നാളത്തെ പാർട്ടിക്കുള്ള ഇറച്ചിയിൽ നിന്നും ലിവറും, പതിരും, പിന്നെ എല്ലിൻ കഷ്ണവും എല്ലാം കൂടി മിക്സ് ചെയ്ത ഇറച്ചിയും അടുപ്പിൽ കിടന്നു തിളക്കുന്നുണ്ട്. ഏതു കല്യാണ വീട്ടിലും നിറസാന്നിധ്യമായ കദീജാത്ത നാളത്തെ വിഭവത്തിനു തൊട്ടു കൂട്ടാനുള്ള പുളിഞ്ചി അച്ചാറിനുള്ള പുളിയും ശർക്കരയും ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.

നല്ല നാടൻ മൈലാഞ്ചി അരച്ചുണ്ടാക്കി, ചക്കയുടെ വളഞ്ഞി (കറ) ചട്ടിയിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കി ദ്രവരൂപത്തിലാക്കി ചൂടോടെ ഒരു കമ്പിൽ മുക്കി സഹോദരിമാരുടെ കൈപ്പടത്തിന്റെ ചുറ്റും നിറയെ പുള്ളി കുത്തി നടുക്ക് ഒരു ചന്ദ്രക്കലയും വരക്കുന്നതോടെ ഒരു പൂർണചന്ദ്രക്കല അവരുടെ മുഖത്തും തെളിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ അരച്ചെടുത്ത മൈലാഞ്ചി അതിനു മുകളിൽ പൊത്തി, ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറുകൊണ്ട് കെട്ടി പൊതിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എല്ലാം സുരക്ഷിതം..! ഇനി നേരം വെളുത്തിട്ട് അഴിച്ചു നോക്കിയാൽ കൈ നന്നായിട്ടു ചുവന്നിരിക്കും..!!

ഇന്നത്തെദിവസം രണ്ടു പേർക്കും ഭക്ഷണം വായിൽ വെച്ചു കൊടുക്കേണ്ട ചുമതല ഇന്ന് ഉമ്മാക്ക് തന്നെ. കയ്യിൽ മൈലാഞ്ചി ഇട്ടതു കൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒരു ഭാഗ്യം ഇന്ന് ഇവർക്ക് സ്വന്തം..!

മൈക്ക് സെറ്റുകാരന്റെ സൈക്കിളിന്റെ ബെല്ലടി കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ഓർമയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്. നോക്കുമ്പോൾ സൈക്കിളിന്റെ ഹാൻഡിലിൽ, പിന്നാമ്പുറം നീണ്ടു കൂർത്ത കോളാമ്പിയും (സ്പീക്കർ) ബാക്ക് സീറ്റിൽ ആംബ്ലിഫെയറുമായിട്ടു സുബൈർ അവന്റെ സൈക്കിൾ ഉന്തി വരുന്നു. അപ്പോഴത്തേക്കും അവനെ സഹായിക്കാനെന്നവണ്ണം കുട്ടികളും ചെറുപ്പക്കാരും അവനെ വളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ മൈക്ക് ഓപ്പറേറ്റർമാർക്കു ഒരു സെലിബ്രിറ്റിയുടെ സ്ഥാനമായിരുന്നു കൊടുത്തിരുന്നത്.

-" സുബൈറേ അതിരാവിലെ തന്നെ പാട്ടു തുടങ്ങണം..

സ്പീക്കർ മരത്തിൽ കൂട്ടികെട്ടുന്ന തിരക്കിൽ സുബൈർ ഒന്നു തലയാട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു.

ഉപ്പ തോളിലുള്ള മുണ്ട് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് എടുത്ത് വീശുന്നുണ്ട്. എല്ലായിടത്തും ഓടി നടന്നു വേണ്ട നിർദേശങ്ങൾ കൊടുത്ത്‌ തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുന്നുമുണ്ട്. നേരം പുലർന്നാൽ അതിഥികളെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മാനസിക തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തുകയാണ് ഉപ്പ.

നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങി. രാത്രി ഉറക്കമൊഴിച്ചതിന്റെയൊന്നും ക്ഷീണം ഇപ്പൊ അറിയുന്നില്ല. വരുന്ന അതിഥികളെ സ്വീകരിക്കുന്ന തിരക്കിനിടയിലും മനസ്സിന്റെ കോണിൽ എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ട്. അത് ചെറിയ നനവായി കണ്ണിൽ പൊടിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആരും കാണാതെ തുടച്ചു.

-" ആൺകുട്ടികൾ ഇങ്ങനെ കരയാൻ പാടില്ല. പെണ്ണ് വിഷമിച്ചാൽ കരയും..ആണ് വിഷമിച്ചാൽ ചിരിക്കും..അതാണ് പ്രമാണം..!!

ഉപ്പയുടെ ഈ വാക്ക് കരച്ചിൽ വരുമ്പോഴെല്ലാം ഓർക്കും..!!

പിന്നെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കും..

പക്ഷെ എന്നിട്ടും എന്താണ് എന്റെ തൊണ്ടക്കു ഇങ്ങനെ കനം തൂങ്ങുന്നത്..?

ഇത്രയും കാലം ഇണങ്ങിയും, പിണങ്ങിയും,
അടികൂടിയും, ഉള്ളത് പങ്കുവെച്ചും നടന്നിരുന്ന സ്വന്തം സഹോദരിമാർ താൽക്കാലമായിട്ടാണെങ്കിലും ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുകയാണ്. അവർ ഒരു പുതു ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെക്കുകയാണ്.

അവർ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി സുന്ദരിക്കുട്ടികളായി തന്റെ മണവാളന്മാരുടെ കൂടെ പന്തലിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ..അതിനു ആശംസ അർപ്പിക്കാനുള്ള മനഃസാന്നിധ്യം എനിക്കുണ്ടാവില്ല. അത് ഉറപ്പാണ്..എന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണവും വിട്ടു പോകും.

എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. പുതുപെണ്ണിനെ ഒരുക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളടങ്ങിയ പെട്ടിയുമായി വരന്മാരുടെ സഹോദരിമാരും സംഘവും എത്തി. അവർ മണവാട്ടിമാരെ ഒരുക്കാൻ വീടിനകത്തേക്ക് കയറി..

ഞാൻ വീടിനു ചുറ്റും എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരസ്വസ്ഥതയിൽ ചുര മാന്തി നടന്നു. ചങ്കിൽ ഒരു വലിയ കല്ല് എടുത്തു വെച്ചതു പോലെ. ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയുന്നില്ല. നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ നന്നേ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

വരന്മാർ രണ്ടു പേരും കൂടെ വന്ന പരിവാരങ്ങളും കല്യാണ പന്തലിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഉപ്പ അവരെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി അവർക്കു കൊടുക്കാൻ വേണ്ട പായസം ഏർപ്പാടാക്കാൻ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ഓടി. വരന്മാർ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചതോടെ പന്തലിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തും, വരാന്തയിലും സ്ത്രീകൾ തടിച്ചു കൂടി..മണവാളന്മാരെ ഒരു നോക്കു കാണാൻ.

ഭംഗിയായി അണിഞ്ഞൊരുക്കി കഴുത്തിലും കയ്യിലും സ്വർണാഭരങ്ങൾ അണിഞ്ഞു വരന്മാരുടെ അടുത്ത് അവരെ ഇരുത്തിയപ്പോൾ.. ദൂരെ മാറി നിന്ന എനിക്ക് എന്റെ സഹോദരിമാരുടെ ഭംഗിയിൽ തെല്ലൊരഭിമാനമൊക്കെ തോന്നി.

വരന്മാർ സഹോദരിമാരുടെ കൈ പിടിച്ച് യാത്ര പറയാൻ എണീറ്റു. എല്ലാവരും കൂട്ടത്തോടെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഉമ്മ അവരുടെ അരികു പറ്റി നിന്നു. ഉപ്പ ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം ചെയ്തു തീർത്തത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ തോളിൽ കിടന്ന മുണ്ടൊന്നു കുടഞ്ഞു. ശേഷം മുഖമൊന്നു തുടച്ചു. അപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണിൽ കിനിഞ്ഞ അശ്രുകണങ്ങൾ ആ മുണ്ടിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു..

ഉമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെ തിരഞ്ഞു..

-" ബാവുട്ടി എവിടെ ?

ചോദ്യം കേട്ട പാടെ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ എന്നെ തിരഞ്ഞു. വീടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ആരുടേയും ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ, മൂടിക്കെട്ടി ഒരു പെരുമഴ പോലെ പെയ്യാൻ നിൽക്കുന്ന എന്റെ തോളിൽ ഉപ്പയുടെ കൈ ഒന്നു തൊട്ടു. ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു ഉപ്പയെ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരുന്നു.

ഉപ്പയുടെ നെഞ്ചോടു ചേർന്ന് നിന്ന് പതുക്കെ എന്റെ സഹോദരിമാരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു. രണ്ട് മണവാട്ടിമാരും ഈ ആങ്ങളയെ നോക്കി കരച്ചിൽ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. അതോടെ എന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണവും വിട്ടു. ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

*ആണ് ക്ഷീണിച്ചാൽ ചിരിക്കണം * എന്ന ഉപ്പാന്റെ ആപ്തവാക്യമെല്ലാം കാറ്റിൽ പറന്നു.

കല്യാണപ്പന്തലിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടായ സംഭവ വികാസത്തിൽ തരിച്ചിരിക്കുന്ന ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു വിടാൻ ഉപ്പയുടെ പ്രായോഗിക ബുദ്ധി ഉണർന്നു .. ഉപ്പ ഉടൻ ഇടപെട്ടു എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞു...

-" ഓന്റെ മുഷിഞ്ഞ ഡ്രസ്സുകളെല്ലാം നാളെ മുതൽ ആരാ അലക്കുക എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ വിഷമമാണ് അവന്..!!

ഈ ഫലിതം അവിടെ ഫലിച്ചോ എന്നറിയില്ലെങ്കിലും വരന്മാരുടെ കൈപിടിച്ച് കണ്ണിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോകുന്ന മണവാട്ടിമാരുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരിപടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു..

അതെ..അത് ഞാൻ മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ..

* പെൺകുട്ടികൾ വീടിന്റെ ഐശ്വരം..!! അവർ ഒരു ദിവസം കൺ മുന്നിൽ നിന്നും പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഉള്ളു പിടയാത്ത ആങ്ങളമാർ ഉണ്ടാവില്ല. അത് കൊണ്ട്...
സഹോദരിമാർ ഉള്ള എല്ലാ ആങ്ങളമാർക്കും വേണ്ടി ഈ കഥ ഇവിടെ സമർപ്പിക്കുന്നു.*

==============

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.

തെറ്റി വന്ന സന്ദേശം

പുലർച്ചെ നാലു മണിക്ക് സുന്ദരേട്ടന്റെ ചായക്കടയിൽ നിന്നും പുക ഉയരാൻ തുടങ്ങും. ഇരുമ്പിന്റെ ഓടക്കുഴലിൽ കൂടി സുന്ദരേട്ടൻ അടുപ്പിൽ ഊതുന്നതിന്റെയുംൽ, ചുമക്കുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം പശ്ചാത്തലത്തിൽ കരോക്കി തീർക്കും. ചായക്കുള്ള വെള്ളം വെച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. തിളച്ച് വരുമ്പോഴേക്കും അര മണിക്കൂർ സമയമെടുക്കും.

കടയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി ഓരോരുത്തരും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവരൊക്കെ ഇവിടുത്തെ സ്ഥിരം പതിവുകാരാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇവർക്കൊക്കെ സ്ഥിരം ഇരിപ്പിടവും ഉണ്ടിവിടെ. പതിവിനു വിപരീതമായി പുറത്തുനിന്നും ഒരു അപരിചിതൻ ഇവരുടെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നുപോയാൽ ആ ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശി ആ ഇരിപ്പിടം ഒഴിയുന്നതു വരെ കടയുടെ തൂണിൽ ചാരി അക്ഷമനായി നിൽക്കും. ഇതാണ് കാലങ്ങളായുള്ള ഇവിടുത്തെ ശീലം.

വെള്ളം തിളക്കാൻ എടുക്കുന്ന സമയം അലോസരമാവാതിരിക്കാൻ സുന്ദരേട്ടൻ ചർച്ചക്ക് വഴിമരുന്നിട്ടു.

="അല്ല രാജാ..ഇപ്രാവശ്യത്തെ ഉത്സവത്തിന്റെ മുന്നൊരുക്കങ്ങളൊക്കെ എവിടം വരെയെത്തി ?..

രാജേട്ടൻ വാചാലനായി..

= *വെള്ളാരത്തിൽ കരുമകൻ ക്ഷേത്രോത്സവ കൂട്ടായ്മ* എന്നൊരു വാട്സ്ആപ് ഗ്രൂപ്പ് ഇണ്ടാക്കി ഇപ്രാവശ്യം. പേരിന് കുറച്ചു നീളം കൂടുതലാണെങ്കിലും ഇപ്പൊ ഗ്രൂപ്പിൽ നൂറു പേരിൽ കൂടുതൽ അംഗങ്ങളായിട്ടുണ്ട്. അതിരാവിലെ തന്നെ ഒരു ഭക്തിഗാനം നമ്മുടെ കൃഷ്ണൻ നായര് ഗ്രൂപ്പിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് മുതൽ പിന്നെ എല്ലാവരും ചർച്ചകളിൽ സജീവമാവും. പിന്നെ ചർച്ചകളുടെ ഒരു മേളമല്ലേ..!

പോലീസുകാരുടെ വയർലെസ്സ് സെറ്റ് പോലെ വോയിസ് മെസ്സേജുകളുടെ ഒരു അങ്കം തന്നെയാണ് പിന്നെ സുന്ദരേട്ടന്റെ ഫോണിൽ. ഇതിനിടയിൽ ഓവർ..ഓവർ എന്ന് പറഞ്ഞു കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ അഡ്മിൻ ആയ മൂപ്പര് പാട് പെടുന്നുണ്ടാവും.

="ശിങ്കാരി മേളത്തിന് ഇക്കൊല്ലം പുറത്ത് ആരെയും തേടി അലയേണ്ട. മ്മളെ രണ്ടാം വാർഡിലെ കുടുംബശ്രീക്കാര് സ്വന്തം ട്രൂപ്പൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തകർത്താടല്ലേ ഇപ്പൊ..സുന്ദരേട്ടൻ ചർച്ചക്ക് തുടക്കമിട്ടു.

വെള്ളം തിളച്ചു. കൂടെ തിളച്ച പാലിൻ പാത്രത്തിന്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ച് അതും അടുപ്പിൽ നിന്നും മാറ്റിവെച്ചു. ചായപ്പൊടി സഞ്ചിയിൽ ഒന്ന്..രണ്ട്..മൂന്ന്..എണ്ണി സുന്ദരേട്ടൻ ചായപ്പൊടി സഞ്ചിയിലേക്ക് കോരിയിട്ടു. അഞ്ചു ഗ്ലാസ്സുകൾ നിരന്നു.. വരി വരിയായി..

പാട്ടയിൽ തയ്യാറായ ചായ വലതു കൈകൊണ്ടു ആകാശത്തേക്കുയർന്നു. ചായ ധാര ധാരയായി ആഢ്യൻ പാറയിലെ വെള്ളച്ചാട്ടം പോലെ ഇടതു കയ്യിലെ പാട്ടയിലേക്കു ധാരയായി ഊർന്നു വീണു. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും സ്വാദിഷ്ടമായ ചായ ഇവിടെ പിറവിയെടുക്കുകയാണ്. കൂടെ അത് കുടിക്കാൻ അക്ഷമരായി കുറെ സ്ഥിരം പതിവുകാരും.

പിന്നെ ലൈറ്റ്, സ്‌ട്രോങ്ങു ഇങ്ങനെ വൈവിധ്യമാർന്ന ചായയൊന്നും ഇവിടെ കിട്ടില്ല.

=" ഈ സഞ്ചിയിൽ കൂടി വരുന്ന ചായ തരും. വേണ്ടവർക്ക് മധുരം വേണേൽ ഒഴിവാക്കി തരാം.. ഇതാണ് സുന്ദരേട്ടന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ.."!!

അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ ചായ എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ സുന്ദരേട്ടന്റെ ഭാര്യ സരസു ചേച്ചി തലേ ദിവസം ആട്ടുകല്ലിൽ നന്നായി ആട്ടിയെടുത്ത ദോശമാവ് ചൂടുള്ള ദോശച്ചട്ടിയിൽ വട്ടത്തിൽ കോരിയൊഴിക്കുന്നതോടെ "ഛീ" എന്ന ശബ്ദത്തിനു അകമ്പടിയായി മോയിൻ കാക്കാന്റെ സുബ്ഹി ബാങ്ക് അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തും. ഒരു പ്രത്യേക ഈണമാണ് ആ ബാങ്കൊലിക്ക്.

ഒരിക്കൽ ഉറങ്ങിപ്പോയ മൊയിൻകാക്ക ചാടി എണീറ്റ് കൊടുത്ത അന്നത്തെ ബാങ്കിൽ ഏതോ ഒരു വരി വിട്ടുപോയത് ആദ്യം കണ്ടു പിടിച്ചത് സുന്ദരേട്ടന്റെ പീടിക കോലായിലിരുന്നു ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാമനായിരുന്നു.

="മാപ്പളക്കുട്ടി ഇന്ന് കൊടുത്ത ബാങ്കിൽ ഒരു വരി വിട്ടു പോയെല്ലോ ന്റെ മൈത്യാക്കാ..

=" അത് ഏതു വര്യാ വിട്ടത് എന്ന് മൈത്യാക്ക രാമനോട് ചോദിച്ചുവെങ്കിലും അതിനു ഉത്തരം രാമന് എങ്ങിനെ പറയാൻ കഴിയും?..

പക്ഷെ രാമന്റെ വാദം ശെരിയായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീട് സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ബാങ്ക് കൊടുത്ത് സുബഹി നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അടുത്ത ബാച്ച് വരാൻ തുടങ്ങും. മകരമാസമായതു കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തെ, കരിമ്പടം പോലെ കോടമഞ്ഞു പുതപ്പിച്ചു കിടന്നു. വൃതമെടുത്ത സ്വാമിമാർ ഇരുട്ടിൽ റോഡിൻറെ അരികുപറ്റി അമ്പലക്കുളത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

നേരം വെളുക്കാൻ ഇനിയും മണിക്കൂറുകൾ ബാക്കിയുണ്ട്. മുണ്ടമല കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഈ താഴ് വാരത്തിലേക്കു സൂര്യ കിരണങ്ങൾക്കു പോലും എത്തിപ്പെടാൻ അങ്ങ് ചാലിയാർ പുഴയും നീന്തിക്കടന്നു വന്നിട്ടു വേണം.

മൊയ്‌ദീൻക്കയും, അലവിക്കയും,
അബുക്കയും, ചേക്കുട്ടിക്കയും കൂടി കൂട്ടത്തോടെ ചായപ്പീടികയിൽ എത്തുന്നതോടെ തലേ ദിവസം രാത്രിയിലെ പുതിയ വാർത്തകളും മറ്റുമായിട്ടു സുന്ദരേട്ടന്റെ കട ഒന്നുകൂടെ സജീവമാകും.

=" ഇന്നലെ നിലമ്പുർ കാട്ടില് മാവിയിസ്റ്റുകളാന്നും പറഞ്ഞു രണ്ടെണ്ണത്തിനെയല്ലേ വെടിവെച്ചു കൊന്നത്.."

ആ വാർത്ത എടുത്തിട്ടത് അലവിക്കയായിരുന്നു.

കടയുടെ മൂലയ്ക്കൽ ഇരിക്കുന്ന രാമനിൽ
നിന്നും ഉടൻ വന്നു സംശയം.

=" ഓല് ശെരിക്കും മാവോയിസ്റുകളാ..?

കൃഷ്ണൻ നായരുടെ ഭക്തിഗാനത്തോടെ രാജേട്ടന്റെ മൊബൈൽ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന് കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. മെമ്പർമാരെല്ലാം സജീവമായി എന്നതിന് തെളിവായി രാജേട്ടന്റെ മൊബൈലിൽ വാട്സ്ആപ് മെസ്സേജുകൾ വന്നു നിറയാൻ തുടങ്ങി.

വയർലസ് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തന്റെ മൊബൈൽ പിടിച്ച് രാജേട്ടൻ ഓരോ മെസ്സേജുകൾക്കും മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

="രാജേട്ടാ.. പൂജക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ *ദേവ വിലാസം പൂജാ സ്റ്റോർ* ഇൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..

"ഒകെ ലാലേ"

രാജേട്ടൻ മറുപടി കൊടുത്ത് കർമ്മോൽസുകനായി.

"അല്ലാ ഇപ്രാവശ്യം *മരണക്കിണർ* ഉണ്ടാവില്ലേ?"

വേറൊരു ഭക്തന്റെ ആശങ്ക..

="ഉണ്ടാവും കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യത്തെ അതെ ടീം തന്നെയാണ്."

="അപ്പൊ വെടി വഴിപാടോ?..

="അതിന് ഞമ്മളെ കണ്ടൻ മൂപ്പന്റെ മകൻ സുമേഷ് ഉള്ളപ്പോ എന്തിനാ ആശങ്കപ്പെടുന്നത്. മൂപ്പൻ ഇപ്പൊ സുഖല്ലാതെ കിടക്കല്ലേ. പകരം മകൻ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കാ ഇക്കൊല്ലം."

*അളിയാ രാവിലെ പത്തു മണിക്ക് വണ്ടൂർ രജിസ്ട്രാർ ആപ്പീസിന്റെ മുമ്പിൽ അശ്വതിയെയും കൂട്ടി വരിക. ഞങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടാകും. അവളുടെ അച്ഛൻ രാജേട്ടൻ ഒരിക്കലും അറിയരുത് *..!!

="ങേ..!! ആരാപ്പോ ഇതിനിടയിൽ ഓണത്തിനിടക്ക് പുട്ടു കച്ചവടം നടത്തുന്നത് !!??"

ഇതിപ്പോ പതിവായിരിക്കുന്നു. ഗ്രൂപ്പ് മാറിയുള്ള മെസ്സേജിന്റെ കുത്തൊഴുക്ക്. ഓരോരുത്തർക്കും എട്ടും പത്തും ഗ്രൂപ്പ് ഉള്ളത് കൊണ്ട്, ഭാര്യക്ക് അയക്കുന്ന മെസ്സേജ് കാമുകിക്കും, അമ്പലക്കമ്മറ്റിയുടെ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് അയക്കുന്ന മെസ്സേജ് പള്ളിക്കമ്മറ്റിയുടെ ഗ്രൂപ്പിലേക്കും വഴിമാറി പോകുന്നത് കാരണം കുടുംബകലഹങ്ങളും ചില്ലറ സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളും ഇയ്യിടെയായി നാട്ടിൽ കൂടി വരുന്നുണ്ട്.

="ക്ഷമിക്കണം ഗ്രൂപ്പ് മാറിപ്പോയി ചേട്ടാ..!!

=" ഇനി ആവർത്തിക്കരുത്.."

ശക്തമായ താക്കീത് കൊടുത്ത് രാജേട്ടൻ തിരിച്ച് ഒരു മെസ്സേജ് വിട്ടു.

ഒരു നിമിഷം ആലോചനയിൽ മുഴുകിയ രാജേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്നാണ് കൊള്ളിയാൻ മിന്നിയത്. മൂട്ടിൽ തീ പിടിച്ച അവസ്ഥയിൽ സുന്ദരേട്ടന്റെ കടയിൽ നിന്നും മൊബൈലുമായി ഓടുമ്പോൾ രാജേട്ടൻ ഭ്രാന്തനെ പോലെ പിറുപിറുക്കുണ്ടായിരുന്നു..

="കൊല്ലും ഞാനവളെ..

="ഇതിനായിരുന്നോ ഞാൻ അവളെ ഇത്രേടം വരെ പഠിപ്പിച്ചത്..?

="ഇല്ല.. ഇത് നടക്കാൻ പാടില്ല."

="എങ്ങിനെയും തടഞ്ഞേ പറ്റൂ.."

രാജേട്ടന്റെ നടത്തത്തിനൊപ്പം ദേഷ്യത്തിന്റെയും, സങ്കടത്തിന്റെയും നിഴൽ കൂടി അപ്പോൾ രാജേട്ടനെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സൂര്യ കിരണങ്ങൾ ചാലിയാറിനെ തലോടി മുണ്ടമലയുടെ നെറുകയിൽ പൊങ്ങിവന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തെ കരിമ്പടം പോലെ പുതച്ച മൂടൽമഞ്ഞു അതുകണ്ട് മാറിക്കൊടുത്ത് അലിഞ്ഞില്ലാതായി. പ്രഭാതം പൊട്ടി വിടർന്നു. കുളിയും പ്രാർത്ഥനയും കഴിഞ്ഞു സ്വാമിമാർ മടങ്ങി തുടങ്ങി.

രാജേട്ടൻ ഓടി..രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിലേക്ക്..

വാട്സ്ആപിനോട് മനസ്സിൽ നന്ദി പറഞ്ഞു
കൊണ്ട്..!!

******************

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി

ബാല്യകാലത്തെ സൗഹൃദം

അന്ന് നാലാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്താണ് ഞങ്ങളുടെ നാടായ തിരുവാലിയിൽ, മലബാർ ഹോട്ടൽ എന്ന സ്ഥാപനം, മലയാളിയുടെ ദേശീയ ഭക്ഷണമായ പൊറോട്ടയെ ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു രംഗത്ത് വരുന്നത്.

അന്ന് ഞാൻ കൂട്ട് കൂടിയത് അതിന്റെ ഉടമസ്ഥനായ അളിയാക്കയുടെ (ഈ പേരിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്) മൂത്ത മോൻ അലിയുമായിട്ടായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു പുസ്തകക്കെട്ടുമായി സ്കൂളിലേക്ക് പോവുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങളിൽ രണ്ടു പേരിൽ ഒരാൾക്ക് തോന്നിയ ബുദ്ധിയായിരുന്നു ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോവാതെ സ്കൂളിന് അടുത്തുള്ള പുതുക്കോട്ടു കുളത്തിൽ പോയി ചാടി കുളിക്കാം എന്ന്.

പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല പുസ്തകക്കെട്ടുകൾ ഒരാലിന്റെ പൊത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് കുളം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുകയായിരുന്നു. പിന്നീടുള്ള കണക്കും, രസതന്ത്രവും, ഊർജ്ജതന്ത്രവും, ചരിത്രം പടിക്കലും എല്ലാം ആ കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ ഊളിയിട്ടു മുങ്ങി തപ്പി എടുക്കുന്നതിൽ ഞങ്ങൾ വ്യാപൃതരായി.

സ്കൂൾ വിടുന്ന സമയമായാൽ ഒന്നും അറിയാത്തവരെ പോലെ പുസ്തകമെടുത്തു തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്കു ഓടി ചെല്ലുമ്പോൾ ഉമ്മറത്ത്, സ്കൂൾ വിട്ട് തളർന്നു വരുന്ന മോന് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി ചായയും പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി ഉമ്മ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.

ദിവസങ്ങൾ അങ്ങിനെ നീണ്ടു പോയി
സ്കൂളിലെ ഞങ്ങളുടെ അഭാവം എൽ. പി സ്കൂളിലെ കുറുപ്പ് മാഷെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.

ഞങ്ങളുടെ കള്ളത്തരം ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ നാട്ടിലും വീട്ടിൽ ഉപ്പാന്റെ അടുത്തും എത്തി.

പിന്നീടുള്ള സംഭവങ്ങൾ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ..
അന്നത്തെ ദിവസം ബാപ്പാന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പൊതിരെ തല്ല് കിട്ടി ക്ഷീണിച്ചു ഉറങ്ങുമ്പോഴും, ഉപ്പാന്റെ കണ്ണിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്നിരുന്നു.

പക്ഷെ പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിലും സ്കൂളിൽ പോവാതെ കറങ്ങി നടന്ന് സ്കൂൾ വിടുന്ന സമയം വീട്ടിലേക്കു കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ, കലിപൂണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഉപ്പയിൽ നിന്നും വയറു നിറച്ചു മേടിക്കുന്നതു ഒരു പതിവായി.

അടി തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച്, ദയനീയമായ ഒരു നോട്ടം ഉപ്പാന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയാൽ പിന്നെ ഉപ്പാന്റെ മനസ്സലിയും..

പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മൂപ്പര് വീട്ടിലെ ചാരുകസേരയിൽ പോയി ഇരിക്കും.

പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും വീണ്ടും ഇതുതന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നത് എന്തിനു എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു.
ഈ കള്ളത്തരം നാട്ടിലും സ്കൂളിലും പാട്ടായപ്പോൾ പിന്നെ കള്ളൻമാരെ പോലെ സ്കൂളിൽ കേറി ചെന്ന് സഹപാഠികളെയും അദ്ധ്യാപകരെയും അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള വിഷമം അതുകൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു ഇത് വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിയിരുന്നത്.

അങ്ങനെ ആ അധ്യയന വർഷം കഴിയാറായി. പരീക്ഷയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇപ്രാവശ്യം തോറ്റത് തന്നെ എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആ വാർത്ത ചെവിയിൽ എത്തിയത്.

"അലി തോറ്റു.. നാസർ ജയിച്ചു"

ഈ കേൾക്കുന്നത് ശെരിയല്ല എന്നും, കുറുപ്പ് മാഷും ഉപ്പയും എന്തോ ഒരു ധാരണയിൽ ഈ വിഷത്തിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്നും, ഇതിൽ അഴിമതിയുണ്ട് എന്നും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയണം എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, അതൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ, എൽ.പി. യിൽ നിന്നും യു.പി. യിലേക്ക് സ്ഥാനക്കയറ്റം കിട്ടി എന്ന സത്യം മനസ്സിലായപ്പോ എന്നിൽ ഒരു അഹങ്കാരി വളരുകയായിരുന്നു.

പുതിയ അധ്യയന വർഷം നാലാം ക്ലാസിന്റെ ജനൽപാളിയിലൂടെ അവൻ എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കിയപ്പോൾ വിഷമമൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, മനസ്സിൽ ഞാൻ കുറിച്ചിട്ടിരുന്നു നീയുമായി ഇനി ഒരു കൂട്ടുകെട്ട് വേണ്ട എന്ന്.

പക്ഷെ അവൻ സ്കൂളിന്റെ അടുത്തുള്ള കുട്ടൻ നായരുടെ കടയിലെ ഭരണിയിൽ എന്നെ കൊതിപ്പിച്ച മിഠായികളും, പെട്ടി ഐസ് ക്രീമും വാങ്ങി തന്ന് എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു

ഹോട്ടൽ കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്ന അവന്റെ ഉപ്പാന്റെ മേശയുടെ വലിപ്പിൽ നിന്നും ചില്ലറ മോഷണമൊക്കെ നടത്തിയിട്ടായിരുന്നു ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ സാധിച്ചിരുന്നത്. ഇങ്ങിനെ ഒരവസരം എനിക്കില്ലാത്തതു കൊണ്ട് എന്നിലെ അഹങ്കാരിയും, സ്വാർത്ഥനും, എന്നും അവന്റെ പിറകെ വാലായി നടന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..

*കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് അലിയുടെ ഭാര്യ അകാലത്തിൽ മരിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ പഴയ കാല ഓർമകളിൽ നിന്നും*
**************************

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി

അബുട്ടിയുടെ സംശയം

"അല്ല വൈദ്യരെ തടി കൂടാനുള്ള വല്ല മരുന്നും ണ്ടോ ഇങ്ങളെ കയ്യിൽ..? "

ദശമൂലാരിഷ്ടം ഔൺസ് കുപ്പിയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിച്ച്, അത് വലതു കയ്യിൽ പിടിച്ച്, ഇടതു കൈകൊണ്ടു താങ്ങി, ഭവ്യതയോടെ, ഭക്തിയോടെ, കുഞ്ഞുണ്ണിയുടെ കയ്യിലേക്ക് നീട്ടുമ്പോഴാണ് പ്രതീക്ഷിക്കാതെയുള്ള ഈ ചോദ്യം വൈദ്യരുടെ ചെവിയിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടിയത്.

വൈദ്യരുടെ ശുഷ്ക്കിച്ച കണ്ണുകൾ
ചോദ്യ കർത്താവിന്റെ ആകാംക്ഷ തുളുമ്പുന്ന മുഖത്തു ഉടക്കി നിന്നു.

അബുട്ടി തന്റെ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ശരീരം ഇരിക്കുന്ന ബെഞ്ചിന് കൂടുതൽ ഭാരം കൊടുക്കാതെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് ചെറിയ സപ്പോർട്ടൊക്കെ കൊടുത്ത്, വൈദ്യരുടെ വായിൽ നിന്നും വരുന്ന ആ വലിയ ഉപദേശത്തിനു വേണ്ടി കാതോർത്തു.

കുപ്പായം ഇടാത്ത, താടിയും മുടിയും നീട്ടി വളർത്തിയ, വൈദ്യരുടെ ആ ശുഷ്ക്കിച്ച ശരീരം കാണുബോൾ "ബാബാ രാംദേവിന്റെ" ഒരു പട്ടിണി വേർഷനായിട്ടേ നാട്ടുകാർക്ക് തോന്നാറുള്ളൂ. മൂപ്പരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല. കുറച്ചു ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ട് എന്ന് വെച്ചോളൂ.

വൈദ്യര് ഇപ്പൊ ആവേശത്തിലാണ്. അബുട്ടിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി വൈദ്യർ പറയാൻ തുടങ്ങി.

"വയറിനു ശോദനയുണ്ടോ അബൂട്ടീ ?"

"ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാനൊരു പൊടി തരാം. അത് രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളത്തിൽ കലക്കി കുടിക്ക്യാ. വയറിനു ശരിയാംവണ്ണം ശോധന ഇല്ലെങ്കിൽ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ മൂക്കത്തായിരിക്കും ദേശ്യം.

"ങും.."

അബൂട്ടി ഒന്ന് മൂളി. ഇതൊക്കെ ഞാൻ ഒരുപാടു കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ഭാവത്തിൽ.

"പിന്നെ ഞാനൊരു ലേഹ്യം തരാം. അത് മുടങ്ങാതെ മൂന്നു നേരം ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം കഴിക്കണം"

ഇന്ന് നല്ലൊരു കച്ചോടം നടക്കും എന്ന് സ്വയം ആലോചിച്ചപ്പോൾ വൈദ്യരുടെ മനസ്സിൽ അറിയാതെ ലഡു പൊട്ടി..!!

"എന്നിട്ട് ?"

"രാവിലെ എണീറ്റ ഉടനെ പകുതി വാട്ടിയ കോഴി മുട്ട ഒരഞ്ചെണ്ണം അകത്താക്കുക"..!!

രാവിലെ കോഴിക്കൂട്ടിൽ പരതിയാൽ കിട്ടുന്ന കോഴിമുട്ട നാണി കാക്കാന്റെ പീടികയിൽ കൊണ്ട് കൊടുത്ത്, അതിന് ഉച്ചക്കഞ്ഞിക്ക് "മോഡി" പിടിപ്പിക്കുവാൻ ഉണക്ക മാന്തൾ വാങ്ങുന്ന എന്റെയടുത്താ നിങ്ങളെ പ്രസംഗം എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുവെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

വൈദ്യർ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു..

"അബൂട്ടി മാപ്പിള ആയതു കൊണ്ട് വെള്ളിയാഴ്ച പോത്തിറച്ചി എന്തായാലും ഉണ്ടാവുമെല്ലോ? പക്ഷെ അതിന്റെ കൂടെ കഴിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക ലേഹ്യം ഉണ്ട്. മുസ്‌ലി പവറിന്റെ ഫലം ചെയ്യും. ഇത് ഞാൻ തന്നെ പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയതാ"..!!

"അതെയോ ? "

അബൂട്ടി ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടു.

കവലയിൽ പെരുമഴപോലെ വാതോരാതെ വായിട്ടലച്ചതിനു ശേഷം ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരുടെ മുഖത്തേക്ക് പ്രത്യാശയോടെ നോക്കുന്ന ""കന്മദ" കച്ചവടക്കാരനെ പോലെ, വൈദ്യര് ആബുട്ടിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പ്രത്യാശയോടെ നോക്കി..!!

"അപ്പൊ ഇങ്ങള് ഈ പറയുന്ന മാതിരിയൊക്കെ ചെയ്താൽ തടി ഉഷാറാവും ല്ലേ? "

വൈദ്യര് ഒന്ന് കൂടെ ഉത്സാഹത്തോടെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു മൊഴിഞ്ഞു.

"പിന്നല്ലാതെ..!! " ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കൂ അബുട്ടീ..!!"

അത് പറയുമ്പോൾ ഒരുപാടു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു വൈദ്യർക്ക്..!!

"ന്നാ പിന്നെ ഇങ്ങക്ക് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് സ്വന്തമായിട്ട് കഴിച്ചൂടെ ന്റെ വൈദ്യരെ. ഇങ്ങളെ കോലാണെല്ലോ ഇത് !! "

"ഇന്ദുലേഖ നീലിഭ്രിങ്കാതി തൈലം" തേച്ചാൽ മുടി കൊഴിച്ചിൽ തടയാം എന്ന് പരസ്യം ചെയ്യുന്ന കഷണ്ടി തലയനായ മുതലാളിയുടെ അവസ്ഥയായിപ്പോയി വൈദ്യർക്ക്..!!

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കിട്ടിയ തിരിച്ചടിയിൽ വൈദ്യർ തരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ..അബൂട്ടി നടന്നു നീങ്ങി... മനസ്സിൽ അടിഞ്ഞു കൂടിയ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം തേടി..

*****************************
നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി

ഉമ്മയുടെ ചുവരെഴുത്തുകൾ

* 20-8-2004 ഫെബ്രുവരി 18 നു വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി 10.30 നു (1426 റജബ് 12) ഉപ്പ മരിച്ചു *

*മുസാഅഫിന്റെ* (ഖുർആൻ) ഏടുകളിൽ എഴുതിവെച്ച പഴക്കം ചെന്ന ഉമ്മയുടെ കൈപ്പട കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു.

ഉപ്പയുടെ ഉമ്മ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ഉപ്പയെ ഏൽപ്പിച്ച ഈ *മുസാഅഫ്* ഇന്നും ഒരുനിധി പോലെ ഉമ്മ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു.

ഏകദേശം എൺപത് വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള ഇതിന്റെ ഏടുകളിലാണ്, കുടുംബത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന സുപ്രധാന സംഭവങ്ങൾ കുറിച്ചിടുന്നത്.

ഒരിക്കലും വൈറസ് കേറാത്ത ഒരു മെമ്മറി കാർഡ് പോലെ അത് ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.

കമ്പ്യൂട്ടർ വന്നപ്പോൾ, വലിയ ആവേശത്തിൽ പ്രധാന വിവരങ്ങളും, കുടുംബത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ആൽബങ്ങളും മറ്റും ഹാർഡ് ഡിസ്കിൽ സ്റ്റോർ ചെയ്തിരുന്നു.

പക്ഷെ,

ഒരു ദിവസം വൈറസ് കേറി സിസ്റ്റം ഫോർമാറ്റ് ചെയ്തു. അന്ന് സ്റ്റോർ ചെയ്ത് വെച്ചതെല്ലാം അങ്ങനെ മാഞ്ഞു പോയി.

പിന്നെ സമയത്തിന്റെ പകുതി മുക്കാൽ ഭാഗവും ഈ മൊബൈലിൽ തോണ്ടുന്ന പരിപാടി ആയപ്പോൾ, എല്ലാം ഇതിൽ സ്റ്റോർ ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം അതും കയ്യിൽ നിന്നും മോഷണം പോയി.

ആ മെമ്മറിയെങ്കിലും തിരിച്ച് കിട്ടും എന്ന് വെറുതെയെങ്കിലും അന്ന് മോഹിച്ചു.

പുതിയത് എന്ത് സ്വീകരിക്കുമ്പോഴും അത് പഴയതിനെ തീർത്തും നിരാകരിച്ചുകൊണ്ടാവരുത് എന്ന സത്യം അന്നു മനസ്സിലാക്കി.

ഏതു കംമ്പ്യൂട്ടറിലും, ഫോണിലും ഡാറ്റ സ്റ്റോർ ചെയ്യുമ്പോഴും, മരണം, ജനനം തുടങ്ങി പ്രധാനപ്പെട്ട തിയ്യതികളൊക്കെ *മുസാഅഫിന്റെ* ഏടിൽ കുറിച്ചിടാൻ ഉമ്മ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.

വീട്ടിൽ ഓരോ വർഷവും പുതിയ അംഗങ്ങൾ പിറവിയെടുക്കുമ്പോഴും, ജനന തീയ്യതിയും, അയൽപക്കത്തെ കൃഷ്ണൻ നായരെ അമ്മ കുറിച്ച് തരുന്ന കുട്ടിയുടെ നാളും കൃത്യമായി *മുസാഅഫിൽ* ഉമ്മ കുറിച്ചിടും.

അഞ്ചു നേരത്തെ നിസ്ക്കാരത്തിനിടയിൽ, ഖുർആൻ ഓരോ പ്രാവശ്യം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ .. ഉമ്മയുടെ വലതു കൈകൊണ്ട് മറിക്കുന്ന ഓരോ പേജിൽ നിന്നും ഓരോ ജനനവും, മരണവും തെളിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടാവും.

*31-5-1967 ബാപ്പുട്ടിയുടെ ജനനം..അത്തം നക്ഷത്രം..*

*20-8- 2002- റജബ് 12 അബൂട്ടി മരണപ്പെട്ടു *
ഇങ്ങിനെ കുറിപ്പുകൾ ഓരോ ഏടിലും നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു..!!

അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് എണീറ്റാൽ പ്രഭാത കൃത്യത്തോടൊപ്പം, നിസ്കാരവും കഴിഞ്ഞു ഉമ്മ നേരെ പത്രവും കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നിരുന്ന്, ചരമ കോളത്തിൽ ഊളിയിട്ട് ഓരോന്ന് ചിക്കി ചികയാൻ തുടങ്ങും. അറിയുന്നവർ ആരെങ്കിലും ഫോട്ടോ രൂപത്തിൽ ചരമ കോളത്തിൽ തൂങ്ങി കിടപ്പുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ അന്നത്തെ നിസ്ക്കാരവും, പാരായണവും ഒരുപാട് നീണ്ടു പോവും.

പക്ഷെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതല്ല സംഭവിക്കാറ്..!!
രണ്ട് മരുമക്കൾ അകാലത്തിൽ പൊലിഞ്ഞു പോയപ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അടുത്ത പേജിൽ ഉമ്മ കുറിച്ചിട്ടു.

*മാനു..മരണം 18-3-2008 ശഅബാൻ 22...*

*അസീസ്..മരണം 30-4-2012.. റജബ് 14..*

മഷി ഉണങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ മുസാഅഫ് അടച്ചത് കൊണ്ടോ, ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ ആ മഷിയിൽ തട്ടി ലയിച്ചതു കൊണ്ടോ ആയിരിക്കാം ആ എഴുത്ത് ഖുർആൻ ലിപികളെയും തലോടി ആ പേജ് മൊത്തം പരക്കുന്നുണ്ടായായിരുന്നു..
കൂട്ടത്തിൽ അനന്തമായി പാതിരാ വരെ നീളുന്ന ഉമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥനയും...!!
**************************
*മുസാഅഫ്* (ഖുർആൻ )

നാസർ പുതുശ്ശേരി
തിരുവാലി.