Showing posts with label OruDinam. Show all posts
Showing posts with label OruDinam. Show all posts

ഒരുദിനം 2

Install Nallezhuth Android App from Google Playstore and visit "പുതിയ തുടർരചനകൾ " to read all chapters of long stories.

ഒരുദിനം 2
കായലിൽ മുങ്ങി മരിക്കുന്ന ജഡങ്ങളുടെ ദുർഗന്ധമാണോ കാറ്റിലൂടെ വരുന്നത് ശക്തിയായ കാറ്റിൽ വള്ളമുലയുന്നത് പോലുമറിയാതെ ശ്വാസം നിലച്ചവളിരുന്നു.
കൂയ്... കൂയ്.... മീനമ്മോയ്....
ഒരു ശബ്ദം കാതുകളിലേക്ക് കേൾക്കുവാണോ കൈപ്പത്തിയിലൊളിപ്പിച്ച് വച്ച മുഖമുയർത്തി നോക്കിയവൾ മുന്നിൽ ഇരു കൈകളും വള്ളത്തിന്റെ വശത്തെ പലകയിൽ പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് തല മാത്രം കാണാവുന്ന പോലെ പിടിച്ചു തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടവൻ
വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കുളിച്ച അവന്റെ നര വീണ തലമുടിയിൽ നിന്നും താടിയിൽ നിന്നുമൊക്കെ വെള്ളം ഇറ്റിറ്റ് വീഴുന്നുണ്ട്
ഇപ്പൊ... വിശ്വാസമായോ.....
പ്രാന്തൻ.....തെണ്ടി.....കുരങ്ങൻ... എന്നു പറഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നത്
ഹ...ഹ..ഹ.കണ്ടോ ഇപ്പോൾ നീ സ്കൂൾ കുട്ടിയായി അല്ലേൽ ഒരു ഗസറ്റഡ് ടീച്ചറുടെ വാക്കുകളാണോയിത്...
കാറ്റിലാടുന്ന പലകമേൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പ്രയാസപ്പെടുമ്പോഴും ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു.
മീന ഇരുകൈകളും അവനു നേരെ നീട്ടി...
പിടിച്ചു കയറുവാനായി
കൺമുന്നിൽ പുണരുവാനെന്നോണം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ആ കൈകൾ ഒരു കാലത്ത് താൻ ഒരു സ്പർശനം മോഹിച്ചിരുന്ന വിരലുകൾ മഴത്തുള്ളികൾ ചെറുതായി പൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി പുലരിയിലെ പുൽക്കൊടികളിൽ മഞ്ഞു തുള്ളികൾ പറ്റിയിരിക്കുന്നത് പോലെയവളുടെ കൈകളിലെ രോമങ്ങളിൽ മഴത്തുള്ളികൾ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ പണ്ട് അവൾക്കിട്ടു കൊടുത്ത പേര് ഓർത്തു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു ജടായു കൈകൾ മാറ്റ് പെണ്ണേ ഞാൻ കയറിക്കൊള്ളാം.
മഴ ശക്തിയായി പെയ്തു തുടങ്ങി നീ എന്തിനാ മഴ നനയുന്നത് അകത്തേക്ക് പൊയ്ക്കൊള്ളു മീന ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും കൈകൾ വിടർത്തി പിടിച്ചു നിന്ന് ആകാശത്തു നിന്നുള്ള സ്നേഹത്തുള്ളികളെ മുഖമുയർത്തി സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ടവൻ ഉറക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കൈയ്യുയർത്തി നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഷർട്ടിലെ ബട്ടൺസുകളിളകി നെഞ്ചിലെ നരച്ച രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ മായാതെ കിടക്കുന്ന രണ്ടക്ഷരമുള്ള തന്റെ പേര് പൊള്ളലേറ്റാരു മുറിവ് ഉണങ്ങിയ അടയാളം പോൽ ഒരു ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിലവൾ കണ്ടു
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി അറിഞ്ഞപ്പോൾ താൻ അവന് കൊടുത്ത പേരാണ് പ്രാന്തൻ.
ആ അടയാളം ഇതുവരെ മാഞ്ഞു പോയില്ലേ....
പഴയകാല ഓർമ്മതൻ വേദനയിലോ അറിയില്ല കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞവൾ ആ സ്വന്തം നാമത്തിലേക്ക് തൊടാനായി വിരലുകൾ നീട്ടി.
മഴ രണ്ടു പേരെയും നനച്ച് കൊണ്ട് തകർത്ത് പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു
അകത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോ വെറുതെ നനയണ്ട ആ വിരൽ തുമ്പുകൾ സ്പർശിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ പുറകോട്ട് മാറിയവൻ കൈകളിലെ മഴവെള്ളം അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മഴ നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ പണ്ടേ അത് എനിക്കുമറിയാം ഞാനും നനയട്ടെ നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കായി അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും ഇരു കൈകളും ചുമലിൽ ചേർത്തു പിടിച്ച് താടി കൂട്ടിയിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
എന്നാലെ അങ്ങനിപ്പൊ എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതിനൊന്നും കൊച്ച് കൂട്ടുനിൽക്കണ്ട കേട്ടോ തല തുവർത്തി അകത്ത് പോയി വേഷം മാറിക്കോ പനി പിടിപ്പിക്കണ്ട.... അവൻ വീണ്ടുമാവർത്തിച്ചു.
മഴ മാറി ശാന്തമായിട്ടുണ്ട് ചെറിയ കാറ്റിൽ വള്ളം ഉലയുമ്പോൾ വശങ്ങളിലെ പലകയിൽ വെള്ളം വന്ന് തട്ടി ഒരു താളത്തിലത് സംഗീതമാകുന്നുണ്ട്
ഭാര്യയും മക്കളും ഒക്കെ സുഖമായിരിക്കുന്നോ എങ്ങനെ വിദേശ പൗരത്വവും ബിസ്സിനസ്സും ജീവിതവുമൊക്കെ
വേഷം മാറി കുളിച്ച് മുടി വിടർത്തിയിട്ട് നെറ്റിയിലൊരു ഭസ്മക്കുറിയും ചോദ്യവുമായി അവൾ വന്നപ്പോൾ അവനും വേഷം മാറി ആ സന്ദർശക മുറിയിലെ ചൂരൽ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
എന്തു പറയാനാ സുഖം ബിസ്സിനസ്സ് എല്ലാം മക്കൾ നോക്കുന്നു ഒരാൾ തന്റെ പങ്കാളിയെ അവിടെ തന്നെ നോക്കി വച്ചു. അടുത്തയാളും അങ്ങനെ തന്നെ ആകാനാണ് സാധ്യത
സാറ എന്നും ഓരോരോ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്നെയും മക്കളെയും തീറ്റിച്ച് പരീക്ഷിക്കുന്നു കൂടാതെ അവിടത്തെ മലയാളി മഹിള സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റും ഒക്കെയാണ് ഈ ഞാൻ വീട്ടിൽ വെറുതെ സാറയുടെ രുചി കൂട്ടുകളുടെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഇരയായി ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നു
അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
ചെറു പുഞ്ചിരിയോടവൾ അത് കേട്ടിരിന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
എന്റെ കൂട്ടീസ് രണ്ടും ഒരാൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അവനും ഡോക്ടറാണ് രണ്ടുപേരും മെഡിക്കൽ കോളേജിലാണ് ഇളയ ആൾ സിവിലിന് പഠിക്കുവാണ്
അച്ഛനെ പോലെ അവളുടെയും നീലക്കണ്ണുകളാണ്
ചേട്ടൻ വി.. ബുക്ക്സ് പബ്ലിക്കേഷൻസ് MD ആണ്. അവളും പറഞ്ഞു നിർത്തി പിന്നെ വീണ്ടും തുടർന്നു കഴിഞ്ഞ മാസം അവിടെ യു എസ്സിൽ ഒരു ബുക്ക് ഷോപ്പ് മേള ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ നമ്മുടെ ഷോപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു ചേട്ടൻ കുറച്ച് ദിവസം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കായലിന് നടുവിൽ ഒരു ദിനം നിന്റെ കൂടെ എന്റെ സ്വപ്നം ആയിരുന്നു
പണ്ട് ഒരു ക്രിസ്തുമസ്സിന് ഞാൻ നിനക്കൊരു കാർഡ് അയച്ചിരുന്നു കുറച്ച് കവിതകളടങ്ങിയ കടലാസ്സുകളോടെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ...
സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന വിഷയത്തിൽ നിന്ന് മാറിയാണ് അവന്റെ ചോദ്യം വന്നത്
പിന്നില്ലേ അവളുടെ മുഖം പ്രസന്നമായി മകൾക്ക് പ്രേമലേഖനം വാങ്ങാൻ ആദ്യമായി പൈസ തരുന്ന അമ്മയായിരിക്കും എന്റെ അമ്മ അതിൽ ഒട്ടിച്ചിരുന്ന സ്റ്റാമ്പുകൾ എങ്ങനെയോ പോയതു കാരണം അമ്മ പൈസ തന്ന് പോസ്റ്റ്മാന് കൊടുത്ത് ആ കത്ത് വാങ്ങി പൊട്ടിച്ചു
വായിക്കേണ്ടി വന്നു....
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ വച്ച്
കവിതകൾ ആയിരുന്നു കായലും തോണിയുമൊക്കെയായി ഞാൻ ഓർക്കുന്നു
അവനും അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ശ്വാസം മുട്ടിയത് പോലെ കുറച്ച് നേരം കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു..
എന്ത്പറ്റി പഴയ കാലം അയവിറക്കുവാണോ
ഏയ് സന്തോഷം കൊണ്ടായിരിക്കും നെഞ്ചിലൊരു വേദന...
കൊള്ളാം വയസ്സാൻ കാലത്ത് കായലിന്റെ നടുവിൽ ചുമ്മാ പേടിപ്പിക്കല്ലേ പ്രാന്താ...
നിന്റെ കണ്ണൻ ചേട്ടനോട് എന്താണ് നീ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇന്ന് അവൻ കണ്ണുകളടച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
അൽപ്പസമയം മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട് ഇതിനടുത്താണ് അവിടെ പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാണ് വന്നിരിക്കുന്നത് നിന്റെ ഒരൊറ്റ സന്ദേശത്തിന്റെ പുറത്ത്
എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ ആഗ്രഹത്തിനായി മാത്രം
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയിട്ട് ചോദിച്ചു
സാറയ്ക്ക് അറിയാമോ
ഇല്ല......പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ മറുപടിയും കൊടുത്തിട്ട് ചോദിച്ചു
നമ്മൾ തമ്മിൽ കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ മീന....
ഒന്നു ചിന്തിക്കും പോലവളുടെ ചോദ്യവും മറുപടിയും വന്നു
ഉണ്ടാകുമോ...
ആകെ രണ്ടു ദിവസമാണ് മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം നമ്മൾ സംസാരിച്ചത് ഒന്ന് പുലരും വരെ കുറെ സന്ദേശങ്ങളായും പിന്നെ ഇന്നും ഇതിൽ കള്ളം പറയാൻ എവിടെ സമയം ഇനിയും പോകുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ പറയുമായിരിക്കും അവൾ പറഞ്ഞു
അതിന് ഇനി നമ്മൾ കാണുമോ കസേരയിൽ ചാരി കണ്ണുകളടച്ചിരുന്ന അവൻ നിവർന്നു വിരലുകൾ കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ രണ്ടും അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചെ...
എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സംസാരിക്കാമല്ലോ ഒന്നു വിളിച്ചാൽ പോരെ ഇപ്പൊ എന്തൊക്കെ സൗകര്യങ്ങളാണ് ഉള്ളത് എല്ലാരുമായി വരൂ ഇനി നാട്ടിലേക്കൊക്കെ ഒരു ദിനം അവളിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൻ എഴുന്നേറ്റു അകലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയുള്ള സംസാരത്തിലെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞതായിരുന്നു
എന്തോ അറിയില്ല ഇവിടത്തെ സൗകര്യങ്ങളൊക്കെ അവിടെ ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് സമയം നേരം പുലരാറായി മീന കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങിക്കൊള്ളു അവൻ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു
രണ്ടുപേർക്കിടയിൽ കുറച്ച് നേരം മൗനമായി കടന്നു പോയി
നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെ തീർന്നോ ആ മൗനം മുറിച്ച്കൊണ്ടവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ മധുരമാർന്ന ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നോ
മൗനം അവർ രണ്ടു പേർക്കിടയിൽ മൂന്നാമതൊരാളായിക്കഴിഞ്ഞു
ഒരാഗ്രഹവും കൂടി ഉണ്ട് നീ രണ്ടുവരി പാടി കേൾക്കണം ഒന്നു പാടാമോ
എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു കൊണ്ടവൾ
നിറങ്ങൾതൻ നൃത്തം ഒഴിഞ്ഞൊരീ മണ്ണിൽ
മറഞ്ഞ സന്ധ്യകൾ പുനർജനിക്കുമോ.....
മറഞ്ഞ പക്ഷികൾ ഇനിയുമെത്തുമോ..
എന്ന വരികൾ പാടി കൊണ്ടവന്റെ മുന്നിലെത്തി നിന്നു.
ആ നാലു കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ മൗനങ്ങളായി നിറഞ്ഞു നിന്നു
ചുണ്ടുകൾ പറയാതെയെന്തോ വിതുമ്പി
ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ....
അവളെ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കാൻ അവൻ അനുവദിച്ചില്ല ഒരു നൂലിട വ്യത്യാസത്തിൽ അവന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ തടുത്തു ആ വിരലിലെ ചൂട് ആ ചുണ്ടുകൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു സ്പർശനമേൽക്കാതെ തന്നെ
അരുത് ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു
ഇനി വേണ്ട ഇനിയും എത്ര ജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും നീ എനിക്ക് നഷ്ടമാകണം
കണ്ണൻ ചേട്ടനു നീ സ്വന്തമാകണം നീലക്കണ്ണുകളുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കണം നഷ്ടപ്രണയിനിയായി തന്നെ നിന്നെയും നെഞ്ചിലേറ്റി കൊണ്ടെനിക്ക് യാത്രയാകണം സ്വന്തമാക്കി ആ പ്രണയം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് ഭയക്കുന്നു ഞാനിന്ന്
എന്നെന്നുമെനിക്ക് താലോലിക്കണം ഈ പ്രണയം ഒരിക്കലുമവസാനിക്കാതെ ഈ മനസ്സിലിട്ട്...
പുലരിയാകുന്നു മീന കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങിക്കൊള്ളു അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി
കായലോളങ്ങൾ തൊട്ടിലാട്ടുന്ന വള്ളത്തിനുളളിൽ ഉറങ്ങുന്ന അവൾക്ക് കാവലായി നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് രണ്ടു വരി പാട്ടും സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ടവനും ഉറങ്ങാതെ ഉറങ്ങി
ഒരു വശം കായലും മറുവശത്ത് നിന്ന് കായലിനെ ചുംബിക്കാൻ ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തെങ്ങുകൾ വിരിച്ച തണൽ നിറഞ്ഞ റോഡിലെ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ച് പോകുന്ന കാറിനുള്ളിലെ യാത്രയിലെ മൗനം ഭഞ്ജിച്ച് കൊണ്ട് മീന പറഞ്ഞുതുടങ്ങി നിനക്കൊരു കാര്യം കേൾക്കണോ എന്റെ എല്ലാ പിറന്നാളിനും ഓരോ ആശംസാ കഥകൾ പ്രസ്സിലേക്ക് വരാറുണ്ട്.
പണ്ട് കൂടെ പഠിച്ച കൂട്ടുകാരെ കൊണ്ട് ആശംസകൾ പറയിപ്പിക്കുന്നതും ഒരെഴുത്ത് ഗ്രൂപ്പിലെ ആൾക്കാരെ കൊണ്ട് ആശംസകൾ പറയിപ്പിക്കുന്നതും പിന്നെ എന്റെ ഇഷ്ട എഴുത്തുകാരിയായ മാധവിക്കുട്ടിയെ കൊണ്ട് എന്നെ ഫോണിൽ വിളിപ്പിക്കുന്നതുമായ പല പല കഥകൾ വർഷങ്ങളായി വരും ഇതുവരെ ഒന്നും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ല ചേട്ടനത് വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്ന് എന്നെ കാണിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു കഥാപാത്രത്തിന് ഇട്ടിരിക്കുന്ന പേരിൽ ഒരക്ഷരം മാറ്റിയാൽ ഇത് നിനക്കല്ലേ ഇനി നിനക്ക് വേണ്ടി ആരെങ്കിലും എഴുതുന്നതാണോ എന്ന് ചോദിക്കും നിനക്ക് കുറച്ച് എഴുത്തിന്റെ അസുഖമുണ്ടായിരുന്നതാണല്ലോ സത്യത്തിൽ അത് നീ അല്ലെ അയയ്ക്കുന്നത് സത്യം പറ... അവൾ ഉത്തരത്തിനായി അവന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി ഡ്രൈവിംങ്ങിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു ദൂരേയ്ക്ക് നോക്കി തന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു
എന്റെ എഴുത്ത് രോഗമെല്ലാം അന്ന് നീ എന്റെ കായലും തോണിയുമൊക്കെയുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ
കടലാസ്സ് കീറിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ മരിച്ചു പോയില്ലേ ആ അക്ഷരങ്ങൾ കീറി മുറിഞ്ഞ് വേദനിച്ച് ചോര വാർന്നത് അന്ന് നിനക്ക് കാണുവാനായില്ലലോ അതെല്ലാം അന്നവിടെ മരിച്ചു.
എവിടാണ് കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട് കായൽ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞ് കാർ മറ്റൊരു റോഡിലേക്ക് കയറി
ആ കാണുന്ന നീല ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ നിർത്തു അവളുടെ മറുപടിയായി അവിടെയെത്തി നിന്നു മീന ഇറങ്ങി
ഒരു യാത്ര പറച്ചിൽ വേണ്ട മനു നമ്മൾ ഇനിയും കാണും ഇല്ലേ
മറുപടി പറയാതെ അവളെ നോക്കി ഇരുന്ന ആ കണ്ണുകൾ പറയുന്നു ഇനി ഒരിക്കലും നമ്മൾ കാണില്ല അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ഈ മുഖം ഒരിക്കലും മായാതെ ഈ കണ്ണിനകത്ത് ഒപ്പിയെടുത്തോട്ടെ ഞാൻ ആ കാർ അകലേക്ക് മറയുന്നതും നോക്കി നിന്നിട്ടവൾ ഗേറ്റ് തുറന്നു അകത്തേയ്ക്ക് കയറി
മീനമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരന് സന്തോഷമായോ വർഷങ്ങളായി നിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ഒരു നൊമ്പരം മാറിക്കിട്ടിയല്ലോ അല്ലേ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ മൗനമായിരുന്ന മീനയുടെ നെറ്റിയിലേക്കലസമായി വീണു കിടന്നിരുന്ന വെള്ളി രോമങ്ങൾ മാടിയൊതുക്കി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു
മറുപടി ഒരു മൗനമായി അവൾ ആ നീലക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നപ്പോൾ ഒരു കൈ കൊണ്ടവൻ ആ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചാ നിറുകയിലേക്കാ ചുണ്ടുകൾ ഒരു സ്നേഹം സമ്മാനിച്ചു
മക്കൾ രണ്ടു പേരും ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ ചോദിച്ചു അമ്മ എവിടെ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിലാണ് നാളെ വരുമെന്ന് കണ്ണൻ മീനയുമായി വീടിനു മുന്നിൽ കാർ നിർത്തുമ്പോൾ പറഞ്ഞു. അതു കേൾക്കാത്ത പോലെ മൗനമായി ഇരിക്കുന്ന അവളെ അവൻ തട്ടിയുണർത്തി ഹലോ വീടെത്തി ഗേറ്റ് തുറക്കൂ മേഡം മീന പുറത്തിറങ്ങി ഗേറ്റു തുറന്നു നിന്നു.
മനു ഫോൺ ഓണാക്കിയതും സാറ എന്നെഴുതിയ പേരിൽ കാൾ വന്നു അവൻ ഫോണെടുത്തു
ഹലോ ചേട്ടാ മീനമ്മയെ കണ്ടോ സംസാരിച്ചോ കായൽ ദിനം എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു നാളെ ഇവിടെത്തുമോ ഡോക്ടർ അനിരുദധ് എന്നും വിളിയാണ് ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം സർജറി വേണമെന്ന് പറയുന്നു ഒന്നും പേടിക്കാനില്ലെന്ന് ചേട്ടൻ ഇന്നലെയും ഇന്നുമൊക്കെ മരുന്ന് കൃത്യമായി കഴിച്ചായിരുന്നല്ലോ അല്ലേ....
ഒറ്റ ശ്വാസത്തിലുള്ള ചോദ്യങ്ങളും സംസാരവും
എന്റെ സാറാമ്മേ നീ നിർത്ത് ഞാൻ മറ്റന്നാൾ അവിടത്തും ഇപ്പോൾ എയർപ്പോർട്ടിലേക്ക് പോകുവാണ്...
കഴിക്കാൻ മറന്നുപോയ മരുന്നുകൾ നിറച്ച ബോക്സ് എവിടെ ആണെന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത് പിന്നെ.. ചേട്ടാ ചേട്ടൻ വരുമ്പോഴേ ഞാൻ കപ്പ കൊണ്ടൊരു സ്പെഷ്യൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടേ...
ശരി....ശരി... കാൾ വരുന്നു ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം കാൾ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ രണ്ട് മെസ്സേജുകൾ വന്നിരിക്കുന്നു ഒന്ന് ഡോക്ടർ അനിരുദധ്
സർജറി ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം ചെയ്യണം അല്ലേൽ പിന്നെ സാധ്യതയില്ലെന്നും മരുന്ന് ഒരു നേരം പോലും മുടങ്ങരുതെന്നും മുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഒരു ശതമാനം പോലും രക്ഷപെടില്ലെന്നും സാറയോട് ഇതുവരെ ഇതിന്റെ സീരിയസ്സ്നസ്സ് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള ഒരു സന്ദേശം ഇതു കണ്ട് കഴിക്കാൻ മറന്നുപോയ ടാബ്ലറ്റ്സ് എവിടെ പോയി എന്നവൻ ചിന്തിക്കുമ്പോഴേക്കും
ആയുസ്സ് നീണ്ടു കിട്ടാനും ചൂണ്ടയിൽ കുടുങ്ങാതിരിക്കാനുമാകണം കായലിനടിയിൽ മീനുകൾ കലഹം കൂടി അത് കൊത്തിതിന്ന് തീർക്കുന്ന മത്സരത്തിലായിരുന്നു.
ഒരു ചിരിയോടയവൻ അടുത്ത മെസ്സേജിലേക്ക് പോയി
അമേരിക്കയുടെ ഫ്ലാഗിന്റെ ചിത്രം കാണുന്നതിന് അടുത്തായി
V... Books publications എന്നെഴുതിയ ഷോപ്പിനു മുന്നിലായി നീലക്കണ്ണുകളുള്ള ഒരാളുമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രൊഫൈൽ പിക്ച്ചർ ഇട്ടിരിക്കുന്ന വാട്സ്ആപ്പ് സന്ദേശം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു
സർജറി ചെയ്യണം ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്നിട്ട് തിരികെ വരണം ഒരുദിനം എല്ലാപേരുമായി വീട്ടിലേക്ക് മീനയുടെ ഒരു പിറന്നാൾദിനത്തിന്.
മനു അയച്ച മീനയുടെ പിറന്നാൾ സർപ്രൈസ് കഥകളെല്ലാം ചേർത്ത് ഒരു ബുക്ക് ആക്കി വയ്ക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ മീനയ്ക്ക് ശരിക്കുമുള്ള ഒരു സർപ്രൈസിനായി ഈ ഒരു ദിനത്തിലെ കഥകളും അതിനുണ്ടായ വഴികളും കൂടെ ചേർത്ത് അന്ന് അവൾക്ക് നൽകാം വാക്ക് ഞാൻ പാലിച്ചിരിക്കുന്നു നിന്റെ വരവ് വരെ നൊമ്പരമാകുന്ന മറ്റ് കഥകളൊന്നും അവളറിയില്ല മിത്രമെ..
ശുഭയാത്ര...
മൊബൈലിൽ കളിച്ചിരിക്കാതെ വണ്ടി എടുക്ക് ഗേറ്റും തുറന്ന് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മീനയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അത് താഴെ വച്ച് കാർ മുന്നോട്ടെടുക്കുമ്പോൾ ഒരു മറുപടി സന്ദേശം അതിലേക്കായി വന്നു
ഞാനും വാക്കുപാലിച്ചിട്ടുണ്ട്....
വിരൽതുമ്പുപോലും............................
തിരികെ വരുമോ എന്നറിയില്ല...
നമ്മളെ കൂട്ടിമുട്ടിച്ച വിധി നല്ല മനസ്സുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിനെ കൂടെ മനസ്സിൽ ചേർത്തു തന്നു അതു സമ്മാനിച്ച നിധി പോലുള്ള കുറെ ഓർമ്മകളുമായി ഞാൻ യാത്രയാകുന്നു....
നന്ദി...
ആകാശത്തുകൂടെ കടന്നുപോയ വിമാനത്തിലേക്ക് കണ്ണനും മീനയും നോക്കി നിന്നു ആ വിമാനം ദൂരേയ്ക്കേകന്ന് ഒരു പൊട്ടു പോലായി മാറി
ഇനിയും ഒരു ദിനത്തിനായി എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ അവൻ തിരികെ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ....
ഒരാൾ കഥയറിഞ്ഞും ഒരാൾ കഥയറിയാതെയും
ജെ....

ഒരുദിനം

Image may contain: 2 people, text


Install Nallezhuth Android App from Google Playstore and visit "പുതിയ തുടർരചനകൾ " to read all chapters of long stories.

എന്നും രാത്രി ഭർത്താവിന്റെയും കുട്ടികളുടേയും കൂടെയല്ലേ നിന്റെ ഒരു ദിനം നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്ന എനിക്കായി നൽകാമോ...
മൊബൈലിലെ ആ മെസേജ് കാണിച്ചിട്ട് മീന ചോദിച്ചു അല്ല എന്താണ് പ്രാന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം നിമിഷനേരങ്ങൾ ആ മൊബൈലിലെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നട്ടവൻ മുഖമുയർത്തി മീനയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കൺതടങ്ങളിൽ കറുപ്പ്‌ പടർന്നിട്ടുണ്ട് മുടിയിൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ വെളളി ഭംഗി വിരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്
ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ മനു നീ എന്റെ മുഖത്ത് അവൾ തന്റെ നോട്ടം തിരിച്ച് താഴെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്നും വന്ന് തല പൊന്തിച്ച് നോക്കിയ ഒരു കരിമീനിലേക്കാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതിനാലാണോ ആ മീൻ ഒരു ശബ്ദത്തോടെയാ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോയി അവൻ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് മുഖത്തെ കണ്ണട ഊരി പോക്കറ്റിൽ വച്ചു ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി
ഈ കണ്ണടയിലൂടെ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ ഭാര്യയും അമ്മയുമൊക്കെയായി കാണുന്നു അതില്ലാതെ ഈ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നിന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് പതിനാലു വയസ്സുകാരി നീല പട്ടുപ്പാവാടക്കാരി പെണ്ണായിട്ടാണ്...
പിന്നെ പതിനാല്... അത് തിരിച്ചിട്ടിട്ട് പിന്നേം പത്തും കൂടെ ചേർക്കണം എന്റേം നിന്റെയും പഴക്കം മീന ചിരിച്ചു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭംഗിയാർന്നവളുടെ കണ്ണുകളും കൂടെ ചിരിക്കുന്നവൻ കണ്ടു
ആ കൺതടങ്ങളിലാ കറുപ്പു നിറമില്ല ഇപ്പോൾ ചന്ദനക്കുറിയിട്ട നെറ്റിയുമായി വിടർന്ന ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന പാവാടക്കാരി പെണ്ണിന്റെ ചിത്രമായിരുന്നു അവന്റെ കൃഷ്ണമണികളിൽ പതിഞ്ഞ രൂപം
അപ്പോഴേ മോനെ ഉദ്ദേശം പറഞ്ഞില്ല എവിടേക്കാ ഈ യാത്ര മുഖത്തൽപ്പം ഗൗരവം വരുത്തിയുള്ള മീനയുടെ ചോദ്യം
മനു എഴുന്നേറ്റ് അകലേക്ക് നോക്കി
നാലു ചുറ്റും കായൽ
ദൂരെ കരയിൽ വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് പ്രണയിനിയുടെ കാതിൽ സ്വകാര്യം പറയാൻ നിൽക്കുന്ന കാമുകനെ പോലെ തെങ്ങിൻക്കൂട്ടങ്ങൾ
നിറഞ്ഞ വിദൂരമായ യാത്ര തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്തെ കാഴ്ച ആ തെങ്ങോലകൾക്കിടയിലൂടെ ഒളിക്കാനായി താഴേക്ക് പോകുന്ന സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ഒരു വലയ്ക്കകത്തുകൂടെ അരിച്ച് ഇറങ്ങുന്നത്പോലെയാ തെങ്ങോലകൾക്കിടയിലൂടെ വന്ന് ആ ജലത്തിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുമ്പോൾ
ഋതുമതിയായവൾ പുലരിയിലെ തണുത്ത വെള്ളം ദേഹത്ത് വീണു തണുത്ത് ഇക്കിളി പൂണ്ടതു പോലെ കുണുങ്ങി ഒഴുകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു
ഒരു ദുരുദ്ദേശവും ഇല്ല ജടായു പെണ്ണേ നിന്നെയും കൊണ്ട് ഒരു ദിനം ഈ കായലിന് നടുവിൽ കഴിയണം കഥകൾ പറയണം പാട്ടുകൾ പാടണം നിന്നോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം
മതിവരുവോളം നിന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കണം
നേർത്ത ശബ്ദത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന മോട്ടോറിന്റെ ശബ്ദം നിന്നു വള്ളമൊന്നുലഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ദൂരെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു
മീന ഇരുന്ന കസേരയിലെ വശങ്ങളിലെ പിടിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് ചെറിയ ഭയത്തോടെ അവനെ നോക്കി
എന്താ രാമേട്ടാ.. അവൻ മുൻവശത്തെ മോട്ടോർ റൂമിലേക്ക് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു
ഒന്നുമില്ല സാറേ ഇവിടെ നിർത്തിയിടട്ടെ
അകത്ത് നിന്നൊരു ചോദ്യം വന്നു
ഒരു കുഞ്ഞു സന്ദർശക മുറി പോലെ മനോഹരമായലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ഈറ്റ തട്ടികൾ കൊണ്ടുണ്ടാക്കുയ കുഞ്ഞു മുറിയിലൂടെ ഇരുവശത്തെയും കുഞ്ഞു ജനാലകൾ വഴി കാണാം ഇരുവശവും വെള്ളം ഒരു കര കണ്ണെത്താ അകലെയാണ് തെങ്ങിന്റെ കുറ്റികൾ വെള്ളത്തിൽ അവിടവിടെയായി പൊങ്ങി നിൽക്കുന്നു ഒരു നീർ കാക്ക അതിലൊരു കുറ്റിയിൽ നിന്നും ചിറകടിച്ച് പറന്നുയർന്നു അതിന്റെ ചിറകിലെ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചൊരു ചിത്രം പോലെ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടത് പറന്നകന്നു മഴയ്ക്ക് സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു സാറെ ആ തെങ്ങിന്റെ കുറ്റിയിലേക്ക് ആ വള്ളത്തിന്റെ കയർ കെട്ടി നിർത്തുമ്പോൾ അവിടേയ്ക്ക് ചെന്ന മനുവിനെ നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ആ കറുത്ത മനുഷ്യന്റെ വേഷം ഒരു കള്ളി ലുങ്കിയും വെള്ള ബനിയനുമായിരുന്നു
അത് സാരമില്ല എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കാം അപ്പോൾ വരുമല്ലോ...
വലിയ ആ വള്ളത്തിന്റെ കൂടെ കെട്ടി കൊണ്ട് വന്ന ഒരാൾക്ക് പോകാൻ പാകത്തിലുള്ള ചെറിയ വള്ളത്തിലേക്ക് കയറി അയാൾ സാർ വിളിച്ചാൽ മതി ഞാൻ വരാം എന്നു പറഞ്ഞ് തുഴഞ്ഞകന്നു.
മീനയ്ക്കൊന്നു ഫ്രഷ് ആകണമെങ്കിൽ ആകാം അകത്ത് അതിനുള്ള എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ട് ഒരുവശത്തെ വാതിൽ ചൂണ്ടി അവൻ പറഞ്ഞു
കുഞ്ഞു ടോയ്ലറ്റിനുള്ളിലെ പൈപ്പിൽ നിന്നും വെള്ളംകൈയിലെടുത്തവൾ മുഖമൊന്ന് കഴുകി നിവർന്നു ആ വാഷ്ബേസിനു മുന്നിലുള്ള കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി അമ്പത്തി ഒന്ന് വർഷത്തെ ആയുസ്സ് കഴിഞ്ഞു വയസ്സായി താൻ മുടിയിൽ കറുപ്പ് നിറം കുറഞ്ഞു വരുന്നു
കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ അത് ധാരാളം കാണാനുമുണ്ട് ഒരു വിരൂപമല്ലേ എന്റെ മുഖം എന്നിട്ടുമിവൻ പതിനാല് വയസ്സ് സ്കൂൾ കുട്ടിയാണ് പോലും കണ്ണാടിയിലെ മുഖം അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു വശത്തെ ചെറിയ കിളിവാതിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ചയിൽ പകൽ മറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതവൾ നോക്കി നിന്നു കുറച്ച് നേരം നടുക്കായലിൽ ഇപ്പോൾ രണ്ടുപേർ മാത്രം
ഒരു ടവ്വൽ കൊണ്ടവൾ മുഖവും കൈയ്യും തുടച്ചു കൊണ്ട് നടുത്തളത്തിലെ ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവിടെ അവൻ ഭക്ഷണങ്ങൾ നിരത്തിയിരുന്നു
വരൂ കഴിക്കാം വിശക്കുന്നുണ്ടാകും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിമിഷനേരങ്ങൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു അമ്പത്തൊന്ന് വയസ്സിന്റെ ക്ഷീണമൊന്നും കാണാനില്ല എന്നാലും ആ മുഖത്ത് എന്തോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ ചിരിക്കുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ ഒരു കരയുന്ന മുഖം ഉള്ളതുപോലെ ഇനിയത് തന്റെ തന്നെ മുഖം അവന്റെ കണ്ണിൽ കാണുന്നതാണോ എന്താ ചിന്തിക്കുന്നത് നിന്റെ കണ്ണൻ ചേട്ടനും മക്കളെയും പറ്റിയാണോ അതൊ ഞാൻ എന്തെകിലും പാതകത്തിനുള്ള പുറപ്പാടിലാണോ എന്നുള്ള പേടിയോ
അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണവൾ ചിന്ത വിട്ടത് ഏയ് ഒന്നുമില്ല എന്താ കഴിക്കാൻ എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ടവൾ കസേരയിലേക്കിരുന്നു
എല്ലാം നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം ഉണ്ട് നോക്ക് അവൻ ഓരോന്നായി അടപ്പ് തുറന്നു കാണിച്ചു കരിമീൻ പൊള്ളിച്ചത് സവാള വച്ച് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് കപ്പ മഞ്ഞൾ ഇടാതെ വേവിച്ചെടുത്തത് വലിയ ഞണ്ട് ഒരെണ്ണം അതുപോലെ പെരട്ടി വച്ചത് ഒരു പ്ലേറ്റിൽ പിന്നെ ചോറ് ചെമ്മീൻ തോരൻ അങ്ങനെ അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ മാത്രം നിരത്തിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് അമ്പരന്നു.
ഒരു പാത്രം അവൻ കൈയിൽ എടുത്തു ഇതിൽ എന്താണെന്ന് പറയാമോ മൂടി തുറക്കാതെ തന്നെ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു
ഒന്നും മിണ്ടാതവൾ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു അവൻ ആ അടപ്പ് തുറന്നു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നീട്ടി തേങ്ങയ്ക്കുള്ളിലെ കുരുപ്പുകൾ ഒരു മൂന്നാലെണ്ണം ഭംഗിയായി നല്ല വെള്ള നിറത്തിൽ ചന്ദ്രനെ അടച്ചു വച്ചതു പോലെ അതിനകത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട്.
ആ ഇനി ഒന്നു കൂടെ ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞെഴുന്നേറ്റവൻ ഒരു റിമോട്ട് എടുത്ത് നീട്ടി സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു മധുരമായ പഴയൊരു ഹിന്ദി ഗാനം ലത മങ്കേഷ്ക്കറുടെ ശബ്ദത്തിൽ അവിടെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മാത്രം കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഒഴുകിയെത്തി
ഈ പാട്ട് മീനയ്ക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ടോ തിരികെ വന്ന് കസേരയിലേക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു മറുപടി പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് പോലെ അവൻ തന്നെ അതും പറഞ്ഞു മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പത്താം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നീ സ്കൂളിലെ വാർഷികത്തിന് പാടിയ പാട്ടാണിത് അന്ന് നീ ഒരു മയിൽനീല നിറത്തിലെ പട്ടുപാവാടയും ജാക്കറ്റും ആയിരുന്നു വേഷവും ചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ളാ മധുരം കത്തിയാൽ മുറിച്ച് കഷണങ്ങളാക്കി ഒരു പാത്രത്തിൽ അവൻ അവൾക്കായി നീട്ടി അവൾ അതിൽ നിന്നും ഒരു കഷണമെടുത്തു
നിനക്കിത് വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പണ്ട് സ്കൂളിലെ കൂട്ടുകാരികളോട് പറഞ്ഞതായി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട് അവൾ അത് പതിയെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി മഞ്ഞു കഷണങ്ങൾ കടിച്ച് കഴിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.
എന്തിനെന്നറിയാതെ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞത് കാണാതിരിക്കാനായവൾ മുഖം കുനിച്ചിരുന്നു.
നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് നൽകുന്ന കൂട്ടത്തിൽ പ്രകൃതിയും എന്റെ കൂടെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു കണ്ടില്ലേ മഴ വരുന്നുണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ്
ആ വലിയ വള്ളത്തിന്റെ കൂടാരത്തിന് പുറത്തായി വശങ്ങളിലെ തടി പലകയിൽ ചാരി നിൽക്കുമ്പോഴവൻ പറഞ്ഞു
നാലു ചുറ്റും ഇരുട്ട് മാത്രം ഒരു വശത്തെ കരയിൽ വീടുകളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം കാണാം ഇരുട്ടായിട്ടും ഉറങ്ങാത്ത മീനുകൾ വെളളത്തിൽ നിന്നും പൊങ്ങി വന്ന് ചാടി കളിച്ച് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്
നീ എന്തിനാ ഇത്രയും ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത്
നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇത്രയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് പണ്ട് നീ എന്നെ പിൻതുടരുന്നതിനാൽ എനിക്ക് നിന്നോട് വെറുപ്പായിരുന്നു
നിന്നെ ഞാൻ എന്നെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല..
അവൾ ദൂരേയ്ക്ക് നോക്കി തന്നെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
മഴയ്ക്ക് മുൻപായുള്ള തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ മയിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള സാരി പറന്നു കളിച്ചു അവൾ ആ സാരി എടുത്ത് പുതച്ച് കൊണ്ട് മറുപടിയ്ക്കായ് തിരിഞ്ഞവനെ നോക്കി
ഇല്ല മീന നീ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു എനിക്കറിയാം പക്ഷേ അതെപ്പൊഴായാലും നഷ്ടപ്പെടലയിരിക്കും എന്ന് നിന്റെ മനസ്സിനറിയാമായിരുന്നതിനാൽ നീ അകന്നു നിന്നു മാത്രമല്ല ഞാൻ അന്ന് നോക്കുന്ന കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്നത് നിന്റെ മുഖം ആയിരുന്നെങ്കിലും നീ കാണുന്നത് മറ്റൊരു മുഖം ആയിരുന്നു.
ജാതി എന്ന വേർതിരിവ് എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അന്ന് തടസ്സമായിരുന്നെങ്കിൽ മതം എന്ന വേലി നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിനും തടസ്സമായി
രണ്ടുപേരും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി നിമിഷനേരങ്ങൾ മൗനമായ് കടന്ന് പോയി
ഞാൻ ഒരു സാധാരണക്കാരി ഈ കറുപ്പ് നിറത്തിൽ എന്തഴകാണ് ഉള്ളത് എന്നിട്ടും നീ മാത്രം വെറുതെ...
അവൻ എന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു
കുഞ്ഞിലെ കിട്ടിയിരുന്ന ഒരു മുട്ടായി പോലും പങ്കുവച്ചു കഴിക്കുമായിരുന്നു. പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല...
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു അവളുടെ സംസാരം
ഉണ്ടായിരുന്നു മീന അതങ്ങനെ പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് സങ്കടമില്ല
പിന്നെ അഴക് അത് നിനക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടാണ് ചിലപ്പോൾ പൂർവ്വ ജൻമബന്ധം കൊണ്ടാകാം നിന്നെ ആദ്യമായി കണ്ട രൂപം എന്റെ തലച്ചോറിൽ പതിഞ്ഞ അതെ അഴകോടെ ആണ് ഞാൻ ഇന്നും നിന്നെ കാണുന്നത് നിന്റെ മുഖം കണ്ട് നിൽക്കുന്നത് പോലെ ഒരു സന്തോഷം എനിക്ക് വേറെയില്ല അറിയാമോ...
അവന്റെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശമായിരുന്നു
പോടാ പ്രാന്താ നിനക്ക് വട്ടാണ്...
അവൾ പറഞ്ഞു
എന്താ നിനക്ക് വിശ്വാസം വരുന്നില്ല അല്ലേ പ്രേമലേഖനത്തിലെ കേശവൻനായരെ പോലെ ഞാൻ ഇനി തലകുത്തി നിന്ന് കാണിക്കണോ നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ അതോ ഞാനീ കായലിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടട്ടെ...
ഉം... ചാട് എന്ന് പറഞ്ഞത് മുഴുവനായി പുറത്ത് വന്നോ എന്നവൾ പോലും കേട്ടില്ല
മുന്നിൽ നിന്ന അവനെ കാണാനില്ല വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ വെള്ളത്തിലേക്കവൻ ആഴ്ന്നു പോയി വായ് തുറന്നുള്ള അവളുടെ നിലവിളി പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നതേയില്ല
വന്നാലും ആരു കേൾക്കാനാണ് വട്ടകായലിൽ കിടന്ന് ആ വൃദധ ശബ്ദം കറങ്ങുകയേയുള്ളു
നെഞ്ചിലെ രക്തയോട്ടം നിന്നതുപോലെ വേദനയിൽ അവൾ കൈകൾ അമർത്തി മുട്ടുകുത്തി അവിടേയ്ക്ക് ഇരുന്നു എല്ലാം അവസാനിച്ചത് പോലെ
ഒരു മരണം മുന്നിൽ കണ്ട സാക്ഷിയാകുമോ എന്നറിയാതെ........
തുടരാം
ജെ....

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo